Chevron, Shell e o verdadeiro custo do gas e do petróleo

20090530

Por Amy Goodman
30.05.2009


A economía é un caos, o desemprego aumenta, a industria automotriz está colapsando. Pero as ganancias das empresas petroleiras Chevron e Shell son máis altas que nunca. Con todo, ao redor do mundo -desde a selva ecuatoriana, ata o Delta do Níxer en Nixeria, pasando polos tribunais e as rúas de Nova York e San Ramón, California - a xente está loitando contra as xigantes petroleiras do mundo. Shell e Chevron están no centro de atención debido ás súas asembleas de accionistas e a un xuízo histórico, dous feitos que están ocorrendo esta semana.

O 13 de maio, as Forzas Armadas Nixerianas lanzaron un ataque contra poboados no Delta do Níxer, unha zona do país rica en petróleo. Témese que centos de civís morran na ofensiva. Unha celebración no poboado de Oporoza, na área do delta, foi atacada, segundo Amnistía Internacional. Unha testemuña díxolle á organización: "Escoitei o son dunha aeronave; vin dous helicópteros militares disparando ás casas, ao palacio, disparándonos a nós. Tivemos que correr a un lugar seguro dentro da selva. Nas matogueiras, escoitei a adultos chorando, tantas nais que non podían atopar aos seus fillos; todos correron para salvar as súas vidas".

Shell afronta un xuízo nun tribunal federal de Estados Unidos, o caso Wiwa contra Shell, en base á suposta colaboración da petroleira na violenta represión do movemento de base do pobo Ogoni, do Delta do Níxer, levada a cabo pola ditadura nixeriana durante a década dos 90. Shell explota as riquezas petroleiras do Delta do Níxer, provocando desprazamentos, contaminación e deforestación. A demanda tamén afirma que Shell axudou a eliminar o Movemento pola Sobrevivencia do Pobo Ogoni e ao seu carismático líder, Ken Saro-Wiwa. Saro-Wiwa fora o guionista da telenovela máis popular de Nixeria, pero decidiu unirse aos Ogoni, cuxo territorio cerca do Delta do Níxer fora asucado por oleodutos. As crianzas de Ogonilandia , como se denomina a súa terra, non sabían o que era unha noite escura, vivían baixo os escintileos das llamaradas, llamaradas de gas do tamaño dun edificio de apartamentos que estaban acendidas día e noite, e que son ilegais en Estados Unidos.

Entrevistei a Saro-Wiwa en 1994. Díxome: "Ás empresas petroleiras gústanlles as ditaduras militares porque, basicamente, baixo estas ditaduras poden estafar. As ditaduras son brutais coa xente, e poden negar os dereitos humanos das persoas e das comunidades moi facilmente, sen escrúpulos", e agregou: "No que a min respecta, son un home marcado".

Saro-Wiwa regresou a Nixeria e foi arrestado pola Xunta Militar. O 10 de novembro de 1995, logo dun xuízo arranxado, foi colgado xunto con outros oito activistas Ogoni.

En 1998, viaxei ao Delta do Níxer co xornalista Jeremy Scahill. Un executivo de Chevron que se atopaba alí díxonos que a empresa transportou tropas da mal reputada Forza Policíal Móbil Nixeriana -coñecida pola súa política de "matar e irse"-, nun helicóptero que lle pertencía á compañía, ata unha lancha petroleira que fora ocupada por manifestantes non violentos. Dous manifestantes foron asasinados, e moitos outros foron arrestados e torturados.

Oronto Douglas, un dos avogados de Saro-Wiwa, díxonos: "Está moi claro que Chevron, do mesmo xeito que Shell, utiliza ás Forzas Armadas para protexer as súas actividades petroleiras. Perforan e matan".

Chevron é o segundo maior accionista (logo da empresa petroleira francesa Total) do proxecto do campo de gas natural e gasoduto de Yadana, en Birmania (que a Xunta Militar ha renombrado "Myanmar"). O gasoduto é a maior fonte primaria de ingresos da Xunta Militar, e as súas ganacias sumáronlle un total de ao redor de mil millóns de dólares en 2007. A Premio Nobel da Paz Aung San Suu Kyi, que foi elixida popularmente como líder de Birmania en 1990, estivo baixo arresto domiciliario durante 14 dos últimos 20 anos, e terá que comparecer ante os tribunais novamente esta semana (o martes, o goberno dixo que puxera fin ao arresto domiciliario de Suu Kyi, pero permanece detida, en espera do resultado do xuízo). O goberno de Estados Unidos prohibiu ás empresas estadounidenses investir en Birmania desde 1997, pero Chevron ten unha exoneración, que herdou cando adquiriu a empresa petroleira Unocal.

Unha longa lista na que se enumeran abusos similares labores por Chevron, desde Filipinas a Kazajistán, Chad, Camerún, Iraq, Ecuador e Angola, e en todo Estados Unidos e Canadá, é detallada nun "informe anual alternativo" preparado por un consorcio de organizacións non gobernamentais, que está sendo distribuído aos accionistas de Chevron na súa asemblea anual desta semana, e ao público en TrueCostofChevron.com.

Chevron está sendo investigada polo Fiscal Xeral do Estado de Nova York, Andrew Cuomo, acerca de se a empresa foi "precisa e exhaustiva" na descrición das súas potenciais responsabilidades legais. Con todo, goza dunha longa tradición de contratar a xente con poder político. Condoleezza Rice foi directora da empresa durante moito tempo (ata había un buque petroleiro co seu nome), e o novo asesor xeral recentemente contratado é nada menos que o desprestixiado avogado do Pentágono, William J. Haynes, quen defendeu as "técnicas de interrogatorio severas", ata o submarino. O xeneral James L. Jones, Asesor de Seguridade Nacional do Presidente Barack Obama, formou parte da Xunta de Directores de Chevron durante a maior parte de 2008, ata que recibiu a designación de alto nivel na Casa Branca.

[Clicar acima da foto para ampliar]

Saro-Wiwa dixo antes de morrer: "Imos esixir os nosos dereitos en forma pacífica, sen violencia, e venceremos". Un movemento popular mundial está crecendo para lograr xustamente iso.

———————————

Denis Moynihan colaborou na investigación desta columna.

Amy Goodman é presentadora de "Democracy Now!", un noticiero internacional diario dunha hora que se emite en máis de 550 emisoras de radio e televisión en inglés e en 200 emisoras en español. É co-autora do libro "Standing Up to the Madness: Ordinary Heroes in Extraordinary Estafes", recentemente publicado en edición de peto.

© 2009 Amy Goodman

Texto en inglés traducido por
Mercés Camps e Democracy Now! en español, spanish@democracynow.org

Texto en Galego traducido por Ártabra 21, utilizando os recursos públicos de tecnoloxía lingüística desenvolvidos polo o Seminario de Lingüística Informática (SLI) da Universidade de Vigo.

Democracy Now!
http://www.democracynow.org/
Democracia Xa!
Difundindo Democracy Now! desde Galiza
http://democracia-xa.blogspot.com/

_____________

Enlace relacionado:

Colectivo Ártabra 21: No delta do río Niger (Nixeria) estase levando o maior atropelo ecolóxico e humano de toda a historia do petróleo: Nixeria fornece de Gas a REGANOSA
_______________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 09:59 0 comentários Links para esta postagem  

Victor López Seoane, un naturalista de finais do século XIX

A maioría das veces, as persoas que moramos nesta cidade paseamos ou vivimos en rúas e prazas que levan o nome dunha persoa da que descoñecemos quen é e que foi ou que fixo para que o Concello se dignara conceder-lle que un dos espazos públicos da nosa cidade leve o seu nome.

Até non hai moito tempo as nosas rúas e prazas levaban nomes de fascistas que en moitos casos o seu mérito era o de asesinar a súa propia veciñanza para defender os privilexios burgueses e as ideas do fundamentalismo católico, antidemocrático, contra a liberdade, machista, ...

En Esteiro, unha das súas rúas, por iniciativa veciñal, iniciativa que tamén ten unha pequena historia, leva o nome dunha persoa digna, o ferrolán Victor López Seoane, un naturalista de finais do século XIX, do cal imos ter a oportunidade de coñecer a súa obra e vida, pola iniciativa da Asociación Veciñal de Esteiro "Fontelonga" en colaboración coas alumnas e alumnos dos institutos IES Sofía Casanova e IES Saturnino Montojo, Universidade e Concello, que fixeron posíbel o que se chama "Proxecto Naturalista López Seoane" do cal se inaugurará a exposición o vindeiro 4 de Xuño, ás 7 da Tarde no Vicerreitorado de Esteiro e media hora máis tarde haberá unha conferencia de Xosé Antón Fraga, Director dos Museos Científicos da Coruña na Aula Magna de Humanidades.

O presidente da asociación veciñal, X. Miguel López, achega-nos unha imaxe de mostra da exposición, unha moi boa e interesante fotografía [que por razóns de espazo non podemos amosar con toda a súa resolución]

[Clicar acima da imaxe para ampliar]

A asociación veciñal convida á veciñanza a coñecer e gozar do traballo colectivo que é o "Proxecto Naturalista López Seoane" e participar nos actos e conferencias que se van realizar.

Baseado na información enviada pola:
Asociación Veciñal Fontelonga
-avvfontelonga@mundo-r.com-
29 de maio de 2009 19:28


ESTEIRO-FERROL
ASOCIACION VECIÑAL FONTELONGA
-avvfontelonga@mundo-r.com-
Web veciñal
Blog veciñal

______________

Enlaces relacionados:
_________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 08:51 0 comentários Links para esta postagem  

A Gripe "A" ou Gripe "Porcina": un operativo psicosocial de dimensión global

20090529


Esta gripe dos chanchos non é máis que un operativo psicosocial de dimensión global que cumpre dous obxectivos: o desmedido afán de lucro dalgúns e a estupidificación masiva dos desinformados.

PANDEMIA DE LUCRO

Que intereses económicos móvense detrás da gripe porcina?

No mundo, cada ano morren dous millóns de persoas vítimas da malaria, que se podería previr cun mosquitero.

E os noticieros non din nada disto.

No mundo, cada ano morren dous millóns de nenos e nenas de diarrea, que se podería curar cun soro oral de 25 céntimos.

E os noticieros non din nada disto.

Sarampelo, pneumonía, enfermidades curables con vacinas baratas, provocan a morte de dez millóns de persoas no mundo cada ano.

E os noticieros non informan nada?

Pero fai uns anos, cando apareceu a famosa gripe aviaria?

Os informativos mundiais alagáronse de noticias? chorros de tinta, sinais de alarma?

¡Unha epidemia, a máis perigosa de todas!... ¡Unha pandemia!

Só se falaba da terrorífica enfermidade dos polos.

E con todo, a gripe aviaria só provocou a morte de 250 persoas en todo o mundo. 250 mortos durante 10 anos, o que dá unha media de 25 vítimas por ano.

A gripe común mata medio millón de persoas cada ano no mundo.
Medio millón contra 25.

Un momento, un momento. Entón, por que se armou tanto escándalo coa gripe dos polos?

Porque atrás deses polos había un "galo", un galo de espuela grande.
A farmacéutica transnacional Roche co seu famoso Tamiflú vendeu millóns de doses aos países asiáticos.

Aíndaque o Tamiflú é de dubidosa eficacia, o goberno británico comprou 14 millóns de doses para previr á súa poboación. O mesmo fixeron gobernos de todo o mundo.

Coa gripe dos polos, Roche e Relenza, as dúas grandes empresas farmaceúticas que venden os antivirais, obtiveron miles de millóns de dólares de ganancias.
  • Antes cos polos e agora cos porcos.
  • Si, agora comezou a sicosis da gripe porcina. E todos os noticieros do mundo só falan disto?
  • Xa non se di nada da crise económica nin dos torturados en Guantánamo?
  • Só a gripe porcina, a gripe dos porcos?
  • E eu pregúntome: se atrás dos polos había un "galo"? atrás dos cerditos?
  • Non haberá un "gran porco"?
  • Miremos o que di un executivo dos laboratorios Roche?
  • ROCHE A nós preocúpanos moito esta epidemia, tanto dor? por iso, pomos á venda o milagroso Tamiflú.
  • E a canto venden o "milagroso" Tamiflú?
  • Bo, vexamos? 50 € a caixiña.
  • 50 dólares esa caixiña de pastillas?
  • Comprenda, señora, que? os milagres páganse caros.
  • O que comprendo é que esas empresas sacan boa tallada da dor allea?
A empresa norteamericana Gilead Sciences ten patentado o Tamiflú. O principal accionista desta empresa é nada menos que un personaxe sinistro, Donald Rumsfeld, o que foi secretario de defensa de George Bush, artífice da guerra contra Iraq ...

Os accionistas das farmaceúticas Roche e Relenza están fregándose as mans, están felices polas súas vendas novamente millonarias co dubidoso Tamiflú. A verdadeira pandemia é o lucro, as enormes ganancias destes mercenarios da saúde.

Non negamos as necesarias medidas de precaución que están tomando os países.

Pero se a gripe porcina é unha pandemia tan terrible como anuncian os medios de comunicación, Se á Organización Mundial da Saúde preocúpalle tanto esta enfermidade, por que non a declara como un problema de saúde pública mundial e autoriza a fabricación de medicamentos xenéricos para combatela?
Prescindir das patentes de Roche e Relenza e distribuír medicamentos xenéricos gratuítos a todos os países, especialmente os pobres. Esa sería a mellor solución.

ESTE ESCRITO É UNHA VACINA PARA QUE TOD@S COÑEZAN A REALIDADE DESTA "PANDEMIA".

29 de Maio de 2009

Fonte: Anónima
_________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 00:02 0 comentários Links para esta postagem  

Xoves día 4 de xuño: Exposición e Conferencia sobre o Naturalista López Seoane, en Esteiro

20090528

Inauguración da exposición sobre o Naturalista López Seoane o vindeiro xoves día 4 de xuño ás 19 horas no Vicerrectorado da Universidade en Esteiro. A dita inauguración asistirá o Vicerrector da Universidade, D. Luís Barral Losada, a Concelleira de Cultura, Dona Mercedes Carbajales, o Concelleiro de Participación Cidadá, D. Manuel Santiago e o Director dos Museos Científicos da Coruña, D. Xoán Antón Fraga, que posteriormente impartirá unha conferencia sobre o Naturalista López Seoane ás 19:30 na Aula Magna da Facultade de Humanidades en Esteiro.

[Clicar acima da imaxe para ampliar]

Enviado por:
Xosé Miguel López Pérez, presidente da
Asociacion Veciñal Fontelonga
-avvfontelonga@mundo-r.com-
28 de maio de 2009 17:25


ESTEIRO-FERROL
ASOCIACION VECIÑAL FONTELONGA
-avvfontelonga@mundo-r.com-
Web veciñal
Blog veciñal

__________________

Enlaces relacionados:
_________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 23:31 0 comentários Links para esta postagem  

Defender @s inmigrantes non é delito: Solidariedade coa activista na defensa dos dereitos civís Laura Bugallo

O martes 26 de maio a Policia Nacional, por orde da Subdelegación do Goberno, procedía á detención da compañeira Laura Bugallo, traballadora da CIG-Migración en Compostela, incansábel loitadora na defensa dos dereitos das persoas inmigrantes, asi como coñecida pola súa actividade no feminismo e no movemento LGBT, nomeadamente desde o seu labor en Transgaliza polo recoñecemento dos dereitos e da visibilización das transexuais. Laura é mebra integrante da Mesa Nacional do Movemento pola Base.

Detiveron a Laura Bugallo, por un suposto delicto de "falsidade documental", que consistiría na axuda e tramitación desinteresada dos papeis a persoas inmigrantes. Asi, rexistraron tanto a súa oficina de traballo, levándose computadores e documentación, como a súa casa, onde tamén fixeron o mesmo.

Esta detención supón un ataque á rede de persoas e colectivos que como a nosa compañeira Laura Bugallo defenden e apoian en todo momento ás persoas inmigrantes. Reclamamos a súa inmediata posta en liberdade, e demandamos que remate esta persecución política contra quen loita polos dereitos dos e das inmigrantes.

Porque "Defender os inmigrantes non é delito!", onte mércores 27 de maio, tivo lugar unha ación de protesta, para reclamar a liberdade de Laura Bugallo, detida o pasado martes 26 de Maio pola Policia Nacional, nunha clara campaña de ataque e acoso á rede de apoio das persoas inmigrantes na Galiza.



150 amigos e amigas, compañeiros e compañeiras, da sindicalista e activista social Laura Bugallo, detida pola policía española na mañá de onte, concentráronse á tardiña de hoxe (desde as 20:30 até as 21:30 horas) fronte á comisaría de Compostela para esixir a súa posta en liberdade inmediata.

Laura Bugallo foi detida por defender os dereitos de traballadores inmigrantes ao tentar regularizar a súa situación no noso país. Laura permanecerá de novo esta noite nos calabouzos da devandita comisaría. Mañá será posta a disposición xudicial.

Os seus amigos e amigas, así como compañeiros e compañeiras, concentraremonos mañá, xoves 28 de maio, a partir das 11:00 horas, diante dos xulgados composteláns de Fontiñas.

Fonte: Movimento pola Base, e GZVideos
__________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 11:01 0 comentários Links para esta postagem  

O Ateneo Ferrolán reitera a súa denuncia de abandono ao que o ten sometido o Concello e os incumprimentos continuados dos compromisos e acordos ...

O Ateneo Ferrolán reitera a súa denuncia de abandono ao que o ten sometido o Concello e os incumprimentos continuados dos compromisos e acordos plenarios de mantenemento e rehabilitación da sede da entidade centenaria.

A XUNTA DIRECTIVA SEGUE A DENUNCIAR AS GOTEIRAS E A RECLAMAR A REHABILITACIÓN DA SUA SEDE!

EXECUCIÓN XA DO PROXECTO APROBADO POR ACORDO PLENARIO DE AMPLIACIÓN E REHABILITACIÓN DA SEDE DESTA ENTIDADE CULTURAL CENTENARIA

Mirade as IMAXES das INUNDACIÓNS que afectan ao noso edificio e a nosa
Biblioteca-Hemeroteca

NON DEIXA DE CAER AUGA!


REHABILITACIÓN XA DA SEDE DO ATENEO FERROLÁN!

Enviado por:
ATENEO FERROLAN -administrador@ateneoferrolan.e.telefonica.net- 27 de maio de 2009 17:44


Ateneo Ferrolán
Fundado en 1879 “Un Lugar de Encontro para a Cultura”
http:// www.ateneoferrolan.org
e-mail:
a_ferrol@teleline.es Telf.: +34 981 357 970 Fax: 981 354 098
Dirección Postal: Rúa Magdalena 202-204, 1º.CP.15402 - FERROL (A Coruña)
Apdo. Correos: 303

_____________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 10:18 0 comentários Links para esta postagem  

XI Xornadas de Igualdade de Oportunidades en Mugardos: A Feminización da Pobreza


A Concellería de benestar social, igualdade e sanidade do Concello de Mugardos organiza as XI Xornadas de Igualdade de Oportunidades, que se celebranan os días 29 e 30 de Maio de 2009. Nestas xornadas traballara-se sobre o tema da feminización da pobreza na sociedade actual galega.


[Clicar acima das imaxens para ampliar]
______________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 09:53 0 comentários Links para esta postagem  

A S.C. Medulio presenta o libro: Piñeiro contra Castelao, Castelao contra Piñeiro

20090527

Piñeiro contra Castelao, Castelao contra Piñeiro

Co fin de esclarexar as diferentes concepcións ideolóxicas que se desenvolveron durante a posguerra e saber da incidencia que tiveron nas diversas visións políticas actuais, a Sociedade Cultural Medulio, vai apresentar o libro "Piñeiro contra Castelao, Castelao contra Piñeiro" publicado por edicións A Nosa Terra.

Nel comprobaremos se as diferenzas na concepción política destes dous personaxes, non trascende dos aspectos formais e persoais ou se estas disconformidades representan un idea política diverxente.

O acto terá lugar no salón de actos da Escola Oficial de Idiomas de Ferrol ás 20:00 h do luns 1 de xuño e nel contaremos ca presenza do autor do libro Xoan Carlos Garrido.

Agardando a túa presenza, recebe un cordial saúdo da Sociedade Cultural Medulio.

Enviado por:
bng@ferrol.es
27 de maio de 2009 13:46

________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 21:56 0 comentários Links para esta postagem  

Reunión de EU co comité de empresa de Pull and Bear diante da posible deslocalización de parte da produción da empresa a Madrid

Ferrol,27 de maio de 2009
  • O GRUPO MUNICIPAL DE ESQUERDA UNIDA MANIFESTA A SÚA SOLIDARIEDADE COA PLANTILLA DE TRABALLADORAS E TRABALLADORES DE PULL AND BEAR, TRALA REUNIÓN MANTIDA CO COMITÉ DE EMPRESA
  • YOLANDA DÍAZ, VOCEIRA DO GRUPO, REXISTROU UNHA PETICIÓN PARA A CELEBRACIÓN DUNHA XUNTA DE VOCEIROS PARA ACHEGAR UNHA POSICIÓN COMÚN EN DEFENSA DA PLANTILLA NO PLENO DE MAÑÁ
  • ESQUERDA UNIDA ENTENDE NECESARIO MANTER AS LIÑAS DE PRODUCIÓN MÁIS RENDIBLES E OS POSTOS DE TRABALLO
O Grupo Municipal de Esquerda Unida mantivo esta mañá unha reunión co comité de empresa de Pull and Bear diante da grave situación que teñen as e os traballadores afectados pola política de deslocalizacións da empresa, que pon en perigo os postos de traballo e a continuación das liñas produtivas máis rendibles no polígono do Río do Pozo.

O Grupo Municipal amosou a súa solidariedade e respaldo as demandas do comité de empresa e afirmou a nosa determinación de coadxuvar, na medida do posible, a atopar unha solución que pase polo mantemento das liñas produtivas máis rendibles e polo mantemento da totalidade dos postos de traballo.

