Hoxe luns 29 de Xuño comezou pola mañá a marcha a pé a Compostela dos traballadores e traballadoras en folga do Metal desde a cidade de Pontevedra que teñen previsto chegar a Compostela mañá Martes en manifestación até á Xunta de Galiza.
A funda de traballo azul dos folguistas encherá Compostela para "visibilizar a multitude que representa o Metal e a trascendencia desta loita de dignidade e resistencia".
Hoxe, ás 10 da mañá, en Ferrol, tivo lugar unha concentración en solidariedade cos traballadores e traballadoras do Metal de Pontevedra diante da Porta do Arsenal en Navantia-Ferrol, convocada polo Sector Crítico de CCOO e a CIG.
Mañá, 30 de Xuño, ás 10:30 hras diante da Porta Principal de Navantia-Ferrol sairán Autobuses que se desplazaran até Compostela co obxectivo de participar nunha concentración de solidariedade e recebimento aos marchistas da Folga do Metal que teñen previsto chegar a Compostela pasado o mediodía. Ainda que os Autobuses están fletados pola CIG, con cargo a seu orzamento, non fai falta estar afiliad@ ao sindicato para poder utilizar este medio, para participar en Compostela na Mobilización Solidaria. As persoas interesadas en facer uso deste medio de transporte poden apontar-se no local da Unión Comarcal de Ferrol da Central Sindical [Rúa Eduardo Pondal, 41/43 entrechán] ou chamando ao seu teléfono 981358750.
1- O que convocara para hoxe, o que os golpistas impediron, non era a reelección permanente de Zelaya nin a presidencia vitalicia. Nin sequera a reforma da constitución. O que se votaba era un referendo non vinculante para preguntar aos hondureños se lles gustaría que nas próximas eleccións, nas de novembro, votásese tamén a creación dunha asemblea constituínte que reformase a carta magna. En resumo: era algo en aparencia tan inofensivo como preguntar se se podía preguntar por reformar a constitución.
2- A actual constitución de Honduras establece un mandato único aos presidentes de cinco anos. Zelaya termina o seu este ano e, en calquera caso, non se podería presentar á reelección porque para novembro non estaría aprobada a reforma constitucional que el propón. Como moito, sería posible que nesa data votásese a posibilidade dunha reforma constitucional. El mesmo negou en varias entrevistas que teña intención de presentarse á reelección.
3- O parlamento está enfrontado co presidente entre outras cousas porque Zelaya, que concorreu ás urnas polo Partido Liberal (de centro dereita), fixo despois unha política de esquerdas e aliouse con Hugo Chavez. Fai uns días, o parlamento aprobou unha lei para prohibir que se celebrase calquera tipo de consultas 180 días antes dunhas eleccións. É unha norma ad hoc, feita para impedir o referendo de Zelaya.
4- O argumento que utilizou Zelaya para seguir adiante co seu referendo, a pesar das sentenzas e novas leis en contra, era que non se trataba dun referendo senón dunha enquisa. En Honduras, o voto é obrigatorio. Non así na consulta de Zelaya, onde o voto era opcional. Para sortear as sentenzas, a "enquisa" ía ser realizada polo equivalente hondureño ao CIS, o Instituto Nacional de Estatísticas. A oposición argumentaba que a consulta estaría manipulada, pois o reconto faríao un organismo que depende do presidente.
5- O Tribunal Supremo que ordenou a expulsión de Zelaya do país (segundo a surrealista explicación dos golpistas) non é un Tribunal Supremo equiparable aos europeos. Para empezar, porque o seu nome completo é Tribunal Supremo Electoral, a súa composición emana do Parlamento (é dicir, dos partidos que están enfrontados con Zelaya, os golpistas que hoxe deron por bo o golpe militar) e entre os seus poderes está regular as eleccións pero non deter aos presidentes electos. Non é a primeira jugarreta desta "institución". Cando Zelaya, inesperadamente, gañou as eleccións, o TSE atrasou durante máis dun mes o seu acceso ao poder con escusas técnicas.
6- Como xuridicamente non está establecido que o presidente deixe de selo porque o exército o deporta, os golpistas falsificaron unha carta de renuncia de Zelaya -que o seu suposto autor negou- asinada fai uns días e onde se asegura que deixa ao cargo por motivos de saúde. O Congreso votou hoxe a súa destitución e o nomeamento dun novo presidente utilizándoa como argumento.
7- A oposición política ao presidente fai tempo que utilizaba ao poder xudicial para boicotear o seu goberno. Entre os casos máis surrealistas está o dun plan para reducir o consumo de combustible e a contaminación que se denominou "Hoxe non circula", a imitación doutro similar de México DF, que funciona desde fai anos. Zelaya pretendía obrigar a todos os coches a que parasen un día á semana. A Corte Suprema de Xustiza declarouno inconstitucional.
Gas Natural revisa os seus investimentos nas plantas de Reganosa e Sogama
A compañía catalá busca comprador para a central térmica de Sabón
A xunta xeral de accionistas de Gas Natural celebrada onte, na que se aprobou a absorción de Fenosa, tamén serviu aos directivos da gasista catalá para anunciar a revisión e estudo dos investimentos que ata agora mantiña a eléctrica en Galiza. Unha por unha, o conselleiro delegado de Gas Natural, Rafael Vilaseca, avanzou os pasos a seguir no capital das principais compañías participadas e proxectos de Unión Fenosa na comunidade galega, entre os que se atopan os paquetes accionariais de Reganosa (21%) e Sogama (49%), así como a central térmica e de ciclo combinado de Sabón, para a que busca comprador.
Sen dar demasiados detalles pero marcando unha estratexia previamente definida, Vilaseca avanzou que, ao contrario que as instalacións de Sabón, para as que se intentará buscar un comprador "con solvencia", o grupo non está estudando nestes momentos o alleamento [venda] da participación en Reganosa. "Analizarémolo en profundidade, pero a decisión non está tomada", limitouse a agregar o primeiro executivo de Gas Natural. A gasista catalá tamén é propietaria da regasificadora asturiana do Musel, desde a que inicialmente prevía cubrir todo o noroeste peninsular.
En canto a Sogama, unha participación sobre a que Gas Natural xa avanzara que non se atopaba entre os seus activos estratéxicos, Vilaseca apuntou que se trata dun proxecto da Xunta (controla un 51%) e que "analizaremos con detalle a nosa presenza".
Máis explícito mostrouse con respecto ao futuro de Sabón. Vilaseca recordou que os dous grupos de Sabón constitúen "unha central na que, por decisión de Competencia", Gas Natural debe desinvertir e explicou que esixirán "solvencia e solidez" ao comprador para que a planta manteña o seu persoal. Vilaseca advertiu de que "os dereitos dos traballadores están protexidos polas seguridades legais e garantirase a continuidade dos postos de traballo". O grupo do ex ministro Juan Miguel Villar Mir, propietario de Ferroatlántica, xa mostrou interese.
O futuro de Reganosa é outra cousa. Todo parece indicar que, tras a absorción de Fenosa por Gas Natural, o capital da planta de gas de Mugardos converterase nun puzzle con pezas a encaixar de novo. Así, Caixa Galicia, que está presente en Reganosa cunha participación directa do 10% e mantén pignorado [*] outro 15,9% en poder do Grupo Tojeiro, considera que se trata dun "investimento maduro".
Fontes de Corporación Caixa Galicia, o brazo industrial da entidade de aforro, explican que o do gas é sector crave para a comunidade galega, por iso é polo que tamén participen en Gas Galicia, pero matizan que a xestión da compañía de Mugardos é "moi autónoma" e o proxecto está "moi consolidado". "Somos socios financeiros, e por iso a nosa posición está aberta", engaden.
Enviado por: santiago diaz-garzón morillo-xantia@mundo-r.com-28 de junho de 2009 10:27 ______________
[*] Nota.- Pignorado: Partida de activo que representa un depósito nun fideicomiso ou unha hipoteca para garantir o cumprimento dunha obrigación ou contrato. leva no balance xeral baixo subtítulo normal, e se é activo circulante, márcase xeralmente para mostrar a cantidade e o motivo do seu pignoración. __________
Hai uns días os gobernadores do Banco Central Europeo e do Banco de España fixeron unhas declaracións sobre a economía española, pedindo moderación salarial e reformas laborais... Por Juan Torres 26.06.2009
Onte publiquei en SISTEMA DIXITAL un comentario sobre as recentes declaracións dos gobernadores do Banco Central Europeo e de España sobre a economía española, ¡como non!, pedindo moderación salarial e reformas laborais. É preciso que a xente saiba que todas esas propostas non responden senón aos seus prexuízos ideolóxicos concibidos para favorecer aos intereses dos empresarios e dos banqueiros. Nin son científicas, nin os gobernadores son independentes (ou mellor devandito, o son do poder político, pero non do económico) e a experiencia móstranos que tanto eles como os demais que deseñan a política e as análises dos seus bancos son uns verdadeiros incompetentes que non acertan nin nun das súas análises, que son incapaces de predicir o que pode pasar nin sequera cando xa está pasando (como acaba de comprobarse con esta xigantesca crise que non viron até que se nos botou encima) e que as súas "solucións" agravan os problemas económicos en lugar de resolvelos.
TRICHET, MAFO E Os DEMAIS: ATA CANDO?
Un estudo de Consultores de Goberno Corporativo (CGC) sinalaba que a finais de 2006 dez familias e unha vintena de empresarios (a maioría das cales enriquecéronse ou consolidaron a súa riqueza durante o franquismo) tiñan nesa data baixo o seu control a 19 das 35 maiores empresas cotizadas en España e eran propietarios do 20,14% do seu capital. Segundo o profesor Iago Santos, unha pequena elite que representa o 0,0035% da poboación española controla recursos que equivalen ao 80,5% do PIB. Un control que non só lle permite ter as retribucións máis altas de Europa como membros dos consellos de administración senón tamén, e sobre todo, influír moi directa e decisivamente nas decisións gobernamentais que lles afectan.
Esas persoas e grupos teñen moi claro o que desexan e polo que deben loitar en cada momento e moito máis agora que hai que facer fronte a unha crise que en gran medida provocaron eles mesmos.
Agora tratan de presionar ao máximo para lograr tres grandes obxectivos. O primeiro, establecer reformas na lexislación laboral que lles dean máis liberdade, que lles permitan reducir custos e que debiliten aínda máis aos traballadores á hora de defender os seus dereitos laborais. O segundo, avanzar, ou até chegar a establecer se teñen forza suficiente, un sistema de capitalización privado que substitúa ao actual modelo de repartición das pensións públicas. E, finalmente, diminuír genéricamente a capacidade de manobra dos gobernos para seguir desprazando o poder de decisión sobre cuestións económicas cara a espazos e institucións non representativas nas que loxicamente poden influír máis cómoda e eficazmente.
Para defender esa estratexia teñen medios de comunicación, xornalistas, organizacións sociais e empresariais, profesores, economistas e políticos que constantemente se encargan de propagar as ideas que lles interesa pór en práctica e entre os que ocupan unha posición privilexiada os directivos dos bancos centrais cos seus gobernadores á fronte.
O papel destes últimos é fundamental porque, grazas precisamente a ese poder mediático, teñen fama de autoridades obxectivas e independentes, o que lles permite defender esas mesmas propostas ante a poboación coma se fosen sabios e neutrais portadores das ideas obxectivas e científicas que sen dúbida convén aplicar ao conxunto da sociedade.
Vímolo claramente nos últimos meses e seguirémolo vendo de forma cada vez máis evidente no futuro próximo: o gobernador do Banco Central Europeo, Jean-Claude Trichet, e o de España, Miguel Angel Fernández Ordóñez [MAFO], reclaman constantemente esas tres medidas centrándose nos últimos días de forma coincidente na reforma laboral.
Fronte á prepotencia coa que se dirixen aos cidadáns, é necesario que estes saiban que as propostas que fan os gobernadores son o resultado das súas posicións ideolóxicas e non de verdades científicas que poidan considerarse, como eles as presentan, inexorables ou indiscutibles.
Deben saber así mesmo que as institucións ás que representan non son precisamente o templo do saber obxectivo, como queren facer crer, e que os informes que elaboran non son tampouco o mellor exemplo de independencia, liberdade de pensamento e pluralidade.
Os bancos centrais, como o Fondo Monetario Internacional ou o Banco Mundial, consolidáronse como instrumentos ao servizo dos grandes poderes económicos e financeiros onde se coopta aos seus profesionais con criterios ideolóxicos e onde se marxinou e marxínase até a extenuación a quen non subscriben os postulados liberais. E é necesario que saiban, ademais, que esa ideoloxía liberal da que parten as súas proposicións é especialmente irrealista e errónea.
A mellor e máis definitiva proba diso é comprobar até que punto se viñeron equivocando e equivócanse nas súas análises e predicións e en que medida tan evidente adoptaron medidas que provocaron os problemas financeiros que padecemos en lugar de resolvelos.
O Banco Central Europeo e os bancos centrais nacionais deberían tomar medidas para evitar a insolvencia xeneralizada á que dado lugar o irresponsable comportamento dos bancos e non o fixeron. Deberían prever a crise que ía provocar a inxente acumulación de risco e non o fixeron, actuaron tarde e o sistema financeiro paralizou a economía real sen que sexan capaces de evitalo.
Deberían adoptar medidas en España para que o diñeiro dos bancos non se dedicase a financiar unha burbulla inmobiliaria e miraron a outro lado. E agora, en lugar, de facer fronte con decisión ás reformas financeiras que puidesen impedir no futuro que os banqueiros volvan levar á ruína á economía, dedícanse a propor reformas laborais ou do sistema de pensións que, en realidade, só poderían conseguir que os grupos privilexiados gocen de maiores beneficios.
Os cidadáns teñen que saber que as propostas ideologizadas do gobernador do Banco de España non lle conveñen á inmensa maioría da poboación e que, ademais, non inciden nos verdadeiros problemas da economía española. Os problemas do mercado de traballo español, que crea moito emprego en épocas de crecemento pero tan precario que enseguida o destrúe cando se retarda o crecemento, non se resolven diminuíndo os salarios, eliminando dereitos laborais ou aumentando o poder de negociación das empresas. Así, como propón os grupos oligárquicos dos que actúa como voceiro o gobernador, o que se logra é consolidar un modelo de competitividade baseada na man de obra barata que está condenado ao fracaso, non só porque nos empobrece cada vez máis senón porque sempre haberá outros países que poida situarse por baixo dos nosos niveis salariais.
Por que non di o gobernador que a nosa produtividade leva estancada quince anos e de que para saír desa situación o que se necesita é un capital humano máis preparado, máis capital social e mellores infraestruturas que requiren máis gasto público, como nos demostra a experiencia dos países máis avanzados que o noso? Non lle resulta significativo ao gobernador que o país que máis emprego destrúe sexa xustamente o único da OCDE onde baixaron os salarios reais de 1995 a 2005? Por que non fala Ordóñez de que as exportacións de alta tecnoloxía española só representaban en 2006 o 4,96% do total, fronte ao 16,65% da UE-27 e que para darlle a volta ese problema habería que multiplicar o gasto en educación e en I+D+i?
E como é que o gobernador non cae na conta de que os países europeos máis competitivos teñen unha flexibilidade que non é precisamente a que aquí se propón e moita máis protección social? Como mira a outro lado non pode preocuparse, que casualidade, de que a nosa taxa de abandono escolar sexa caso tres veces máis alta que a da UE-27, o que si constitúe un lastre decisivo para o noso mercado laboral, ou de que a nosa porcentaxe de gasto en protección social, cuxa suficiencia sería fundamental para reformar sen perda de benestar o mercado de traballo, estea a seis puntos de dita media?
Os cidadáns deben saber todo isto para ser conscientes dos intereses aos que serven os gobernadores e directivos dos bancos centrais. Deben saber que non son autoridades obxectivas e independentes senón que na práctica actúan como empregados dos grandes banqueiros e empresarios e por iso é habitual, como ocorre en España, que logo de facerlles a tarefa terminen nos seus consellos de administración ou como dirixentes da patronal bancaria.
Unha vez máis unha marcha a pé, desde Ferrol até Mugardos, terá lugar o Xoves 23 de Xullo coincidindo co segundo aniversario do peche veciñal na casa do Concello de Mugardos, por parte da veciñanza de Meá que durou 111 días.
Para lembrar esta mobilización de suma importancia na loita contra REGANOSA, o Comité Cidadán manten as marchas a Mugardos como unha acción máis contra o despropósito gasístico irracional e corrupto de REGANOSA que empobrece a Ría e ameaza a nosa vida e seguridade.
Chamamos a todos os colectivos, organizacións e persoas, para que difundan a convocatoria e unha vez máis está acción sexa todo un suceso. Polo que podedes baixar, dos Arquivos Ártabros, os cartaces a COR ou en B/N, para copiar e difundir:
Cartaz da convocatoria en B/N, formato PDF - Tamaño A3 - 2 M-: Baixar
Cartaz da convocatoria a COR, formato PDF - Tamaño A3 - 3 M-: Baixar
Sairemos ás 5 da Tarde do Parque "Carmelo Teixeiro" en Caranza e remataremos no Parque dos Carneiros en Mugardos, onde a Asociación Veciñal "O Cruceiro" de Meá agardará con música, sardiñas, churizos, cervexa, viño, ...