Neste senso – procurar atopar solucións e pronunciamentos que fornezan a posición das e dos traballadores -, o Grupo Municipal de Esquerda Unida rexistrou unha petición urxente para celebrar unha Xunta de Voceiros na que se poida acordar unha posición común dos diferentes Grupos Municipais – en forma de moción – para o vindeiro Pleno de mañán xoves.

Non semella aceptable que unha empresa que ten recibido axudas públicas cuantiosas ou que se instalou no Río do Pozo a un prezo irisorrio decida de xeito unilateral incumprir o sentido das axudas desmantelando a capacidade produtiva e polo tanto danando o emprego vencellado a ista.

Nun contexto de crise económica hai que avanzar cantos esforzos sexan precisos para que non se siga a danar o emprego e a cohesión social. Para acadar unha saída social e democrática á crise hai que fornecer os aspectos sociais e de dereitos dunha Unión Europea protagonista no eido económico; Unión que non se pode reducir a axeonllarse diante dun omnipotente mercado libre, o cal non deixa de ser unha construción falaz que somentes serviu para atacar neste anos as condicións materiais da clase traballadora.

Enviado por:
eu-ferrolterra@esquerdaunida.org
27 de maio de 2009 16:34
Prezad@s amig@s: vaivos no arquivo un Informacións do Grupo Municipal de Esquerda Unida en relacións cos traballadores e traballadoras de Pull and Bear. Grazas pola vosa atención. Un saúdo, Ramiro Marier ( Grupo Municipal de EU )

_____________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 20:38 0 comentários Links para esta postagem  

O Grupo Municipal de Esquerda Unida vén de presentar unha moción a prol da lingua galega

Ferrol,27 de maio de 2009
  • O GRUPO MUNICIPAL DE ESQUERDA UNIDA PRESENTA PARA O DEBATE DO VINDEIRO PLENO UNHA MOCIÓN A PROL DA LINGUA GALEGA
  • YOLANDA DÍAZ, VOCEIRA DO GRUPO, EXPLICOU O VALOR DAS POLÍTICAS DE NORMALIZACIÓN LINGÜÍSTICA E O VALOR COMO FERRAMENTA DE INTEGRACIÓN SOCIAL DA LINGUA GALEGA
O Grupo Municipal de Esquerda Unida vén de presentar unha moción a prol da lingua galega, ao obxecto de conquerir no mes no que celebramos o Día das Letras Galegas un pronunciamento unánime do concello de Ferrol a prol da meirande creación cultural do noso pobo, a nosa lingua.

Esquerda Unida entende necesario manter e ampliar as políticas de normalización lingüística en curso - en demasiadas ocasións incumpridas - ; políticas que pretenden retellar os danos causados polas imposicións dictatoriais doutrora. As políticas de normalización son indispensables para recuperar a presenza real do galego en moitos ámbitos onde se atopa nunha situación de marxinación ou de clara desvantaxe: dende a xustiza até os medios de comunicación, pasando pola escola.

A nosa moción vai no rego que recoñece ao idioma galego como un patrimonio común do noso país e, xa que logo, ferramenta de integración social e espazo para o enriquecemento cultural.

Non podemos compartir os discursos e amezas de reducir que tentan rachar os acordos e consensos destes anos: Lei de Normalización Lingüística e o Plan de Normalización Lingüística, aprobados noutrora co acordo do PP. O galego é un ben común de todas e todos nós.

Moción ao Pleno

Á ALCALDÍA DE FERROL

Yolanda Díaz Pérez, Voceira do GRUPO MUNICIPAL DE ESQUERDA UNIDA, de conformidade co disposto no artigo 104 do Regulamento Orgánico do Concello de Ferrol, e co artigo 97.2 do vixente Regulamento de organización, funcionamento e réxime xurídico das entidades locais, presenta a seguinte Moción ao obxecto de ser incluída na orde do día do Pleno ordinario e debatida no mesmo coa seguinte,

EXPOSICIÓN DE MOTIVOS:

Na celebración que cada maio, no seu día 17, canta o valor das Letras Galegas, en lembranza da publicación na Habana, no ano 1863, da primeira publicación de Cantares Gallegos, a obra de Rosalía de Castro, que sirve para marcar de xeito convencional o comezo do noso Rexurdimento; nesta celebración, o Grupo Municipal de Esquerda Unida entende importante que o Concello de Ferrol exprese con rotundidade a súa vontade e compromiso de contribuír o avanzo e normalización do galego na nosa sociedade.

O Día das Letras Galegas expresa dende 1963, ao recoñecer e exaltar a obra e compromiso coa cultura galega desa relación de persoeiros ilustres que a partires de Rosalía de castro enxergan razóns e paixóns para afirmar o carácter universal e necesario da cultura galega e do noso idioma; diciamos que expresa a afirmación do conxunto da nosa sociedade cun valor universal da nosa cultura.

Para o Grupo Municipal de Esquerda esta celebración simboliza a determinación e consciencia da nosa sociedade para cun fito central da nosa identidade nacional como é o noso idioma. A lingua galega é unha riqueza fundamental que constitúe un patrimonio común de todas e todos os galegos, tesouro que nos permite expresar o noso estar no mundo e comunicarmos en pé de igualdade cos outros pobos, en particular achegándonos cun vencello fraternal á lusofonía.

Entendemos que o galego non pode ser empregado como arma na loita política e que vague a pena desenvolver todos os esforzos necesarios para fraguar un acordo social integrador a prol do uso, a dignidade e a continuidade do idioma. A lingua ten que unírmonos e non ser reducida a unha arma de división, división que non se produce na convivencia social. A convivencia lingüística e o pulo ao galego son fórmulas complementarias e de xustiza.

Os procesos de normalización lingüística en curso teñen suposto avanzos innegables na restauración e valoración do galego, mais distan de ter producido os efectos desexados: a consecución da igualdade social e real do galego nunha sociedade que - cómpre lembralo – afirma no Estatuto, no seu artigo 5 – que o galego é a lingua propia de Galicia. A lei 3/1983 de 15 de xuño de Normalización Lingüística e o Plan de Normalización Lingúística aprobado polo Parlamento de Galicia con data de 22 de setembro de 2004 son elementos indispensables cos que seguir a avanzar na xeira que supoña incrementar o uso e prestixio do noso idioma.

Hai aínda espazos da vida social galega que escapan ao efecto normalizador que a legalidade que recolle o Estatuto e as leis que o desenvolven prescriben. Os incumprimentos da normativa no eido educativo ( decreto 124/207 ), o uso moi minoritario nalgunhas administracións públicas, como é o caso da xustiza, a cativa presenza do galego na xeneralidade dos medios de comunicación privados, no ámbito produtivo e nas relacións laborais no sector privado, as actitudes que tentan instrumentalizar o galego para reducilo a ferramenta de imposición etc., nos están a dicir que resta aínda un longo camiño de esforzos e traballo, de compromiso e dignidade para achegarmos o estadio que corresponde a unha sociedade reconciliada consigo mesma, coa súa cultura e identidade propias. No entanto non debemos aforrar esforzos para acadar esa arela.

Xa que logo, o Grupo Municipal de Esquerda Unida propón para a súa aprobación polo Pleno do concello de Ferrol a seguinte proposta de ACORDO:

I.- Instar á Xunta de Galicia a manter e ampliar as políticas de normalización lingüísticas en vigor ao obxecto de facer real e operativa a igualdade social do galego no noso país.

II.- Instar a manter o noso idioma como patrimonio común, ferramenta de integración social, e espazo para o enriquecemento cultural da cidadanía galega.

III.- O Concello de Ferrol desenvolverá unha campaña específica propia para afirmar o valor de uso do galego, mais cando estamos na perspectiva que fai do ano 2010 o ano na que a nosa cidade xa comprometeu esforzos para forxar na Galicia o consenso necesario para adicarlle o Día das Letras Galegas a Ricardo Carvalho Calero.

Ferrol, 19 de maio de 2009

Asdo. Yolanda Díaz Pérez

Voceira do Grupo Municipal de EU

Enviado por:
eu-ferrolterra@esquerdaunida.org
27 de maio de 2009 16:41
Prezad@s compañeir@s: vandos dous novos arquivos en relación coa moción que mañá debatirase no Pleno a prol da normalización lingüística do noso idioma. Grazas de novo e un saúdo, Ramiro Marier

_____________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 20:00 0 comentários Links para esta postagem  

Maio reivindicativo e umha alfombra floral "Eu decido" - Polo Direito ao Aborto: O domingo 31 de Maio em Compostela


FLORES, MÚSICA, POESIA E COPLAS...EM DEFESA DO DIREITO AO ABORTO, NA SANIDADE PÚBLICA!!

O próximo domingo 31 de Maio, a Marcha Mundial das Mulheres concluirá a primeira fase da campanha EM DEFESA DO DIREITO AO ABORTO, NA SANIDADE PÚBLICA. EU DECIDO! que leva, ao longo das últimas semanas no nosso país, abrindo espaços de debate e reflexom mediante palestras e performance. Um debate ao redor da necesidade de afiançar o direito aborto, que está recolhendo apoios de organizaçons e colectivos sociais, ademais de sinaturas de todas aquelas pessoas que vem, coma nós, a necessidade de asegurar um direito fundamental das mulheres, o direito ao aborto.

Todo isto num contexto político onde, por umha banda se apresenta um proxecto de lei que pretende ampliar a cobertura legal de mulheres e profesionais que practicam abortos, e por outra banda existe um ataque virulento por parte dos sectores máis patriarcais da sociedade, que apresentam umha forte resistencia a todo o que suponha soberania das mulheres sobre o seu corpo e autonomia para tomar as decisións que lhe atinge, sem pressons, sem tutelas nem paternalismos .

O feche desta campanha consistirá na construçom, na Praça da Quintana de Compostela, dum maio reivindicativo e umha alfombra floral. Elegiu-se esta forma de manifestar as nossas reivindicaçons, conhecedoras da tradiçom arraigada na nossa cultura, de celebrar a efervescencia que supóm a primavera, com vínculos fortemente arraigados á fecundidade dos seres vivos. A festa dos maios ou as alfombras florais, som algumhas destas expressons coas que o nosso povo celebra essa fecundidade.

As feministas da Marcha Mundial das Mulheres, junto a todas as pessoas e colectivos que nos queiram acompanhar o domingo 31 de Maio, construiremos um maio e umha alfombra floral para reivindicar que a fecundidade das mulheres, o poder de dar a vida, numha sociedade justa, solidaria e em igualdade, nom se pode entender sem garantir o direito a decidir.

Convidamos a achegar-se á cidade de Compostela, desde as 11 da mánha do domingo 31 de Maio aportando flores de cor vermelho, rosa, lila e branco, ou felgos e fiunchos cos que encher a alfombra co lema EU DECIDO! e o maio que levará a forma do símbolo feminista.

Desde as once da manhá recibiremos a todas as pessoas e colectivos participantes convidando-as a fazer o trabalho de clasificaçom das flores e prantas, que estarám colocadas nas escaleiras da Praça da Quintana. Iremos colocando as flores clasificadas por cores e separando os pétalos nas zonas que estarám sinalizadas.

Mentres, as companheiras encargadas montarám a estructura do maio e pintarám a base da alfombra.

Umha vez clasificadas e separados os pétalos, procedera-se ao enchido das zonas da alfombra e o maio que se corresponda com cada cor.

Ao tempo que se realiza este trabalho, soará música ambiental, que se parará, para escoitar a todas aquelas mulheres e colectivos que queiram, bem com coplas, bem com cançons ou poesias, expresar as súas reivindicaçons. No nome da Marcha leera-se um comunicado ao remate do acto.

Fonte: feminismo.info

Enviado por Lupe Ces
lupe ces -lupeces@gmail.com-
27 de maio de 2009 00:57
http://lupeces.blogspot.com/

_____________
--> Ler máis [+]

O Sindicato Labrego galego chama a mobilizar-se: Hoxe ás 12 do mediodía diante da Consellería do Medio Rural en Compostela

O sector leiteiro da Galiza está en loita. Demandamos un prezo que nos permita vivir do noso traballo

27 de Maio do 2009
  • OS LABREGOS E LABREGAS DA GALIZA ESTÁN EN LOITA
  • PARA DEFENDER O DEREITO A VIVIR, O DEREITO A NEGOCIAR O PREZO DO NOSO TRABALLO
  • CONCENTRACIÓN MÉRCORES 27, ÁS 12.00h, diante da CONSELLARÍA DO MEDIO RURAL
  • Sabemos do voso apoio, precisamos da vosa presencia
Ás 12,00h de hoxe, mércores 27, terá lugar unha concentración do sector produtor de leite da Galiza, diante da Consellaría do Medio Rural en Santiago de Compostela, para demandar medidas políticas que garantan o establecemento dun prezo base mínimo para o noso leite e garantía de recollida.

Perante das informacións ao respeito de posíbeis solucións para as dúas explotacións d´A Mariña ás que Lácteos Lence suspendeu a recollida o pasado sábado por tentaren negociar un prezo para o seu leite, o Sindicato Labrego Galego quere transmitir:

Que ás 11.00h do presente mércores 27 de maio, ningunha empresa se puxo en contacto cos gandeiros afectados, pese á comunicación realizada polo alcalde de Barreiros a estas dúas explotacións de que había posibilidades de recollida.

Que ás 12,00h de hoxe, mércores 27, terá lugar unha concentración do sector produtor de leite da Galiza, diante da Consellaría do Medio Rural en Santiago de Compostela, para demandar medidas políticas que garantan o establecemento dun prezo base mínimo para o noso leite e garantía de recollida.

Enviado por:
Gabinete de Prensa do SLG
-prensa@sindicatolabrego.com-
27 de maio de 2009 11:15

http://www.sindicatolabrego.com/
--> Ler máis [+]

Esquerda traiu projeto original do socialismo: uma entrevista especial com Eric Toussaint

A esquerda precisa romper com a distância que há entre teoria e prática, aconselha o politólogo belga Eric Toussaint

Por: Patrícia Fachin | Tradução Luciana Cavalheiro , 30/03/2009

Ao avaliar a crise internacional e as propostas da esquerda frente à catástrofe que se forma no mundo contemporâneo, Eric Toussaint apresenta duas esquerdas diferentes e diz que ambas propõem rumos distintos para resolver o emaranhado que se formou nos últimos anos. Uma, explica, ainda se preocupa com o socialismo e com as questões ecológicas, fala em ecosocialismo, se manifesta através dos movimentos sociais, e luta para por em prática “soluções anticapitalistas, feministas e anti-racistas”. Na outra frente, está a esquerda social liberal ou social democrata, presente em governos como Barack Obama, Lula, Gordon Brown, Zapatero. Esses, afirma, além de investirem num modelo econômico neoliberal, são incapazes de perceber a amplitude da crise ecológica, “reforçam o modo de produção produtivista colocando talvez um pouquinho da cor verde sem, de forma alguma, adotar as medidas radicais que se impõem”.

A crise civilizatória por qual passa a humanidade atualmente é também, para o economista francês, reflexo da história da esquerda social democrata que “adaptou-se à sociedade capitalista”. Em entrevista especial concedida por telefone à IHU On-Line, Toussaint diz que, além de não se respeitar a “verdadeira democracia baseada na auto-gestão”, “a crise profunda da esquerda está ligada, de certa forma, a uma deformação das propostas dos socialistas, dos comunistas como Karl Marx e Friedrich Engels”. Ao defender o socialismo do século XXI, ele ressalta que ele não deve reproduzir o que foi colocado em prática no século XX, mas, sim, “ser uma resposta profundamente democrática e auto gerenciável às experiências negativas do passado”.

Questionado sobre a possibilidade de construir uma proposta mais radical que leve ao fim do capitalismo, ele é incisivo: “Isso implica em profundas mobilizações sociais para recolocar em pauta um verdadeiro processo revolucionário como o que triunfou há 50 anos em Cuba, em 01 de janeiro de 1959”. E enfatiza: “É preciso uma nova política anticapitalista, socialista e revolucionária que deve incluir uma dimensão feminista, ecologista, internacionalista, anti-racista. É preciso que estas diferentes dimensões sejam integradas de maneira coerente no que está em jogo no socialismo do século XXI.”

Eric Toussaint é doutor em Ciências Políticas, pela Universidade de Liége, Bélgica, e pela Universidade de Paris VIII, França. É autor de A bolsa ou a vida (São Paulo : Fundação Perseu Abramo, 2002).

Confira a entrevista.

IHU On-Line – O senhor diz que para resolver os problemas das crises globais é necessário fazer uma ruptura radical. Isso ainda pode ser proposto pela esquerda? Como?

Eric Toussaint - Pode-se constatar, claramente, que a proposição de uma ruptura radical com a sociedade capitalista é feita por setores da esquerda, como partidos e organizações sociais. Ela partiu da esquerda radical em todo o mundo, através de partidos da esquerda revolucionária como, no Brasil, o PSOL, o PSTU. Há outros partidos com esta mesma orientação na América Latina. Na Europa, se constroem partidos revolucionários, como na França, onde acaba de ser fundado, há um mês, o novo partido anticapitalista, que tem como figura pública o funcionário dos correios Olivier Besancenot. Temos o mesmo processo em outros países, igualmente na Ásia. No que se refere aos movimentos sociais, toma-se conhecimento de suas declarações, adotadas no momento do Fórum Social Mundial em Belém, em 30 de janeiro. Constata-se também que esta declaração de movimentos sociais convida a uma ruptura total com o capitalismo e recusa a perspectiva de uma reforma do capitalismo e de uma nova regulamentação. Se lermos a declaração da Marcha Mundial das Mulheres adotada em 1º de fevereiro em Belém e a declaração final dos povos indígenas, percebemos que a mesma opção é afirmada. Então, minha resposta é: é claro que hoje, no mundo, diferentes partidos e diferentes organizações sociais propõem uma ruptura radical com o capitalismo.

IHU On-Line – Entre os setores da esquerda, duas opções são discutidas quando trata-se de pensar em modificações. Alguns buscam a superação da fase neoliberal recuperando um desenvolvimento regulado pela ação estatal, e outros defendem uma ruptura socialista. Esses são caminhos possíveis? Não está na hora de propor algo novo?

Eric Toussaint - Sim, é claro que estes caminhos são possíveis. O primeiro esquema que você descreve é colocado em prática por organizações de esquerda que estão na situação de governo. Esta é a política, por exemplo, de Luiz Inácio Lula da Silva, no Brasil; essa é a mesma política aplicada por Cristina Kirchner, Bachelet etc. Na Argentina, há dois meses, o governo de Cristina Kirchner renacionalizou os fundos de pensão. Então, estas políticas de recuperação, que é a primeira observação que você apresenta em sua questão, são colocadas em prática. Mas isso não permite responder, em minha opinião, ao desafio que nos estabelece a crise global. Pode-se constatar que a acepção política que mantém a dominação da crise capitalista sobre o conjunto da sociedade é a de que o Estado intervém facilmente como o Estado bombeiro para parar o incêndio provocado pela crise global do capitalismo.

Então, a outra observação que propõe uma verdadeira ruptura socialista, é o de um Estado de proposição. Não posso citar governos, atualmente no poder, que coloquem em prática de maneira coerente esta orientação, mesmo se alguns deles, como os de Hugo Chávez ou de Evo Morales, agem parcialmente nesta direção. Seus discursos são de ruptura socialista, mas suas práticas são mais moderadas do que isso. Então, será que o esquema mais radical é possível? Certamente que ele é possível. Mas isso implica em profundas mobilizações sociais para recolocar em pauta um verdadeiro processo revolucionário como o que triunfou há 50 anos em Cuba, em 1º de janeiro de 1959. Nesse momento, se assistiu a uma verdadeira revolução com mudanças intensas, com profundas redistribuições de riquezas, uma supressão do controle pelos capitalistas dos grandes meios de produção e uma profunda democratização também. Na sequência, Cuba, submetida ao bloco dos Estados Unidos e, igualmente, à influência da União Soviética, mudava parcialmente de direção. Mas não se pode esquecer disso. E eu acabo de indicar que isso começava por um autêntico processo revolucionário. Não vejo por que, diante desta crise capitalista global, não se poderia, novamente, conhecer, no futuro, explosões revolucionárias, como se conheceu em Cuba.

IHU On-Line – O senhor argumenta que o atual momento não trata apenas de uma crise econômica ou financeira, e diz que a questão é muito mais profunda. Em que sentido esse emaranhado global tem a ver também com a crise da esquerda? Podemos dizer que ambos aspectos estão entrelaçados?

Eric Toussaint - Sim. É uma boa questão. Há, efetivamente, uma crise da gestão social e liberal. E eu entro na gestão social liberal, na política do governo Lula, na política do governo Zapatero, na Espanha, ou de Gordon Brown, na Grã-Bretanha para dar exemplos, ao mesmo tempo, na Europa e na América do Sul. Há uma crise profunda, pois há aqueles que votaram para colocar estes governos no poder esperando outro tipo de política. É preciso lembrar, em todo o caso na eleição de Lula, que o programa com o qual ele foi eleito em 2002 anunciava uma verdadeira ruptura com as questões neoliberais. Ao invés de uma ruptura, assistiu-se a uma continuidade. Então, a crise de credibilidade da esquerda faz parte da crise global. É claro que, na memória coletiva, há também os ciclos dramáticos da experiência do socialismo real do século passado.

Na memória coletiva, fica a ideia de que o socialismo é associado com uma estatização completa da economia, com a dominação de um partido único e uma ausência de verdadeira liberdade democrática. Então, há, por um lado, um balanço muito negativo da gestão social liberal, ou seja, da política social democrata, e, por outro, um balanço desastroso da gestão staliniana ou do socialismo democrático que dominou a experiência do bloco soviético do século XX. Ainda não se superou esta crise de credibilidade. E é isto que está em jogo no debate do que alguns chamam de socialismo do século XXI.