Concurso de Merendas, Xogos Infantis, Animación e Espetáculo, Campionato de Deporte Popular
Organiza:
Asociación Veciñal "O castelo" Naraío - San Sadurniño Enviado por: Fernández Sixto, Juan - Monturas (FE)-jefernandez@navantia.es-26 de junho de 2009 12:19 ______________________
O presidente da República, Manuel Zelaya Rosales, mellor coñecido como "Mel", decidiu no mes de febreiro de 2009 convocar a unha Enquisa Nacional de Opinión, para que o pobo opine sobre se se debe instalar ou non, na elección do próximo mes de novembro, unha "cuarta urna" (cuarta porque se instalan tres, presidencial, deputados e alcaldías) para decidir se se abre ou non un proceso para establecer unha Asemblea Nacional Constituínte. É dicir, unha simple consulta para determinar sobre se se instala outra consulta, ningunha das dúas determinaría a estrutura nin a composición da pretendida Asemblea Constituínte.
O anterior, foi suficiente para que a dereita deste país declárese en ofensiva aberta contra o goberno de Mel Zelaya, porque se asume que se chegase a gañar o si na consulta, din, a pretensión sería que o presidente quede na presidencia en forma ilegal. De aí parten para lanzar unha ofensiva contra o pobo hondureño que se manifestou a favor da consulta.
Os medios de comunicación da man dos seus donos, os propietarios da maior cantidade de recursos económicos do país, acompañados das igrexas de todos os signos, o Congreso da República, o Poder Xudicial, o Fiscal nacional todos xuntos pediron que se encarcere ao presidente, que se lle remova do cargo, que se designe a outro, que o exército tome o control.
A campaña virou cara ao terror, agora ameazando con encarcerar a toda persoa que faga propaganda á consulta, que a publique en medios, que a promova, que porte camisetas a favor, que vote, que preste a súa casa para a consulta ... e a popularidade do presidente, segundo as enquisas, é de máis do 85% e o nivel de aprobación da poboación á consulta é similar,
A crise política inducida polos poderes fácticos -os poderes de feito, os que realmente mandan aquí sen que ninguén os elixiu-, chegou ao momento que o xefe do estado maior do exército desobedeceu abertamente unha orde directa do presidente -avalar e protexer a consulta e distribuír as urnas ás comunidades-, ante tal desacato, o presidente decidiu destituír ao xefe do Estado Maior do exército e aceptar a renuncia do titular do ministerio de defensa.
Ante isto, o exército descoñeceu -polo menos unha fracción- esta resolución, e foi acompañada pola Corte de Xustiza que "ordenou" a restitución do militar insurrecto. Os medios de comunicación clamaron pola reinstalación, e agudizaron a campaña do terror, o cal foi acompañado pola saída dos militares dos cuarteis.
Isto é, nos feitos, un golpe de estado técnico, pois a Corte quitoulle facultades ao presidente e agora os militares poden negarse a obedecer e serán avalados pola "xustiza" ...
Isto xerou dúas cousas, a primeira é que, ao verse só -sen o Congreso, sen o poder xudicial, sen o fiscal xeral, e sen respaldo do seu propio partido-, o presidente convocou ao pobo para apoiarse nel para enfrontar á sedición golpista.
Hoxe, 25 de Xuño de 2009, o pobo hondureño saíu á rúa a defender o proceso da enquisa nacional de opinión, a defender o seu dereito a ser consultado; acompañou ao presidente, nun feito insólito, saíron de casa presidencial en buses (autobuses urbanos de pasaxeiros) á base da forza aérea no Aeroporto Internacional de Tocontín, e entraron a esa instalación miliar para, de man en man, subir a cinco camións todas as urnas da Enquisa, en prevención de que a Corte fixese efectivo un resolutivo de hoxe, no que ordenou ao exército requisar ese material.
Cheos de lodo, no medio dun torrencial chuvieiro, o pobo hondureño sacou as urnas dos cuarteis e levounas á casa presidencial, onde agora mesmo fai unha vixilia nacional para protexer ao presidente da república.
Conselleiros de TVG ingresaron ata 150.000 euros nun ano Os representantes cobraban por ir ao fútbol e a funerais
Por Pablo López 25.06.2009
A política de austeridade da que presume o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, non chegou ao Consello de Administración da televisión autonómica. Os 12 conselleiros da compañía CRTVG recentemente elixidos polo Parlamento aseguráronse co seu nomeamento uns ingresos que roldan os 90.000 euros anuais, no seu maior parte, grazas ao elevado número de consellos e comisións que celebran. A marca de ingresos é para o portavoz dos conselleiros do PP, José Luís Iravedra, que chegou a recibir 152.132 euros en 2005.
Para completar estas cantidades, Iravedra, que foi presidente do PP de Lugo, beneficiouse dun sistema que funcionou ata 2006, que permitía aos conselleiros cobrar por asistir a calquera acto ao que fosen invitados. Iravedra facturou 199 en cinco anos. Dá igual que fose unha conferencia sobre o transplante hepático con doante vivo, un funeral ou un partido da selección galega de fútbol.
Unha ex conselleira confesa: "Se non había orde do día para convocar unha comisión, inventábase; o importante era cobrar, aínda que logo as reunións durasen 30 segundos". A situación adquiriu tal cariz que, en marzo de 2006, os conselleiros aprobaron por unanimidade deixar de cobrar por asistir a actos. Pero a convocatoria de consellos e comisións seguiu a gran ritmo, para completar uns ingresos fixos que son de 2.700 euros mensuais ata convertelos en soldos de 90.000 euros ao ano.
A voracidade de Iravedra para pasar ao cobro todo tipo de actos levoulle a facturar por asistir a actos dificilmente relacionables coa súa actividade como conselleiro. Por exemplo, a unha conferencia sobre o desafío da enerxía atómica na II Guerra Mundial, os actos do Día do Augardente en Portomarín ou ao pregón de Nadal da Asociación de Belenistas de Lugo. Tamén á recollida de credenciais dos propios conselleiros. Destaca o elevado número de invitacións que o ex presidente do PP lucense recibía, e aceptaba, procedentes do Grupo El Progreso, editor do diario El Progreso de Lugo.
Iravedra ingresou 553.020 euros das arcas de TVG nos últimos cinco anos. Nese período, os conselleiros custaron ao erario público 5,6 millóns de euros. A pesar de que os estatutos da compañía establecen que os conselleiros deben ser profesionais de recoñecido prestixio, os partidos galegos propuxeron para a lexislatura recentemente comezada a alcaldes como o de Verín (PP), sindicalistas (PSOE) ou os seus secretarios de Organización e Política Municipal (BNG). O Consello de Administración de CRTVG é o único órgano elixido polo Parlamento de Galicia con capacidade para establecer o seu propio sistema retributivo.
Novo éxito da folga xeral do sector do Metal, que colapsou todos os accesos á factoria de Citroen a mediodia, onde houbo cargas policiais
Proponse en asemblea comezar o luns unha manifestación a pé dos traballadores do Metal a Compostela
Unha nova xornada de Folga, e xa van 17 días de loita pola negociación do convenio provincial do Metal de Pontevedra, e dúas convocatorias coa do xoves 25 de xuño de folga xeral do sector do Metal, en solidariedade e apoio destes folguistas. E de novo foi un éxito de xornada. Un éxito polos milleiros e milleiros de traballadores que volveron sair ás rúas de Vigo, e polas accións que se levaron adiante, como o colapso de todas as rotondas de acceso a Citroen. Tamén porque esta convocatoria a realizou a CIG en solitario, e demostrou a forza colectiva deste sector, que non se rende, e que nun dia máis con represión policial, volveu dar a cara e non se amedrentou. Para a semana unha nova acción: camiñar o luns até Compostela todos os folguistas [+info].
Documentario da 17ª Xornada de Folga no Metal de Pontevedra Vigo, 25 de Xuño de 2009
Ante a comunidade nacional e internacional, o Consello Cívico de Organizacións Populares e Indíxenas de Honduras, COPINH, denuncia a intención golpista perpetrada a noite do 24 de xuño do 2009 ao goberno constitucional de Manuel Zelaya Rosales e contra o pobo hondureño e os seus máis importantes aspiracións. Este acto é unha reacción desesperada da dereita e os seus aliados para frear a vontade popular de buscar vías democráticas para a transformación nacional.
A dereita reaccionaria buscou frenéticamente parar a Enquisa Nacional que se realizará este 28 de xuño e onde se lle preguntará á sociedade hondureña se esta de acordo que se instale unha Cuarta Urna nas eleccións xerais de novembro para convocar a unha Asemblea Nacional Constituínte que elaboraría unha nova constitución.
Esta ofensiva golpista foi planificada e executada de xeito articulado entre o Congreso Nacional fascista, os medios de comunicación e os seus donos; O Ministerio Público, os empresarios máis poderosos do país e as Forzas Armadas, que viñeron actuando en franco desacato ás decisións do poder executivo; por isto denunciamos que o exército asumiu un papel similar ao dos anos oitentas, cando servía de instrumento de desestabilización e represión.
A esta campaña, que desemboca nun desproporcionado acto de agresión contra un pobo hondureño, uníronse algúns sectores das xerarquías das igrexas evangélicas e católica, quen han intermediado, alentado e xustificado os feitos de connotación golpista.
Así mesmo denunciamos a inxerencia e participación do goberno dos EEUU e o seu embaixador en Honduras quen alertado de antemán dos feitos aquí denunciados abandonou o país, e chamou aos directivos do BM, o FMI e outras institucións próximas ao goberno norteamericano, a abandonar o país, co que demostran o seu contubernio coas forzas golpistas.
Chamamos ás bases do COPINH e ao pobo hondureño en xeral, organizado e non organizado, a mobilizarse desde a súa comunidade, aldea ou cidade, especialmente de Tegucigalpa, para expresar o seu rexeitamento e indignación. Chamámoslles a non deixarse intimidar pola campaña mediático terrorista desencadeada en contra da vontade e expresión do pobo e o seu dereito a pensar e desexar un país novo, con xustiza e igualdade.
Chamamos á comunidade internacional a manifestarse decididamente en contra desta agresión ao pobo hondureño e expresar a súa solidariedade e apoio para que non se violenten os dereitos humanos do pobo hondureño.
Chamamos a intensificar a loita organizada para instalar a Asemblea Nacional ConstituíntePopular e Democrática, agora, neste momento histórico da nosa patria.
Finalmente, o COPINH, recoñece como único Presidente Constitucional da República, a Manuel Zelaya Rosales, polo que rexeitamos a calquera "substituto" imposto polos poderes fácticos e imperialistas.
Coa forza ancestral de Iselaca, Lempira e Etempica levántanse as nosas voces de vida, xustiza, dignidade, liberdade e paz.
O grupo Municipal do BNG no Concello de Ferrol advertiu esta mañá que o Concello de Ferrol non ten elaborado o informe que certifique a seguridade das instalacións do Museo da Natureza que a S.G.H.N. ten aberto no edificio do antigo Hospicio.
A edil nacionalista, Elia Rico, censurou a irresponsabilidade do goberno municipal por permitir que se abran ao público unhas instalacións que non cumpren os mínimos requisitos de seguridade e que estan a poñer en perigo aos visitantes desta instalación. Así mesmo se preguntou quen será o responsábel de se producir un novo desprendemento.
O BNG constatou que a negativa do edil de urbanismo Angel Mato a facilitar unha copia deste informe ao noso grupo se debe a que o único informe existente sobre esta instalación é da data na que se produciu o derrumbamento que obrigou a pechar o Museo ao público hai máis dun ano.
Elia Rico, indicou que logo do ano tan chuvioso que tivemos, o que indubidabelmente pode afectar a estructura do edificio, como é posíbel que o goberno municipal permita a apertura sen garantir cun informe dos técnicos municipais que non existe ningún tipo de perigo. Asi mesmo, se pregunta que técnico foi o que valorou que sexa de 6 persoas o número máixmo de persoas que pode estar na sala e a que razóns obedece.
O BNG considera que o goberno municipal non cumpriu o seu compromiso de habilitar a Casa do Coronel para albergar o Museo da Natureza o que obriga a entidade naturalista a retomar a súa actividade nunhas condicións precarias.
Elia Rico, criticou que o Goberno Local sendo coñecedor do aparente perigo existente nas instalacións do antigo hospicio mire cara outro lado e aínda así siga desviando visitantes a esta instalación en precario desde as súas oficinas de información turística.
Grupo Municipal do BNG.
Enviado por: Correo electronico BNG -bng@ferrol.es- 24 de junho de 2009 13:30 __________________
Para a CIG a medida supón “un golpe de morte” para o noso idioma
Coincidindo co debate na Cámara galega da modificación do artigo 35 da Lei da Función Pública, máis de 400 persoas participaron na concentración desenvolta diante do Parlamento para rexeitar “o golpe de morte ao noso idioma” que vai supor a aprobación desta medida. O PP da así un paso adiante na súa obsesión por “exterminar e desprestixiar” o noso idioma, vulnerando os dereitos de todos os galegos e as galegas, que coa modificación da Lei da Función Pública nin sequera poderán exixir ser atendidos na nosa lingua diante da administración.
Arredor duns 400 delegados e delegadas de CIG, CCOO e UGT, participaron na concentración desenvolta diante do Parlamento Galego esta mañá, para rexeitar o atropelo contra o galego que vai supor a modificación da Lei da Función Pública. A protesta contou coa presenza do Secretario Xeral da CIG, Xesús Seixo, e coa participación de A Mesa pola Normalización Lingüística e varios deputados nacionalistas, que tamén quixeron amosar o seu rexeitamento a esta medida.
A modificación do artigo 35 desta norma pretende a eliminación da obriga de realizar en galego, como mínimo, unha das probas das oposicións, de xeito que se está a furtando aos galegos e galegas o dereito a poder ser atendidos no seu idioma nas administracións públicas. “É un retroceso preautonómico”, lamentou o secretario da CIG-Ensino, Anxo Louzao, quen asegurou que “esta é a suma doutras medidas contra o noso idioma. O PP ten unha obsesión co galego e todas as decisións que está a tomar van encamiñadas a exterminar, infravalorar e desprestixiar a nosa lingua”.
Obriga dos gobernos
Dende a CIG lémbrase que a obriga de calquera goberno pasa por valorar os dereitos dos cidadáns e do seu patrimonio, polo que xa se advertiu ao goberno do PP que vai ter enfronte á central, porque “non estamos dispostos a que se lexisle en contra do noso idioma”. “As decisión do PP están cargadas dun españolismo a ultranza destinado a pór en tea de xuízo o noso idioma e acabar co noso sinal de identidade máis importante”, lamentou Louzao.
Por esta razón, a central reclama á Xunta de Galiza que asuma políticas de protección e promoción do noso idioma, en lugar de deseñar estratexias cuxo único obxectivo consiste na involución lingüística e na supresión dos escasos avances neste eido acadados nos últimos anos. “A única preocupación do PP é lexislar en contra do galego”, sentenciou o secretario nacional da CIG-Ensino.
A modificación do artigo 35 é contraria tanto á Lei de Normalización Lingüística como ao Plan Xeral de Normalización, así como ao Estatuto Básico do Empregado Público. A CIG non aceptará ningún paso atrás na normalización lingüística, polo que continuará opóndose frontalmente a calquera medida destinada a tal finalidade.
Recurso contra o Decreto de Educación Infantil
Dentro das medidas que a central vai levar a cabo en contra das políticas de ataque ao galego, a CIG-Ensino vai presentar recurso contencioso-administrativo ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galiza contra o Decreto de Educación Infantil, publicado no DOG do 23 de xuño.
Tal e como se denunciou na Mesa Sectorial en que se debatía a Orde de avaliación de Educación Infantil, a única modificación introducida polo actual goberno do PP neste Decreto elaborado pola anterior Consellaría de Educación, é precisamente un ataque máis a nosa lingua, pois non recolle o que establece a actual lexislación en vigor, ou sexa o Decreto 124/2007, que si recollía o borrador modificado polo Consello da Xunta.
O borrador do Decreto de Educación Infantil que pasara pola Mesa Sectorial no seu día dicía que: “Na etapa de Educación infantil o profesorado utilizará na aula a lingua materna predominante entre o alumnado, terá en conta a lingua do contorno e coidará que o alumnado progrese no coñecemento da outra lingua oficial de Galicia. No caso de contornos castelán falantes, a utilización nesta etapa da lingua galega como lingua de comunicación e ensinanza será, como mínimo, igual á da lingua castelá.”
Fronte a isto o Consello da Xunta do actual goberno do PP, en que foi aprobado, modificou este apartado que segundo o publicado hoxe di soamente: “Na etapa de Educación infantil o profesorado utilizará na aula a lingua materna predominante entre o alumnado, terá en conta a lingua do contorno e coidará que o alumnado adquira de forma oral e escrita o coñecemento da outra lingua oficial de Galicia, dentro dos límites propios desta etapa.”
Infracción do actual Decreto de Normalización
A CIG considera que esta modificación infrinxe o actual Decreto de Normalización Lingüística, que continúa en vixencia e que emana do Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega aprobado por unanimidade no Parlamento Galego en setembro de 2004. Esta é unha involución máis das moitas que o novo goberno está a perpetrar contra o noso idioma, cunha urxencia esaxerada, que non practican para pór en marcha medidas que no seu programa electoral figuraban como prioritarias, por exemplo a redución das rateos a 15 alumnos por aula. Ou que supriman as axudas aos programas de inmersión en galego, que cumpren con todos os requisitos establecidos, mentres gastan cantidades moito maiores nunha enquisa ilexítima e amañada para reducir a presenza do noso idioma no ensino.