O socialismo do século XXI deve ser uma resposta profundamente democrática e autogerenciável às experiências negativas do passado. Então, não se trata de reproduzir o que foi colocado em prática no decorrer do século XX. Trata-se de, diante desta crise global do sistema capitalista, com aspecto de crise de civilização, responder igualmente à crise da esquerda. É preciso uma nova política anticapitalista, socialista e revolucionária, que deve incluir uma dimensão feminista, ecologista, internacionalista, anti-racista. É preciso que estas diferentes dimensões sejam integradas de maneira coerente no que está em jogo no socialismo do século XXI.

IHU On-Line – Quais são as propostas da esquerda frente à crise financeira global?

Eric Toussaint - Há duas respostas diferentes da esquerda. Há a esquerda que aplica uma política social liberal, na qual mencionei Lula, Gordon Brown, Zapatero. Esta política não é muito diferente da política de Sarkozy na França ou mesmo de Berlusconi na Itália, ou de Bush ao qual se sucedeu Barack Obama. É uma política de salvamento de banqueiros: gastando-se enormemente o dinheiro público para manter um sistema bancário privado completamente dominado por grandes sociedades financeiras capitalistas. Bom, esta é a resposta da esquerda que está no poder e que sente forte a política da direita. No exemplo que acabo de dar, não se pode distinguir realmente uma diferença entre a política de Gordon Brown da de Sarkozy. Não se pode também fazer uma diferença entre a política de Lula em relação ao sistema financeiro privado e a política de Sarkozy, na França.

Há uma segunda opção de esquerda. Suas propostas são expressas na declaração adotada em Caracas em 10 de outubro de 2008, no momento de uma conferência internacional que se chamava “Resposta do Sul diante da crise Econômica Mundial” e pode-se encontrar o texto integral em diferentes sites na internet, principalmente no site cadtm. Esta declaração final de Caracas pede a nacionalização do setor bancário. Então, a nacionalização quer dizer que se transfere o setor bancário do setor privado para o setor público, ou seja, ocorre a nacionalização sem indenização. Quer dizer que se trata de o Estado tomar conta do setor bancário sem indenizar os grandes acionários. É preciso ir mais longe, na medida em que os grandes acionários e os administradores de bancos seguiram uma política que é responsável pela crise financeira global e, principalmente, da falência de toda uma série de bancos. Trata-se, para o Estado que nacionaliza estes bancos, de recuperar o custo da operação sobre o patrimônio de grandes acionários e administradores.

Então, o que estou dizendo deveria ter sido aplicado nos Estados Unidos e na Europa. Realizou-se, há pouco, nacionalizações de bancos em benefício dos capitais privados, ou seja, nos Estados Unidos e na Europa. Alguns Estados nacionalizaram bancos; os compraram com a intenção de encerrar suas contas e, em seguida, reprivatizaram estes bancos que serão saudáveis no final da crise. Esta foi a opção seguida até aqui. Mas deveria ter sido praticada a opção sugerida em Caracas, em 10 de outubro, ou a declaração adotada pela Assembléia de Movimentos Sociais, em 30 de janeiro, Belém. Ambas defendem a nacionalização sem indenizar, e a recuperação do custo de nacionalização através do patrimônio dos grandes acionários e administradores destas sociedades.

Medidas

É preciso adotar outras medidas para enfrentar a crise. É preciso, por exemplo, como medida de urgência, uma redução radical do tempo de trabalho dos assalariados sem perda de salário. Então, é necessário repartir o trabalho disponível em nossa sociedade, dando emprego a muito mais pessoas do que até então e permitir àqueles que trabalham hoje de trabalharem menos, mas garantindo seus salários. Caso se garanta os salários daqueles que trabalham hoje e, caso se dê trabalho àqueles que não o têm, evidentemente aumenta-se o poder aquisitivo daqueles que trabalham e se pode recuperar a economia. É uma política de urgência que tem várias vantagens. Tem a vantagem de dar trabalho àqueles que não o têm, de aumentar a contribuição paga pelos trabalhadores, uma vez que terá mais trabalhadores que pagam as contribuições sociais e isso aumenta as entradas do Estado, entre as quais a da previdência social. E isso garante o pagamento das aposentadorias mais tarde, ou seja, das pensões que são pagas aos trabalhadores que têm direito à aposentadoria. Pode permitir, também, haver entradas para pagar as alocações sociais para as pessoas que não têm emprego, e alimentar um fundo para este famoso seguro universal que é proposto em vários países.

Seria preciso, então, como medida mais estrutural, terminar com o controle privado sobre os grandes meios de produção, os serviços do comércio, bancários etc. e, também, nos serviços do setor cultural e da informação. Na verdade, os grandes meios de produção, de comunicação e de serviços estão nas mãos do capital privado. Seria preciso, na verdade, transferir o controle e a propriedade destes grandes meios de produção para o setor público. E combinar o controle público e a propriedade pública com os grandes meios de produção com outras formas de propriedade: a pequena propriedade privada e familiar no campo da agricultura ou do artesanato ou de serviços.

Por exemplo, os eletricistas, os encanadores, toda uma série de profissões muito importantes no campo da vida cotidiana, na qual é muito normal de se ter uma pequena propriedade individual. É preciso se desenvolver também outras formas de propriedade como a cooperativa, a comunitária; proteger a forma de propriedade tradicional dos povos originais ou dos povos indígenas; e, além disso, principalmente no que diz respeito à propriedade pública, ter um controle cidadão, um controle democrático sobre o setor público. Então, isso seria uma ruptura radical com o sistema capitalista. Seria necessária uma série de outras medidas para responder às diferentes dimensões da crise global.

Para responder às mudanças climáticas, a outros aspectos da crise ecológica e à crise alimentar seria preciso, é claro, colocar em prática uma política de soberania alimentar para garantir que em cada país os produtores locais vão satisfazer a demanda da população sem recorrer a importações de alimentos provenientes do mercado mundial. Eis aqui algumas propostas de reforma radical, revolucionária do sistema.

IHU On-Line – O que está acontecendo com a esquerda mundial? Por que existe uma lacuna bastante grande entre a teoria e a prática do pensamento político de esquerda?

Eric Toussaint - A esquerda mundial atravessa uma crise profunda devido a sua história. A história da corrente social democrata é uma derrota profunda, pois adaptou-se à sociedade capitalista. É também a derrota da esquerda, para utilizar uma palavra conhecida, da esquerda staliniana, ou seja, a experiência que dominou as tentativas de construção do socialismo na União Soviética e na China. Esta também foi uma derrota profunda, pois não se respeitou a verdadeira democracia baseada na autogestão, porque se quis tudo estatizar e tudo dominar a partir do Estado. Houve um profundo erro. O socialismo não é o controle de toda economia pelo Estado. E, justamente, a crise profunda tem a ver com a questão seguinte que você previu. A crise profunda da esquerda está ligada, de certa forma, a uma deformação das propostas dos socialistas, dos comunistas como Karl Marx e Friedrich Engels. Karl Marx dizia que a sociedade à qual nós aspiramos, o comunismo, é a associação livre dos produtores livres. Dizia também que a emancipação dos trabalhadores será a obra dos próprios trabalhadores. Marx acrescentava que o Estado, no comunismo, terá desaparecido. E o socialismo é a transição entre o capitalismo e o comunismo. E, no socialismo, o Estado existe ainda, mas, ele existe de maneira provisória e deve visar ao seu próprio desaparecimento.

Ora, o que foi feito na experiência soviética? Ao invés de provocar o desaparecimento do Estado, a parte comunista, sob a direção de Stalin reforçou como nunca o Estado, e proibiu aos outros toda uma série de expressões democráticas. Foi uma profunda perversão do projeto socialista que é, ao contrário, profundamente democrático. Se pegamos a experiência dos socialistas, o que eu chamo de social democracia, Lula, Daniel Ortega, da Nicarágua, Zapatero e Gordon Brown também não são a favor do desaparecimento do Estado. São a favor da manutenção do Estado capitalista com socialistas no governo. Então, eles precisam de um Estado capitalista regulamentando um pouquinho a atividade do capital.

A esquerda que está no poder e que dominou no passado traiu o verdadeiro projeto libertador e emancipador do socialismo. Aí, estão, portanto, as razões profundas da crise da esquerda. Há uma esquerda radical e revolucionária que defende o projeto socialista original, que tenta, a partir de uma atividade nos movimentos sociais, fortalecer através de diferentes meios. Esta esquerda radical participa também das campanhas eleitorais. Ela tenta eleger parlamentares que conduzam uma luta anticapitalista nas instituições parlamentares, ligada à uma perspectiva de ruptura, não a uma perspectiva de adaptação ao sistema. A ideia é de favorecer uma autêntica revolução, uma transformação radical das relações de propriedade e das relações sociais na sociedade.

IHU On-Line - As linhas mestras do marxismo foram deturpadas naquilo que elas realmente queriam dizer? Como fica a questão ecológica atual dentro do pensamento marxista?

Eric Toussaint - Em relação ao projeto socialista, tal como foi concebido por Karl Marx no decorrer do século XIX, é preciso acrescentar que, nas dimensões que Marx projetou, não se desenvolveu ou não desenvolveu suficientemente. Uma dimensão profundamente feminista, que questiona um sistema de dominação patriarcal, e a dimensão ecologista não foram desenvolvidas por Marx mesmo se ele tivesse uma percepção, um projeto emancipador como incluindo o homem na natureza. Marx considerava que a humanidade é parte integrante da natureza. Não há, em Marx, uma dicotomia entre o homem ou a humanidade de um lado e a natureza de outro. Então, na percepção dele, havia uma concepção que preparava a levar em conta os problemas ecológicos.

Estes aspectos são a herança de um pouco mais de dois séculos de aplicação dos modos de produção capitalista e produtivista com uma destruição e um desrespeito da natureza. E aí, para ser completo na crítica, é preciso dizer que a experiência socialista, do socialismo real do século XX, é também profundamente negativa, uma vez que, seja na União Soviética, seja na China maoísta, havia um desrespeito da natureza, um estabelecimento, um desenvolvimento brutal e agressivo de um modo de produção produtivista que contribuiu nestes países para destruir a natureza do mesmo modo como em países da Europa Ocidental ou da América do Norte. Então, é preciso romper com a distância que há entre a teoria e a prática. É preciso voltar à teoria no que ela tinha de revolucionário e inovador. É necessário integrar às contribuições de Marx a reflexão sobre os problemas da sociedade de hoje. É necessário integrar às contribuições de Marx a reflexão sobre os problemas da sociedade de hoje, como a questão ecológica, e também a dimensão feminista, que é um aporte extremamente importante após um combate estabelecido há séculos pelas mulheres. Havia dirigentes mulheres revolucionárias mesmo antes de Marx. Principalmente dirigentes revolucionárias no curso da revolução francesa em 1789, que manifestaram já na época reivindicações feministas. Mas o movimento feminista foi, sobretudo, desenvolvido e colocou em questão a dominação patriarcal no curso dos 60 últimos anos e hoje tem um projeto revolucionário. Por isso, deve ser integrada absolutamente esta dimensão feminista.

IHU On-Line – Além de questões econômicas e políticas, percebemos, nesse momento de crise, que um novo paradigma energético e ecológico é tido como urgente e indissociável da superação dos problemas. A esquerda ainda não percebeu a gravidade dessas questões?

Eric Toussaint - Não. Penso que a esquerda radical levou em conta perfeitamente a gravidade destas questões. É por isso que ela propõe uma alternativa feminista, ecologista, anti-racista, anticapitalista e socialista. E a dimensão ecologista é extremamente importante e por isso esta esquerda radical fala de ecosocialismo visando ecologia e socialismo. Porém, a esquerda social liberal ou social democrata que está no poder não levou e conta a amplitude da crise ecológica. Por isso, se pode constatar que, durante a gestão social liberal de Lula no Brasil, continuou-se a destruir uma região como a Amazônia no mesmo ritmo que no governo de Fernando Henrique Cardoso e seus antecessores. No decorrer dos últimos cinco anos da gestão de Lula, se procedeu o desatamento na Amazônia em um território que equivale ao território da Venezuela. E, se tomamos como exemplo outros governos de esquerda tradicional como Gordon Brown ou Zapatero na Europa, há também exatamente uma incapacidade de dar-se conta da amplitude da crise ecológica. Então, minha resposta a esta última questão é: a esquerda radical leva em conta esta crise ecológica e propõe uma resposta ecosocialista enquanto que a esquerda tradicional continua e reforça o modo de produção produtivista colocando talvez um pouquinho da cor verde sem, de forma alguma, adotar as medidas radicais que se impõem.

IHU On-Line - O que esse momento histórico representa para a humanidade?

Eric Toussaint - A humanidade é novamente um cruzamento histórico. A crise global tem suas diferentes dimensões ecológicas, alimentares, migratórias, financeiras, econômicas, assim como a crise da governança mundial e a sequência das guerras como a do Iraque e no Afeganistão combinado com o desrespeito dos direitos dos povos como o desrespeito principalmente do povo palestino em território e em Estado. Este momento histórico confronta a humanidade com a presença de um cruzamento. Ela tem diante de si duas direções: por um lado, a saída capitalista, ou seja, uma solução que tem o capitalismo, proposta por Barack Obama, Lula, Sarkozy, Gordon Brown, Zapatero, o governo chinês etc.; por outro, a escolha é virar as costas ao capitalismo e colocar em prática soluções anticapitalistas, ecologistas, feministas e anti-racistas. Espero que a humanidade faça a última escolha, pois se quisermos responder ao conjunto da crise global é preciso uma reposta anticapitalista e feminista global.

Fonte: unisinos.br/ihu

Nota:

1.- Oliver Besancenot: integrante da Liga Comunista Revolucionária (LCR), foi o mais jovem candidato à presidência da França, representando partido de extrema-esquerda. Nas eleições de 2002, obteve 4,25% dos votos. Neste ano, nos dias 5 a 8 de fevereiro, participou da fundação do Novo Partido Anticapitalista (NPA). Na véspera, a Liga Comunista Revolucionária (LCR) tinha votado sua dissolução, com 87% de votos, depois de quarenta anos de existência. (Nota da IHU On-Line
)
___________

>> Eric Tousaint já concedeu outra entrevista à IHU On-Line. Ela está disponível na nossa página eletrônica www.unisinos.br/ihu.

Entrevista:
* “Interconexão entre as crises
”. Edição número 285, intitulada Alternativas energéticas em tempos de crise financeira e ambiental, de 08-12-2008.
__________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 10:05 0 comentários Links para esta postagem  

Folleto de promoción para o libro de texto cidadanía 6º

Benqueridas amigas e amigos:

O Seminario Galego de Educación para a Paz (Fundación Cultura de Paz) presenará o seu libro de texto para 6º de Primaria de Educación para a Cidadanía e os Dereitos Humanos, en galego, o vindeiro XOVES, 4 DE XUÑO, ás 19:30 horas, na Librería Couceiro de Santiago de Compostela (Praza de Cervantes) onde esperamos saudarte persoalmente.

Tal e como podes comprobar na información adxunta, o libro de 6º de Primaria, que se implanta o próximo curso, complementa os dous anteriores, xa no mercado, correspondentes a 2º e 4º de Secundaria.

Fou coordinado por Moisés Lozano Paz, catedrático de filosofía no IES de Ames, en coautoría con Calo Iglesias Díaz, co- fundador do Seminario Galego de Educación para a Paz, profesor de instituto xubilado, escritor e experto en mediación de conflitos, e Manuel Dios Diz, Presidente do Seminario Galego de Educación para a Paz.

O Prólogo é de Juan José Tamayo, Director da Cátedra Ignacio Ellacuría da Universidade Carlos III de Madrid. Para máis información non dubides en poñerte en contacto con nós no 981-561956, por correo electrónico en paz@sgep.org, ou co Consorcio Editorial Galego.

Confiando en que asistas á presentación e en que consideres de utilidade o libro de texto aproveitamos para trasladar un saudo afectuoso.
Cordialmente,

Manuel Dios Diz
Presidente do Seminario Galego de Educación para a Paz

Enviado por:
Educación e Paz -paz@sgep.org- 27 de maio de 2009 09:37

FUNDACIÓN CULTURA DE PAZ
Rúa do Valiño 13- 1º
SANTIAGO DE COMPOSTELA
www.sgep.org

_________________

Accede ou Baixar o Folleto en formato -pdf- dos Arquivos Ártabros
_______________________
--> Ler máis [+]

No delta do río Niger (Nixeria) estase levando o maior atropelo ecolóxico e humano de toda a historia do petróleo: Nixeria fornece de Gas a REGANOSA

En maio de 2009, a xigante multinational petrolífera Shell vai ser xulgada no tribunal federal dos Estados Unidos para responder a acusacións de que conspirou en violacións dos dereitos humanos, incluíndo asasinato, en Nixeria, na década de 1990. Este mini-documental conta a historia do surximento dun movimento de inspiración non violenta para a defensa dos dereitos humanos e da xustiza ambiental, e para denunciar até onde estaba disposta chegar a multinacional Shell na súa covizosa e criminal actuación no delta do Niger.


Nixeria fornece Gas Natural Licuado -GNL- á regasificadora de Mugardos

O artigo que enviamos hoxe é de suma importancia pois no delta do río Niger (Nixeria) estase levando o maior atropelo ecolóxico e humano de toda a historia do petróleo. É desgarrador ler noticias que chegan desa zona. Destrución de poboados, xente abatida por mercenarios, exhaustaciones de gas á atmosfera, centos de nixerianos que morren ao roubar o petróleo, marismas queimadas por escapes incontrolados, etc. Xa comentamos en anteriores comunicados que este mercado do GNL era especulador, caro para os consumidores e agora vemos que tamén é noxento por dicilo dalgún xeito. Tamén o FBI dos EE.UU. están investigando un caso moi escandaloso de corrupción (suborno) nese país protagonizado por unha multinacional americana moi próxima ao expresidente Bush.

A regasificadora da Ría de Ferrol [REGANOSA] recibe periodicamente gas natural licuado -GNL- desta zona. Sería oportuno que a Xunta de Galicia esixise aos seus socios que non comprase o gas nesa zona onde os seus cidadáns son masacrados. O pobo Ogoni non quere a riqueza petroleira das súas terras quere a terra para traballar. Din "Our land is our life - A nosa terra é a nosa vida"

Segue artigo:

Shell, a xuízo por abusos no delta de Nixeria

Mañá comeza en Nova York o proceso contra a compañía petrolífera, acusada de complicidade en violacións de dereitos humanos e na execución do activista Ken Saro-Wiwa.

A multinacional petroleira angloholandesa Shell senta desde mañá no banco nun tribunal de Nova York para responder dunha acusación sen precedentes: dúas demandas acusan á compañía de complicidade nos abusos cometidos contra os dereitos humanos do pobo ogoni de Nixeria, un dos países onde operaba.

Execucións sumarias, torturas, detencións ilegais ou tratamento inhumano son algúns dos delitos de cuxa complicidade acusar á compañía. E, entre as execucións sumarias, figura unha soada: a do poeta e activista ambiental Ken Saro.

O fundador do Movemento para a Supervivencia do Pobo Ogoni (MOSOP en inglés) foi aforcado polo Goberno do ditador Sani Abacha o 10 de novembro de 1995 xunto a oito dos seus compañeiros. Todos eles levaran a cabo unha campaña non violenta para denunciar a destrución do seu ecosistema e modo de vida a resultas da produción petroleira.

O MOSOP foi fundado nos 90 por Saro-Wiwa para denunciar o que a produción de petróleo estaba supondo na terra dos Ogoni: devastación ambiental derivada da combustión de gas e das verteduras de petróleo e as roturas dos oleodutos. Ríos contaminados e sen peixes. Choivas tóxicas que contaminaban colleitas. Modos de vida destruídos. E pobreza. Ata na actualidade, máis do 57% dos nixerianos viven por baixo do limiar da pobreza e non se están beneficiando dos inxentes beneficios que o petróleo reporta ao oitavo exportador mundial.

NOTA: No delta do Níxer áchanse as décimas reservas de petróleo do mundo, que fixeron de Nixeria o oitavo exportador mundial. O 25% do petróleo e gas importado por España é nixeriano.

Saúdos,

www.f-cape.org

¡ PLANTA DE GAS FORA DÁ RIA !

Enviado por:
Ferrol CAPE -ferrol.cape@gmail.com-
25 de maio de 2009 23:24
Colectivo universitario opositor a Planta de Gas (GNL) dá ría de Ferrol (Galicia)

_____________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 00:30 0 comentários Links para esta postagem  

Este Sábado 23 de Maio tivo lugar un encontro cidadán de suma importancia para a poboación desta Comarca

20090525


Ocultada, para a maioría da opinión pública, por un silencio cómplice dos medios de comunicación convencionais, celebrou-se unha Xornada Aberta de Formación Cidadá, organizada polo Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol, baixo o título: “O que cumpre saber sobre REGANOSA”.

Aínda que voltamos topar cos habituais “muros de silencio” que envolve a loita contra o despropósito gasístico de REGANOSA, o Encontro Cidadán foi todo un suceso. Agora cumpre, a nós, a laboura de divulgación do aprendido, reflexionado e debatido. O acto foi gravado, en vídeo, na súa totalidade, como tamén hai presentacións e documentos elaborados polos relatores e relatoras, polo que non debemos perder moito tempo e poñer nas mans de "profesionais" da comunicación o material para que se elaboren documentarios, webs, blogs, libros, revistas, boletíns, ... para a súa difusión.

O Encontro Cidadán tivo lugar en Ferrol no Campus de Esteiro, en sesións de mañá e tarde. Foi un acto de formación e convivencia, aberto á asistencia e participación da cidadanía en xeral, co fin de coñecer e actualizar aspectos fundamentais sobre o que supón a presencia dunha Planta de Gas no corazón da nosa Ría.

Polo Salón de Actos do Vicerreitorado do Campus Universitario de Ferrol, pasaron sobre unhas cento e cincoenta persoas, mantendo-se unha media de 55-65 persoas presentes en cada sesión. Sobre as nove e media da mañá sirveu-se un pequeno almorzo mentres se recepcionaba ás persoas participantes no acto.

Ás dez da mañá daba comezo o encontro, aberto polo Coordenador do Comité Cidadán, Manuel Carballeira. A primeira parte comezou co bloque sobre os coñecementos técnicos básicos para entender a perigosidade da instalación que REGANOSA, coa complicidade institucional e política, construíu en Punta Promontorio, no concello de Mugardos. O Enxeñeiro Técnico Naval e profesor universitario, Manuel Afonso de Amorim, con décadas de traballo na antiga ASTANO, experto en tecnoloxía e artefactos offshore e membro do Observatorio das Plantas Regasificadoras de GNL, foi o encargado de expor o como funciona unha planta regasificadora, de explicar as características do gas natural licuado -GNL/LNG-, así como que é e que funcións ten a Comisión Nacional de Enerxía -CNE-. O Doutor Enxeñeiro Industrial, Carlos Álvarez Feal, profesor universitario, mais tamén con anos de experiencia de traballo nos estaleiros da Ría, estudoso das plantas regasificadoras e un experto en todo o referente a navegación na Ría, falou sobre as manobras marítimas dos gaseiros, as características de navegación da Ría de Ferrol e a diferencia entre os gaseiros en reparación e gaseiros cargados con GNL. E por último, dentro deste bloque temático dos aspectos técnicos, interveu Rafael Montero Baquedano, que no seu momento foi presidente da Autoridade Portuaria do Porto de Ferrol, Enxeñeiro Naval - Diplomado en Enxeñeiría Ambiental - EOI, con décadas de traballo na antiga ASTANO, falou dos riscos asociados a unha planta de regasificación, a análise destes riscos e do incumprimento da Lei Seveso por parte de REGANOSA e as diferentes administracións, tanto a Local, como a Autonómica e a Central. Unha chuvia de preguntas e respostas, deron lugar a un interesante debate, así como amosaron o compromiso cidadán, a calidade e preparación dos relatores neste primeiro bloque da mañá que se prolongou máis da hora prevista. Mais non houbo, máis remedio que facer unha pausa para os cafés e os comentarios.

O segundo bloque, baixo o título de "REGANOSA, da inxustiza e a senrazón", tivo tamén varios relatores, comezou-se pola interesantísima exposición do biólogo Alberto de Coo, ademais de ser un importante investigador, adscrito ao Centro de Investigacións Mariñas de Corón, en Vilanova de Arousa, foi un importante activista sindical e social nas comarcas d'O Salnés. Alberto de Coo falou da importancia da Ría de Ferrol que forma un relevante ecosistema, un conxunto único no mundo, xunto ás outras rías galegas, que comprenden unha grande diversidade de hábitats e teñen unha elevadísima potencialidade produtiva. Alberto de Coo, falou do impacto medio ambiental e laboral que supón a instalación de REGANOSA, dentro da Ría. Foi moi crítico co sistema de vaporizadores que utiliza a Planta de Gas, coa extracción de centos de miles de metros cúbicos diarios de auga da Ría, para devolve-la, á xa degradada Ría, enfriada e morta. A avogada, Patricia Gabeiras, informou de todos os procesos xudiciais e administrativos que se están levando adiante na defensa dos intereses cidadáns. Mais non só se limitou a informar, senón que fixo unha exposición completa das luces e sombras de todo o proceso, con valoracións claras sobre as actuacións do poder xudicial e do político instalado en todos os ámbitos das institucións. Alberto de Coo, tivo que ausentar-se, polo que nos privou das múltiples preguntas que de seguro habería desde o público. Só a transparencia e didactismo da intervención de Patricia Gabeiras, que continuou coa quenda de preguntas e respostas pola tarde, convertiu o que estaba destinado a ser un dos bloques formativos máis áridos da xornada, nun espazo de aprendizaxe clarificador para todas as persoas que tivemos a sorte de comparti-lo con ela.

Pola tarde, abriron o debate, Rafael Pillado e Manuel Carballeira, activistas do Comité Cidadán e membros da A.C. Fuco Buxán. Rafael Pillado, histórico militante obreiro, ademais dun incansábel activista político e social, foi o encargado de falar sobre o poder político e poder económico no caso REGANOSA. Un repaso á historia do conflito social provocado por intereses espúreos que se empeñaron en colocar-nos unha Planta de Gas no corazón da nosa Ría, centrando-se nas actuacións administrativas e políticas. Manuel Carballeira, o xa citado Coordenador do Comité Cidadán de Emerxencia, tamén militante obreiro e activista, foi o que nos falou do movimento opositor a Reganosa, da súa historia, das circunstancias do seu nacemento e as reivindicacións iniciais, da súa composición, avanzos e derrotas. Tivo unhas palabras para os ausentes, para as persoas compañeiras de loita que notamos a súa ausencia e choramos a súa morte. Mencionou o importante papel da xente do mar, para rachar os "muros de silencio", coa paralización dos gaseiros que tiveron que retroceder sen entrar na Ría. Mais tamén o contributo, para rachar o silencio mediático, dos documentarios "O Salario do Silencio" de Enrique Banet e Mabel Rivera, producido por Namche Films, así como o do Programa Linea 900 da TVE2, "Un gasoducto no meu xardín". Ante a pregunta formulada por Mónica Arto, da Mesa de Trabalho do Comité Cidadá, e activista de Verdegaia, sobre as diferentes posturas a respeito da reivindicación de instalar a Planta de Gas no porto exterior de Caneliñas, os relatores aclararon que nas orixes do Comité Cidadá, hai case dez anos, ese plantexamento resultaba estratéxico, mais o tempo transcurrido e a propia dialéctica do movimento fixo que a consigna "Planta de Gas fora da Ría" se convertese no eixo unificador de todas as posturas e mesmo que unha das argumentacións esgrimidas tanto diante do poder xudicial, como do político, como diante da cidadanía, é que REGANOSA non é necesaria, e o dato do 29% de ratio dos últimos meses confirma ademáis que non é rendíbel. Só o é para os seus promotores, que ven recompensadas polo estado as súas inversións.

O bloque temático sobre "Prevención e seguridade no caso REGANOSA" veu a continuación, precedido doutra obrigada pausa para cafés e comentarios. A nosa compañeira, Luz Mariña Torrente, activista do Comité Cidadán, presidenta da Asociación Veciñal "O Cruceiro" de Meá, carismática loitadora, sempre falando co corazón aberto, con forza e irradiando convición, mais tamén reflexiva e con argumentos claros, agradeceu o traballo imprescindíbel dos técnicos e avogad@s. As súas primeiras palabras para as persoas ausentes que nos enchen de orgullo, algunhas nomeou-nas, doutras deixou que o seu espírito calara nos nosos corpos e que as lembraramos con ledicia. Luz Mariña falou do Plano de Emerxencia Exterior para o concello de Mugardos, elaborado pola Dirección Xeral de Protección Civil, organismo dependente da Xunta de Galicia. O Doutor Enxeñeiro Industrial, Carlos Álvarez Feal, voltou ser uns dos relatores, para falar doutros planos de prevención e a comparativa co caso Reganosa. A presidenta da Asociación Veciñal de Caranza, Pilar Rodríguez Venancio, foi a seguinte poñente para falar dun Plano de Emerxencia Exterior para os concellos da Ría, da iniciativa de varias asociacións veciñais solicitando ao Alcalde de Ferrol, Sr. Irisarri, como responsábel de Seguridade Cidadá que é, que se dirixa á Xunta de Galicia, para que informe a poboación de Ferrol do Plano de Emerxencia Exterior de REGANOSA e todo o complexo petroquímico que se acumula en Punta Promontorio, no concello de Mugardos, na outra beira da Ría, a pouco máis dun quilómetro das nosas casa. A dirixente veciñal, mostrou a desolación que lle produciron tamén as palabras do concelleiro do BNG, Xoán Xosé Pita, xustificando o seu voto alineado co PP, porque "este tema está suficientemente debatido", e polo tanto vinculando unha vez máis á organización nacionalista cos plans empresariais de REGANOSA, nesta ocasión, coa ampliación da capacidade de regasificación.

Para rematar, con moi pouco tempo dispoñíbel quedaba o debate baixo o epígrafe: "Novos retos na loita contra REGANOSA", moderado polos membros da Mesa de Traballo do Comité Cidadán e activistas sociais, Joam López e Lupe Ces. Foron moitas as preguntas e respostas, as propostas, queixas, iniciativas, ... que quedaron por tratar, mais as asembleas cidadáns tamén son un foro de debate e decisión, un instrumento da loita eficaz, para o debate, e máis cedo que tarde celebraremos a próxima. A xornada rematou cunha Cea de Confraternización. Mais a vindeira cita será o Venres, 5 de Xuño, no "Dia Mundial do Medio Ambiente", que nos mobilizaremos, en Ferrol, desde a Praza Amada García, diante do Edificio Administrativo da Xunta de Galicia, para comezar un roteiro pola cidade, como xa temos feito noutra ocasión, parando diante de entidades relacionadas cos socios de REGANOSA, mais desta vez convocada a mobilización pola Rede "Galiza Non Se Vende".
_______________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 12:43 1 comentários Links para esta postagem  

VI Sessiom Vermú: Despedida da tempada 2008-2009

http://lh6.ggpht.com/_TqcnlBY9ewI/Shpq6tIxoXI/AAAAAAAACUE/N21tXAWdpRw/cartel_sessiom%20vermu.jpg

Rádio FilispiM, presenta a VI Sessiom Vermú

Con motivo do feche da temporada 2008-2009 de Rádio FilispiM, organizamos a tradicional Sessiom Vermú no Ateneo Ferrolán.

A data é o Sábado 30 de Maio, às 12:00hs. do mediodía no Ateneo Ferrolán, e a actuación correrá a cargo do cuarteto de cordas El Cubo, que interpretará tangos.

Como novidade, teremos o sorteio especial dumha noite numha Casa Rural e um Xantar num Restaurante.

Nom faltedes!! ;)

http://www.opaii.blogspot.com/
____________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 12:00 2 comentários Links para esta postagem  

O Observatorio de Plantas Regasificadoras de GNL informa: REGANOSA non chega a un terzo da capacidade nominal que ten comprometida

20090524

A regasificadora da Ría de Ferrol non chega a un terzo da capacidade nominal que ten comprometida.
Segundo o último informe de Enagás de Abril 2009, páxina 19, a regasificadora inxectou á rede durante este mes un 35% menos que o mes de abril do ano pasado. A regasificadora traballou en consecuencia a un 29% da súa capacidade e por segundo mes consecutivo. A pesar de ter o monopolio de subministración de gas en Galicia e de pechar a billa do gasoduto do sur (Tui), a planta regasificadora da Ría de Ferrol non é capaz de alcanzar de novo a produción comprometida no proceso de aprobación da Comisión Nacional da Enerxía [CNE]. Nestas circunstancias: Por que a regasificadora da ría de Ferrol pretende duplicar a súa capacidade de regasificación duplicando ademais tanto o dano á Ría debido ás verteduras inxentes de auga de mar contaminada así como os riscos á poboación?


OBSERVATORIO DE PLANTAS REGASIFICADORAS DE GNL , MAIO 2009
A PLANTA REGASIFICADORA DE FERROL NON ALCANZOU NO MES DE ABRIL O 30% DA SÚA CAPACIDADE DE REGASIFICACIÓN

Segundo o último informe de Enagás de Abril 2009, páxina 19, a regasificadora inxectou á rede durante este mes 1.097 GW.h, un 35% menos que o mes de abril do ano pasado pois se forneceu uns 1.678 GW.h. A regasificadora traballou en consecuencia a un 29% da súa capacidade e por segundo mes consecutivo.

Esta capacidade de regasificación rexistrada en abril foi menos dun 1/3 da capacidade que os promotores comprometeran cando solicitaron a aprobación da súa construción.

Temos que recordar que esta capacidade tan baixa rexístrase a pesar que Enagás pechou a billa do gas que procede de Portugal (por Tui), que a regasificadora ten o monopolio de subministración en Galiza e que ademais se viron obrigados a aceptar unha subministración adicional á -meseta-. Medidas que, segundo o presidente de Enagas, tomáronse para que a planta non se "colapsase".

O compromiso dos promotores da regasificadora era o de alimentar catro ciclos combinados a gas natural, fornecer 500 millóns de mᵌ ao ano ás industrias do grupo Tojeiro así como a outros consumos convencionais da zona. A realidade é que os ciclos combinados non funcionan nin n'As Pontes nin en Sabón e das industrias do Grupo Tojeiro nin se saben delas.

Con este panorama industrial: Por que a regasificadora da Ría de Ferrol pretende duplicar a súa capacidade de regasificación duplicando ademais tanto o dano á ría debido ás verteduras inxentes de auga de mar contaminada así como os riscos á poboación?

Transcribimos artigo de hoxe día 24 de maio de Diario de Ferrol:

A crise reduce a mínimos históricos a produción da térmica das Pontes
Por Montse Mayoral

O acusado descenso de actividade en determinados sectores da industria española e o incremento das enerxías renovables marcaron un ano inédito nas tres décadas de historia da térmica d'As Pontes. A produción caeu ata niveis que, segundo recoñeceu onte o director da central, Luís Fernández de Sabugal, non se recordan.

Durante máis dun mes, a comezos deste ano, só funcionou na central de Endesa un dos catro grupos de transformación. Foi unha situación inédita na térmica, consecuencia da crise económica e o parón de actividade na industria. Recortes na produción como o que aplicou Alcoa, cara a cuxa fábrica parte directamente unha das catro liñas de distribución d'As Pontes, son causa directa de tal circunstancia.

O director da central, Luís Fernández de Sabugal, comentou onte que ao descenso do consumo de electricidade sumouse, ademais, que este ano entrou en operación máis enerxía renovable. "Rede Eléctrica fala no seu informe dun incremento de potencia do 5%, uns 4.000 megavatios, e deles máis de 3.000 son de renovables -explica o responsable de Endesa-; hai 1.400 megavatios, o equivalente á potencia desta central, que corresponden á enerxía solar".

O sistema dá preferencia sempre ás fontes renovables e, en casos de caída do consumo, sitúa ás centrais térmicas ou nucleares ao final da cola. No entanto, Luís Fernández de Sabugal mostrouse convencido de que pronto haberá un repunte do consumo e a central d'As Pontes volverá ao seu ritmo habitual de funcionamento, cos catro grupos en marcha e producións ao redor dos 10.000 gigavatios anuais.

OBSERVATORIO DE PLANTAS REGASIFICADORAS DE GNL, Maio 2009

Saúdos,

www.f-cape.org

Enviado por:
Ferrol CAPE -ferrol.cape@gmail.com- 24 de maio de 2009 18:56
Colectivo universitario opositor a Planta de Gas dá Ría de Ferrol (Galicia)
________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 21:01 0 comentários Links para esta postagem  

E isto é a sustentabilidade?

Por, Carlos Taibo [*]
23.05.2009

Nos últimos meses pasaron polos estudos de televisión e de radio, e pronunciáronse nas páxinas dos xornais, decenas de dirixentes políticos, de economistas, de sindicalistas e de xornalistas, próximos ao Goberno ou próximos á oposición. Aínda que a miúdo disientan no que respecta ás medidas precisas que convén arbitrar, todos parecen estar de acordo en algo importante: para deixar atrás a crise en curso hai que recuperar a senda do crecemento económico e conseguir que esperte dunha vez por todas o consumo.

Nun planeta no que sobran os argumentos para afirmar que o crecemento non xera cohesión social, provoca agresións ambientais moitas veces irreversibles e propicia o esgotamento de recursos que non estarán a disposición das xeracións vindeiras, cada vez é máis urxente que busquemos, por iso, outros horizontes. Sorprende, con todo, que moitos de quen fixeron da sustentabilidade a súa bandeira de enganche prefiran esquivar a conclusión de que nos países ricos temos que asumir canto antes reducións drásticas na produción e no consumo, da mesma sorte que temos que repartir o traballo en proveito de modelos que fagan da redistribución da riqueza, da vida social, do ámbito local e do lecer creativo os seus cimentos.

Nada disto último apréciase, nin de lonxe, nas posicións que abrazan hoxe os nosos gobernantes, empeñados en sacar adiante diagnósticos do que sucede tan errados como interesados. Recórdese que fai algo máis dun ano o presidente Rodríguez Zapatero eludía mencionar, nos seus discursos, a palabra crise. Despois inclinouse por arroxar todas as culpas do que ocorría sobre os desmáns que deu en exportar a economía norteamericana -ningunha correspondía, en cambio, a un modelo, o español, ao parecer de ningún xeito lastrado por fluxos especulativos de diversa índole-, para, nos últimos tempos, descargar as súas iras contra unha burbulla inmobiliaria que, segundo unha singularísima visión, nada tería que ver coas políticas alentadas polo Partido Socialista desde as máis diversas instancias. Canto tempo tardará Rodríguez Zapatero en decatarse das contradicións flagrantes do que defende agora?

Non hai xeito de casar o omnipresente discurso da sustentabilidade con medidas como as que o Goberno español decidiu alentar en resposta á crise. Unha delas é esa toleada aposta pola alta velocidade ferroviaria que tanto gusta -din- ao presidente norteamericano destas horas. Ao seu amparo está claro que é o que se nos vén encima: unha forma de transporte que reclama salvaxes agresións contra o medio, propicia a desertización ferroviaria do groso do territorio, é extremadamente onerosa en termos enerxéticos e tradúcese en prezos inalcanzables para a maioría dos cidadáns.

Outra desas medidas achégaa a frenética construción de novas autovías sen que ninguén explique convincentemente quen as vai a poder utilizar no futuro, cando se disparen os prezos das materias primas enerxéticas que empregamos. Que non dicir, en fin, da impresentable, e discriminatoria, decisión de subvencionar con recursos públicos a compra de automóbiles. Non sería máis razoable que, lonxe de pensar nos intereses das grandes empresas, os nosos gobernantes axudasen, así a todo, a quen decidiron prescindir dun instrumento, o coche, que retrata cabalmente moitos dos elementos de insostenibilidad que atenazan ás nosas sociedades? Mentres se apoian con descaro olímpicas aparato, por momentos despunta, en fin, a lamentable retahíla que dá conta do liderado español en tecnoloxías verdes, case sempre adobada, por riba, coa triste defensa, tamén neste ámbito, da competición máis feroz.

Ben é certo que os desaforamentos transcienden o terreo da sustentabilidade. Para pechar o círculo, os nosos gobernantes repiten incansables que non van aceptar rebaixas, en proveito dos empresarios, no que incumbe ás regras do xogo do mercado laboral. Empezan a menudear as noticias, con todo, que suxiren que o Partido Socialista sopesa introducir algunhas desas rebaixas nun escenario no que os empresarios aos que acabo de referirme non teñen moito de que queixarse: ao amparo dunha precariedade que se impón por todas as partes, as normas imperantes permitiron -non se esqueza- un crecemento espectacular da cifra de desempregados, en moitos casos sen cobertura algunha.

Para que nada falte, entre nós optouse por importar un modelo, o norteamericano, que defende medidas de socorro tan xenerosas como urxentes cando as entidades financeiras están ao bordo da quebra, pero non actúa coa mesma benevolencia e enerxía cando son as economías das traballadoras e traballadores"recórdese ás decenas de miles de inmigrantes que contraeron hipotecas en condicións próximas á usura" as que se achan coa auga ao pescozo.

E é que quen nos dirixen, de sempre remisos a pór o dedo na chaga do que supón un capitalismo depredador e inxusto -hoxe, por certo, á deriva-, defenden, si, o ben común ... a condición de que non choque cos intereses particulares das grandes empresas. Que llo digan, se non, a Microsoft, que a recado se apresta a sacar tallada dese ambicioso programa que, de facerse realidade, porá en mans dos nosos nenos un magnífico computador chamado a resolver mágicamente as carencias do sistema educativo que arrastramos.

[*] Carlos Taibo é profesor de Ciencia Política.

Fontes: Reggio's e Público
____________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 16:02 0 comentários Links para esta postagem  

A asociación veciñal "O Rosario - Inferniño" celebrou as Letras Galegas con moito suceso

LETRAS GALEGAS - 2009

A nosa asociación veciñal, convidou a toda a cidadanía a participar nunha lectura en galego, co fin de celebrar as Letras Galegas - 2009. O acto celebrouse no Centro Cultural Municipal "Carvalho Calero".

Participaron varios representantes sociais de diferentes asociacións veciñais, culturais e deportivas da cidade.

[P5211501-733633.JPG]

Noso compañeiro X. Miguel López da Asociación Veciñal "Fontelonga" de Esteiro, fixo gala da súa inconfundible reivindicación a prol do idioma galego coa lectura dunhas estrofas de dous ilustres escritores: Celso Emilio Ferreiro e Manuel María.

[P5211499-732720.JPG]

As raparigas leronnos varias historias e lendas galegas.

Houbo unha grande participación infantil, o que nos comprace saber que cada ano aumente a presenza das crianzas nestes acontecementos culturais.

[P5211515-734980.JPG]

Expresamos nosa satisfacción pola lectura da mocidade e todas as idades.

[P5211521-735992.JPG]

Nosa compañeira Pilar Venancio, Mapi, da Asociación Veciñal de Caranza, sorprendeunos gratamente realizando unha lectura galega de calidade.

[P5211525-736685.JPG]

Aurora Varela, veciña deste barrio e socia de nosa asociación, disertou sobre a figura de Ramón Piñeiro, homenaxeado este ano 2009.

Varios veciñ@s e alumnas acudiron ao salón de actos para escoitar a Aurora, súa Profe de galego.

Repartimos varios libros entre @s presentes e participantes que nos remitiron das institucións.

[P5211510-734778.JPG]

Rematou este acto superando con creces as nosas previsións de asistencia polo que emprazamos e convidamos a toda a veciñanza a participar nas Letras Galegas do ano 2010.

http://www.march.es/Recursos_Web/Culturales/conferencias/img/1154_1879.jpg

Desexamos que para as vindeiras Letras - 2010 sexan para o profesor ferrolán Ricardo Carvalho Calero.