Noticia nos xornais
Aprobada a libre elección de idioma nas oposicións con duras críticas de PSOE e BNG
A aprobación da reforma da Lei de Función Pública mereceu duros reproches de PSOE e BNG, que ven na medida un «18 de xullo» ou un intento de «exterminio» do idioma.
En defensa da reforma, a conselleira de Facenda, Marta Fernández Currás, apuntou no pleno do Parlamento que con este cambio búscase salvagardar o dereito dos cidadáns a empregar calquera dos idiomas oficiais, «sen ningún tipo de discriminación».
Segundo a conselleira, non se trata de «desproteger» o galego, senón de «escoller aos mellores» nas oposicións e tampouco persegue, como argumenta o BNG, «abrir as portas aos de fóra», senón de garantir a seguridade xurídica dos procesos de selección.
«Todos queremos os mellores médicos, e non ten sentido que un excelente médico non pase un exame non polos seus coñecementos técnicos, senón por un deficiente manexo da lingua galega»,apuntou a conselleira.
Tamén hai que garantir, apuntou Marta Fernández, que a mobilidade da cidadanía por todo o territorio nacional «non se vexa limitada nin menoscabada por barreiras lingüísticas; as barreiras, nin sequera as idiomáticas, non son boas», manifestou.
Finalmente, insistiu en que se trata de fomentar a competencia lingüística e garantir a liberdade de elección, lonxe do «enfrontamento e o victimismo lingüístico».
Duras críticas da oposición
A oposición foi especialmente dura nos seus argumentos contra este texto lexislativo, que supón, para o socialista José Manuel Lage, un «ataque directo ao corazón do país e aos nosos acenos de identidade». Os populares, manifestou, intentan «en nome da liberdade, un 18 de xullo contra a lingua galega».
O deputado socialista sostivo que é a primeira vez que desde o Parlamento galego tómase unha decisión «contra o noso idioma», unha medida que cualificou de «involución», que retrotrae aos populares a cando o PP nin se constituíu. «Van ser cómplices e vailles a pesar sobre a súa conciencia», argumentou José Manuel Lage, que insistiu na »tropelía« que supón a reforma lexislativa, para a que o PP «en nome da liberdade, falsea a realidade» e emprega a demagoxia.
Ademais, reprochou ao Goberno que chegue a falar de «barreiras», coma se o galego fose «un idioma estraño», á vez que considerou que, con esta medida, »tiran ao lixo« a lei de normalización lingüística.
Tamén o nacionalista Bieito Lobeira cualificou a reforma de «atentado» contra a lingua galega, e dixo dos populares que son «mercenarios ao servizo dunha causa que non se merece este país», pois os populares perseguen «o exterminio» do galego.
Delegados de UXT, CIG e CCOO concentráronse hoxe fronte ás portas do Parlamento de Galicia para mostrar a súa oposición á modificación do artigo da Lei de Función Pública que obriga a unha realizar unha proba en galego nas oposicións.
O secretario xeral da CIG, Suso Seixo, manifestou a Efe que «a eliminación da proba de galego é un paso máis na escalada contra o idioma» do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijoo, quen puntualizou que «non coñezo ningún país en que os seus dirixentes non defendan o seu propio idioma».
«Só na mentalidade de país colonizado que ten o PP pódese facer esta proposta, considerar que o idioma propio é algo de paletos e que o importante é falar inglés, coma se os galegos non tivésemos a capacidade para falar calquera lingua», engadiu Seixo.
Tamén estivo presente na manifestación membros da Mesa pola Normalización Lingüística, cuxo presidente, Carlos Callón, resaltou que «estamos aquí para recoñecer o labor de convocatoria das tres centrais sindicais maioritarias galegas, que se reúnen para defender o dereito dos traballadores da administración».
Callón denunciou que «hoxe o PP vai escribir a páxina máis negra na historia da lingua», e resaltou que se trata dun caso «de racismo lingüístico» que ten como obxectivo «converter aos galego falantes en cidadáns de segunda». Pola súa banda, a responsable da federación de Ensino de CCOO, María Jesús Fernández, en declaracións a Efe, considerou que coa eliminación do artigo 35 de devandita lei «está en xogo o dereito dos cidadáns a ser atendidos en calquera dos dous idiomas de Galicia».
Así mesmo, o responsable de Administración Autonómica de UXT, Francisco Nuñez, criticou ao PPdeG «por facer as cousas deste xeito»e matizou que o artigo en cuestión «non debería molestar a ninguén», polo que denunciou a «falta de responsabilidade dos dirixentes políticos por darnos problemas no canto de solucións».
As centrais asinaron un manifesto conxunto no que esixen que non se modifique o artigo 35 da Lei de Función Pública e mantéñase a obrigatoriedade» de realizar unha proba en galego nos procesos selectivos.
O comunicado resalta tamén que a proposta de modificación exposta pola Consellería de Presidencia, pola que os examinandos poderán realizar a proba en calquera dos dous idiomas, para acreditar posteriormente o seu dominio do galego, «é un grave retroceso no proceso de normalización lingüística.
Imaxens da concentración nos blogs de: O´Barco é Vigo
O IGE publica hoxe na súa páxina web os datos provisionais de nacementos, defuncións e matrimonios correspondentes ao ano 2008. Os datos publícanse por lugar de residencia da nai, do falecido e do matrimonio. Os datos base para a elaboración desta estatística proceden do Instituto Nacional de Estatística (INE)
Enviado por: IGE Novidades -ige.novidades@ige.eu- 24 de junho de 2009 14:36
Servizo de Difusión e Información Estatística Complexo Administrativo San Lázaro s/n Instituto Galego de Estatística 15703 Santiago de Compostela Telf: 981 541589 de 9 a 14 horas, Fax: 981 541323 contacto: http://www.ige.eu/catalogo/peticioninfo.jsp web: http://www.ige.eu __________________
Convocada a 2ª Asemblea contra a censura e a marxinación da música galega na CRTVG [+info]
Houbo um cambio de plans de última hora, e mudou o lugar de encontro acordado na anterior asamblea, a data segue a ser o Sábado 27 de Xunho e a hora também é a mesma, às 12:30hs.
O que cambiou foi o lugar, que agora é na Gentalha do Pichel, Compostela.
Na asemblea, falarase das posibles reivindicazons e a forma que terán, e de como vam as propostas feitas na anterior asemblea, etc.
XUNTANZA DA PLATAFORMA POLA VERDADE NA FRAGATA EXTREMADURA
Mañá venres 26 de Xuño ás 19 horas no Local da Asociación Veciñal de Esteiro "Fontelonga" terá lugar unha Xuntanza da Plataforma pola Verdade na Fragata Extremadura (Antes Plataforma Cabo Gago).
Nesa xuntanza se planificarán as mobilizacións de cara a que non sexa arquivada a denuncia e se celebre un xuizo no que se depuren as responsabilidades, caso de que as houbese.
Enviado por: Asociacion Veciñal Fontelonga -avvfontelonga@mundo-r.com- 25 de junho de 2009 18:50 _______________
[07.04.2009 Terra Noticias] - O fiscal militar pide o procesamiento do tenente da Fragata Estremadura por un delito 'contra a eficacia do servizo' - O fiscal xurídico militar solicitou hoxe, ante o Xulgado Togado Militar 41 da Coruña, o procesamiento, por un suposto delito contra a 'eficacia do servizo', o teniente de navío Pablo Varela Sánchez da Fragata Estremadura, que ocupaba o cargo de xefe de máquinas a noite do 19 de decembro de 2005, na que a explosión da caldeira do buque provocou a morte de dous militares. [+info]
[12.06.2009 El País] O xuíz togado militar número 41, o da Coruña, non ve delito na explosión da fragata Estremadura, o 19 de decembro de 2005, cando estaba atracada no arsenal de Ferrol, e na que perderon a vida o cabo primeiro Francisco Javier Pérez Castillón e o mariñeiro Erik Noval Gómez. Nun auto ditado o pasado 26 de maio, o xuíz propón o sobresemento definitivo do caso. [+info]
Estudos para a revisión da Directiva Europea - Seveso II - relativa ao control dos riscos inherentes aos accidentes graves nos que interveñan sustancias perigosas
"Dado que a estrutura básica e os principais requisitos da Directiva mantivéronse sen cambios durante máis de 10 anos, chegou o momento dunha revisión da Directiva. Para informar a devandito proceso de revisión, a Comisión realizou varios estudos para avaliar o nivel e a calidade da aplicación práctica da Directiva".
O estudo foi dirixido polo Instituto Virtual Europeo para a Xestión Integral de Riscos [http://www.eu-vri.eu/].
A CIG rexeita a proposta dos mediadores do Convenio do Metal e continúa coa convocatoria de folga xeral do sector en solitario.
[Clicar acima da imaxe para ampliar]
A decimosexta xornada de folga estivo marcada de novo polas marchas mais tamén por unha proposta realizada polos mediadores para poñer fin ao conflito. Unha proposta insuficiente e que coa vontade de desactivar a mobilización e a convocatoria de folga xeral do xoves 25 foi presentada o martes 23 de xuño, reclamando que se desconvoque calquera mobilización até o 30 de xuño. A CIG, diante da asemblea realizada na Praza do Concello, nesta nova xornada de folga rexeitaba esta proposta, xa que "non é o acordo polo que levamos a pelexar tantos e tantos dias, e pola que imos continuar a pelexar. Porque nós non nos rendemos, que se saiba". [+ Info en Avante]
"Este non é o acordo polo que estivemos a pelexar e polo que continuaremos a pelexar. Nós non nos rendemos".
Documentario do 15º Día de Folga. Unha vez máis as forzas represivas ao servizo da burguesía, as imaxens falan por si só. Cumpre un movimento solidario por toda a Nación.
24/6/2009
A folga do Metal continúa a ser un referente de loita e dignidade, que cada dia colle unha forma e cor distinta, e que se visibiliza masivamente polas rúas de Vigo.
As empresas eléctricas están enviando un comunicado informando de que, a partir do 1º de xullo, se liberalizará o mercado da electricidade en España e cada consumidor pode elixir tanto a compañía eléctrica como a tarifa que máis lle conveña.
Tal como informamos no noso anterior comunicado o goberno equivocouse na forma e no momento de levar a cabo este "cambio" na facturación eléctrica.
Primeiro, porque empezou creando unha confusión grande ao aceptar unha facturación mensual xa que ao ser provisional e estimativa xerou desconfianza e receos nos consumidores.
Segundo, porque non obrigou ás eléctricas a aumentar a eficiencia na xeración eléctrica pois, por exemplo e como todos sabemos, xérase electricidade en Galicia para logo distribuíla a outras comunidades, algunhas tan afastadas como é o caso de Valencia, Murcia e Andalucía coa consecuente perda enerxética por transporte. Ademais unha importante parte do mix enerxético realízase en Centrais de Ciclo Combinado que consomen gas natural un combustible moi caro en España xa que máis do 70 % do mesmo compra en estado líquido (Gas Natural Licuado - GNL) nun mercado moi especulativo e que en ocasións duplica o prezo normal de tarifa por gasoduto.
Terceiro, porque estamos nun momento de crise que afecta seriamente ás economías máis débiles da nosa sociedade e supomos que "liberalizando" o mercado, as tarifas van subir substancialmente pois o Déficit de Tarifa está aí cun 30% de desfasamento. Recordamos as palabras de María Teresa Costa (presidenta da Comisión Nacional de Enerxía) pronunciadas hai unha semana á saída da reunión anual de SEDIGAS no recinto feiral de IFEMA: as novas tarifas enerxéticas "non deberían estar por baixo do prezo de mercado", como ocorría coas anteriores tarifas integrais, co que se evitará que os prezos regulados entren "en competencia" cos do modelo liberalizado.
Tamén o Director Xeral de Política Enerxética e Minas, Jorge Sanz Oliva informou nese mesmo foro que o Ministerio de Industria comunicará o próximo 29 de xuño, dous días antes da súa entrada en vigor, a Tarifa de Último Recurso (TUR) de electricidade, que será o resultado da aplicación dunha nova metodoloxía de cálculo. Sanz Oliva indicou ademais que as tarifas, tanto de gas como de electricidade, serán "aditivas" (subidas en cadea?), de modo que reflictan "o custo real da enerxía".
Entendemos que está liberalización habería que facela. Mais insistimos, non agora e sempre a través dun estudo eficiente de custo de produción. Non de malgasto. Os consumidores teremos que apertar de novo o cinto. E as eléctricas?. De onde saen esas cuantiosas ganancias que tanto publican os medios de comunicación ante o asombro dos consumidores?
Achegamos unha nota aclaratoria [Transcrita máis abaixo] sobre o comunicado que están enviando as compañías eléctricas aos consumidores.
Saúdos, www.f-cape.org Colectivo Universitario Opositor á Planta de Gas (GNL) dá Ría de Ferrol (Galicia)
Anexo.-
Nota aclaratoria sobre o comunicado que están enviando as compañías eléctricas aos consumidores
As empresas eléctricas están enviando un comunicado informando de que, a partir do 1º de xullo, se liberalizará o mercado e cada consumidor pode elixir tanto a compañía eléctrica como a tarifa que máis lle conveña.
O escrito aínda que claro, pero conciso, non é comprensible para moitos cidadáns pois non explica as "regras de xogo". O máis importante é que o consumidor pode elixir entre a tarifa regulada polo Ministerio de Industria ou optar por un prezo "libremente pactado" cunha empresa comercializadora.
A decisión non é fácil se non se coñece a situación do mercado en España. Analizámolo como segue:
Déficit de tarifa: É a diferenza entre o custo de producir a electricidade e o prezo regulado que se está cobrando na actualidade. Esta diferenza está estimada nun 30 % segundo a Comisión Nacional da Enerxía (CNE). Ver en europapress.es
Isto significa que as eléctricas teñen que subir os prezos pois nun mercado liberalizado os custos (gastos) débense cubrir coa facturación (ingresos).
Tarifa de Último Recurso (TUR): É o novo nome que terá a tarifa regulada polo goberno e que non foi revelada aínda. Xa que logo non podemos elixir aínda nestas circunstancias.
Tarifa Social: A este contrato poden optar os consumidores de vivendas habituais cunha potencia contratada inferior a tres (3) quilovatios, a condición de que a instalación dispoña dun interruptor de control de potencia. Tamén se contemplan outras circunstancias sociais de colectivos máis desfavorecidos.
Tarifa máis vantaxosa para o consumidor: Non se sabe nestes momentos polas seguintes razóns:
As eléctricas que operen no mercado libre non deron a tarifa que ofertarán por quilovatio/hora. Algúns analistas informan que as eléctricas ofertarán un desconto dun 2% con respecto á tarifa regulada polo Goberno (non se explica xa que segundo eles a tarifa regulada actual é inferior nun 30% con respecto ao custo de xeración).
Por outra banda o Ministerio de Industria ten previsto levar a cabo outra subida na tarifa regulada a primeiros do mes de xullo. Algúns analistas sospeitan que poderías ser un incremento algo avultado para "animar" aos consumidores a optar polo mercado libre.
Conclusión: A falta de datos por parte do Ministerio de Industria a opción máis lóxica (e conservadora) é a de continuar coa Tarifa de Último Recurso (TUR) regulada polo goberno tal como informan as asociacións de consumidores. No suposto de non querer cambiar de empresa eléctrica, entón, NON SE FARÍA NADA. A empresa actual entendería que se opta pola tarifa TUR e pasaría a facturación á súa empresa filial comercializadora.
Os consumidores actuais que teñan un contrato cunha compañía eléctrica "pequena" deberán estar atentos por se esta empresa transfire o contrato a unha regulada polo goberno pero en base a "tarifa de mercado libre" e non de tipo TUR.
No entanto, sempre se podería cambiar de tarifa e de comercializadora cando se considere oportuno. Ata ao día seguinte do 1 de xullo. O mellor é ter paciencia e esperar que o mercado comece a ensinar as súas "cartas". Unha vez que se coñezan as tarifas ofertadas polas comercializadoras do mercado libre, poderá realizarse a comparativa e optar pola que interesa.
Enviado por: Ferrol CAPE -ferrol.cape@gmail.com- 21 de junho de 2009 22:45 ___________________
Queremos recomendar o roteiro polo Barrio de Esteiro, guiado por unha técnica de turismo do Concello de Ferrol, que ten unha hora de duración aproximada e que pate ás 18 horas da Praza de San Amaro xunto á escultura de Leiro e remata no conxunto monumental de Fontelonga.
Dámosvos as grazas pola vosa asistencia e pola difusión dos actos.
Ferrol 19 de xuño de 2009.
Asdo./Xosé Miguel López, presidente
Enviado por: Asociacion Veciñal Fontelonga avvfontelonga@mundo-r.com 19 de junho de 2009 20:01
A Xunta Directiva da Asociación Veciñal de Esteiro “ Fontelonga” convidaa/o a participar na Conferencia que, como acto académico institucional do ano Darwin, impartirá Don Antoni Domenech catedrático de Filosofía e das Ciencias Sociais e Morais na Facultade de Ciencias Económicas da Universidade de Barcelona, co título de : Darwin e as ciencias sociais, o vindeiro xoves día 25 de xuño ás 20 horas no Salón de Actos do Vicerrectorado da Universidade en Esteiro.