A Presidenta
Ana J. LÓPEZ DÍAZ
O Secretario
Xosé M. SANXOÁN CAAMAÑO

ASOCIACION VECIÑAL O ROSARIO- INFERNIÑO
CIF-G70006473
correo-e: avvorosario@gmail.com
blog : orosario-inferninho.blogspot.com


____________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 14:32 0 comentários Links para esta postagem  

A Rede "Galiza Non Se Vende" convoca mobilizacións en Vigo e Ferrol na defensa do medio ambiente por un outro modelo subtentábel

[Clicar acima do cartaz para ampliar]

Desde Galiza Non Se Vende queremos denunciar os contínuos maltratos e agresións que soporta o noso litoral, fruto da especulación salvaxe e deste modelo depredador de crecemento economico, que equipara medre e benestar social.

Por desgraza, todos os gobernos que pasan pola Xunta seguen unha política “desarrollista” de explotación dos nosos recursos naturais para reducilos a mera condición mercantil. Os costes deste desenvolvemento económico son a destrucción da natureza.

A privatización e venta da nosa costa, das nosas rías, do noso vento, dos nosos montes, dos nosos rios, do Courel, supón depredar o territorio físico común para mercantilizalo en beneficio de só duns poucos. Privatizando beneficios e socializando as perdas.

Deste modelo cego e xordo non se libra o litoral onde se construen recheos dentro das rías que estragan a súa grande riqueza; onde se instalan polígonos industrias sobre o terreo gañado ao mar ou en primeira liña de costa realizando desmontes; onde se instalan as industrias mais perigosas como Reganosa ou máis contaminantes como Ence; onde empresas e industrias de todo tipo verten os seus refugallos directamente ao mar xunto coas aguas residuais urbanas, as veces pasando por depuradoras deficitarias ou que non funcionan contaminando as rías e facendoas incompatíbeis coa pesca e o marisqueo; onde se promoven piscifactorias nos lugares mellor conservados da nosa costa artificializandoos com formigón e contaminando o mar com antibióticos para proveito de empresas transnacionais; onde se privatiza o mar e a costa com portos deportivos a esgalla que soen levar aparellados proxectos urbanisticos especulativos; onde se produce a máis salvaxe especulación urbanistica; onde se construen a meirande parte das irracionais infraestructuras de transporte; onde se destrue a identidade dos pobos e vilas mariñeiras erradicando o noso patrimonio marítimo; onde máis se turistifica a nosa cultura e o noso território; onde se crean máis campos de golf arrasando com grandes superficies de monte e contaminando com herbicidas; onde menos se respetan os espazos protexidos....

Non é necesaria, nen imprescindible a destrucción do noso fogar común para acadar medios de vida, nin debemos basar o benestar na explotación das persoas nen a terra que habitamos, porque si asi fora estaríamos correndo o camiño do suicidio colectivo.

Todas e todos xuntos temos que porlle freo a esta locomotora desvocada, deste falso progreso, que esta a avanzar queimando os seus propios vagóns nunha tola carreira cara ningures. Esta “valorización” do territorio ten que distinguir xa os bens de uso, os modos de vida, do expolio e despoxo da nosa terra. Tratase en suma dunha nova mentalidade que trate o medio non como un negocio, do que se pode quitar beneficio, senon coma a nosa terra común da que todas e todos formamos parte. Vainos nelo a preservación da civilización que queremos legar ás persoas que veñan detrás de nós, non podemos tolerar máis o intolerábel.

Por isto convocamos A unha grande manifestación nacional en Vigo o 31 de maio ás 12:00 que sairá desde a praza do concello e rematará na Praza da Estrela.

E a un grande roteiro contra Reganosa polas ruas de Ferrol o vernes 5 de Xuño ás 20:00 desde o edificio da Xunta de Galiza.

  • ESTE MODELO TEN ALTERNATIVA
  • DEFENDAMOS O LITORAL
  • GOBERNE QUEN GOBERNE
Rede "Galiza Non Se Vende"
http://galizanonsevende.org/
___________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 14:00 0 comentários Links para esta postagem  

Acta definitiva da reunión do 28 de Abril, sobre Proceso participativo relativo ao modelo experimental de orzamentos participativos

A Asociación Veciñal "Fontelonga" de Esteiro, remite-nos a Acta Correxida da sesión do GAP, celebrada o 28 de Abril de 2009. Polo que a Acta definitiva ás 11:49 hrs do 24 de maio de 2009 é a que a continuación segue:


Proceso participativo do Grupo de Análise e Proposta (GAP)


Asunto: Proceso participativo relativo ao modelo experimental de orzamentos participativos
Data: 28.04.2009
Lugar: Sala de recepcións, 1º andar, Concello de Ferrol

Persoas e entidades participantes
[que asinan o documento de asistencia]
Nome e apelidos Entidade / Particular
  1. Ofelia Piñón Quintás Asociación de mulleres “El Pilar”
  2. Jesús Ignacio Caselas Gutierrez A.VV. El Pilar – Recimil
  3. Francisco Javier Pérez Gutierez A.VV. El Pilar - Recimil
  4. Victor F.V. A.VV. El Pilar - Recimil
  5. Montse Perille Veiga A.VV. El Pilar- Recimil
  6. Francisco Díaz Díaz A.VV. El Pilar- Recimil
  7. Ana Beceiro Mosquera AVV. San Pablo de Catabois
  8. Pilar Rodríguez Venancio AVV. Cuco Ruíz de Cortázar - Caranza
  9. Xosé M. San Xoán Caamaño AVV. O Rosario - Inferniño
  10. Alberto Saavedra Fernández AVV. Ferrol Vello
  11. Arcadio Ares Arias AVV. Ultramar
  12. José M. De Miguel AVV. Ensanche A
  13. César Manso Platas AVV.Barrio da Magdalena Pedro Padrón
  14. Benigno Sixto AVV. S. Xoán – O Bertón
  15. Luis M. Taboada González AVV. O Cruceiro de Canido
  16. Javier Solloso Leal A.VV. O Cruceiro de Canido
  17. José Polo Veiga AVV. O Lago
  18. Enrique López AVV. de Pazos
  19. José Mª Suárez Sabín AVV. Sta. Uxía de Mandiá
  20. Manuel Varela González AVV. Río da Ponte de San Xurxo
  21. Nieves Pérez Díaz AVV. Río da Ponte de San Xurxo
  22. Salvador Ríos García AVV. Castelao Brión
  23. Paulino Gasalla Aller AVV. Val de Esmelle
  24. Xesús Manuel Díaz Suárez Asociación Veciñal de Esteiro « Fontelonga »
  25. Magdalena González Grandal Asociación O Prioriño
  26. José Espiñeira Rivas AVV. San Salvador de Serantes
  27. Andrés Rodríguez Santalla Departamento de Mocidade USTG
  28. Andrea Pardo Mesías Alcer Coruña
  29. Ramiro Santalices Martínez Asiste a título individual
  30. Pilar Rivera Asiste a título individual
Representantes do Concello
Nome e apelidos
  1. Manuel Santiago Pérez Concelleiro delegado de participación cidadá
  2. Luis García García Equipa técnica de Cidadanía, Soc. Coop.
  3. Maica Rodríguez Freire Técnica de participación cidadá
Desculpan a non asistencia
Nome e apelidos Entidade / Particular
  1. María Morado Grupo Diversidade Funcional Ferrol e comarca

Desenvolvemento da sesión
  • Presenta a sesión Manuel Santiago, concelleiro delegado de participación cidadá, anunciando a cantidade de 2 millóns de euros para o proceso participativo de orzamentos participativos nun período bianual 2009-2010.
  • A técnica de participación realiza unha presentación sobre o panorama de orzamentos participativos no Estado, descritivo dos diferentes modelos de participación a nivel de quen participa (cidadáns e/ou asociacións), que cantidades se debaten e que apartados do orzamento municipal ordinario. Detállanse as localidades con experiencia en orzamentos participativos (OP en diante), formas de regular os procesos e órganos a crear para tomar decisións. Explícanse os modelos territoriais, nas que as decisións se toman por barrios e modelos sectoriais, nos que se traballa por áreas temáticas. Coméntanse as dificultades dos procesos e as recomendacións realizadas dende outras localidades á hora de poñer en marcha un proceso de OP.
  • A equipa técnica de Cidadanía describe os procesos de OP como procesos de rexeneración democrática e procédese a unha reflexión sobre os mesmos. Principalmente, se describen os pasos necesarios a dar e os posibles órganos e espazos de participación a poñer en marcha en Ferrol.
Os pasos necesarios, serían:
  • Información: informar e sensibilizar para animar a participación no proceso.
  • Identificación de participantes: creación dun rexistro de participantes de representantes de asociacións e a título particular.
  • Capacitación: tarefa primordial no inicio do proceso, para fortalecer o proceso permitindo dotar de máis capacidades na toma de decisións dos participantes.
  • Órganos de participación: deseñados para favorecer a operatividade no traballo e a maior fluidez na comunicación: grupo motor, asembleas e mesas de propostas.
  • Viabilidade técnica: o persoal técnico municipal das áreas involucradas avaliarán as propostas dende un punto de vista técnico, xurídico e de axuste orzamentario.
  • Formalización de acordos e compromisos: despois da priorización das propostas, o Concello presentará os resultados poñendo en coñecemento da poboación os compromisos acadados.
  • Seguimento da execución das propostas: será un resultado ao remate do proceso de elaboración dos OP.
En relación aos principais órganos de participación, teriamos:
  • Grupo Motor: Dinamizar e promover a participación. Elaborar un borrador de regulamento de OP.
  • A Asemblea de Barrio: aprobar o regulamento de OP, definir problemáticas e necesidades do barrio, priorizar propostas.
  • A Mesa de Propostas: canalizar as demandas ou propostas de actuación, elevar a asemblea a relación definitiva de propostas.

Dende o GAP coméntase o seguinte sobre o proceso:
  • O proceso debe de comezar a funcionar; coa creación de órganos e normas de funcionamento para implantar o modelo.
  • Solicítase que se poñan en marcha as accións de formación e comunicación.
  • Pregúntase pola participación do resto dos grupos municipais, ante a constante alternancia política nos mandatos do Concello de Ferrol.
Dende a equipa técnica explícase que:
  • O modelo experimental estase a definir de forma participativa co GAP como grupo motor do proceso participativo relativo á reforma do Regulamento de Participación Cidadá. É preciso consensuar e definir o modelo, se é territorial en qué barrios se vai a implantar, e que dende o GAP existe un acordo de executalo nunha zona urbana e nunha zona rural. Como criterios técnicos para a elección de zonas recoméndase ter presente unha serie de pautas como un déficit de equipamentos na zona, un tecido asociativo vertebrado e existencia de experiencias participativos e un nivel de cobertura e habitantes (válido para o urbano).
  • A formación e a campaña de comunicación son accións que van parellas no calendario ao modelo que se determine.
  • Os grupos municipais estarán representados nos espazos de participación que se nomeen.
Dende o GAP propóñense diversas zonas para executar o proxecto, existindo acordo sobre a zona de Doniños-San Xurxo como zona rural e propoñendo diferentes alternativas para a zona urbana, sobre a que non hai acordo debido a diferentes interpretacións e valoracións dos criterios técnicos (sobre o tecido asociativo vertebrado, sobre o nivel de equipamentos e previsións de investimento público ou o propio sistema de toma de decisións do GAP, que deberá de consensuar a decisión, non votala na sesión).

As zonas urbanas que se propoñen son:
  • Caranza.
  • Esteiro.
  • San Pablo-Catabois-Santa Mariña.
  • Recimil.
  • San Felipe.
  • Ferrol Vello.
Neste sentido, existe un debate sobre se a zona Urban (barrios de Canido, Ferrol Vello e Magdalena) debe ser considerada para o proceso de orzamentos participativos, xa que ten a previsión de investimento de aproximadamente 13 millóns de €, non existindo acordo, co cal supedítase a determinación da zona urbana a unha nova sesión de traballo.

Acordos tomados e cuestións pendentes:
  • Acordo en que a zona rural sobre a que intervir sería Doniños-San Xurxo.
  • Quedaría pendente por determinar a zona urbana. Esta decisión quedaría para unha nova sesión de traballo co GAP na que, en base a criterios técnicos, se poida escoller o barrio a través dun consenso, máis que por votación.

Enviado por:
Participación Cidadá
-participacion@ferrol.es-
15 de maio de 2009 14:53

____________________

Área de Participación Cidadá E DEPORTES
Maica Rodríguez Freire, técnica en Participación Cidadá
Praza de Armas, s/n. 1º andar. 15402 Ferrol
Tel.: 981.944.015 / Móbil: 696.112.691
participacion@ferrol.es
____________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 13:44 4 comentários Links para esta postagem  

Ferrol: á UPG atrangantóuselle

O secreterario comarcal da CIG é a maior preocupacion da UPG, forzar a súa dimisión é unha obsesión persoal do "Coronel" que polo seu talante impetuoso, non asume que Pintos montaralle un órdago que deixa en evidencia a súa presumida autoridade. O nervosismo reinante nas filas upegallas pon ao descuberto a verdadeira identidade desta formación, a democracia de linea branca coa que disfrazan as súas formas nesta ocasión deixou ao decubierto ao ferreo stalinismo que lles inspira.

Dedúcese, é algo palpable, que a UPG, é dicir ,a corrente marxista do BNG non perdoe a Pintos a súa decisión de concorrer ás eleccións do sindicato enfrentadose á candidatura apadriñada por esta corrente que encabezaba Emilio Cagiao.

O incombustible “Coronel” afeito a impor a súa autoridade aos seus dóciles camaradas, non soportou que no seu Ferrol natal, un sindicalista díscolo puxéselle en evidencia desatendendo as súas ordenes, e asi, o día despois de que Pintos acadara democraticamente a Secretaria do sindicato, en cónclave de urxencia a UPG emitiu fumata branca - habemus dimisión- ,........ se tiña desatado a caza de bruxas;..... a purga a Pintos escomezara.!

Os “comisarios” Cagiao e Grandal , era os encargados de pór en movemento a maquinaria de acoso e derribo - pero para entender o seu papel de manipuladores, hai que buscar as razóns, e con só pasar revista ao seu historial, atopámonos coa sorpresa. Estos dous señores á parte de acólitos da UPG, son liberados, é dicir, representantes que levan 20 anos sen vestir o mono de traballo, que perciben o seu salario dunha empresa pública.... e dicir, dúas xoias que defenden contra vento e marea a súa situacion de privilexio, é dicir o seu impresentable -status- de vividores a conta do alleo.

Estos dous sindicalistas de Navantia, un deles membro da seccion sindical, manteñen á CIG neste estaleiro como a forza minoritaria do comité de empresa, é dicir, o seu traballo sindical é nulo e a súa influencia negativa, e en contraste a executiva liderada por Pintos, logrou no resto dos sectores, imporse na comarca como primeira forza sindical, obviamente isto indica quen en verdade debese presentar a dimisión.

Tanto o “Coronel” como estes dous gregarios, deben saber que un sindicato é unha ferramenta para defender os intereses dos seus afiliados, E EU QUE O SON, non vou admitir mangoneos de vagos e maleantes e moito menos duns iluminados que manteñen a malefica intencion de confundir aos traballadores con marionetas.

Pintos e o seu equipo foron elixidos pola mayoria dos afiliados e por tanto son os representantes lexitimos, ,,,,,,, os outros metodos para alcanzar o control, mellor rexeiten a intención de utilizalos non sexa que lles rebente o explosivo nas mans. ... E abofé que se e necesario eu tiro da expoleta. ... Vaia tropa

Artigo tirado de open.vieiros

Enviado por:
Bruno Lopes Teixeiro
-brunotrasancos@gmail.com-
24 de maio de 2009 12:01

______________

Nota da redacción.-

Artigo publicado en Vieiros, na sección aberta "open.vieiros", por un anónimo que responde a "ontoria1" e que xa ten publicados comentarios anti-upg e moi críticos coa política do BNG en varias noticias no portal de Vieiros.
______________
--> Ler máis [+]

NÓS-Unidade Popular denuncia estratégia institucional para liquidar o galego

As primeiras nomeaçons e os primeiros passos dados pola instituiçom autonómica após a tomada de possessom do Partido Popular de Núñez Feijó à frente do novo governo da Junta apontam para umha nova fase no conflito lingüístico existente no nosso país, em que a liquidaçom do galego se verifica já como um objectivo claro da direita espanholista.

De maneira sintética, relatamos:

1. A nomeaçom como conselheiros/as de elementos que, como Jesús Vasques em Educaçom ou Roberto Varela em Cultura, que se gabam desde o primeiro dia das suas pretensons espanholizadoras e insultam gravemente a cultura e os direitos lingüísticos do nosso povo, contando com o apoio expresso do próprio presidente da Junta.

2. A bateria de anúncios de medidas atentatórias contra os direitos fundamentais da populaçom galega, através da supressom das tímidas medidas de promoçom do galego e de defesa do direitos lingüísticos existentes. Podemos citar como exemplos os seguintes posicionamentos claros do novo governo:
  • a supressom do galego das provas de acesso à funçom pública autonómica e, em paralelo, a reintroduçom do espanhol como idioma dos exames;
  • o anúncio da derrogaçom do Decreto de ensino para aprovar no seu lugar um mais regressivo nom só que o actual, mas que o existente na era Fraga;
  • a possibilidade de que se avance num modelo de limpeza lingüística no ensino, eliminando qualquer possibilidade de que o galego tenha horas lectivas como língua veicular;
  • a promoçom da cultura produzida em espanhol com dinheiro público em pé de igualdade que a feita em galego, apesar da manifesta posiçom hegemónica que goza a língua do Estado;
  • a desacreditaçom explícita do Plano Geral de Normalizaçom da Língua Galega, aprovado polos três partidos institucionais em 2004 a proposta do Partido Popular de Manuel Fraga.
  • a renúncia expressa a qualquer política de discriminaçom positiva que poda favorecer o avanço social do galego, em sério risco de definitiva marginalizaçom. Feijó e companhia teimam em falar de “igualdade” para abordar a situaçom de duas línguas em posiçons absolutamente desiguais, em que o espanhol parte de umha posiçom de superioridade legal, mediática e social graças a muitos anos de imposiçom.
3. Em paralelo, o próprio Feijó já deu o seu placet público para a reintroduçom do espanhol como língua de uso por parte dos cargos públicos nos poucos ámbitos em que existia um acordo para que o galego fosse o veículo de expressom, a começar polo Parlamento autónomo.

4. Todo o anterior contrasta com a absoluta carência de umha só proposta positiva de defesa do nosso idioma ou de umha planificaçom em favor do mesmo. A fichagem de um especialista académico em matéria de sociolingüística, que noutro contexto poderia supor umha boa notícia, já vai caminho de se converter num simples tráfico de vontades em que Anxo Lourenço parece disposto a representar o papel de “póli bom” da nova estratégia repressiva do PP. O novo Secretário da Política Lingüística tem pouca margem antes de ser-lhe exigida umha imediata demissom ou ser catalogado como colaboracionista da estratégia lingüicida.

Frente a todo o relatado, e diante das negativas perspectivas que se anunciam para a nossa língua nesta nova legislatura, NÓS-Unidade Popular avalia positivamente a reacçom colectiva do nosso povo demonstrada no passado dia 17 de Maio e fai um apelo à unidade do plural movimento normalizador para dar a batalha pola língua.

Nem a repressom em grande escala representada polas propostas estratégicas do novo governo, nem a dirigida contra quem reivindica mais galego nas ruas do nosso país, como @s compatriotas imputad@s polos acontecimentos do passado 8 de Fevereiro, farám deter a resistência dos e das que nom renunciamos aos nossos direitos fundamentais. O direito à língua é um deles.

Direcçom Nacional de NÓS-Unidade Popular

Galiza, 22 de Maio de 2009

NÓS-Unidade Popular
nosgaliza@nosgaliza.org
__________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 13:00 0 comentários Links para esta postagem  

Este Sábado 23 de Maio, no 93.9 da FM O Recuncho nº 16

20090523

Moi boas a tod@s, o sábado 23 de Maio, novo Recuncho de 11 a 13 horas en Radio Filispim (93.9 fm)

Neste novo Recuncho trataremos os seguintes temas:
  • Falaremos con Manuel Rodríguez Carballeira, Lalán, coordinador do comité cidadá de emerxencia o cal nos falará dos últimos sucesos acontecidos relacionados coa planta de gas de Reganosa.
  • Conferencia de José Roberto Morales, do Centro para a Acción Legal en Dereitos Humanos (CALDH) de Guatemala e María Eugenia Díaz Coordinadora do Programa da Muller CALDH
  • Falaremos con Carlos Outeiro, é o responsavel de A Mesa pola Normalización Lingüistica en Ferrol.
  • Tamén trataremos as novas da Marcha Mundial Das Mulleres con Ánxela, integrante desta organización.
  • No apartado poético: Mario Benedetti.
--
"O recuncho", o programa da asociación cultural Fuco Buxán
en Radio FilispiM, 93.9 FM

www.recunchofuco.blogspot.com

Enviado por:
Iago Montes Martínez
-opafuco@gmail.com-
22 de maio de 2009 18:44

___________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 08:21 0 comentários Links para esta postagem  

A asociación Grupo Diversidade Funcional de Ferrol e Comarcas, fai-se visíbel na Rede editando un interesante Blog

O pasado 22 de Abril, subia á rede o Blog da Asociación Grupo Diversidade Funcional de Ferrol e Comarcas, agardamos que esta importante iniciativa das compañeiras e compañeiros da asocición, serva para concienciar-nos, actuar en consecuencia e ter sempre presente nas nosas reivindicacións, nas nosas propostas, nas nosas análise ás persoas con diversidade funcional. Desde o Colectivo Ártabra 21 queremos felicitar ás compañeiras e compañeiros da Asociación Grupo Diversidade Funcional de Ferrol e Comarcas, polo seu Blog que vai axudar a visibilizar ás súas denuncias e reivindicacións, mais o máis importante cicais sexa a súa visibilidade, o estar presentes.

A continuación transcribimos a presentación que fan no seu propio Blog que convidamos a visitar e difundir.

[Cliacar acima da foto para ampliar]

"De novo pisarei as rúas do que foi Santiago ensanguentado e chorarei polos ausentes"
Victor Jara


A Asociación Grupo Diversidade Funcional Ferrol e Comarcas acabamos de crear o noso Blog coma un intento de establecer unha canle de Opinión, de Información e de Denuncia entre todas as Persoas con Diversidade Funcional e o resto da sociedade.

O cambio de denominación "minusválidos" por "Grupo Diversidade Funcional" débese o significado da palabra minusválidos que se ven usando desde fai bastante tempo e que ten unha connotación negativa, de minusvaloración das capacidades da persoa, e "Diversidade", non só non é negativa senón que é inclusiva e normalizadora, indicando cas persoas todas son diversas e distintas, outras teñen diversidade funcional tanto física, como mental, intelectual, orgánica, etc. cos mesmos dereitos cos demáis, cos soportes necesarios como cadeiras de rodas, lingua de signos, ou Asistentes Persoáis.

A participación e a colaboración de todos vós e moi importante. Precisamos que nos enviédes todas as vosas necesidades e demandas para poder facelas chegar onde corresponda e intentar dar unha resposta as mesmas.
___________

ASOCIACIÓN GRUPO DIVERSIDADE FUNCIONAL FERROL E COMARCAS
Rúa Colon esq. Mendizabal B/4 P/5 Baixos 38-39 Esteiro 15406 Ferrol
Tlf: 981930544
Fax: 981930544
http://rachandobarreiras.blogspot.com/
diversidadefuncionalferrol@hotmail.com
grupominferrol@hotmail.com

_________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 07:36 0 comentários Links para esta postagem  

Falta dinheiro no meu sindicato

20090522


Hoje os meios de comunicaçom informarám à opinom pública de que faltam muitos miles de euros das contas da CIG em Ferrol. Muitas pessoas conheciamos esta situaçom desde hai uns meses, causada por umha ludopatia do responsável de finanças.

Em todas as organizaçons polas que passei ou nas que participo na actualidade, as finanças som o morto co que ninguém quer carregar. Um trabalho ingrato que precisa de muita dedicaçom e constáncia.

Entre companheiras e companheiros a confiança é fundamental, mas esta nom é a primeira experiência deste tipo. Por isso o controlo democrático das finanças fai-se fundamental nas organizaçons sociais, e a ninguém lhe deve sentar mal que assim se lhe controle. E por suposto, esse momento em todas as reunions onde se passa a informaçom sobre o estado das contas da organizaçom, deve ocupar o lugar que lhe corresponde, fazendo um esforço, de transparência e responsabilidade. É o mesmo que o dinheiro público. Som cartos das organizaçons, som cartos do povo organizado. No caso do meu sindicato, som cartos da classe obreira organizada. Som intocáveis!

Haverá que mudar muitas coisas, pedir responsabilidades e mudar jeitos de trabalho ou modelos organizativos, mas o que me inquieta do que vai ocorrer quando a notícia saia na imprensa, é desconhezer o interesse que persegue esse grupo de pessoas com bastante representatividade na CIG, que brinda às empresas mediáticas, informaçom fazilmente manipulável, dumha situaçom interna que só compete à CIG e à justiça.Porque os congresos se ganham nas asembleias e na acçom sindical, nom coa tinta envelenada dalgúns jornais.

E que tudo isto suceda justo no momento no que os companheiros e companheiras do metal em Vigo, estám recebendo, também por parte dessas empresas mediáticas, um dos mais virulentos ataques contra o sindicalismo, e em concreto contra da CIG, dos últimos tempos. Estám botando mais lenha ao lume. Para que arda quem?

Lupe Ces
22.05.2009
lupeces@gmail.com
http://lupeces.blogspot.com
_________________
--> Ler máis [+]

O "Cheikh El Mokrani", un gaseiro cargado con GNL, ten prevista a entrada na Ría: O Comité Cidadán de Emerxencia convoca unha acción de protesta

20090520

O "Cheikh El Mokrani", un gaseiro cargado con miles de toneladas de GNL, ten prevista a entrada na Ría de Ferrol, para a ilegal e perigosa REGANOSA, é por isto polo que o Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol convoca unha acción de protesta en Ferrol este Xoves 21 de Maio, ás 7 da Tarde, diante do Edificio Administrativo da Xunta de Galicia, na Praza Amada García. Este sería o 45 buque gaseiro que atraca no peirao de REGANOSA en Punta Promontorio.

Caracteristicas:
O metaneiro Cheikh O Mokrani, cunha capacidade de 75.500 m3 de Gas Natural Licuado, ten unha eslora de 220 metros, unha manga de 35, un calado máximo de 10,75 e un desprazamento de 55.200 TM. O gaseiro, considerado de dimensións medias dentro do estándar desta clase de buques, foi construído en 2005. Navega baixo bandeira das Bahamas, Eslora.- 220 m Manga.- 35 m, Calado
.

¡PLANTA DE GAS FORA DA RÍA!


Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol
comitecidadan@gmail.com
http://comitecidadan.org
_______________________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 21:46 0 comentários Links para esta postagem  

Concerto da banda de rock "96 Grados" no Ateneo

A banda de rock 96 GRADOS, presenta en formato acústico o seu primeiro traballo discográfico "mañana sale el sol" que pódese escoitarse en www.96grados.es

O venres día 29 de maio ás 20 horas
no Auditorio do Ateneo Ferrolán.

A entrada custa 3 € co CD.

96 GRADOS, un nome que define o espírito co que nace esta banda de rock sinfónico, un proxecto froito da paixón pola música que marcou a nosa era.

A banda sonora que marcou á xeración dos 70 e os 80 conforma a fonte de inspiración da que bebe este grupo, novo e entusiasta, cuxa principal razón de ser radica en promover un novo estilo de música propia, á vez que manter as raíces labradas por unha inesquecible xeración de músicos de incalculable talento: Dire Straits, Eric Clapton, Police, U2… 96 GRADOS traballou sen cesar desde o seu nacemento, a principios do ano 2005 en Santiago de Compostela.

O grupo o compoñen:
  • Fernando Romasanta: voz e guitarras
  • Alfonso Lage: baixo e coros
  • José Vázquez: batería e coros
O estilo fundamentase nun rock sinfónico e sen estridencias, música de luxo lonxe dos canons comerciais que dominan o panorama musical actual. A banda traballa buscando a perfecta elaboración dos temas de produción propia, co obxecto de salvar os escollos que dificultan a entrada nos circuítos profesionais do mercado musical español.

Temas intimistas, incisivos, e en xeral, de indiscutible orixinalidade, conforman a primeira selección de títulos da formación.

96 GRADOS ofrece un directo realmente potente que tradúcese nun espectáculo variado, aplicando en cada tema seus gustos melódicos, enriquecidos con sos de guitarra, o acompañamento rítmico do baixo e a forza na percusión.

Ateneo Ferrolán
Fundado en 1879 “Un Lugar de Encontro para a Cultura”
http:// www.ateneoferrolan.org
e-mail:
a_ferrol@teleline.es Telf.: +34 981 357 970 Fax: 981 354 098
Dirección Postal: Rúa Magdalena 202-204, 1º.CP.15402 - FERROL (A Coruña)
Apdo. Correos: 303

________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 17:37 0 comentários Links para esta postagem  

Contra a liegalización de Iniciativa Internacionalista

Este xoves, 21 de maio, celebrarase un acto público no que diversas organizacións políticas, sindicais e sociais, entre elas a Frente Popular Galega, amosarán o seu rexeitamento da ilegalización da candidatura Iniciativa Internacionalista - A Solidariedade entre os Pobos. O acto terá lugar na cidade de Vigo e realizarase no Instituto Sta. Irene a partir das 20:00 horas.

Desde Altermundo, sumámonos ao chamamento á participación neste acto de solidariedade coas liberdades de expresión máis básicas da cidadanía.

Dende Compostela haberá un bus cara a Vigo: Este xoves, ás 18:00 horas, dispoñibilízase un autobús de balde dende a Praza Galiza, en Compostela, para a asistencia ao acto que se celebrará en Vigo contra a criminalización e ilegalización de Iniciativa Internacionalista – A Solidariedade entre os Pobos, ás 20:00 horas no IES Santa Irene. Debido ao limitado do aforo, precísase a confirmación de reserva no correo galizainternacionalista@gmail.com

Máis información:

Cómpre unha resposta social á ilegalización de Iniciativa Internacionalista
FPG. A roda de prensa convocada este sábado, 16 de maio, para denunciar o intento de ilegalización da candidatura ás eleccións europeas de Iniciativa Internacionalista (I.I), contou coa participación dos camaradas da Frente Popular Galega, Xosé Luís Méndez Ferrín, Mariano Abalo e Xan Carballo amais do responsábel xeral da candidatura Luis Ocampo.
www.altermundo.org

Carta de Pérez Esquível a Zapatero. Carta do Nobel Adolfo Pérez Esquivel contra a ilegalización de Iniciativa Internacionalista
www.altermundo.org

Campaña de sinaturas contra a ilegalización de Iniciativa Internacionalista. As persoas e organizacións abaixo asinantes queremos expresar coa maior contundencia a nosa indignación e a nosa alarma ante o gravísimo atentado contra as liberdades democráticas e contra a presunción de inocencia, fundamento do Estado de Dereito, que supón a ilegalización da candidatura ás eleccións europeas Iniciativa Internacionalista - A Solidariedade entre os Pobos, e esiximos a revogación da correspondente sentenza do Tribunal Supremo.

Queremos denunciar tamén a vergoñosa campaña de acoso e desprestixio orquestrada polos grandes medios ao servizo dos poderes establecidos, á vez que expresamos a nosa solidariedade con Afonso Sastre e as demais persoas ás que se intentou criminalizar pola súa participación en Iniciativa Internacionalista.

Remite a túa adhesión, facendo constar o nome (individual ou organización), a profesión ou actividade e a cidade ao seguinte correo electrónico: frabetti@ctv.es

Intelectuais e artistas de todo o mundo apoian a Afonso Xastre e denuncian a violación dos dereitos cidadáns por parte do Estado español
www.rebelion.org

Un saúdo

Altermundo -http://www.altermundo.org-
Porque abaixo á esquerda está o corazón
Manoel Santos - Director
manoel@altermundo.org
Tel.: 686 021 933
Faite socio/a: www.altermundo.org


Enviado por:
Manoel Santos (Altermundo)
-manoel@altermundo.org-
20 de maio de 2009 10:13

______________
--> Ler máis [+]

O vindeiro Sábado 23 de Maio: O Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol organiza unha Xornada Aberta de Formación Cidadá

20090519

O Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol Organiza unha Xornada aberta de formación cidadá.

O que cumpre saber sobre REGANOSA

Sábado, 23 de maio de 2009, no Campus de Esteiro – Ferrol en sesións de mañá (9,30 a 14,30 h.) e tarde (16,30 a 19,30 h.)

Trátase dun acto de formación e convivencia, aberto a asistencia e participación da cidadanía, co fin de coñecer e actualizar aspectos fundamentais en torno a amenaza da Planta de Gas no interior da nosa Ría.

Aspectos que, con frecuencia, non teñen o coñecemento preciso ao topar cos habituais “muros de silencio” que a envolven.

Como remate da xornada celebrarase unha Cea de confraternización.

Visita a nosa web:

www.comitecidadan.org

Enviado por:
Comité Cidadán de Emerxencia -comitecidadan@gmail.com- 15 de maio de 2009 22:09


--
Comité Cidadán de Emerxencia
para a Ría de Ferrol
comitecidadan@gmail.com
http://comitecidadan.org

___________

Programa:

Xornadas Abertas de Formación Cidadá
O que cumpre saber sobre REGANOSA
(23 de maio 2009), no Campus de Esteiro en Ferrol


MAÑÁ
  • 09:30h
Recepción de participantes. Pequeno almorzo.
  • 10:00h
Coñecementos técnicos básicos para entender a perigosidade da instalación de REGANOSA.

.Como funciona unha planta regasificadora?, Características do gas natural licuado. Que é a “Comisión Nacional de Energía”? por Manuel Afonso de Amorim (Enxeñeiro Técnico Naval).

· Manobras marítimas dos gaseiros, características de navegación da Ria de Ferrol. Diferencia entre os gaseiros en reparación e gaseiros cargados con GNL. Carlos Álvarez Feal (Doutor Enxeñeiro Industrial).

· "Riscos asociados a unha planta de regasificación. Análises de riscos. Lei Seveso”. Rafael Montero Baquedano (Enxeñeiro Naval - Diplomado en Enxeñeiría Ambiental - EOI).
  • 12:00h.
Pausa café
  • 12:30h.
REGANOSA, da inxustiza e a senrazón.

· Poder político e poder económico no caso REGANOSA. Rafael Pillado (Asociación Fuco Buxán).

· Impacto medio ambiental e laboral. Alberto de Coo (biólogo).

· REGANOSA e a actuación do poder xudicial. Patricia Gabeiras e Víctor López Casal (avogados).

· Movemento opositor: historia, composición, avanzos e derrotas. Manuel Carballeira (Coordinador do CCE).


TARDE
  • 16:30h.
Prevención e seguridade no caso REGANOSA.

· Plano de Prevención para o Concello de Mugardos.
Organismos responsábeis. Luz Marina Torrente (AAVV Cruceiro de Mehá).

· Outros planos de prevención, comparativa co caso Reganosa. Carlos Álvarez Feal (Doutor Enxeñeiro Industrial).

· Plano de Prevención para os concellos da Ría? Pilar Rodríguez Venancio (Presidenta da AAVV Caranza).
  • 18:30h.
DEBATE:

Novos retos na loita contra REGANOSA.
Introducen e moderan: Joam López e Lupe Ces (CCE).
  • 22:00h.
Cea de confraternización.
_________________

Difundir a convocatoria das "Xornadas Abertas de Formación":
Baixar o Cartaz a cor en formato -PDF- dos Arquivos Ártabros

Cartaz en formato -jpg-, clicar acima del para ampliar:

_______________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 23:43 0 comentários Links para esta postagem  

Reunión, hoxe martes 19 de Maio, para preparar a Mobilización da Rede Galiza Non Se Vende en Ferrol

Na Asemblea Nacional de Galiza Non Se Vende, celebrada o 25 de Abril, decideuse convocar dúas mobilizacións unha no sul que é unha manifestación en Vigo o 31 de Maio e outra no norte que é un roteiro por Ferrol que terá lugar o venres 5 de Xuño, ás 8 da Tarde, coincidindo co "Día Mundial do Medio Ambiente". O Roteiro fará paradas en diversos locais de entidades que teñen que ver cos socios de REGANOSA.

Para preparar esta mobilización da Rede, hai unha Autoconvocatoria, hoxe martes, 19 de Maio, ás 7 da Tarde no Ateneo Ferrolán, de todos os colectivos e organizacións da Comarca que participan na Rede Galiza Non Se Vende, reunión aberta a outras entidades interesadas na convocatoria.

GOBERNE QUEN GOBERNE, GALIZA NON SE VENDE
Por unha terra viva e unha vida digna para tod@s

info@galizanonsevende.org
http://galizanonsevende.org
________________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 14:56 0 comentários Links para esta postagem  

A prensa e o 17 de maio en Compostela

20090518

Porque nos sentimos orgullosos de sermos pobo
Porque nos sentimos orgullosos de termos lingua
Sempre en Galiza, sempre en Galego

Hipocrisía das portadas do 17M

Ferrol ensalzou no Jofre o traballo de Ramón Piñeiro na véspera do Día das Letras Galegas

--
ASOCIACIÓN LINGÜÍSTICO-CULTURAL “ COORDENADORA DE EQUIPAS DE NORMALIZACIÓN LINGÜÍSTICA
10M +

ttp://www.blogoteca.com/cenlf/

Mil primaveras máis para a nosa lingua

O Secretario:
Asinado: Miguel Anxo Romero


Enviado por:
Xosé Manuel Pazo Blanco -manolopazo@gmail.com- 18 de maio de 2009 00:45 cequipnormalizacion Ferrol -cequipnormalizacion@gmail.com- Date: 17/05/2009 21:56

________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 01:22 0 comentários Links para esta postagem  

Histórica Mobilización Nacional en defensa da lingua: Compostela, 17 de Maio de 2009

20090517

Unha impactante manifestación invadiu as rúas e prazas de Compostela. Unha manifestación que uniu a xentes de moi diversa condición para decir-lle ao novo goberno do PP na Xunta de Galicia que preside Alberto Nuñez Feijóo que unha parte moi importante da sociedade galega está disposta a mobilizar-se para non dar nen un paso atrás. Nen un paso atrás na normalización do galego, nen un paso atrás nos direitos alcanzados polas persoas que falan galego no país do galego, nen un paso atrás no estatus do galego como lingua oficial de Galiza. Frente as ameazas e as brabuconerías, frente as mentiras que falan de imposición e perigo para o español no noso país, a verdade tomou as rúas compostelans para defender, baixo unha forte chuvia a lingua común, a lingua que nos identifica. Que tomen nota.

Galería Fotográfica

Fotos: CA21 - damch
_______________

Enlaces relacionados:

[Clicar acima da imaxe para entrar na Galería de Diapositivos de alta resolución]
[Fotos: suso 's Public Gallery ]

[Clicar acima da imaxe para entrar na Galería de Diapositivos de alta resolución]
[Fonte: Fuco Buxán 's Public Gallery]


Milleiros de persoas desafiaron hoxe a choiva durante unha manifestación convocada para que non haxa "nin un paso atrás" na normalización do idioma galego e no seu emprego no ensino e na vida cotiá.

A protesta, primeira de gran envergadura desde que o PP accedeu á Xunta, foi a "maior da historia" en defensa do galego, proclamou ante os miles de congregados na Praza da Quintana Carlos Callón, presidente d'A Mesa Pola Normalización Lingüística, organizadora da manifestación, que contou co apoio de numerosos colectivos sociais e forzas nacionalistas como o BNG.

Ao mediodía, os manifestantes saíron desde a Alameda compostelá nun acto festivo que contou con gaiteiros, zancudos e cánticos en favor do idioma galego e a súa protección.

Os manifestantes portaron pancartas e corearon consignas como "chova ou faga vento, galego sempre"; "En Galiza, en galego" ou "Temos lingua, temos dereitos" ou "Onde están, que non ven, os bilingües do PP".

Ao chegar á praza da Quintana, aínda quedaba unha multitude saíndo da Alameda, cando xa se lía o manifesto en apoio da lingua, que solicitou máis de vinte mil firmas de cidadáns e foi subscrito por máis de 300 colectivos sociais, pedagóxicos, políticos ou sindicais.

A proclama da MNL en favor do idioma foi lida por Callón e por representantes da vida política e cultural, como as escritoras Yolanda Castiñeiro ou Teresa Moure, o xurista Nemesio Barxa ou o histórico galeguista Avelino Pousa Antelo, de 95 anos.

O histórico dirixente galeguista, que desde os anos 30 está "en todas as batallas" en favor do idioma, apuntou Callón, sinalou ante a multitude: "Por todos os que estades aquí, Galiza non morrerá, o galego non morrerá".

Pola súa banda, Carlos Callón reclamou ao PP que "tome nota" do numerosa que foi a manifestación e insistiu en que se volverán a convocar protestas cando se ataque o idioma galego.

O presidente da MNL apuntou ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, que gañar as eleccións non supón que "as mentiras se fagan realidade", e insistiu en que o galego se atopa en inferioridade de condicións respecto ao castelán.

Acusou ao xefe do Executivo de pór a man no corazón para simbolizar o seu defensa do galego cando, dixo, foi el quen "levantou a bandeira do odio contra o galego".

Antes de que comezase o acto, Callón xa advertiu de que, coa protesta, tamén de que o acto pretende "darlle unha mensaxe evidente" ao novo Goberno de Alberto Núñez Feijóo, de que o consenso sobre a lingua reclamado polo presidente "xa existe, e a inmensa maioría da sociedade galega non vai pasar por ningún paso atrás en defensa da nosa lingua".

Carlos Callón referiuse á polémica en torno ao decreto do galego no ensino, que obriga a que se impartan a metade de materias como mínimo neste idioma, e que Núñez Feijóo prometeu derrogar en campaña electoral.

Este decreto, dixo, está apoiado pola maior parte do sector educativo e movementos de renovación pedagóxica, polo que insistiu en que existe consenso e é necesario que o PP regrese a el.

Tamén respondeu ás palabras do presidente galego, que apuntou que hai quen se quere apropiar do idioma, o que considerou "cinismo". A este respecto, demandou do xefe do Executivo "que se apropie do galego, que é a lingua propia de Galiza, porque así o di o Estatuto de Galiza".

Pola súa banda, o portavoz nacional do BNG, Guillerme Vázquez, que tamén acudiu ao acto xunto a outros dirixentes nacionalistas, apuntou que os miles de galegos que hoxe acoden á manifestación "dicímoslle ao PP que ten que dar marcha atrás á política que pretende levar adiante de acabar definitivamente co galego como idioma natural do noso país".

Finalmente, pediu ao presidente "que tome nota" do acto de hoxe para que comece facer unha política acorde coa realidade de Galiza, e pediulle que "modere esas posicións radicais" contra a lingua.

Fonte: Público - Axencias
________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 23:15 0 comentários Links para esta postagem  

Homenagem a Rosalía de Castro e defesa da Língua diante das anunciadas políticas contra o Galego da direita no novo governo da Xunta de Galicia

20090516

[Clicar acima da imagem para entrar na Galeria de Diapositivos a grande resoluçom]
[Achegada pola A.C. Fuco Buxan]

Hoje véspera da grande mobilizaçom nacional que vai ter lugar em Compostela, manhá Domingo 17 de Maio 2009, tivo lugar, em Ferrol, um acto aberto e unitário a prol da língua na praça Rosalia, no bairro de Sam Xoán-Bertón. Praça simbólica que leva o nome da nossa Poetisa Nacional "Rosalia de Castro". Esta Praça de significado simbolismo está destinada a converter-se, no lugar da convivência, da uniom, da luita de todas as pessoas boas e generosas que estám dispostas a defender a nossa língua.