Imaxinemos un lugar no mundo onde as universidades teñan que advertir a un goberno que está lexislando en contra dos intereses do país que goberna. Imaxinemos un lugar no mundo onde a Academia da Lingua teña de tomar a excepcional decisión de manifestar en público a inquietude pola perigosa deriva dun goberno entregado a desprotexer o mellor tesouro do patrimonio cultural dese país. Imaxinemos un lugar no mundo onde os científicos, e máis aínda os que traballan en organizacións internacionais, se vexan obrigados a defender, fronte á desvalorización fomentada polo goberno, a competencia científica da propia lingua do país. Imaxinemos un lugar, en fin, onde os estudosos estranxeiros desa lingua constaten que está tan ameazada polo goberno que ten o deber de promovela que eles mesmos, os alófonos, decidan amparar con afouteza esa lingua fanada, empuxada camiño do exilio no propio país.
Non estamos a falar dun lugar imaxinario, por máis que se atopen semellanzas, como Liliput ou a illa dos Papafigos. Tampouco é unha forzada caricatura dun lugar real. A narración do que está a suceder podería ser aínda máis penosa. Está a pasar diante nosa. Neste escenario e neste tempo. Dise que a boa literatura fala dende un presente lembrado. Mesmo dun pretérito de futuro, cando se trata da ciencia-fición. Xa sabemos o tempo da mala política. O futuro pretérito. A Galicia do desandar. A Galicia do recú. A Galicia provinciana que se ri da ecoloxía das linguas, incapaz de comprender que é unha compoñente fundamental dun emerxente cosmopolitismo racional.
Para unha parte da poboación galega, o estatus do galego é unha cuestión secundaria, que implicaría soamente de xeito dramático a quen traballe coas palabras. Mais, á fin, todos traballamos coas palabras. Os silencios, como ben dicía Samuel Beckett, tamén forman parte da linguaxe. Seguramente, este Goberno, para o seu Programa do Desandar lingüístico, contaba con ter da súa parte unha chea de silencios. Ese era o cálculo na partida que se puxo en marcha meses antes das eleccións. Por unha banda, un activismo que conseguiu espallar a idea da falsa "imposición" co concurso de poderosos altofalantes. En fronte, outro tipo de activismo, máis ou menos excitado, a quen se tentaría identificar cun nacionalismo maximalista. O defensor do galego como sinónimo de bloqueiro. O típico profeta do non. E o resto? O resto sería silencio. Un país habitado por silencios a rumiar.
Mais estamos a ver como ese país dos Caladiños xa non existe. Xa non leva tanta xente a procesión da Suspensión das Conciencias. Aquí, a cada vez máis persoas, e ante ese estado do Recuar, estalle a pasar o que Gustave Flaubert contaba en carta ao colega Turguenev: "Sempre intentei vivir nunha torre de marfil, mais unha marea de merda non deixa de golpear os muros, e ameaza con tirala abaixo...".
Cal é a forma que adopta aquí o que Flaubert, o da mot juste, o da palabra exacta, chamaba "marea de merda"? O doente que estaba en proceso de curación é, de súpeto, desposuído de gran parte do tratamento e, ademais, sometido a unha mala práctica médica. Ao tempo, vense a dicir de novo á sociedade, esa é a mensaxe subxacente, que este doente o mellor que pode facer é morrer dunha vez porque non serve. Non é un ser útil. Isto é o que están a facer coa lingua galega. Esta é a marea de lixo do momento.
O problema non é só que se lexisle de recú para achaparrar o galego e, de paso, estragar a propia industria cultural. Como se as editoras galegas, que fan libros, fosen empresas de menor valor que outras que fan camisolas deslocalizadas. Se cadra ese é o futuro. Velaí outro paradoxo esperpéntico. Disque o conselleiro de Industria é un experto nisto de deslocalizar. Se cadra ese é o futuro. Deslocalizarmos todo e todos. Galicia sen local. Sen razón social. Non, o problema xa non é só xurídico, senón todo o lixo, consciente e inconsciente, que se ciscou sobre a lingua e o universo da cultura galega. A pobriña. Esa carga familiar. A metáfora da Galicia hindú dos intocábeis. Rajoy gusta da palabra malleira ou palleira. Grazas pola malleira, don Mariano!
Le mot juste, a palabra exacta do gran creador de Madame Bovary, ten aquí, e verbo deste esperpento, unha versión perfecta no escrito dos departamentos de Filoloxía das universidades galegas cando se refire ao desandar deste Executivo: "O primeiro da historia da democracia que lexisla en contra da lingua do país e que goberna e actúa segundo intereses alleos a Galicia".
O idioma galego é unha pertenza de todos, tamén dos que non o falan. Como o parque do Xurés, ou as fragas do Eume ou as illas Atlánticas ou as Insuas do Miño son valores de todos, aínda que haxa xente que non saiba deles. Que pensariamos se un Goberno lexislase para achicalos? Pero, ademais, eses tesouros naturais non só pertencen a Galicia. Son valores da bioesfera. Pertencen á humanidade. E o mesmo ocorre cos valores culturais, a principiar pola lingua que naceu en Galicia. Non todos os días nace unha lingua nun lugar do mundo! Non é un asunto só persoal. Podemos pasar delas, mais temos unhas obrigas como parte da humanidade. E o idioma galego é unha pertenza da humanidade, aínda que haxa conselleiros que non pasaran o exame actualizado do imperativo categórico de Kant.
Si. O que vén de pasar foi unha marea de lixo disfrazada de grandilocuencias. Resúmese moi ben neste parágrafo da carta que dez brillantes científicos galegos, traballando en organismos internacionais, en Xenebra, Londres e Montreal, enviaron a Vieiros para saír ao paso do ousado provincianismo: "En declaracións ao Faro de Vigo, o voceiro das Asociacións de Pais de Colexios Concertados dicía: "Utilicemos el sentido común. Químicas o Físicas, con tantas nomenclaturas internacionales, no se pueden dar en gallego. No podemos retroceder".(...) Declaracións deste tipo resultan totalmente inadmisíbeis. E dicimos isto con coñecemento de causa, pois no noso ámbito de traballo estamos acostumados a ter conversas de alto nivel científico de temas moi diversos en galego. (...) E para isto é un idioma exactamente igual de válido que o francés, o alemán ou, desde logo, o castelán. Ben é certo que o galego non é empregado para as comunicacións nin publicacións científicas a grande escala, pero tampouco o é o castelán. A lingua franca é dende hai moitos anos o inglés (...) O noso obxectivo con esta carta é simplemente evitar que se empreguen argumentos falsos (ou falseados) na discusión dun tema tan delicado e importante coma este (...)".
A historia da lingua galega é como a da Sepharad das mil e unha noites. Sempre atopou o xeito de salvarse de certo tipo de perigosas mareas. Non sei o que pasará cos políticos, pero si sei que a Galicia creativa, a Galicia do desexo, vai sobrevivir no seu andar ás ceibas fronte a este tempo de enxurrada retrógrada. Se non é aquí, será, por exemplo, na universidade de Cardiff de Gales. Alí onde Craig Patterson supervisa con paixón e intelixencia a Rosa dos Ventos, nome da candidatura para Asociación Internacional de Estudos Galegos. De acordo, señor Flaubert. Contra a marea de merda, a rosa dos ventos.
Hoxe Domingo 21 de Xuño, Mercadiño de Troco en Ferrol, cada dous meses coincidindo coa tradicional Feira do Terceiro Domingo de Mes, organiza-se o Mercadiño de Troco, na Praza Vella entre as 10:00 e as 13:30 hras.
Esta actividade é un espazo de encontro no que as persoas participantes poderán expoñer os seus obxectos nas mesas habilitadas para troco ou cesión. Para evitar os intermediarios (ben sexan outras persoas ou moedas) cada participante negociará coas outras o troco de obxectos, a cesión ou aquelo que considere máis axeitado. Aquelas persoas que non vaian a estar permanentemente no mercadiño poderán deixar un teléfono de contacto ou hora para que as poidan atopar.
Ao remate do mercadiño cada participante deberá recoller os obxectos que non fosen trocados ou cedidos, responsabilizándose dos mesmos.
Trocaranse: -Libros -Menaxe de cociña -Artesanía -Audiovisuais -Xogos e xoguetes -Roupa -Aquelas cousas que podan ser de interese para outras persoas.
Polo seu interese e actualidade publicamos un informe editado polo Colectivo Universitario Opositor á Planta de Gas da Ría de Ferrol na sua web [www.f-cape.org] o 1 de Abril do ano 2007.
Paga a pena parar-se a ler e analisar este documento. Pois moitas veces compañeiras e compañeiros dedican o seu tempo e esforzo en traballar os argumentos contra o desproposito gasístico de REGANOSA que merecen a nosa atención en máis dunha ocasión. O pasado mes de Maio tivemos oportunidade de coñecer estes traballos na Xornada de Formación Cidadá, onde vimos a importante actividade que realizamos no transcurso da loita, para reforzar a nosa formación e difundir as nosas razóns de oposición á Planta de Gas. Na maioria das veces, actividade silenciada ou manipulada polos medios de comunicación convencionais. Desde a nosa opinión o documento que presentamos é un dos que paga apena voltar a publicar e difundir.
Resumo de riscos da Planta de GAS
EVALUACIÓN DAS CONSECUENCIAS DE POSIBLES ACCIDENTES NA TERMINAL DE ALMACENAXE E REGASIFICACION DE GAS NATURAL LICUADO SITUADA NA RÍA DE FERROL
- RESUMO -
Nota dos autores: Este informe recolle as conclusións dos estudos de risco realizados para as administracións públicas de EE.UU, seguindo as normas en vigor na Unión Europea e naquel país. Debemos ter en conta que os estudos privados son moi caros, non dispoñibles ao público e son celosamente gardados polas empresas que os encargaron e/ou elaboraron.
1.-) Regulamentación e leis aplicables: No que concierne á Avaliación de Riscos deste tipo de instalación industrial son de aplicación as seguintes normas e leis: R.D.1254 / 1999 e modificacións posteriores (Directiva 96/82/EC ... Lei Seveso II), Norma UNE-EN 1473 "Instalacións e equipos para Gas Natural Licuado (GNL). Deseño de instalacións terrestres", Norma UNE-EN 1532 "Instalacións e equipos para GNL. Interfaz entre buque e terra", Norma NFPA 59 A "Norma para a produción almacenamento e manipulación de GNL" e R.D. 1196/2003 "Directriz básica de protección civil para o control e planificación ante o risco de accidentes graves nos que interveñen sustancias perigosas".
2.-) Xeneralidades: Enténdese por Zona de Intervención aquela na que as consecuencias dun accidente producen danos que xustifica a aplicación inmediata de medidas de protección e Zona de Alerta aquela na que as consecuencias dun accidente provocan efectos que aínda que son perceptibles para a poboación non xustifican a intervención.
A OMAIA establece no capítulo 33, sobre riscos admisibles, que: as Zonas de Intervención e Alerta que se determinan mediante unha Análise de Riscos Determinista (ARd) non deben afectar en ningún caso a áreas de poboación permanente ou liñas vitais da cidade.
Enténdese por Nube de Gas inflamable, a nube formada pola vaporización do GNL logo dunha fuga masiva do mesmo. En tanto o gas non alcance unha densidade determinada esténdese pola zona a rentes do chan ou do mar con posibilidade de ignición. Se se sucede esta ignición do gas, prodúcese unha Radiación Térmica que causarían queimaduras a persoas cunha gravidade dependendo da intensidade e tempo de exposición. Tamén poden suceder os anteriores fenómenos se o gaseiro verte gas licuado ao mar e que se arde o gas regasificado produce o que se coñece como Charco de lume.
Enténdese por Zonas de Exclusión dous tipos de áreas situadas na periferia da instalación de GNL, e que se establecen debido aos efectos catastróficos derivados polos fenómenos descritos no parágrafo anterior: a) por radiación térmica e b) por dispersión da nube de gas inflamable (UNE-EN 1473 e NFPA 49 A).
3.-) Escenarios de riscos: Para coñecer as zonas afectadas por un accidente nunha planta de GNL ou buque gaseiro determínanse uns escenarios de fallos, accidentes probables, ... por tipo de planta de GNL e situación xeográfica da mesma. Os escenarios de regas manexadas nos modelos de Análises Cuantitativas de Riscos deste tipo de planta son xa comúns no sector do gas, aínda que de difícil acceso á poboación tal como dixemos máis arriba.
Na actualidade e debido aos atentados terroristas de Nova York, Madrid, Londres, India, ... e pola inconmensurable cantidade de enerxía almacenada nos tanques e buques gaseiros, estanse demandando pola sociedade nos países de occidente, análises para coñecer as consecuencias de accidentes por fugas masiva de gas, moito maiores que as manexadas anteriormente nas análises de riscos.
Resumimos a continuación algunhas conclusións de estudos de risco.
Nota: Na planta de Ferrol xustifícase moito máis este tipo de análise polo difícil acceso que presenta a canle de entrada á ría para os grandes buques gaseiros tal como se describe no capítulo 5 deste informe.
4.-) Resultados: Tendo en conta o anterior resumimos os resultados de Dispersión de gas natural e de Radiacións térmicas elaborados con programas de prestixio internacional (DEGADIS, LNGFIRE, EFFECTS 5.5, CANARY, FEM3A, PHAST 6.42, ..., seguintes:
James Fay:
Zona Límite Inflamabilidade = 2.900 metros.
Zona Exclusión térmica = 1.800 metros.
Quest Consultans:
Zona Límite Inflamabilidade = 3.200 metros.
Zona Exclusión térmica = 600 metros.
Sandia National Lab.:
Zona Límite Inflamabilidade = 2.450 metros.
Zona Exclusión térmica = 1.305 metros.
ABS Consulting:
Zona Límite Inflamabilidade = 4.000 metros.
Zona Exclusión térmica = 1.400 metros.
Universidade d'As Palmas:
Zona Límite Inflamabilidade = NON INDICA.
Zona Exclusión térmica = 2.230 metros.
[Clicar acima da imaxe para ampliar]
No noso caso, a distancia debe ser da orde dos 3.000 a 4.000 metros, como mínimo, segundo os resultados obtidos polos organismos citados na táboa comparativa de riscos. Segundo a Universidade das Palmas o impacto dun avión sobre un tanque almacén provocaría unha dispersión de gas que alcanzaría os 10 km de distancia (A ría de Ferrol é ruta de aproximación do aeroporto de Alvedro - A Coruña).
Non debemos esquecer que a peculiaridade da nosa canle de acceso á Ría foi citada na autorización da construción da planta onde se listaron unhas actuacións mínimas que se deberán realizar antes de recibir a autorización de inicio de operación da planta de gas.
Lembramos que o mesmo Ministerio de Fomento emitiu unha Orde Ministerial de data 10 de Maio de 2.001, onde se expón que "por razóns de seguridade procederase á ocupación urxente de terreos para iniciar a construción do porto exterior de Ferrol porque os buques teñen que navegar ao longo da canle de entrada en condicións de seguridade, e xa se sucederon casos puntuais de accidentes na canle, por fortuna sen consecuencias".
Nota dos autores: Estes accidentes rexistráronse en buques de tamaño moi inferior aos buques gaseiros que visitarán a planta de GNL de Ferrol (135.000 m3 de capacidade ... case 300 metros de eslora).
Cremos que polo exposto anteriormente, a localización da planta regasificadora de GNL na Ría de Ferrol supón un ALTO RISCO para a poboación, polo que se debería analizar con maior rigor e non permitir a súa posta en funcionamento [A planta regasificadora leva funcionando desde Maio de 2007 e con autorización administrativa desde Outubro do mesmo ano], para evitar danos de consecuencias inimaxinables.
O Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol convoca unha nova concentración en sinal de protesta polo anuncio da entrada na Ría do que sería o gaseiro nº 47, o "Hispania Spirit", cargado con GNL, desde que en Maio de 2007 entrara o primeiro buque para a ilegal e perigosa REGANOSA. Poñendo en perigo, máis unha vez, ás miles de persoas que moramos na contorna da Ría. Pois REGANOSA, entre outros, non cumpre o Artigo 12 da Directiva 96/82/CE relativa ao control dos riscos inherentes aos accidentes graves nos que interveñan sustancias perigosas.
"A razón pola cal estas industrias teñen que estar afastadas de núcleos poboacionais é que existe risco de fallos. E un fallo nunha Planta de Gas, non ten as mesmas consecuencias que un fallo nos astaleiros. Unha Planta de Gas e os grandes buques que a abastecen son un grande perigo potencial, é por iso polo que teñen que estar localizadas lonxe de núcleos de poboación, xa non digamos dentro dunha ría densamente poboada como é a de Ferrol.
O Dereito á Seguridade, á Saúde e á Proteción do medio Ambiente é un dereito inherente á cidadanía e o Estado debe ser o garante deste dereito ante os riscos innecesarios aos que nos someten coa presencia da planta de gas no corazón da nosa Ría, máis ainda elevados a un maior exponente "n" coa entrada de cada buque cargado con GNL-LNG na nosa angosta Ría, só para que uns cantos ricos e corruptos den renda solta a súa cobiza .
En caso de fuga o gas seguiría o seguinte proceso:
Sairía á atmosfera unha NUBE TÓXICA, moi fría, que se derramaría por toda a Ría como unha "néboa" matinal baixa.
Estendería-se a nivel de chan, durante tanto tempo e espazo como dure a fuga...
Mentres... iría ASFIXIANDO A Todo SER VIVO.
Paulatinamente a nube de gas iría-se quentando e diluíndo no aire, sendo arrastrada polo vento (o cal sopra xeralmente cara a Ferrol)"...
Chegan un punto no que o gas misturado co aire nunha proporción determinada converte-se nunha enorme bomba inflamábel que explota ante calquer un frouxo punto de ignición.
Non nos queda outra que seguir coas accións de protesta cada vez que un buque gaseiro pon en perigo a seguridade e a vida das miles de persoas da bisbarra, é por iso que o Comité Cidadán fai un novo chamanento a concentrar-se este Sábado 20 de Xuño, ás 7 da Tarde na Praza Amada García, diante do Edificio Administrativo da Xunta de Galicia.
Fóra REGANOSA da nosa Ría !
Que desmantelen a Planta de Gas Xa !
Planta de Gas Fora da Ría !
Acude á CONCENTRACIÓN este Sábado 20 de xuño, ás 7 da tarde no Edificio da Xunta - Praza Amada García
Características do buque:
Nome.- Hispania Spirit - Bandeira.- España - Eslora.- 279 m - Manga.- 43,4 m Calado máximo.- 12,12 m - Capacidade .- 140.000 m3 (*)
(*) A capacidade máxima autorizada é de menos de 140.000 m3
Enviado por: Comité Cidadán de Emerxencia-comitecidadan@gmail.com-19 de junho de 2009 13:20 -- Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol comitecidadan@gmail.com http://comitecidadan.org ...........
CONCENTRACIÓN DIANTE DO PARLAMENTO DE GALIZA O DÍA 23 DE XUÑO, ÁS 10HS.
A LINGUA, A NOSA CULTURA, O NOSO PATRIMONIO
Todas as culturas entenden a lingua como un patrimonio, que hai que protexer e do que sentirse orgulloso. (Mesa pola normalización)
“Porque despois de máis de catro séculos de políticas asimilistas, exercidas con toda riqueza de astucias e violencias, o noso idioma segue vivo. Sodes, pois, uns imperialistas fracasados". Castelao. "Sempre en Galiza".
CIG- Saúde defende que se manteña a convocatoria de OPE nos termos nos que foi aprobada na Mesa Sectorial en decembro de 2008.
O goberno do PP pretende modificar pola vía de urxencia a modificación da Lei de Función Pública Galega, para suprimir das probas selectivas o coñecemento do noso idioma; co argumento de que isto impide que profesionais do resto do territorio do estado español acedan ao emprego no noso pais. Isto é totalmente falso e non se pode seguir enganando e manipulando.
Este é o cronograma da convocatoria de OPE, polo que o persoal que vai participar neste proceso selectivo, de dentro ou de fora de Galiza, xa coñecía os requisitos da convocatoria.
Convocatoria OPE - FACULTATIVOS 2008
Decreto de oferta de emprego publicado no DOG do 01-09-2008
Resolución da convocatoria publicado no DOG do 22-12-2008.
Inicio do prazo de presentación de solicitudes 23-12-08.
Prazo fin de presentación de solicitudes 31-01-09.
Convocatoria OPE Resto de categorías 2009
Decreto de oferta de emprego publicado no DOG do 13-02-09.
Resolución da convocatoria publicado no DOG do 26-02-09.
Inicio do prazo de presentación de solicitudes 27-02-09.
Prazo fin de presentación de solicitudes 31-03-09.
Ademais disto, é falso que a proba do galego determine a superación do proceso selectivo, xa que o baremo ten a seguinte composición.
BAREMO OPE 100% DA PUNTUACIÓN
Concurso de méritos 40% do proceso selectivo.
Nesta apartado valóranse os servizos prestados nos países da Unión Europea, nos centros públicos e privados. O resto de méritos (publicacións, formación...) son de carácter internacional.
Fase de oposición 60% do proceso selectivo.
90% Exame da parte específica . Os test están feitos integramente en español.
10% coñecemento do galego. Non eliminatorio, só serve para para subir nota .
A política de emprego exercida no SERGAS polo anterior goberno do PP e corrixida no plano de estabilidade do goberno bipartido coa OPE 2006, traducíase nunha permanente fuxida dos nosos profesionais ao pais veciño Portugal, onde todas/os as/os profesionais, galegas/os e do resto do territorio do estado español, teñen que superar unha proba de coñecemento do idioma portugués.
As precarias condicións das contratacións utilizadas nos últimos anos polo goberno do PP traducíanse en:
Para os profesionais: a formalización de sucesivos contratos, sen vacacións, sen cobertura de I.T, Provocando desmotivación, incerteza para os proxectos persoais e a dificultade en conciliar a vida laboral familiar.
Para a Administración sanitaria: a dificultade de captar e reter profesionais nun mercado competitivo; xerando incerteza na continuidade dos servizos.
Estas políticas de emprego son as que non se poden aplicar. O goberno debe garantir unhas boas condicións laborais para garantir, non só que veñan profesionais de fora de Galiza, senón para evitar que fuxan os nosos.
O galego non é unha limitación, é un dereito; as usuarias e usuarios teñen o dereito a usalo na súa relación co Sistema Sanitario Público; a Administración ten a obriga de garantilo.
Concentración o martes 23 de xuño en contra da modificación do artigo 35 da Lei da Función Pública
A CIG volve rexeitar a eliminación de realizar unha ou máis probas en galego
As organizacións sindicais reiteraron unha vez máis a petición á Xunta para que non modifique o artigo 35 da Lei da Función Pública, mantendo deste xeito a obrigatoriedade de realizar unha ou máis probas dos procesos selectivos exclusivamente en lingua galega.
Para apoiar esta reivindicación, CIG, UGT e CCOO teñen convocado unha concentración ante o Parlamento de Galiza o vindeiro 23 de xuño ás 10h, data na que se debaterá esta modificación na Cámara galega.
O vindeiro Sábado 20 de Xuño, ás 8 da Tarde manifestación desde a Alameda Vella de Cangas até o Salgueirón.
SOS Massó non á construción do Porto Deportivo, na defensa do Salgueirón
Na zona mariña de Massó que pretende estragarse coa construción do porto deportivo faenan arredor de 500 persoas. Dela tense sacado máis dunha tonelada de ameixa nun só día. Pero tamén polbo, camarón, ostra, navalla... Os seus fondos de maërl son especialmente ricos en biodiversidade, dos máis ricos da ría, e constitúen unha zona de alevinaxe de moitas especies.
En terra este proxecto busca especular con 200.000 m2 para a construción de vivendas de luxo, hoteis e un centro comercial. Moitos deses metros cadrados son de dominio público, outros zona industrial e unha boa parte está cualificada como espazo natural protexido: Espazo Natural Barra–Cabo home.
Desde hai máis de tres anos a oposición veciñal artellada en torno ao Foro Social de Cangas evitou o inicio das obras coa súa presencia e vixianza diaria no lugar para impedir o paso das máquinas, resistindo sempre pacificamente. Tres anos. Tódolos días. Pacífica e pacientemente.
Desde o pasado luns día 25 de maio, seis furgóns da Garda Civil e máis de 20 axentes están a protexer o desenvolvemento dos traballos dunha obra manifestamente ilegal.
A loita de Cangas na defensa do espazo natural de Massó é un gran símbolo e a súa resistencia durante tres anos un exemplo.
O Sindicato Labrego Galego quere, primeiramente, agradecer a toda a cidadanía da Galiza, pero sobor de todo a aquelas persoas que viven nas vilas e cidades nas que tiveron lugar as tractoradas que se sucederon ao longo do día de onte (Santiago, A Coruña, Lugo, Ferrol, Vimianzo, Chantada, Ribadeo), o forte e decidido respaldo que amosado ao longo de toda a xornada reivindicativa.
Dende a máis fonda sinceridade, transmitir a grandísima importancia que para nós, produtoras e produtores de leite, e para as labregas e labregos en xeral, ten o feito de sentir o apoio da sociedade civil ás nosas reivindicacións, arroupamento expresado con numerosas mostras de apoio, amosando a clara comprensión que teñen da problemática que afecta ao sector, así como da importancia de acceder, coma consumidoras e consumidoras, ao leite producido coas garantías de calidade que gostamos de aportar as explotacións deste País.
Asemade, agradecer as iniciativas de apoio de multitude de organizacións sociais, despregando pancartas ao percorrido dos tractores, ideando ferramentas visibilizadoras coma a tractorada virtual secundada por un cento de organizacións e ideada pola Rede Anticapitalista, enviando comunicacións de apoio, etc.
Dende o SLG queremos mencionar, dun xeito moi especial, o fundamental apoio achegado polas compañeiras e compañeiros traballadores/as de Pascual, que se están a manter moi preto de nós, amosándonos o seu respaldo, ao igual que nós estamos cen por cen con eles e elas nas súas reivindicacións.
Por último, e non nos cansaremos de repetilo, grazas a todas as persoas que traballades nos medios de comunicación, que ao igual que o sector mobilizado en sete vilas e cidades da Galiza, amencíchedes hoxe coa pel queimada polo sol logo de facer o seguimento das nosas reivindicacións ao longo de moitas horas.
A loita continúa, as gandeiras e gandeiros coordinados dentro do Sindicato Labrego Galego non parará até conseguir que os gobernos galego, español e europeo asuman a responsabilidade de loitar políticamente pola consecución dun prezo xusto para o leite que nos permita acadar unha renda que nos permita vivir do noso traballo.
Moitas grazas pela vosa atención. Saúdas do Gabinete de Comunicación do Sindicato Labrego Galego Carme Freire Cruces, Secretaria Xeral do SLG, TLF: 619 348 426
→20 de xuño, sábado: V encontro do voluntariado ambiental do PROXECTO RÍOS
Este sábado día 20 no Museo do Pobo Galego de Compostrela realizaremos o V Encontro de Voluntariado do Proxecto Ríos. Este encontro pretende ser o espazo donde o voluntariado do Proxecto Ríos poida presentar os seus traballos, partillar experiencias, divulgar audiovisuais, etc. Este ano o encontro centrarase no valioso patrimonio cultural asociado aos ecosistemas fluviais para divulgalo e poñelo en valor como unha peza fundamental para a conservación dos nosos ríos.
Para confirmar a asistenza contactade coa coordenación do Proxecto Ríos: info@proxectorios.org
→20 de xuño, sábado: Feira do Sol en Compostela. A festa do verán
Durante mañá e a tarde deste sábado día 20, nao paseo central da Alameda de Compostela, desenvolveranse as actividades da FEIRA DO SOL 2009. Os actos comezarán ás 11:30 horas e prolongaranse durante todo o día até as 20:00 h.
Haberá cociña solar con degustación de produtos ecolóxicos, contacontos, obradoiros de fabricación de xoguetes solares, percorridos en bici e unha manchea de actividades lúdico-participativas. Dende ADEGA colaboraremos cun posto informativo e realizaremos un obradoiro de FOGARES VERDES para o aforro de auga e enerxía no fogar.
→21 de xuño, domingo: Roteiro de ADEGA-Lugo pola Serra do Invernadoiro
Para finalizar o actual curso de roteiros 2008-2009 de Adega Lugo sobre os Parques Naturais, iremos ao Parque Natural da Serra do Invernadoiro, na provincia de Ourense. A ruta da Acevada é de 8 km aprox. e de dificultade media. Comeza nas casas da Ribeira Pequena, ascendendo entre piñeirais e cunha boa vista do val do río Ribeira Pequena até chegar ao lugar coñecido como Caseta do Birlauto.
Despois de atravesar varias corgas que desembocan no río principal collemos unha senda á altura da Cabeza do Fuso que, entre un piñeiral, nos leva ata unha plantación de acivros xusto ao lado do actual viveiro do Parque Natural. A ruta da Acevada remata onde comeza, nas casas da Ribeira Pequena. Desde alí, e se nos queda tempo e folgos podemos coñecer tamén a ruta do Cercados, de 3 km máis e de dificultade media-alta.
A uns 200 metros do incio da ruta atopamos a estación meteorolóxica do espazo protexido, onde podemos visualizar os diferentes instrumentos que a compoñen; pasados uns 100 metros entramos en contacto co cercado dos cervos e corzos e, camiñando 500 metros máis chegamos ao punto inicial de observación do cercado. Dende este observatorio continuamos o ascenso ata a cota máis alta da ruta 1221 metros lugar onde se divisa unha boa panorámica de toda a Ribeira Pequena. Collendo un senda á esquerda a poucos metros chegamos ao miradoriro das cabras ibéricas, onde ademais do capturadeiro e comedeiros de dito peche, pódense contemplar individuos da especie Capra pyrenaica victoriae.
O regreso realízase pola mesma senda completando unha distancia total final de 3.200 metros. Importante: Desta volta, a hora de saída será ás 8 da mañá.
Mil tractores reais e centos virtuais Máis dun cento de webs galegas uníronse á tractorada virtual convocada pola rede Anticapitalista RA! en apoio á acción homónima, esta real, que levou mil tractores polas rúas galegas pola dignidade labrega. As vindeiras accións da Ra! Terán que ver cos dereitos das persoas migrantes e contra o G8. INICIATIVA APOIO AS PERSOAS INMIGRANTES – MANIFESTACIÓN 27 XUÑO Estase a producir, conicidindo coa crise, un retroceso nos dereitos das persoas inmigrantes (claro exemplo diso é a construcción da Europa fortaleza e o tratado da vergoña). No estado o anteproxecto da reforma de lei de estranxeira supón un ataque aos dereitos humanos e persigue dificultar á vida as persoas migrantes. A RA!, e os colectivos e as persoas que a conforman, imos a asinar o manifesto elaborado polo Foro da Inmigración aprobado na recen celebrada ASEMBLEA GALEGA DE MIGRANTES E EMIGRATES RETORNADOS contra dito anteproxecto. Asemade, imos participar e apoiar a manifestación que en favor dos dereitos dos inmigrantes vaise a celebrar en Compostela o sábado 27 de xuño á partir das 12,00 horas en Compostela.
MOBILIZACIÓN CONTRA O CUMIO DO G-8 – XOVES 9 DE XULLO A RA! organizará ACTOS RA-VOLUCIONARIOS o próximo xoves 9 de xullo ás 20,00 horas, cando menos en A Coruña, Compostela, Lugo, Ourense, Pontevedra e Vigo, coincidindo co vindeiro cumio do G-8. Ditos actos serán concentracións de protesta pero que teñan un toque orixinal (performace ou outra actividade chamativa). Non imos permitir que refunden o Capitalismo, melloren os seus beneficios e pisen os nosos dereitos.
O vindeiro mércores 17, caravanas de tractores circularán cara 7 vilas e cidades da Galiza en reivindicación dun prezo mínimo para o leite, garantía de recollida e modificación das actuais políticas agrarias
Mediante roldas comarcais que tiveron lugar no mediodía de hoxe e se sucederán mañá, o Sindicato Labrego Galego quere transmitir coa maior precisión posíbel os puntos polos que o sector circulará en caravanas de tractores o vindeiro mércores 17 para esixir a fixación dun prezo mínimo para o leite que cubra os custos de produción e traballo das explotacións, reivindicando unha fonda modificación das actuais políticas agrarias neoliberais, causantes da actual situación de crise do sector.
Numerosas son as mostras de apoio que nos achega cada día a sociedade civil da Galiza, moito máis consciente da problemática e da necesidade de solucionala que os propios gobernos.
Nestes meses vimos recibindo multitude de consultas acerca de “que leite mercar” ou “que leite é galego”, así coma valoracións da importancia que o rural ten para a Galiza, non só polo País que somos, fundamentalmente agro e mar, senón pola directa vinculación que o noso traballo ten coa saúde e calidade de vida da cidadanía, á cal desexamos aportar os alimentos de máxima calidade producidos polas labregas e labregos galeg@s.
O vindeiro mércores desexamos que as molestias para a cidadanía sexan as mínimas, xa que o obxectivo do sector é presionar aos gobernos, onde reside arestora a capacidade para levar adiante a modificación da actual política agraria en materia de prezos e control da produción leiteira.
Por último, lembrar que a tractorada terá lugar en movemento, dando lugar a 7 caravanas de tractores que circularán cara as vilas e cidades de Santiago de Compostela, A Coruña, Ferrol, Vimianzo, Chantada, Lugo, Ribadeo.
Mapa cos puntos por onde circularán as caravanas de tractores.
[Clicar acima da imaxe para ampliar]
Tractorada Ferrol:
Ás 11:00 hrs e dende Moeche e A Capela, pasando por San Sadurniño, A Mourela, Xubia, Estrada de Castilla, Praza do Concello deFerrol, Cruce de S. Xoan até o Polígono da Gándara (FERROL)
Elia Rico, advirte ao Goberno local que a Escola Pública non pode perder este servizo
O grupo municipal do BNG rexistrou hoxe unha proposta para que a concelleira de Educación de conta na Comisión informativa de Educación da situación na que se atopan os comedores escolares e os pasos que ten previsto adoptar o goberno local para garantir a continuidade do servizo o vindeiro ano.
A concelleira do BNG, Elia Rico, amosou a súa preocupación pola situación de alarma social que creou nos centros educativos o anuncio da Federación de ANPAS de que non continuarán facendose cargo deste servizo o vindeiro ano e advertiulle ao Goberno Municipal que non pode permitir que a escola pública perda este servizo.
O BNG lembra o amplo consenso existente na corporación municipal de Ferrol a hora de esixir que sexa a conselleria de educación quen asuma a xestión dos comedores escolares. Asi mesmo, comprende o posicionamento da Federación de ANPAS diante dunha xestión que debe ser xestionada polas administracións públicas competentes.