Na praça, às 12 do meio-dia, juntaram-se um número importante de pessoas do movimento social, vizinhal e representantes de diversas entidades culturais da cidade. Estiverom presentes gente do Ateneo Ferrolán, da A.V. "Fontelonga" de Esteiro, da Fundaçom Artábria, da A.V. "O Rosario" do Inferniño, do Toxos e Flores, do Colectivo Ártabra 21, d'A Mesa Pola Normalización Linguística, ... e do nosso Colectivo "A Revolta". Intervinherom: Pili Ces, Carlos Outeiro, Joam López, Vitor Agulló, Rebeca e Pim Patinho.

A música das gaitas e percussom acompanhou o acto, assim como a presência de maiores e crianças com o traje tradicional. As intervençons mostrárom a diversidade do movimento que defende a língua na nossa cidade, houvo quem leu o seu próprio manifesto, quem recitou umhas poesias, quem leu textos, quem fixo reflexons e tivo palavras para lembrar aos que nos deixaram, quem chamou a unidade de todas e todos na defesa da nossa língua, quem convocou à manifestaçom d'A Mesa pela Normalização Linguística e quem convocou à manifestaçom da plataforma Galego Sempre Mais, mas o espírito e a vontade da luita na denfesa da nossa língua nacional, da língua própria da Galiza, foi o que realmente nos uniu. O acto rematou com a música e o canto do Hino da Galiza.

Galería Fotográfica do Acto


Fotos: Mel Sanxoán

Enviado por:
Colectivo A Revolta
-a.revolta.de.trasancos@gmail.com-
16 de maio de 2009 21:07


Colectivo Sociocultural "A Revolta" da Terra de Trasancos

http://a-revolta-de-trasancos.blogspot.com
________________

--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 21:40 0 comentários Links para esta postagem  

O Movemento por un Traballo Digno convoca unha nova concentración en Ferrol diante do Edificio Administrativo da Xunta de Galicia

20090514

Movemento polo Traballo Digno
movementopolotraballodigno@gmail.com

Une-te a nós na loita polo traballo digno!

CONCENTRACIÓN VENRES 15 DE MAIO ÀS 12:00 FRENTE EDIFICIO DA XUNTA EN FERROL

Mentres tanto nós seguimos a ser sobrexplotados e despedidos en masa, os ricos están a roubar e dilapidar a riqueza que con tanto esforzo producimos.

Non podemos permitir que o paro siga medrando e que os capitalistas tenten utilizar-nos para ameazar ao resto de traballadore/as e xubilad@s.

Esta crise non ten solución. Nen o sorriso de ZP nen a inxección de miles de millóns aos bancos devolvera-nos o mundo que deixamos atrás. O sistema está enfermo de morte, así que o único que lles queda é apontoa-lo para que non caia.

As causas da crise

Queren facer-nos crer que a crise é só un resultado do crecimento descontrolado da especulación financeira. Pero este crecimento sen precedentes ven de atrás: da fuga de capitais da esfera produtiva, perante as dificultades de crecimento da economía real desde os anos 80.

A reacción do capital productivo, en todo o mundo, consistiu nunha presión constante para reducir os salarios e a extender a xornada laboral, así como para disminuir as suas cargas tributarias e utilizar o Estado para subvencionar a acumulación privada de capital.

Esta ofensiva do capital acompañou-se, así, de políticas orientadas a debilitar o papel económico dos poderes públicos, e a promover a precarización laboral e vital. Isto, no Estado español, creou a economía caracterizada pola especulación imobiliaria e taxas insustentábeis de endevedamento das familias.

Pero con todo isto non se resolveron os limites da economía real, cuxo crecimento é a base da especulación. O desenvolvimento tecnolóxico aumentou en tal medida a productividade do traballo, que o ritmo de creación de emprego fica cada vez mais lonxe do ritmo ao que crece a producción. O mercado non chega e a lei do beneficio privado determina entón como una necesidade o retroceso social d@s traballadore/as.

A situación actual

Cunha economía cada vez mais tecnolóxica e mundializada, pero tamén con mais explotación do traballo e menor redistribución da riqueza, o capitalismo xa non pode proporcionar nengún progreso social. Por iso, unha grave crise da economía mundial era cuestión de tempo. E tamém o antecipo de un deterioro social maior.

@s traballadore/as que agora estamos no paro somos a consecuencia de todo isto, e sería unha ilusión pensar que a maioría de nós conseguirá traballo a corto prazo. Dentro de 1 ano falaremos de 5.000.000 de parad@s, dos que 30.000 estarán na zona de Ferrol.

Se ata agora non se produciu unha explosión social é porque ainda maioría d@s desempregad@s seguimos a cobrar a prestación ou o subsidio. Con todo, 1.000.000 xa non cobramos nada. E a finais deste ano a cifra será o dobre.

Que facer?

A Conselleira de Traballo promete axilizar EREs e despidos, mostrando o camiño cara a política antiobreira que se aproxima. O goberno ZP, que recapitalizou a banca con diñeiro público, danos cos investimentos do “Plan E” outro exemplo da sua “política social”: trata-se de reactivar a acumulación privada na Construcción, sen importar a calidade do emprego e o uso dos cartos, pasando polas das redes clientelares dos concellos. Así, mailas suas ridículas migallas, este goberno está íntegramente ao servizo de empresários e banqueiros.

Tod@s @s traballadore/as temos que pasar à acción. Contra o despotismo patronal e a política procapitalista. Polo reparto da riqueza e a participación decisiva das plantillas na administración e dirección das empresas. Polo desenvolvimento dun sector público e dunha banca pública fortes, eliminando a subcontratación na industria e nas obras públicas, para crear empregos dignos. Por prohibir as horas extras continuas en todas as empresas. Por que toda a contratación laboral pase polo INEM, en combinación con bolsas de traballo sectoriais. Por recapitalizar o Sistema de Benestar Social. Pola utilización dos recursos públicos con fins sociais, en lugar de subvencionar o capitalismo.

Frente ao desamparo económico e político, non é aceitábel que os sindicatos maioritarios fagan de comparsas do goberno. Como se o aumento do paro fose como un mal inevitábel.

@s traballadore/as non podemos deixar que se nos trate como mercadoria, como forza de traballo cuxo único dereito é vendernos por un salario, servir ao beneficio privado e, se non, ficar na miseria.
  • Por unha política social cuxo verdadeiro eixo sexa o dereito a un traballo digno para tod@s.

  • Dereito a un subsidio indefinido para tod@s @s desempregad@s igual ao salario mínimo interprofisional (624 euros).

Folga Xeral en prol d@s traballadore/as no paro e na precariedade!

Traballo digno para tod@s. A nosa vida non pode ser unha mercadoría!

CONCENTRACIÓN VENRES 15 DE MAIO ÀS 12:00 FRENTE EDIFICIO DA XUNTA EN FERROL
_________________________________________
--> Ler máis [+]

O Colectivo Ártabra 21 chama a mobilizar-se pola Lingua

O Colectivo Ártabra 21 acordou apoiar os diferentes actos e mobilizacións que se están a desenvolver na nosa Comarca ao redor do Día das Nosas Letras e na defensa do Galego e a grande Mobilización Nacional de Santiago de Compostela

A interesada manipulación da realidade da nosa língua, vai desde a afirmación de que o castelán está en perigo, até os que negan que o galego é un idioma. Non hai maior aldraxe ao noso pobo, que negarlle un sinal de identidade como é a Lingua. Aos enemigos do galego, non lles chegou coa "Doma e Castración do Reino da Galiza", cos "Anos Escuros" e a "Longa Noite de Pedra" da dictadura franquista. Agora pretenden acadar o seu obxectivo histórico de acabar co Galego, retirando a leve proteción que tiña o noso idioma [coa anunciada - xa co envio de circulares aos centros- derrogación do Decreto 124/07 polo que se regula o uso e promoción da nosa Lingua no ensino], ou hoxe mesmo, que o super Delegado da Xunta n'A Coruña, manifestaba que recuperar o "La" d'A Coruña estaba dentro da súa axenda de prioridades.

Diante desta situación e das anunciadas políticas do goberno da dereita na Xunta de Galicia, contra a nosa Lingua, as galegas e galegos estamos chamad@s a manifestar-nos na defensa da língua, a lingua propia da Galiza, a nosa Lingua Nacional, a lingua que nos une e nos fai ser un pobo.

Temos que saír á rúa para defender o noso dereito inalienábel como pobo a que a nosa lingua sexa oficial, protexida, promovida, apoiada, falada, ensinada, respetada, ... e que merece un estatus privilexiado no seu propio territorio, pois o Galego é a lingua propia de Galiza. Como dicia Ramón Piñeiro, a quen se lle adica este ano a Festa das Letras, "a lingua vén a ser a alma viva do pobo que a fala".

É por iso polo que imos participar e chamamos a que se participe, este Sábado, 16 de Maio, ás 12 do mediodía, en Ferrol, na Praza Rosalia de Castro, no Acto Aberto e Unitario que vai ter lugar, co obxectivo que nos une: a defensa do Galego, a lingua propia da Galiza. E o domingo 17 de Maio, día das Nosas Letras, tamén ás 12 do mediodía, vai ter lugar unha grande mobilización en Compostela. Dúas Plataforma con múltiples apoios chaman á cidadanía a manifestar-se nunha marcha que percorrerá as rúas de Compostela desde a Alameda, enchendo a cidade de cor e reivindicación do Galego como lingua nacional, como lingua con dereitos inalienábeis que imos defender.

Quen queira desprazar-se até Compostela en Autobús ten a posibilidade de face-lo apuntando-se nos telefonos que figuran no cadro de abaixo:

[Para ampliar clicar acima da imaxe]
_____________

Enlaces relacionados:
_________________

Lexislación en vigor e xurisprudencia sobre proteción e promoción do galego:
______________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 19:21 0 comentários Links para esta postagem  

O MpDC solidarízase coa Gentalha do Pichel

O Movemento polos Dereitos Civís quere facer público o seu apoio ao Centro Social A Gentalha do Pichel logo de que se coñecese a nova que os obriga a instalar un elevador para evitar que pechen o local. A situación vén motivada pola denuncia feita días atrás por Gerardo Conde Roa sobre desta irregularidade na que incorre o local no que respecta ao acceso a discapacitados/as.

É coñecido que o portavoz do Partido Popular no Concello de Santiago, Gerardo Conde Roa, “está a facer todo o posíbel para fechar o centro social compostelano”, sosteñen desde a Gentalha. Nos últimos meses, o conservador chegou a dicir que ese local “alberga a grupos que practican la kale borroka". Ademais, Conde Roa, engadiu as acusacións de fomentaren a violencia na rúa e que "en estos locales para terroristas se preparan los cócteles molotov". Por se fose pouco, o voceiro do PP meteu tamén no saco a Sala Nasa e o Centro Social Henriqueta Outeiro.

O último paso que separa a Gentalha do Pichel de ter todos os papeis do local en regra: habilitar un elevador para discapacitados/as. O custo é de 10.000 €, mais só ten un mes para o lograr. O primeiro pago da máquina, aliás, deberá ser feito nesta mesma semana (5000€). Este é o prazo que lles dá o Concello para solucionaren os problemas de acesibilidade. Se non o cumpriren, o Pichel será clausurado.

Ao respecto, o MpDC solidarízase co centro social da capital galega, un local que fomenta o dinamismo social e cultural da vida compostelana e non só, senón que tamén ten como obxectivos facer activismo cultural na comarca xunto coa difusión da lingua e cultura galegas, a vontade de aprender, de difundir e recuperar os nosos costumes, historia, ou a música, entre outras actividades.

Rosalía de Castro, 29-31. Galerías Belén, local 102 - 15701 Compostela

Contacto: Renato Núñez 610858850

Movemento polos Dereitos Civís
mpdc@movemento.org
En movemento
www.movemento.org
__________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 00:32 0 comentários Links para esta postagem  

Onde está a solución ao problema do paro?

20090512

Por Juan Torres López
12.05.2009


A difusión dunha "Proposta para a reactivación laboral en España" subscrita por cen economistas académicos españois é unha boa noticia porque todo o que sexa tratar de "contribuír ao debate sobre a necesidade dunha reactivación laboral en España", como afirma pretender o propio documento, debe ser sempre benvido. Ademais, creo que é tamén moi importante que os académicos salgamos dos nosos despachos e ofrezamos reflexión e referencias aos cidadáns, aínda que, por outra banda, non comprendo nin comparto a necesidade de presentar disimuladamente a natureza política das nosas propostas.

Refírome a que no moi interesante libro electrónico que os promotores da proposta elaboraron [A Crise da Economía Española: Leccións e Propostas: www.crisis09.es/ebook] afirman, por exemplo, que a colección de artigos que incorpora o libro "ten un carácter marcadamente técnico, non político". E pregúntome como alguén pode considerar que non está falando de política cando fai propostas sobre políticas de emprego, sobre impostos e destinos do gasto público, sobre desigualdades ou sobre calquera dos demais asuntos que con tanta intelixencia exponse no libro e na propia proposta.

Os propios asinantes afirman que desexan alcanzar ese obxectivo "desde unha perspectiva rigorosa e independente, mediante argumentos sólidamente apoiados na investigación económica" e eles mesmos preséntanse como "pertencentes a algúns dos mellores departamentos universitarios e centros de investigación de economía de España, así como de Estados Unidos e o Reino Unido".

Desde logo, non se pode negar que todos os asinantes teñen un gran prestixio e gozan dun recoñecemento científico e intelectual ben merecido e suficiente para facer propostas deste tipo con rigor e seriedade.

Pero as propostas políticas como as que se fan no manifesto teñen que valorarse polo seu propio contido e non pola talla intelectual de quen das subscribe ou polo espazo académico do que proveñan. De feito, non se pode esquecer que foi precisamente deses "mellores departamentos universitarios e centros de investigación de economía de España, así como de Estados Unidos e o Reino Unido" de onde xurdiron as doutrinas que xeraron o desastre económico na que nos atopamos. E sen esquecer, ao mesmo tempo, que aínda que na academia déase sempre por bo o "respaldo" son tamén moitos os que consideran que o tipo de análise que alí se realiza está bastante afastado da realidade e dos referentes normativos que moven ás sociedades. Eses mesmos centros de investigación foron o berce da economía que, como dixo Wassily Leontieff, chea páxinas e páxinas das revistas profesionais "con fórmulas matemáticas que conducen ao lector desde conxuntos de suposicións enteiramente arbitrarias, aínda que máis ou menos plausibles, a conclusións teoricamente irrelevantes, aínda que perfectamente deducidas".

Tampouco parece necesario que economistas tan reputados teñan que facer declaración de independencia. Primeiro, porque o importante será o que digan e non en nome de quen o fagan ou o interese que os leve a dicilo. E segundo, porque a declaración é moi pouco crible sabendo que case todos os asinantes traballan ou colaboran con institucións, organismos ou empresas que proporcionan suculentos soldos, subvencións, proxectos ou contratos procedentes da banca, a administración ou a gran empresa.

En calquera caso, a proposta que realizan é interesante polo que di e polo que non di.

O documento parte de afirmar que o actual mercado de traballo "frea o cambio de modelo produtivo e é xerador de graves desigualdades", sobre todo, no caso dos mozos, as mulleres e os inmigrantes, o que lles leva a realizar catro grandes propostas.

En primeiro lugar, para acabar coa dualidade propón a introdución de "un único contrato indefinido para todas as novas contratacións, cunha indemnización por ano de servizo crecente coa antigüidade".

En segundo lugar, consideran que "os mecanismos de protección aos parados non alcanzan unha cobertura suficiente, á vez que, debido ao seu deseño, nalgúns casos desincentivan a procura de emprego, alargando innecesariamente a duración do paro".

Por iso, consideran que "o gasto en prestacións por desemprego debe seguir crecendo mentres persista a situación de crise e seguramente será conveniente alargar a duración das prestacións de forma transitoria", aínda que unha vez que a situación normalícese consideran que será mellor "aumentar o nivel das prestacións durante os primeiros meses de paro que alargar a súa duración".

En terceiro lugar, entenden que o modelo vixente de negociación colectiva é demasiado centralizado e que iso "dificulta a adaptación das condicións de traballo nas empresas ás necesidades produtivas de cada momento e supón un freo aos aumentos da produtividade". En consecuencia propón que "os acordos de empresa que se alcancen entre os empresarios e traballadores poidan prevalecer sobre os convenios de ámbito superior".

Finalmente, a proposta sinala que "as políticas activas de emprego deben concentrarse nos traballadores con menor cualificación, xestionarse de forma coordinada coa protección por desemprego, avaliarse rigorosamente e ampliarse a súa oferta, permitindo que axencias privadas acreditadas polo Ministerio de Traballo poidan colaborar na súa provisión e xestión".

Como é lóxico que ocorra, na súa análise e nas propostas que fan hai elementos que deben ser discutidos e que merecen unha atención detallada polo goberno e polos axentes sociais. Pero o que eu creo que resulta principalmente discutible da proposta son algúns aspectos que non se mencionan e que me limito a mencionar nesta análise que ha de ser brevísimo da proposta.

En primeiro lugar, que considerar que a solución ao problema do paro é unha cuestión meramente laboral, e mais concretamente vinculada á maior flexibilización do mercado é simplemente o resultado de asumir unha hipótese de partida que, en contra do que din os autores das propostas, non teñen suficiente respaldo científico.

Desde este punto de vista pode considerarse que a proposta desconttextualiza o problema do paro en España e desa forma paréceme moi difícil que poida proporcionar pistas operativas para resolvelo sen graves perdas de benestar.

En segundo lugar, bótase de menos unha consideración normativa sobre a redefinición de dereitos que se expón. Expor as cuestións económicas coma se non tivesen implicacións éticas, de xustiza distributiva, é algo que non só empobrece analiticamente a este tipo de propostas senón que as fai aparentemente neutras pero no fondo moi custosas sempre para os mesmos sectores sociais.

Juan Torres López

Fonte: Ganas de Escribir
[Con numerosos comentarios]

Enlace relacionado
:
http://www.crisis09.es/propuesta/
__________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 16:24 0 comentários Links para esta postagem  

España, campiona de Europa

O gran saqueo

Por Rafael Argullol 12/05/2009

Como comprenderán facilmente, non teño o costume de ler informes do Parlamento Europeo nin de ningún outro Parlamento; con todo, a instancias dun amigo xurista, lin un documento que lles recomendo se lles gusta a literatura de terror: trátase do informe elaborado pola deputada danesa Marguete Auken sobre "o impacto da urbanización extensiva en España nos dereitos individuais dos cidadáns europeos, o medio ambiente e a aplicación do Dereito comunitario". É un texto de 30 páxinas que se pode ler tanto como un relato horrible canto como un pequeno tratado acerca das peores condutas en materia política e moral.

De feito, eu introduciría o informe da señora Auken como lectura obrigatoria en escolas e universidades, e ademais, esixiría o seu coñecemento detallado previo a todo candidato a ocupar un cargo público. Vostedes preguntaranse por que mostro tanto entusiasmo por ese documento redactado coa falta de graza que caracteriza a este tipo de escritos, e a resposta é que pode considerarse un espello contundente que reflexa, sen floreos nin hipocrisías, a abxección incrustada sórdidamente na nosa vida pública.

O que de entrada chama máis poderosamente a atención é a conspiración do silencio que rodea ao asunto e que se explica pola vergoñosa alianza dos eurodiputados socialistas e populares españois no momento de rexeitar o informe de Auken que, no entanto, foi aprobado polo Pleno do Parlamento Europeo a finais do pasado mes de marzo por 349 votos contra 110, con 114 abstencións. Unha irresistible maioría á que se opuxeron ata o final populares e socialistas, tan lamentablemente estes últimos que, segundo informaron os xornais ao día seguinte da votación, Michael Cashman, socialista tamén el e autor dun informe previo sobre o tema, acabou votando a favor da resolución.

Lido o escrito non estraña en absoluto aquela conspiración de silencio, pois son tantos quen quedan retratados que apenas é comprensible que un escándalo de tales dimensións poida escurecerse con permanente disimulo durante décadas. Fíxense, ademais, que, condenada España severamente pola impunidade que rodeou á corrupción, tampouco con posterioridade os nosos foros parlamentarios fixéronse eco da resolución europea e, cómplices entre si os diversos partidos, continuou a alegre política de pór a cabeza baixo o á.

Persoalmente, a sensación máis desagradable que me quedou tras a lectura do informe Auken é que o gran saqueo, a devastación sistemáticadel litoral español, e non só do litoral -unha devastación que afectará a varias xeracións, as cales sinalarán á nosa como culpable-, é algo acaecido durante a democracia e non antes, no franquismo. As desfeitas herdadas deste multiplicáronse, nas décadas democráticas, ata límites insoportables. A conclusión non é difícil: a nosa democracia foi tan débil e tan pouco vixiante que levantou unha auténtica antidemocracia que pon en cuestión, como actualmente se está comprobando, moitos dos nosos supostos avances.

Esta idea inquietante desenvólvese exhaustivamente no informe cunha relación minuciosa de feitos igualmente inquietantes cuxos protagonistas teñen en común a cobiza, unha concepción mafiosa da política e un sentimento de impunidade que resulta tanto máis irritante polo descaro con que se manifesta. De facer caso a Auken, e ao Pleno do Parlamento Europeo, a responsabilidade do desastre propágase por todos os círculos do Estado español, desde o máis xeral ao máis local. Neste peculiar relato de terror cítase coa mesma dureza á Generalitat valenciana en mans dos populares que á socialista Xunta de Andalucía, tuteladora de diversos pillajes en Almería e sustentadora, por acción ou omisión, desa peculiar xoia da coroa da corrupción que foi Marbella. Do mesmo xeito que sucede con todo bo relato de terror hai tamén no texto pasaxes cómicas, como as trampas que diversos funcionarios tenden ás comisións de investigación enviadas desde Bruxelas ou as aireadas protestas de castizos alcaldes quejosos coa intromisión dos narices nórdicos nas suculentas recualificacións dos terrones mediterráneos.