Elia Rico afirmou que o Concello de Ferrol non debe permanecer pasivo neste asunto e debe ter preparado os trámites administrativos necesarios para que no mes de setembro os colexios de Ferrol sigan a dispoñer de servizo de comedor sendo a súa xestión asumida ben pola consellería ou no seu defecto pola administración local de xeito transitorio.
O BNG considera que o servizo de comedor é unha prestación que redunda na calidade do ensino público xa que estan a cubrir unha importante demanda social de conciliación da vida laboral e familiar e situan aos centros públicos en igualdade de condicións que os centros privados.
Ferrol a 15 de xuño de 2009 Grupo Municipal do BNG
Enviado por: Correo electronico BNG -bng@ferrol.es- 15 de junho de 2009 13:15 ______________________
Apresentação do Projeto de Léxico da Galiza elaborado pela AGLP para o Vocabulário e Dicionário Comuns para toda a Lusofonia
À próxima sexta-feira 19 de Junho a partir das 20:30 no local da Fundaçom Artábria terá lugar a apresentaçom do Projeto de Léxico da Galiza que a AGLP (Academia Galega de Língua Portuguesa). O Léxico da Galiza foi realizado para, à partida, ser integrado no Vocabulário Ortográfico Comum projetados para se realizar entre vários países lusófonos.
Durante o acto falaram-nos também da funçom e fim da recente criada AGLP como motor de integraçom de Galiza na lusofonia.
Na apresentaçom interviram:
Martinho Montero Santalha, catedrático da Universidade de Vigo e presidente da AGLP
Isabel Rei Sanmartim, música guitarrista e tesoureira da AGLP
Celso Álvarez Cáccamo, professor de Linguística Geral na UDC, escritor e poeta.
Cumprimentos,
A Junta Directiva Enviado por: Fundaçom Artábria-artabria@artabria.net-15 de junho de 2009 21:40
O Software Libre é unha cuestión da liberdade das persoas usuarias de executar, copiar, distribuir, estudar, trocar e mellorar o software: a libertade de executar un programa, con calquera propósito; a liberdade de estudar como traballa o programa, e adaptalo ás necesidades de cada quen; a liberdade de redistribuir copias; a liberdade de mellorar o programa, e liberar as melloras ao público, de modo que se poida beneficiar toda a comunidade, ... o poder acceder ao código fonte é unha condición previa para isto [GNU - http://www.gnu.org/]
Video educacional sobre sofware libre
Idea: Daniel Bañobre Dopico & Francisco Alvarellos Maceira Voz: Pepe Carreira graphics & animation: nbek
A Xunta Directiva da Asociación de Ensinantes de Ciencias de Galicia -ENCIGA-[*], que está presente no eido da educación secundaria dende hai máis de vinte anos e que conta con case un milleiro de profesores e profesoras no ámbito da Física, Química, Bioloxía, Xeoloxía, Matemáticas e Tecnoloxía, dende o coñecemento e a experiencia de tan prolongada presenza, pon de manifesto:
Que os profesores e profesoras que participan nas actividades de ENCIGA desenvolven as súas actividades docentes en centros escolares situados en cidades, vilas grandes e pequenas e con moi variadas situacións sociolingüísticas.
Que, polas súas actividades e antigüidade, é a asociación de profesores de Ciencias máis importante no ámbito da secundaria das que hai no territorio español.
Que esta asociación ten publicado ata hoxe 67 números da súa revista –Boletín das Ciencias– en galego, o que supón preto de mil cincocentos artigos dedicados ao ensino das ciencias na secundaria.
Que leva celebrados 21 congresos anuais, nos que se teñen presentado máis de 500 comunicacións, cuxa inmensa maioría foron expostas en galego.
Que profesores e profesoras que colaboran ou colaboraron nas actividades de ENCIGA se contan entre os mellores profesionais no seu ámbito, como queda demostrado por teren recibido o recoñecemento de institucións e organismos de todo tipo, tanto de Galicia como de fóra dela.
Que nunca nas súas actividades, asembleas, comunicacións, artigos, etc., se ten producido ningunha intervención no sentido de manifestar que o uso do galego poida producir ningún tipo de atranco na aprendizaxe dos contidos científicos, ou en calquera outra acción que sexa propia do ensino na secundaria.
Por todo isto, AFIRMAMOS que:
Calquera intención de situar o galego como un problema no ensino, en calquera etapa educativa, non se corresponde coa realidade e non se sustenta en ningunha razón didáctica ou pedagóxica.
[*]ENCIGA foi fundada o 16 de xaneiro de 1988, e básicamente é unha asociación de profesores e profesoras de Ciencias que tenta mellorar a calidade do ensino nas áreas matemático‑científico‑tecnolóxicas nos niveis educativos non universitarios.
Teléfono 981 564513 Fax 981 564513 C/ General pardiñas, 21, 6º C Santiago de Compostela - 15701 (A Coruña) http://www.enciga.org secretaria@enciga.org _________________
O sábado día 13 de xuño reúnese en asemblea o CPEIG (Colexio Profesional de Enxeñeiros/as Informáticos/as de Galiza) co obxectivo de encamiñar os seus estatutos cara unha futura situación lexislativa na que poidan impoñer a súa visión da informática a todo o sector profesional galego.
Entre as lindezas que atopamos nos estatutos están: a colexiación obrigatoria (Art.4.1), ordenación da profesión e representación en exclusiva da vontade de tod@s (Art.5.1.a), perseguir aos que consideren "intrusos/as" (Art.6.m), deber e obrigatoriedade de visar a documentación técnica ou facultativa dos proxectos aboando as cantidades correspondentes ao CPEIG (Art.14.d e Art.15), deber de prestar declaración e facilitar información en asuntos de interese colexial (Art.14.i), dar conta de quen exerce sen título ou sen colexiar a pesar de ter título (Art.14.k) ou o réxime disciplinario (Art.51) e as correspondentes sancións asociadas (Art.52).
Poderiamos seguir a enumerar os múltiples puntos chamativos que atopamos nesta regulación "de facto" do sector pero cremos que será máis instructivo e constructivo para tod@s ver o que se pode derivar disto na práctica informática diaria:
Os que estamos na situación de colexiarnos e asinar proxectos podemos estar contentos pois de seguro que veremos melloras na nosa situación laboral, sobre todo no referente ao salario. Seguro que a nosa empresa está encantada coa regulación e a nómina se enche con pluses en concepto da nova e importante responsabilidade que asumimos ao asinar un proxecto (Art.15.8). Proxecto que terá que ser visado polo CPEIG para o que a empresa, de novo, soltará a talegada para pagar este obrigatorio servizo (Art.15.4). Unha vez visado o proxecto este viaxará aos mundos de Produción e quedarás destinado a non esquecerte del, pois ti asumiches a responsabilidade legal derivada do seu funcionamento. Pero tranquilo, na informática nunca hai erros excesivamente "graves" e en caso de habelos para iso está o CPEIG, non para asumir contigo a responsabilidade (Art.15.7), pero si para personarse na túa causa legal como parte interesada (Art.6.d e Art.13.b) e poñer en marcha o típico mecanismo corporativo de defensa baseado na presentación de todo tipo de informes, peritaxes, ... (Art.6.h) que te protexerán. Moi ao estilo de como se resolven algúns casos de neglixencia médica, profesión á que nos gusta compararnos.
Deixemos por un momento o grupo dos "elixidos/as", e pensemos que sería de nos de ser un kurrito/a máis, melloraría a nosa situación laboral?? Pois, por qué non!!. As empresas embriagadas polos azos de regulación do seu persoal correrán a actualizar as nosas categorías profesionais, a subir os nosos soldos, a poñernos en convenios decentes, pagarnos as horas extras, reducir o noso horario laboral e dignificarnos e tratarnos co respeito que merece esta profesión. Lonxe quedarán os tempos de sermos tratados como cachos de carne sen dereitos.
Claro que para defender esta nova situación privilexiada na que traballaremos teremos que sacrificar a moitos "intrusos/as", esa xente á que antes chamabamos erróneamente compañeiros/as. Eses que non facian máis que destragalo todo co seu labor profesional, os que tiñan a culpa da nosa antiga precariedade e que eran, na súa totalidade, un perigo para a sociedade.
Así, para garantir a pureza da profesión en aras da calidade do software e do beneficio social, tod@s os/as irmáns do CPEIG (Art.6.2) terán a obriga de chivarse, perseguir e denunciar a aquelas ovellas descarriadas que non cumpran co catecismo moral ditado polo código deontolóxico (Art.14.c) baixo pena, de non facelo, de seren sancionados sen poder exercer (Art.51.h e Art.52).
Abandoando este repugnante mundo ideal e regresando á realidade, nos pensamos que a imposición no futuro desta normativa no sector non traerá ventaxas para os traballadores e traballadoras "de a pe". Tod@s seguiremos máis ou menos nas lamentabeis condicións de sempre e coas mesmas gañas de non "meternos en lios". De seguro haberá beneficiados/as, e non só nos referimos aos cargos que o CPEIG vai a "liberar" (Art.22.2), senon a eses poucos xestores/as de proxectos, que cumprindo as condicións de titulación e colexiación, están actualmente recoñecidos polas empresas e que serán quenes asuman a sinatura da totalidade dos proxectos desenvolvidos.
Amais, resulta sinxelo adiviñar de onde aforrarán as empresas os cartos "a maiores" que lle costará esta nova regulación. Neste sentido desconfiamos moito do comportamento da patronal galega do sector (AGESTIC) que tanto entusiasmo e apoio amosa á pretendida regulación. Non terá que ver nisto a curiosa coincidencia na pretendida creación en Galiza de fábricas do software con persoal "competitivo" que os empresarios definen como "enfoque nerarshore" [INTECO-21/05/2009] e o Presidente do CPEIG chama o Silicom Valley de Europa? [La Voz-24/02/2009, pxn.10] .
Por último, queremos deixar claras as liñas de actuación da Sección Sindical Siega de CNT:
Recuperar para a loita a verdadeira unidade dos profesionais informáticos (que o CPEIG se cepilla con falsas polémicas de intrusismo que endexamais se viron no sector), a súa libre asociación e a solución aos problemas laborais endémicos da profesión.
A demostración diaria da valía de cada un no seu posto de traballo.
A busca da calidade do software seguindo critérios de enxeñería (hai que ler a Pressman!!)
A libre difusión do coñecemento, a oposición frontal ás patentes, á propiedade intelectual e aos seus xestores como a SGAE.
O decidido apoio ao software libre e á súa filosofia, esa gran descoñecida de moit@s profesionais, inventada polo "intruso" Stallman.
E por suposto, a continuidade na exitosa loita laboral na que levamos varios anos, como ben saben "de primeira man" no CPEIG, porque a dignidade non servirá para comer pero serve, polo menos, para poder mirar á cara aos nosos compañeiros/as e familias e non sentir vergoña.
SE NINGUÉN TRABALLA POR TI, QUE NINGUÉN DECIDA POR TI!!
Non pasar sen ler este Manifesto, paga a pena, polos argumentos que esgrime e a claridade co que está escrito. Copia, Espalla e Difunde !!
Manifesto sobre a Lingua Galega
"A interpretación dos soños"
O galego é meu, o galego é noso, é de todos e todas. O galego é do que o fala, e é tamén do que aínda non o fala, ou do que xa non o fala... O galego é daquel que o ama e mesmo daquel que o odia, se é que hai algunha persoa que tal sinta polo seu patrimonio herdado... Porque, ao final, o que é o galego?
O galego é o maís valioso dos noso tesouros inmateriais, xunto coa música que tamén é outro tesouro. Realmente é difícil ver o valor de certas cousas até que sentimos a súa carencia, a súa falta, cando xa é tarde... Hoxe é talvez tarde para recuperar a lagoa de Antela, a lagoa que hoxe a ninguén se lle ocorrería desprotexer, mais iso nos anos 50 non se viu. Hoxe é tarde para recuperar o que foi destruído, mais non é tarde para aprender deses erros e protexer o que nos resta.
A ninguén, no seu san xuízo, se lle ocorrería desprotexer a catedral de Santiago, e sen ir tan lonxe, a ninguén se lle ocorrrería desprotexer a arte e arquitectura da cidade de pedra compostelá ... Mesmo indo contra a suposta liberdade individual dos propietarios e propietarias dos inmóbeis da zona histórica, todos e todas concordamos en que hai que protexer o que é patrimonio común... E a lingua? Acaso a nosa lingua non merece o mesmo que as nosas pedras? Ela é patrimonio de todos e todas nós e non só... ela é tamén patrimonio de todo o Estado, e da humanidade enteira... Daquela, non merece o mesmo esforzo de protección?
Se a xente fose así preguntada non hai dúbida de que os resultados serían positivos, tanto na Galiza como no resto do Estado; ninguén, agás algún trastornado, desexaría que o galego, a lingua de Rosalía, a lingua na que foran escritos os primeiros poemas na península, dos primeiros tamén da Europa, morrese. Daquela a que van as preguntas do noso Goberno ás nais e aos pais de rapaces e raparigas en idade escolar? Alguén imaxina que preguntasen aos propietarios e propietarias das casas da zona monumental de Santiago se prefiren restaurar a súa casa, coidala e protexela para as xeracións futuras, ou derru- bala? Protexer o patrimonio é responsabilidade de quen foi escollido para gobernar. Arriscámonos a que a sociedade galega, que sempre se soubo manter unida por encima das diferenzas, se fraccione, cun grande custo para a harmonía social dun pobo tan pacífico como é o pobo galego. Se se vai facer esa pregunta, que é tentar colocar a responsabilidade en quen non a ten, que polo menos se informe e se digan as consecuencias que iso vai ter para a lingua. Porque estón a xente tería información para saber o que implica unha e outra resposta... Se a pregunta fose: quere que o seu fillo ou filla aprenda a ler e escribir en galego e así contribuír á conservación do noso patrimonio lingüístico? Mais, como xa se dixo, esea pregunta sería innecesaria porque a xente conscientemente non deixaría nunca que se danase o seu idioma.
O multilingüismo, mesmo que negativo cando se trata de diglosia e non do manexo da persoa en máis dunha lingua, pode ser beneficioso para as persoas. Numerosos estudos mostran como a xente que desde a infancia se manexou en dúas linguas ten máis facilidades para aprender unha terceira. Iso é algo que o estudantado galego comproba por exemplo ao estudaren inglés no estranxeiro con outros colegas do Estado que son monolingües. Mais para que a xente aprenda a se manexar en dúas linguas elas teñen que existir, e tal e como vai a tendencia do uso do galego coa convivencia das políticas exercidas ao longo da historia, non tardará en se deixar de usar. Cando iso aconteza a perda vai ser para todos e todas, falemos ou non galego agora.
Galego e castelán non están en igualdade de condicións, o galego non está no cine, a súa presenza é mínima nas TV, non está na inmensa maioría dos xornais, nas radios, na xustiza... etc. etc. Daquela que lle queda ao galego para se fortalecer? Porque el ten sido danado ao longo do tempo. O galego ten case só a escola, se aí se desportexe, o galego vai sufrir aínda máis retroceso do que xa padece. Estamos a tempo de tentar evitar danos a unha lingua que sempre foi de paz e de acollemento. De nada nos vai servir lamentarnos despois da nosa perda, e que imaxe se vai ter de si un pobo que deixou apagar, que deixou morrer, o máis valioso do seu patrimonio inmaterial? Esta pregunta vale non só para o pobo galego, esta pregunta deberá ser feita tamén ao Estado español no seu conxunto, e será tamén preguntada á unión europea, mesmo que as institucións europeas xa teñan asesorado sobre esa materia, recomendando a inmersión lingüística. Esa é tamén a pregunta que desde o Colexio Oficial de Psicoloxía de Galicia nos facemos, e queremos transmitir á sociedade e ás institucións. Porque nós como profesionais sabemos da importancia da memoria e a identidade na vida das persoas e da comunidade. Non atopamos xustificación ningunha en que as institucións gobernamentais se descarguen así da súa responsabilidade e carguen con ela aos que teñen fillos e fillas en idade escolar.
Desde o Colexio Porfesional queremos tamén advertir da importnacia que a integración do pasado ten para o benestar presente e futuro das persoas. Un pobo que, non por vontade, porque se algo demsotrou o pobo galego foi aprecio e lealdade á súa lingua ao longo dos tempos, bos e malos, senón por desleixo dos seus gobernantes, perde a súa lingua é un pobo condenado a non saber quen é ... E un pobo, ou unha persoa, que non sabe quen é, non pode contribuír con nada de orixinal ao destino da humanidade. Porque a universalidade do saber non vén da maior ou menor extensión dese coñecemento, senón da profundidade á que somos capaces de chegar co noso saber.
Desde o Colexio Oficial de Psicoloxía de Galicia, coñecedores dos sentimentos de aprecio que a xente ten pola lingua, e non só no territorio galego, queremos facer un chamamento ás institucións responsábeis para tomar as axeitadas medidas protectoras para o tesouro máis valioso da nosa cultura inmaterial. Se iso non é feito as consecuencias van ser irreversíbeis para todos e todas nós, como o serían se hoxe se permitise que os propietarios das casas con valor históroico nas cidades as destruísen, e non nos podemos permitir iso, pois non... E acaso podemos permitir que iso lle pase á lingua galega?
E como di a poeta e psicóloga Concha Rousia, "Quando morre o último falante de uma língua morre un soño da Humanidade". Porque as linguas son todas obras marabillosas da humanidade, dignas de seren protexidas, e a nosa non pode ser menos. Polo tanto de nós, dos nosos gobernos, depende pois que ese soño non esmoreza.