A estas alturas, e con murallas de formigón por todos lados, sabemos perfectamente que só á sombra de políticos ventajistas puido tecerse a telaraña de especulación e cobiza da que agora parecemos lamentarnos. Con todo, o grave é que xa o sabiamos. Estes anos de destrución do territorio do patrimonio transcorreron á vista de todos. Bastaba coller o Euromed para comprobar o que ocorría na costa castellonenca ou alacantina; bastaba atender á vertixe dos prezos das vivendas, presentado a miúdo como signo do noso progreso colectivo, para percibir que algo nauseabundo cociñábase ao noso ao redor.

Ao noso ao redor? Coa súa crueza estilística Marguete Auken pon o dedo na chaga ao describir a corresponsabilidade dos cidadáns na calada aceptación do delito. É certo que á cabeza do cortexo da corrupción marcharon políticos vendidos, especuladores ou avariciosos e prestamistas fraudulentos, pero e tras eles? Conchabados promotores inmobiliarios, concelleiros e institucións financeiras, que facían os xuíces? Segundo Auken, pouco, e o pouco que facían facíano tan lentamente que é coma se non fixesen nada. A policía ía en consonancia cos xuíces. Pero tampouco os outros estamentos cidadáns ofreceron resistencia. Os medios de comunicación reaccionaron tarde e os cidadáns acabaron arrepiándose como consumidores máis que como cidadáns.

Ata aquí o relato de terror con que a señora Auken describiu vivamente, con inxenuidade nórdica e con toda a razón do mundo, o gran saqueo do que pertencía ao futuro por parte dos nosos modernos depredadores. Case nada máis se pode engadir ao cadro trazado que, en boa medida, explica as dramáticas percepcións sobre a actual crise económica.

Aínda que ben pensado, quizá si se pode engadir algo: o gran saqueo material de todos eses anos, xerador de enormes fortunas e de danos irreparables, non sería posible se, paralelamente, non incorrésemos no gran saqueo das conciencias ao que agora denominamos "falta de valores", "novorriquismo" e cousas semellantes, pero que nos anos opulentos, ou que criamos opulentos, estableceu unha férrea cadea de complicidades entre estafadores e futuros estafados, vinculados uns con outros polo soño do diñeiro -soño, logo, pesadelo para as vítimas- e pola confusión entre benestar e beneficio. Grazas, señora Auken.

Rafael Argullol é escritor.

Fonte: El Pais

Enviado por:
Fernández Sixto, Juan - Monturas (FE) -jefernandez@navantia.es- 12 de maio de 2009 14:08

_______________

Enlaces relacionados de interese:
  • "Informe Auken" : INFORME sobre o impacto da urbanización extensiva no Estado Español, nos dereitos individuais dos cidadáns europeos, o medio ambiente e a aplicación do Dereito comunitario, con fundamento en determinadas peticións recibidas - (2008/2248(INI)) Comisión de Peticións - Ponente: Margrete Auken
  • Pode-se baixar o texto do "Informe Auken" -revisado 20.02.2009- nos arquivos do Colectivo Ártabra 21 en formato -pdf- [Baixar]
________________
--> Ler máis [+]

Denuncian a falla de mantemento que arrastra o lavadoiro de Canido e demandan unha actuación especial nestes espazos

INFORMACIÓNS DO GRUPO MUNICIPAL ESQUERDA UNIDA

Ferrol,12 de maio de 2009
  • O GRUPO MUNICIPAL DE ESQUERDA UNIDA DENUNCIA A FALLA DE MANTEMENTO DO LAVADOIRO DE CANIDO
  • YOLANDA DÍAZ URXE UNHA ACCIÓN REPARADORA URXENTE NO LAVADOIRO E UN PROGRAMA DE MANTEMENTO ESTABLE DESTES ESPAZOS NA NOSA CIDADE
O Grupo Municipal de Esquerda Unida quere denunciar a falla de mantemento que arrastra o lavadoiro de Canido, o cal se atopa sen limpar, sucio, con restos de cristais, coas herbas a crecer polo parque, con tellas rotas e co peche de madeira roto, de xeito que quedan ringleiras de puntas ao descuberto, co conseguinte perigo nunha zona que conta cun parque infantil.

O lavadoiro atópase nunha zona privilexiada da cidade pola inmediatez coa natureza e como miradoiro cara A Malata e non se merece o tratamento desatento que reflicte o seu actual estado. Os investimentos que se fan na cidade semellan particularmente inútiles cando non contan cun adecuado mantemento, que os faga aproveitables con seguridade para a nosa cidadanía.

As instalacións do lavadoiro de Canido requiren un mantemento que non deixe aos nenos e nenas que até aí se acheguen co risco de sufrir unha ferida, ou reduzan a calidade do espazo polo descoido e falla de limpeza, que o actual estado do lavadoiro trasluce.

O Grupo Municipal de Esquerda Unida demanda que dende o Goberno Municipal se faga un mantemento continuado e estable destes espazos cidadáns. Mantemento que é esixible e semella indispensable para asegurar a seguridade e a calidade para o ocio destes espazos.

Enviado por:
eu-ferrolterra@esquerdaunida.org
-eu-ferrolterra@esquerdaunida.org-
12 de maio de 2009 12:07

Estimad@s amig@s: vaivos no arquivo un Informacións do Grupo Municipal de EU sobre a situación de falla de mantemento do lavadoiro de Canido e a necesidade de estabelecer unha programación de mantemento destes espazos. Grazas pola vosa atención. Un saúdo, Ramiro Marier

_______________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 15:25 0 comentários Links para esta postagem  

Venres 15 de Maio no Ateneo Ferrolán: Acto da Marcha Mundial das Mulleres en defensa do dereito ao aborto, na sanidade pública

Acto da Marcha Mundial das Mulleres en defensa do dereito ao aborto, na sanidade pública.

Eu decido!


Venres 15 de Maio às 19hs no Ateneo Ferrolán.
Rua Madalena, 202-204 Ferrol.


A Marcha Mundial das Mulleres ve necesario un profundo debate social para avanzar na consolidación do dereito das mulleres á soberanía do seu propio corpo e no dereito a tomar libremente as suas propias decisións.

No medio dunha gran ofensiva mediática por parte dos sectores sociais máis integristas e patriarcais, as feministas da Marcha Mundial das Mulleres, achegamos á sociedade espazos e materias para a reflexión.


Intervirán:


Mariola Mourelo e Marta Rodríguez da Coordenadora Comarcal da MMM na Coruña. Co-editoras da publicación "O Dereito a Decidir: Situación actual e alternativas á despenalización do aborto" .


Lola Ferreiro, médica e docente do IES Lamas de Abade, coordenadora do Grupo Lúa Crecente. Co-autora do proxecto educativo "Coeducación Afectivo-Emocional e Sexual".


Coordenadora Comarcal da Marcha Mundial das Mulleres

Escola Fonte do Campo S/N
15500 Fene
Telfs 652201003 - 667685430 - 696732735
www.feminismo.info






Enviado por:
Lupe Ces Rioboo
981946412 - 652201003
http://lupeces.blogspot.com/


Ola, envio-vos informaçom sobre um acto da Marcha Mundial das Mulheres no Ateneo, agardo que podamos contar coa vossa assistencia e o vosso apoio nesta campanha. Podedes assinar na web. Também vos envio anexado um cartaz em A3 por se o podedes imprimir e colocar nalgúm sitio, grazas.

No domingo 31 de Maio en Compostela elaboraremos un MAIO REIVINDICATIVO conxuntamente con todas as que vos queirades achegar á praza da Quintana desde as 11 da mañá.
______________
--> Ler máis [+]

Este sábado 16 de Maio em Ferrol, polo Dia das Nossa Letras: Acto Unitário na Praça Rosalia

No Dia das Nossas Letras, o 17 de Maio, temos por costume render-lhe umha homenagem a Rosalia de Castro na praça de Ferrol que leva o seu nome. Este ano por mor de ir a Compostela a participar na Mobilizaçom Nacional pola Língua que vai ter lugar esse dia, pensamos em fazê-lo o dia anterior, o Sábado 16 de Maio, às 12 do meio-dia.

[Detalhe do Acto celebrado o passado ano 2008]

Desde A Revolta pretendemos que o citado Acto seja unitário como até agora. O ano passado a Associaçom Vizinhal de Sam Joam - Bertom, coordenou o Acto e encarregou-se de fazer um chamamento à participaçom. Sabemos que já é um pouco tarde para que cada associaçom ou colectivo reúna às suas directivas e convoquem para este acto unitário, mas pregamos um esforço, para participar no mesmo.

O Acto consistiria numha concentraçom na Praça Rosalia, em Ferrol, no bairro de Sam Joam - Bertom, desde as 12 do meio-dia, onde cada quem poda ler o seu manifesto em defensa do galego, textos ou poesias, levar flores, livros na nossa língua, ... quem tenha, e assim o julgue oportuno, pode levar o traje tradicional, e nós garantimos que haja cançons e música, ...

Mil Primaveras mais para a nossa Língua !!

Ferrol - Terra de Trasancos e Beçoucos
Maio, 2009
A Revolta

Nota.-
As entidades que decidam participar, seria bom que remitiram um comunicado aos medios, no que manifestem o seu apoio e participaçom no Acto Unitario en prol da Língua Galega que, em régime de autoconvocatoria, vai ter lugar em Ferrol, o Sábado 16 de Maio, às 12 do meio-dia na Praça Rosalia de Castro.

Localizaçom da Praza Rosalia de Castro em Ferrol


Exibir mapa ampliado
_________________

Ferrol - Terra de Trasancos e Beçoucos
José Manuel González Vide
Colectivo Sociocultural
"A Revolta de Trasancos"
Centro Social da Gándara de Narom
Rua Catro Caminhos, S/N
15570 Narom - Galiza
Telefone do Secretário do Colectivo:
650 736 313 [Jose]__________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 11:00 0 comentários Links para esta postagem  

Últimos artigos da interesante revista PUEBLOS unha revista de información e debate

Artigos de interese aos que se pode aceder desde a web da revista "PUEBLOS":


EITI-Guinea Ecuatorial: pasos cara a un desenvolvemento sostible?
por Mario Tallos González
- 11 de maio de 2009
Un dos potenciais enerxéticos máis prometedores de todo o continente africano transformou rapidamente unha fráxil e paupérrima economía baseada na exportación de madeiras tropicais e na produción residual de cultivos coloniais como o cacao ou o café, nun dos enclaves de maior atractivo para o investimento e intereses enerxéticos do mundo. Con todo, á vez que o país centroafricano veu experimentando un crecemento medio anual do PIB dun 18 por cento nos últimos anos, en Guinea Ecuatorial aparece toda unha sintomatología encadeada característica da enfermidade holandesa, a saber: concentración do volume de exportacións na actividade petroleira (un 90 por cento petróleo un 2 por cento GNL), revalorización de divísaa coa consecuente inflación e perda de competitividade do produto local, descenso ou abandono do resto de producións e exportacións, crecemento vertixinoso do consumo de bens importados e do gasto público, aumento da débeda do país e dos índices de paro, etc.
- http://www.revistapueblos.org/spip.php?article1592

ENTREVISTA a Angel Martínez González-Tablas, economista: Haberlles deixado a crítica aos neoliberais foi un erro
por Aloia Álvarez Feáns
- 8 de maio de 2009
Nos dous tomos do seu último libro, Economía Política Mundial (Ariel, 2007), analiza minuciosamente, e desde unha perspectiva multidimensional, os cambios que esta sufriu nas últimas décadas. É catedrático de Economía Aplicada na Facultade de Ciencias Económicas da Universidade Complutense de Madrid e director da Fundación de devandita universidade; motivos máis que suficientes para que nos acheguemos a el buscando respostas ante a actual conxuntura. Se a isto sumámoslle que este apaixonado do saber é tamén un dos principais impulsores do Movemento de Economía Crítica, non se nos ocorre ninguén mellor Anxo Martínez González-Táboas para abrir da súa man este dossier sobre a crise.
- http://www.revistapueblos.org/spip.php?article1584

As mulleres nicaraguanas entre a situación de pobreza e os reclamos de cidadanía
por María Teresa Blandón Gadea
- 6 de maio de 2009
Moitos dos problemas que afectan á maioría da poboación nicaraguana son consecuencia directa de políticas macroeconómicas impostas por gobernos do Norte e aplicadas entusiastamente por unha clase política doméstica cun anémico interese por reducir a pobreza e as brechas de iniquidade. Baste recordar que, de acordo con fontes oficiais de información, de cada dez persoas, catro viven con menos dun dólar ao día e máis do 75 por cento da poboación sobrevive con menos de dous dólares ao día. En consecuencia, de cada dez familias nicaraguanas, catro son receptoras de remesas, as cales financian o consumo de devanditas familias ata nun 93 por cento. No caso nada particular das mulleres, estas representan a maioría de traballadores
do sector informal (80 por cento) onde laboran 87 de cada cen traballadores empregados. O corenta por cento destas mulleres son xefas de fogar.
- http://www.revistapueblos.org/spip.php?article1589

Sarkozy: a añoranza da grandeur
por Germán Gorraiz López
- 6 de maio de 2009
Nicolás Sarkozy conseguiu remontar as taxas de popularidade basta o 52% tras tomar a iniciativa durante a presidencia de quenda do Consello Europeo ( logrando a aprobación por unanimidade dos 27 do plan de reactivación económica, un ambicioso conxunto de medidas contra o cambio climático e o compromiso de Irlanda de repetir a votación sobre o Tratado de Lisboa no plano doméstico) unido a un protagonismo innegable nos Cumes do G-20 de Wáshington e Londres ao impor as súas teses de maior intervencionismo estatal, reforma do sistema financeiro mundial e de control dos paraísos fiscais.
- http://www.revistapueblos.org/spip.php?article1597

Un repaso musical ao 2008
por Fernando Blanco
- 5 de maio de 2009
Ao comezo dun novo ano, a prensa musical ten o costume de facer balance do ano saínte. Un propósito semellante anímame a trasladarlles unha selección de discos editados en 2008 no noso país. A maioría destas referencias non aparecen nunca nas listas de discos máis vendidos, pero atesouran tanta calidade que me doe ata a medula o feito de que pasen desapercibidos, esquecidos entre tanta mediocridade que enche os andeis das tendas de discos. Propóñolles unha viaxe musical por Malí, Macedonia, Canadá, Estados Unidos, España, Irlanda, Escocia e México.
- http://www.revistapueblos.org/spip.php?article1591

Un futuro predicible dentro de catro anos
por Santiago González Vallejo
- 5 de maio de 2009
Os economistas son os seres que dan razóns próximas á realidade sobre o que ocorreu fai uns anos e que xeralmente son puros mortais porque non saben cando se producen os cambios de ciclo. Na crise que estamos padecendo é certo que, no caso da economía española, incrementáronse as opinións sobre a inviabilidad de manter uns patróns de crecemento fundamentado na construción inmobiliaria, moitas veces especulativa e financiada en última instancia a base de créditos exteriores, dada a limitada capacidade de aforro, e unha balanza comercial e de pagos deficitaria (a segunda do mundo).
- http://www.revistapueblos.org/spip.php?article1583

Método para distraer á maioría social
por Ramón Pedregal Casanova
- 5 de maio de 2009
Jonathan Swift, escritor satírico como poucos, sacerdote protestón, foi enviado pola monarquía inglesa a Irlanda para que se perdese e, estando lonxe e en lugares ruinosos, deixáselles de molestar coa súa carraca crítica polas condicións sociais nas que vivía a poboación. Escribiu entre outros artefactos O conto do tonel. O conto do tonel toma como escusa para a sátira literaria o acontecido a tres irmáns cun testamento. Con todo, o que vén pór sobre a mesa o autor é como ese elemento denominado digresión, tan mal visto polos vixiantes das letras, pode cumprir un servizo impagable a quen rouban aos traballadores; se conducen adecuadamente o recurso literario obterán distracción nos afectados, atrasos, disolucións do que esperan.
- http://www.revistapueblos.org/spip.php?article1598

Sobre as relacións das ONG coas multinacionais no marco da RSC
por Pedro Ramiro e Luís Nieto
- 4 de maio de 2009
Como ha de ser a relación das ONG coas empresas multinacionais? Teñen que apoiar ás empresas que afirman actuar eticamente e de forma responsable? Para loitar contra a pobreza, é necesario tecer unha alianza entre o sector privado e o mundo da cooperación ao desenvolvemento? Nestes momentos, as Organizacións Non Gobernamentais enfróntanse a preguntas como estas en o marco dun debate crucial: cal é o papel das ONG no desenvolvemento da Responsabilidade Social Corporativa?
- http://www.revistapueblos.org/spip.php?article1593

Ler a . . . Vandana Shiva
por Clara Alonso
- 4 de maio de 2009
Vandana Shiva é unha escritora incansable. Esta afirmación, para quen coñecemos o seu labor en múltiples asociacións (líder internacional do movemento antiglobalización, promotora do movemento Chipko de India e Nepal, programa Navdanya, etc.) podería parecer frívola ou inexacta. Quizais o último cualificativo sexa máis preciso, con todo, Vandana Shiva ten publicados 13 libros e máis de 300 ensaios.
- http://www.revistapueblos.org/spip.php?article1590

Todo é dor, todo é orgasmo
por Santiago Alba Rico
- 4 de maio de 2009
Cando se cumpren seis anos da invasión, ocupación e destrución de Iraq, con máis de 1 millón de mortos e 5 millóns de desprazados nun país hoxe sen médicos nin mestres nin poetas, desprovisto de servizos mínimos, hambreado e enfermo, entregado a fanáticos e criminais, abandonado á súa sorte polo resto do mundo, que está máis pendente do menú do G-20 ou do vestiario de Hillary Clinton, só a Konami Dixital Entertainment devólvenos á memoria a existencia dese horror distante.
- http://www.revistapueblos.org/spip.php?article1596

--
Revista PUEBLOS
Gran Vía, 40 - 5º - oficina 2
28013 MADRID (España)
Tfno e fax : (34) 915233824
Correo electrónico: redaccion@revistapueblos.org
Web: www.revistapueblos.org

___________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 10:55 0 comentários Links para esta postagem  

O Concello de Ferrol activa o Plan de Compostaxe Caseiro para a xestión ecolóxica dos residuos

A edil María López explica que o éxito do 2008 avala a continuidade do programa, para o que se abre inscripción

A iniciativa permitiu aforrar a xestión de 73 toneladas de residuos no 2008, que se convertiron en abono natural

Ferrol, 11 de maio de 2009.-

A concelleira de Medio Ambiente, María López, anunciou esta mañá que o Concello de Ferrol reedita este ano a súa aposta pola reciclaxe poñendo en marcha, por segundo ano consecutivo, o programa de compostaxe caseiro en medio cento de fogares do termo municipal. O éxito da iniciativa durante o 2008, que permitiu aforrar a xestión de 73 toneladas de residuos orgánicos e o seu posterior uso como abono orgánico, avala a continuidade neste exercicio, segundo María López. Ao respecto, a concelleira avanzou que dende mañá mesmo as persoas interesadas en participar no proxecto deben presentar a súa solicitude no Rexistro Xeral do Concello. A partir de ahí, e tras comprobar que cumpren os requisitos esixidos, a concesión das 50 prazas se realizará por riguroso orde de inscripción.

Nesta liña, María López deu conta desas condicións: ser maior de 18 anos, vivir na zona rural ou dispor dunha horta propia no núcleo urbano. Sinalou que a finalidade deste proxecto é darlle unha xestión ecolóxica aos residuos orgánicos e evitar así a súa incineración ou verquido, fomentando a súa reciclaxe. Os fogares nos que se instalaron os composteiros -caixóns de plástico de 400 litros e desmontables- autoxestionaron desta maneira os seus refugallos orgánicos, aportando un beneficio anual para a comunidade, que aforra a xestión de máis de 73 toneladas de residuos orgánicos domésticos producidos. Precisamente, a conversión dos restos alimenticios en compost tamén permite rebaixar o contido da bolsa de lixo en torno a un 50 ou 60 por cento. Así mesmo, estes veciños de Ferrol obteñen un compost que poden empregar como abono, devolvéndolle aos solos os nutrintes necesarios para o crecemento vexetal e conservando así a calidade dos mesmos.

O Plan de compostaxe caseiro promovido polo Concello en colaboración coa entidade ecoloxista Adega pretende deste xeito facilitar os medios necesarios para que os veciños e veciñas participantes poidan desenvolver esta técnica de forma autónoma nos seus propios domicilios. Unha cifra que tamén se ampliaba o ano pasado, coa organización de charlas convocadas pola institución local e a entidade para explicar o método e o seu funcionamento práctico. Charlas que animaron a cidadáns e cidadás a implicarse neste proceso tras coñecer os detalles do mesmo.

En definitiva, o programa ofrece unha mostra clara do compromiso da sociedade ferrolá co medio ambiente. Así mesmo, a edil afirmou que se trata dunha alternativa viable, económica e ecolóxica adoptada noutros concellos e con grande aceptación por parte dos veciños que se implicaron na iniciativa.

Saúdos; Gabinete de Comunicación

Enviado por:
Área de Participación Cidadá E DEPORTES
Maica Rodríguez Freire, técnica en Participación Cidadá
Praza de Armas, s/n. 1º andar. 15402 Ferrol
Tel.: 981.944.015 / Móbil: 696.112.691
participacion@ferrol.es
____________________
--> Ler máis [+]

Postado por Saúde e Liberdade ! às 10:15 0 comentários Links para esta postagem  

Eduardo Galeano explica o mundo actual

20090510

Eduardo Galeano naceu en Montevideo, en 1940. Alí iniciou-se no oficio xornalístico publicando debuxos e crónicas no semanario El Sol. Entre 1959 e 1963 foi xefe de redacción do semanario Marcha e director do diario Época entre 1964 e 1966. Desde principios de 1973, durante os anos da ditadura militar uruguaia, estivo exiliado na Arxentina -onde fundou e dirixiu revísta -Crise- e en Catalunya.. A principios de 1985 regresou a Montevideo, onde actualmente vive, camiña e escribe... [+ Info]


_______________
--> Ler máis [+]

</