Xuño, 2009
Enviado por: Mª Rosa Álvarez Prada Decana Colexio Oficial de Psicoloxía de Galicia copgalicia@cop.es
Colexio Oficial de Psicoloxía de Galicia http://www.copgalicia.es/ Espiñeira, 10-Baixo. 15706 Santiago de Compostela copgalicia@cop.es, tfno: 981 534 049 fax: 981 534 983 ______________________
Este Venres, 12 de Xuño, está prevista a entrada na Ría de Ferrol dun novo buque gaseiro que faría o número 46 desde que un buque entrou por primeira vez, o "Galicia Spirit", en Maio de 2007 para a ilegal e perigosa REGANOSA. Este buque, o xa coñecido "LNG Oyo", vai cargado con miles de toneladas de GNL-LNG, para a planta regasificadora de Punta Promontorio en Mugardos, situada no corazón da Ría. Mais antes cruzará un angosto canal que ten unha bocana de apenas 150 metros de largo navegábeis, e uns 4.000 metros de longo até o peirao de Punta Promontorio, por un canal de pouco calado e de fundo rochoso co problema engadido de que esta operación só se pode realizar en mar morta, da pleamar diurna, que apenas dura unha hora. Na citada operación participarán catro remolcadores, lanchas de práticos, de operarios de Capitanía Marítima e quizás algunha patrulleira da Guardia Civil. Este é un feito que se ven repetindo desde que entrou o primeiro buque hai xa dous anos. De novo REGANOSA coa complicidade das Administracións volta poñer en perigo a miles de persoas coa súa irresponsábel actuación.
O Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol, ante a previsión de entrada do gaseiro nº 46, cargado de GNL, convoca unha CONCENTRACIÓN este Venres, 12 de Xuño, ás 7 da Tarde, na Praza Amada García, diante do Edificio Administrativo da Xunta.
Características do “LNG OYO”: Bandeira: Bermudas / Eslora: 285.48 m / Manga: 43.40 m / Capacidade: 145.914 m3
Este gaseiro sobrepasa, tanto na sua capacidade como na súa carga, a establecida nas Normas de seguridade para a entrada, atraque, desatraque e saída de grandes buques gaseiros na Ría de Ferrol (capacidade inferior a 140.00 m3) aprobadas pola Capitanía Marítima de Ferrol e a Dirección Xeral da Mariña Mercante, así como a capacidade establecida na autorización de construcción.
O coordinador do CCE dirixe sendos escritos á Autoridade Portuaria de Ferrol-S.Cibrao e á Dirección Xeral da Enerxía, advertindolles de que a entrada de dito gaseiro suporía un incumplimento flagrante e doloso da Autorización de construcción e cuxa tolerancia podería acarrear responsabilidades concretas e persoais para os organismos de control.
Enviado por: Comité Cidadán de Emerxencia -comitecidadan@gmail.com- 11 de junho de 2009 11:25
O FORO GALEGO DE INMIGRACIÓN PROMOVE EN REXIMEN DE AUTOCONVOCATORIA UNHA MANIFESTACIÓN-CONCENTRACIÓN DE AMBITO GALEGO O DIA SÁBADO 27 DE XUÑO DE 2009 ÁS 12 DO MEDIODÍA EN SANTIAGO DE COMPOSTELA.
Partindo dende o Parque da Alameda e rematando en Praza de Praterias cun acto público. O lema é "DEREITOS IGUAIS PARA TOD@S" !!!
MANIFESTO EN DEFENSA DA SOLIDARIEDADE COA POBOACIÓN INMIGRANTE
Ante o acoso policial que están sufrindo a poboación inmigrante en situación irregular e as persoas que lles prestamos apoio solidario, afirmamos que a solidariedade con este colectivo é unha conduta que ennobrece a quen a practica e unha obriga moral por razóns de reciprocidade histórica. Lembremos que entre 1959 e 1973, dous millóns e medio de cidadáns e cidadás españolas emigraron a Europa, sendo a maioría emigrantes irregulares ou sen contrato de traballo.
Tampouco podemos esquecernos da débeda contraída cos países empobrecidos, que ten a súa orixe no período colonial, mais que segue perpetuándose a día de hoxe a través de políticas internacionais que poñen os intereses económicos das nacións desenvolvidas por riba do dereito das persoas a poder vivir e traballar dignamente, ensanchando desa forma a brecha de desigualdade entre os pobos.
Ao mesmo tempo as guerras, os conflitos armados e a persecución política xeran millóns de persoas refuxiadas e desprazadas no mundo (concretamente, 37,4 millóns no pasado ano segundo os datos de ACNUR). É, por tanto, un deber ético evitar que calquera persoa inmigrante sexa deportada e enviada de novo á situación da que vén fuxindo.
Rexeitamos que a Unión Europea se converta nunha fortaleza inexpugnable para aquelas persoas que, na procura dunha vida mellor, se ven obrigadas a abandonar o seu país. En épocas aínda recentes, era a cidadanía europea a que buscaba o sustento noutras latitudes. Científicos, cineastas ou escritores tan relevantes como Albert Einstein, Marie Curie, Alfonsina Storni, Charles Chaplin, Victoria Kent, Margarita Nelken ou Mario Benedetti, foron inmigrantes ou descendentes deles. En Galicia, nomes como Curros Enríquez, Celso Emilio Ferreiro ou Daniel Castelao van unidos á emigración ou ao exilio.
Rexeitamos o Anteproxecto de Reforma da Lei de Estranxeiría que, aínda que presenta algúns aspectos positivos, incorpora puntos que representan un claro prexuízo para os dereitos fundamentais do colectivo inmigrante, como a posibilidade da repatriación de menores de idade; o endurecemento das esixencias para a reagrupación familiar; a criminalización da solidariedade ou o intolerable incremento do periodo de estancia nos centros de internamento.
Rexeitamos de igual modo a incentivación do retorno da poboación inmigrante mediante o pago acumulado das prestacións de desemprego. As e os inmigrantes debemos ser tratadas como persoas e non só como forza de traballo que interesa unicamente cando a situación económica nos necesita.
Finalmente, afirmamos con rotundidade que a inmigración é un proceso beneficioso. Non só supón unha gran aportación económica por tratarse dunha poboación moi nova que contribúe co seu esforzo laboral a financiar as prestacións sociais, senón que o contacto entre as sociedades de acollida e as culturas foráneas implica sempre un mutuo enriquecemento humano.
Segundo os últimos datos do Instituto Nacional de Estatística, publicados en xaneiro de 2009, polo menos unha de cada 10 persoas que habitan no estado español é inmigrante. Estas persoas son nosas veciñas, compañeiras de traballo ou de estudos; comparten conosco unha grande variedade de espazos e polo tanto é máis que probable que na nosa vida cotiá escoitáramos da súa propia voz a reivindicación que hoxe impulsa este manifiesto:
“As persoas inmigrantes somos partícipes activas desta sociedade, non buscamos ser máis nin menos que ninguén, soamente pretendemos que na nosa condición de cidadás e cidadáns teñamos os mesmos dereitos e oportunidades que os demais membros desta comunidade”.
E por iso queremos dicir ben alto: “Dereitos iguais para tod@s”
Organizacións que conforman o Foro Galego de Inmigración: Asociación Amarante, Asociación Amani-Galiza, Asociación Chambo, Asociación de inmigrantes Gondwana, Asociación de Argentinos en el Exterior, Asociación Plataforma polo Emprego, Asociación Puente Cultural Rumano-Gallego, Asociación Universia, Attac Compostela, Asociación de inmigrantes Casa Latinoamericana en Galicia, Cáritas Interparroquial Santiago, Cáritas Milladoiro, Cite-CCOO, Colectivo Brasileiro, Colexio Oficial de Educadores Sociais de Galicia, Comisión de Migración do BNG, Comité Óscar Romero de Santiago de Compostela, Coordenadora Diocesá de Acción Católica, Cruz Vermella, CUT, Departamento de Migración da CIG, Esquerda Unida-izquierda Unida, Foro Debate e Acción, Inzar, Juventudes Marianas Vicencianas, Mans Unidas, Misioneros Combonianos, Mulleres Cristiás Galegas, Oficina de Cooperación e Voluntariado da Universidade de A Coruña, PsdeG-PSOE-Santiago, Seminario Galego de Educación para a Paz; Voluntariado Rogas. Uruguayos por el Mundo Carballo, Asociación de Venezolanos en A Coruña, Hermandad Venezolana de A Estrada, Asociación Equs Zebra, Asociación Batuko-Tabanka, AIDA, Cáritas de Lugo, Cáritas de Mondoñedo-Ferrol, Asociación Cultural para las Migraciones Colombianas “ACUMIC”, ACCEM, Ecos do Sur, Sindicato Labrego Galego, ASMIREFE., Asociación Renacer, Mediomundo Uruguayos en Coruña, Galicia Terra de Acollida de Ourense, AMESPA, Asociación de Venezolanos del Deza, ASCD Amigos de Venezuela de Vigo, Hermandad de Venezolanos das Rías Biaxas, Asociación Casa de Inmigrantes Oya de Arteixo. Asociación Banda Oriental, Asociación Centro Argentino de Carballiño-Asociación Latinoamericana, Cáritas de A Coruña, Asociación de Argentinos de Lalín, Fundación Juan Soñador, Asociación de Mulleres Anovar de Galicia, Asociación Venezolana do Salnés, Casa Argentina de La Coruña, Comunidade do Castiñeiriño de Santiago de Compostela,Parroquia Cristo de la Victoria de Vigo, Asociación Recandea, Agrupación de Inmigrantes Latinoamericanos Ntra Sra de Guadalupe de Pontevedra, Asociación de Emigrantes Retornados de A Mahía, Médicos do Mundo, Asociación de Venezolanos de Santiago, Cosior, Aseser Teranga, Asociación Ouresá-Venezolana, Asociación Ñane-Reta Paraguay, Asociación Multicultural de Mujeres de Vigo; Agra Humanista, Marineda, Orense Acoge, Federación de Anpas, Forum Propolis, Asociación 25 de Agosto de Uruguay, Asociación Fonte de Ourense, Cáritas Diocesá de Ourense., Asociación de Guineanos de A Coruña, Asociación Cultural e Intelectual de Santiago, Asociación de Senegaleses de Ourense.Somos Igrexa, Asociación Marusía. Movemento pola Base. FORO GALEGO DE INMIGRACIÓN
Enviado por: lupe ces -lupeces@gmail.com- 11 de junho de 2009 00:17
Paralizacion obra o xoves 11 de Xuño ás 12 do mediodía no novo acceso a obra do Parque Rosalia
Bos días, hoxe xoves día 11, a partir das 12:00 h., a "Asociación pola defensa do Parque Rosalía" concentrarase para paralizar as obras no novo acceso que, unha vez máis e de forma ilegal por tratarse dun vao da unidade CS-9, estase utilizando para acceder ás obras da unidade CS-5, nas que o Concello de Lugo outorgou licenza para a edificación de tres bloques de vivendas lindeiras coas costas do Parque Rosalía.
Membros da Asociación permanecerán neste acceso á espera de que o concelleiro de vías e obras ou algún representante municipal, acredite a legalidade do mesmo, o que non foi posible en anteriores ocasións (entrada por a Rolda República Arxentina).
A Asociación insta novamente aos representantes municipais a buscar unha solución á construción desta urbanización pendente de resolución de dous contenciosos administrativos, un presentado pola propia asociación e un segundo pola Consellería de Cultura da Xunta de Galicia.
Anteriormente a asociación puido tamén demostrar que as obras se levaban a cabo sen a preceptiva licenza municipal de instalación de guindastre, polo que de non acreditar a empresa que posúe autorización para este acceso, vulneraríase unha vez máis a legalidade pondo tamén de manifesto a total ausencia de control por parte do Concello de Lugo.
No portal KomuniKando.net -Música da Galiza- denuncián eliminación da música galega do programa ABERTO POR REFORMAS. Programa de música até agora dirixido por Xurxo Souto e que na súa nova xeira, logo do cambio político na Xunta de Galicia e na CRTV, leva-o o xa famoso xornalista e presentador dos manipulados informativos matutinos na Radio Pública Galega da era Fraga, Xusto López Carril.
A continuación transcribimos o Manifesto que se está a asinar na defensa da música galega, contra a súa censura e marxinación.
Pasa a ser agora ...
MANIFESTO BÁSICO POLA DEFENSA DA RTVG Contra a censura e a marxinación da música galega
"Artigo 16 da lei 9/1984 da RTVG: A programación debe de estar inspirada na promoción e difusión da cultura e lingua galega“.
Diante da eliminación da música galega do programa ABERTO POR REFORMAS, e en relación coa deformación e perversión dos seus contidos…
Consideramos que este programa viña sendo…
Un programa plural, aberto á cidadanía e participativo, como a sociedade na que queremos vivir e, precisamente por iso, um programa onde a música se vivía con vitalidade, intensidade e enerxía.
Un programa cun forte pulo dinamizador para a música que se está a facer hoxe na nosa lingua, no noso país, como un espello diario no que a xente preocupada pola música de calquer tendencia ollabamos unha realidade socio-cultural que está a transformar a historia da nosa música.
Un programa, enraizado na radio de todos e todas as galegas, cunha vocación pública fundamental, ofrecendo a música que se está a facer no noso país como un ben público de interese xeral.
Un programa que axudaba a tecer os fios da rede sociocultural da música galega, que nos relaciona ás persoas que facemos a música do século XXI coas persoas que queren gozar, emocionarse e vivir a música do presente.
Un programa que, durante os seus máis de 900 (¿?¿¿) días de emisión, día a día, fixo que –como recolle o Plan Xeral de Normalización da Língua Galega , aprovado por consenso polos tres partidos políticos maioritarios- o galego estivese vinculado e fose vivido por milleiros de persoas como referente de modernidade, como un motor de normalidade língüística cotiá.
Un programa que materializaba de forma sobresaliente a natureza e principios da propia CRTVG, no artigo primeiro da súa Lei de Creación: a promoción, difusión e impulso da lingua galega .
Un programa que, nun contorno social e mediático onde a cultura, a lingua e a música galega son minoritarias, minorizadas e desprezadas por múltiplos agentes sociais e institucionais, se baseaba na posta en valor da nosa cultura, a nosa lingua e a nosa música.
Un programa absolutamente xeneroso, respectuoso e honesto nas relacións humanas coa xente que está criar, a comunicar, a compartir, a impulsar, a gozar coa música deste país.
Un programa, ademais, aberto a culturas e músicas de todo o planeta, poñendo a música galega en relación -en pé de igualdade- coa doutras partes do mundo, con especial interese polas músicas irmás da Lusofonía.
...e por iso...
Entendemos que esta medida de eliminación da música en língua galega supón un paso máis na política de represión, empobrecemento e marxinación que os responsábeis políticos da Xunta de Galiza están a realizar contra a lingua e a cultura dos galegos e galegas.
Queremos denunciar, como xente preocupada pola nosa música e a nosa cultura, esta agresión dirixida –cunha intención política e simbólica evidente- contra un dos veículos de comunicación do movimento de Rexurdimento Musical que as novas xerazóns do mundo da música estamos a protagonizar, impulsado por unha sociedade que sabe valorar a sua criatividade.
Queremos posicionarnos e defender de forma decidida, belixerante e irrenunciábel a presenza da música galega na nosa Radio Pública.
Queremos dirixirnos á xente sensível coa nosa cultura e coa nosa música, para sumarse a esta denuncia, a esta reivindicación lexítima: A MÚSICA GALEGA DE VOLTA Á RÁDIO GALEGA!
Pedimos que se restableza un programa diario que de conta dos traballos musicais editados en galego e que conte cos seus protagonistas e que a nova programación non elimine contidos culturais propios en todas as súas variantes: música, cine, libros e arte en xeral.
Se apoias este manifesto, entra na web de Komunikando.net cubre o formulario e envianos os teus datos.
Estes días de intensas chuvias amosaron unha vez máis o estado no que se atopa o edificio do Ateneo Ferrolán, tantas veces denunciado pola Xunta Directiva da entidade. O Concello de Ferrol ten acordada a reforma do edificio, mais non é quen de poñer en marcha a necesaria e urxente intervención, comezando polo arranxo do tellado, para evitar males maiores. Non pode ser que cada vez que chova se poña en perigo o grande valor que ten a Biblioteca-Hemeroteca da entidade e desta vez que chegara xa até o segundo andar na Sala de Exposicións, onde na actualidade esta exposta unha valiosa e interesante colección "Mulleres que cambian o mundo. A muller como motor do desenvolvemento" organizada pola Rede Social Ferrolterra [Solidariedade Internacional, Mundo Cooperante, Lena, Enxeñería sen Fronteiras, Axuda en Acción e Fuco Buxán]. Non pode ser que continuamente se estexa denunciando este problema nun edificio público do propio Concello e quen ten a responsabilidade non faga nada para evitar o continuo deterioro do mesmo.
O ATENEO FERROLAN INUNDASE DENDE A SÚA BIBLIOTECA-HEMEROTECA
A Xunta Directiva RECLAMA A EXECUCIÓN XA DO PROXECTO DE REHABILITACIÓN DO EDIFICIO.
O Ateneo INÚNDASE dende a Biblioteca-Hemeroteca (unha xoia única na comarca de Ferrol) a auga xa chega ás salas de exposicións ..... aguantará o edificio máis?
Enviado por: ateneoferrolan.secretaria@gmail.com 10 de junho de 2009 11:04
Ateneo Ferrolán Fundado en 1879 “Un Lugar de Encontro para a Cultura” http:// www.ateneoferrolan.org e-mail:a_ferrol@teleline.esTelf.: +34 981 357 970 Fax: 981 354 098 Dirección Postal: Rúa Magdalena 202-204, 1º.CP.15402 - FERROL (A Coruña) Apdo. Correos: 303 _______________
O xornalista Pascual Serrano, fundador de rebelion.org e autor doutros libros que xa mencionei noutras ocasións nesta web, acaba de publicar unha obra fundamental para entender a realidade social que nos rodea: Desinformación. Como os medios ocultan o mundo [Editorial Península. Madrid. Xuño 2009 ISBN 978-84-8307-880-8, 624 páxs. 25,90€].
O libro está prologado polo director de Le Monde Diplomatique, Ignacio Ramonet, e aconsello vivamente que o lea calquera persoa que queira saber como os medios constrúen unha "verdade" que non o é, como ocultan as claves que poidan permitir que os cidadáns saiban o que pasa e entendan o que sucede no noso mundo.
É un libro fundamental para coñecer de primeira man como nos mentiron ao contarnos os grandes fitos da nosa época e, sobre todo, para saber por que e para que inventan constantemente unha falsidade tras outra cando narran a actualidade, cando analizan os conflitos políticos, cando informan das guerras, cando día tras día dinnos coma se fose verdade o que está pasando pero que en realidade case nunca sucede como eles din.
Logo de establecer unhas bases esenciais para entender o fenómeno da desinformación, Pascual Serrano entra enseguida no que eu creo que máis agradecen o lector ou lectora: un repaso aos acontecementos máis importantes da nosa época que permite non só descubrir a infame cobertura dos grandes medios senón, de paso, as claves que hai detrás de cada un deles. O que fai nos sucesivos capítulos dedicados a Europa, América Latina, Estados Unidos, Asia e África é desvelar o que nos últimos decenios ocorreu verdadeiramente. É dicir, descorrer o veo de desinformación coa que os grandes medios disimularon o papel dos poderes ocultos, coa que terxiversaron os acontecementos e coa que deron gato por libre para evitar deixar claro os intereses reais que condicionaron as decisións políticas, económicas e militares coas que fan e desfán as nosas vidas e os nosos patrimonios. Finalmente, o libro contén reflexións sobre a forma de combater a desinformación que son especialmente lúcidas vindo como veñen un combatente en exercicio, dun xornalista que día a día se dedica precisamente a cumprir co compromiso informativo que predica.
Non deixar pasar esta oportunidade, aprendan a informarse e non se deixen enganar, lean rapidamente o libro de Pascual Serrano e poñan desde agora en práctica a recomendación que impregna todo o seu libro: desconfiar das "verdades indiscutibles", contrastar toda a información que nos chega, buscar a información alternativa á dos grandes medios, aprender e axudar a desenvolvernos nós mesmos e os demais como cidadáns con pensamento independente e "conscientes de que a complexidade do que sucede no mundo nunca poderá simplificarse mediante mensaxes xornalísticas sometidos a demasiados e perigosos intereses".
Xuntamos a esta mensaxe a posición do Bloque Nacionalista Galego en relación coa consulta que a Xunta de Galiza vai facer de inmediato a pais e nais sobre o uso do galego no ensino.
Desde o BNG queremos facer un chamamento ao conxunto da sociedade galega para defender o consenso sobre a normalización do noso idioma. Chamamos a moverse activamente no noso ámbito persoal para responder a esta consulta en favor do galego e para rexeitar este procedemento fraudulento.
Convén que divulgues a posición que che adxuntamos e que lla fagas chegar a todas as persoas do teu entorno, especialmente a aquelas que teñan posibilidade de responder á enquisa.
Saúdos.
Xosé Manuel Pazo Blanco
CONSULTA DA XUNTA DE GALIZA SOBRE O GALEGO NO ENSINO
O venres 5 de Xuño, a Xunta de Galiza presentou a enquisa que se vai remitir ás familias dos 350.000 alumnos e alumnas escolarizados en Galiza nos niveis de educación infantil, primaria, secundaria e formación profesional e que en teoría ten como propósito inquirir a pais e nais sobre en que lingua prefiren que lles sexa impartido o ensino aos seus fillos e fillas.
Estudado o contido desta enquisa e analizadas as motivacións que levan ao Goberno galego a elaborala, o BNG ten que facer as seguintes valoracións:
1.- Estamos perante unha auténtica “consulta trampa”, inaceptábel quer na forma quer no fondo. Con ela non se pretende máis que dotar ao Goberno dunha coartada para xustificar unha política tracexada xa de antemán: o resultado do inquérito está predeterminado e terá como desenlace a derrogación do decreto sobre o uso do galego do ensino. O PP decidiu no seu día afastarse do consenso sobre o galego (Plano Galego de Normalización Lingüística, aprobado por unanimidade polo Parlamento Galego en 2004). Anunciou en campaña a derrogación do decreto e xa no goberno reiterou esa intención. A enquisa tenta lexitimar cun suposto manto de apoio social unha decisión de carácter político tomada antes de chegar ao Goberno e adoptada co único propósito de contentar os sectores máis extremistas do electorado do Partido Popular.
2.- A consulta, que é de carácter voluntario, carece da menor fiabilidade, tanto por como están enunciadas as preguntas como polo feito de que será a Administración, controlada politicamente polo Partido Popular, quen custodie todo o proceso de recolla dos datos. Non existen suficientes garantías de que os resultados non poden ser mesmo manipulados se non fosen do agrado do partido no goberno.
3.- Coa enquisa vaise criar unha tensión innecesaria nos centros de ensino e na propia sociedade galega, innecesaria porque, sexa cal for o resultado do inquérito, o Goberno xa ten anunciado que vai derrogar o decreto nun sentido claramente contrario ao uso da lingua galega no ensino.
4.- Tal e como están enunciadas as preguntas da consulta, todo o máis que poderían demandar os sectores favorábeis ao galego no ensino sería que se mantivese o galego como lingua na que se imparten as materias troncais. En ningún caso se pregunta ás familias se serían partidarias de que o conxunto das materias, e non só as troncais, se impartisen en galego.
Isto significa que coa enquisa os sectores favorábeis á españolización do ensino si poden conseguir avances a respecto da situación actual -reducir a presenza do galego nas troncais-, mentres que aqueles que son partidarios de avanzar na galeguización só poden aspirar a que, como moito, se manteña o actual statu quo, que vén consagrado precisamente polo decreto que o Goberno anunciou que vai derrogar.
5.- O mesmo Goberno que fai proclamas populistas e demagóxicas en favor da austeridade e o control do gasto público vai dilapidar 200.000 euros na realización desta “consulta trampa”, un dispendio impresentábel no actual contexto de precariedade de medios humanos e materiais que caracteriza a situación do ensino público en Galiza.
6.- Por termos en conta as consideracións anteriores, propoñemos marcar a opción “galego” (en Infantil e FP) e “todo en galego” (en Primaria e Secundaria), porque desta maneira estariamos a indicar que queremos en galego as materias que hoxe se deben impartir na nosa lingua, tal e como indica o decreto en vigor. Non significaría, por tanto, que optemos por todo o ensino en galego, pois esta opción non se considera.
7.- Igualmente xulgamos preciso transmitir a nais e pais a necesidade de incluíren no apartado de observacións da enquisa peticións semellantes ás que expresamos a continuación:
Desexaría que o ensino fose en galego, unha opción que non recolle esta enquisa.
Estou a favor da aplicación do decreto actual de promoción e uso do galego no ensino, realizado co consenso da comunidade educativa e que emana do Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega, aprobado por unanimidade no Parlamento Galego.
Todo o anterior fai que os resultados desta consulta non me parezan lexítimos.
Enviado por: Xosé Manuel Pazo Blanco -manolopazo@gmail.com- 9 de junho de 2009 22:01 ________________________
A diferenza non é moi grande, só os seres humanos masacrados cambiaron. A sede de sangue de Alan García Pérez é inesgotable. Repite a súa historia do pasado, a de ordenar matanzas humanas como as do Frontón, Lurigancho, Los Molinos e as das comunidades andinas. Non lle importa se morren poboadores ou policías. Non se diga que non houbo paciencia no pobo. Sesenta días de folga masiva dos pobos nativos da Amazonía, de protesta nacional e de apoio global a esa xusta loita, ao longo e ancho do país, ademais da solicitude internacional, son exhortaciones máis que suficientes para facer reflexionar calquera gobernante, excepto, para un genocida cualificado que non escoita nin escoitará xamais a ninguén.
A manobra aprista no Congreso o día de onte, para non tratar o problema da derogatoria dos inconstitucionais decretos lexislativos depredadores da Amazonía, os cales non respectan o medio ambiente, nin os ríos, nin as árbores nin os animais e menos os dereitos ancestrais do pobos orixinarios, foi o preparativo indispensable para ordenar o asasinato de quen só defenden o seu dereito a existir.
Fai apenas dous días o Foro Permanente para as Cuestións Indíxenas das Nacións Unidas, organismo asesor do Consello Económico e Social, fixo un chamado preventivo ao goberno peruano respecto do que podía ocorrer en caso de seguir embromando aos nativos a través de conversacións dilatorias e farsantes. O organismo da ONU expresou a súa preocupación sobre os informes recibidos durante o seu oitavo período de sesións en relación aos abusos que vén cometendo Alan García en contra dos dereitos dos pobos indíxenas e as comunidades nativas. A Presidenta dese organismo, Vitoria Tauli Corpuz, en declaración oficial, recordou ao Goberno peruano a obrigación que ten de consultar e respectar os dereitos dos pobos indíxenas, tal e como o establecen os compromisos asumidos no Convenio 169 da OIT. Na súa exposición manifestou que sendo o Perú asinante da Declaración das Nacións Unidas sobre os Dereitos dos Pobos Indíxenas, o goberno está na obrigación de garantir o pleno respecto dos dereitos das comunidades sobre as terras tradicionais, territorios e recursos, así como o consentimento libre, previo e informado das mesmas. Tamén o organismo expresou a súa profunda preocupación polo estado de sitio decretado polo goberno de García Pérez desde o 8 de maio de 2009 en contra das comunidades e organizacións indíxenas. Respecto diso, a funcionaria internacional agregou: "O estado de sitio está dando lugar á suspensión das liberdades persoais e políticas dos pobos indíxenas na rexión amazónica, a criminalización dos líderes indíxenas e dos defensores dos dereitos humanos e a crecente militarización dos territorios indíxenas;" en consecuencia, o Foro Permanente para as Cuestións Indíxenas pediu ao Goberno peruano suspender de inmediato o estado de sitio.
Con todo, a pesar das exhortaciones e dos reclamos, a pesar da ilegalidade dos decretos lexislativos, o goberno de Alan García e do monicreque Yehude Simon optou polo etnocidio, pois máis de 20 indíxenas e 12 policías morreron no primeiro enfrontamento dunha conflagración anunciada, mentres outras 100 persoas resultaron feridas, na súa maioría de bala, produto da acción policial, desde helicópteros, ordenada polo goberno na Amazonía. Este crime premeditado polo goberno non ten absolución algunha, xa que nun desafío ás razóns legais en todos os idiomas, Alan García pretende xustificar a masacre chamando "SEUDO DIRIXENTES" aos xenuínos representantes dos nativos, agregando ademais que ?calquera estalido de violencia na Amazonía sería responsabilidade deles.? E co cinismo que o caracteriza, coñecidos os feitos de sangue da súa responsabilidade na selva, García Pérez afirmou que os nativos estaban instigados á violencia e utilizados como "carne de canón" pola dirigencia da Aidesep, encabezada por Alberto Pizango, nun intento de "xogar á revolución". "Calquera feito lamentable é absolutamente responsabilidade dos seudo dirixentes e seudos nativos que estiveron instigando a persoas máis humildes a que tomen accións ilegais e violentas". Como se observa nas palabras, a pretensión de xustificar o etnocidio por parte de Alan García non só é inconcibible senón insólita e inadmisible nunha autoridade censurada polo noventa por cento dos cidadáns peruanos, máis aínda cando pensa e vocifera que os dirixentes e os poboadores disfrazáronse de nativos, porque non doutra forma enténdese aquilo de seudos nativos cando, en realidade estamos, sen darlles moitas voltas, fronte a un seudo goberno.
A crise do paro rexional da Amazonía que leva sesenta días foise agravando polas manobras dilatorias inconsistentes do goberno e unha mesa de diálogo a cargo dun primeiro ministro mequetrefe, como Yehude Simon, tratando de enganar aos dirixentes nativos, o cal chegou a desbordar os límites da paciente espera de solucións aceptables. E saíuse de control cando o día de onte o pleno do Congreso volveu aprazar o debate sobre o decreto 1090, Lei Forestal e de Fauna Silvestre, que é parte dun paquete de dez leis atentatorias ao hábitat indíxena e aos recursos naturais do país. Como se explica que a Comisión a Encargada do Estudo dos Decretos Lexislativos Referidos ao Sector Agrario declare inconstitucional a esta lexislación, para logo nunha clara manobra sen debate algún, a maioría congresal acorde polos de regreso á mesa de "dialogo"? Si señores, os decretos lexislativos 997, lei de organización e funcións do Ministerio de Agricultura; 1081, que crea o Sistema Nacional de Recursos Hídricos; 1083, que promove o aproveitamento eficiente e a conservación dos recursos hídricos, e 1035, Lei de adecuación ao acordo sobre as medidas en materia de investimentos relacionados co comercio da OMC; e ademais, os decretos lexislativos 1059, Lei Xeral de Sanidade Agraria; 1060, que regula o Sistema Nacional de Innovación Agraria; 1080,que modifica a Lei Nº 27262, Lei Xeral de Sementes; 995, que modifica a norma de Relanzamento do Agrobanco; 1055, quemodifica a Lei Nº 28611, Lei Xeral do Ambiente; 1078, que modifica a Lei Nº 27446, Lei do Sistema Nacional de Avaliación de Impacto Ambiental, etc. foron declarados ilegais por pasarse por alto o ordenamento constitucional.
Aquí os dirixentes e os miles de nativos que se manteñen en pé de loita contra eses decretos abusivos e ilícitos por atropelar os seus dereitos territoriais e sociais, por arrebatar as súas terras e os recursos naturais deles e do país, non son figurados nin falsos ou seudos nativos como sinala Alan García senón homes de carne e óso e familias enteiras abusadas polo centralismo e a usurpación que se pretende, quen ao non ser escoitados recorreron á folga e a rebeldía. Por iso tamén, os pobos aborígenes denunciaron a campaña de desprestixio e persecución na súa contra, deseñada desde o goberno central. Estamos, pois, fronte a unha sanguenta masacre de poboadores humildes e étnicos catalogada na lexislación internacional como xenocidio, sendo a única saída á crise creada na Amazonía a renuncia obrigada do criminal perpetrador, Alan garcía Pérez, a fin sexa xulgado por este novo crime de lesa humanidade. O chamado á insurxencia popular cunha paralización nacional ata a renuncia do genocida Alan García Pérez, quen debe pasar a disposición das autoridades xudiciais polas matanzas habidas e os roubos do seu goberno detectados, é o único remedio á crise de gobernabilidade. Non cabe outra solución. Os pobos do Perú e as súas organizacións sociais, políticas e gremiais teñen a palabra.
Masacre en Bagua Perú - Enfrontamento entre policías e nativos amazónicos Primeiras imaxes sen editar sobre a masacre. Os helicópteros da Policía sobrevoan un tramo da estrada Fernando Belaunde Terry en Amazonas. Fíxache que en certo momento do vídeo, pasan os helicópteros que lanzan bombas lacrimóxenas e logo escóitanse disparos contra os nativos que bloqueaban a estrada. Un tráxico feito onde morreron cidadáns peruanos: indíxenas e policías. Fonte de Canle N.
Esta Asociación Veciñal O ROSARIO- INFERNIÑO, con representación no GAP (Grupo de Análise e Proposta), queremos iniciar unha ASEMBLEA DE BARRIO co obxecto de presentar e explicar a veciñanza o proceso do REGULAMENTO DE PARTICIPACIÓN CIDADÁ, este vindeiro xoves, día 11 de xuño as 7 h da tarde no Centro Cultural Municipal CARVALHO CALERO.
O principal fin é informar e difundir a toda a cidadanía o verdadeiro significado da PARTICIPACIÓN CIDADÁ así como involucrar as diferentes entidades socio- culturais e deportivas do barrio.
Trataremos de contar coa presenza de varios membros do GAP coa intención de informar respecto a este proceso , analizar e debater o auténtico alcance da DEMOCRACIA PARTICIPATIVA
Esta mesa estará composta por varios membros do GAP:
Alberto Saavedra, Presidente da A.Veciñal de Ferrol- Vello.
Magdalena Gonzalez da Asociación Prioriño.
Miguel López, Presidente da Asociación Veciñal de FONTELONGA.
Pilar Venancio, Presidenta da A. V. de Caranza.
Maica Rodriguez, Asesora de Participación Cidadá,
Manuel Santiago, CONCELLEIRO DE PARTICIPACIÓN CIDADÁ.
Moderando esta presentación o membro do GAP, Xosé Manuel Sanxoán da Asociación Veciñal O Rosario-Inferniño.
Lembramos que os ORZAMENTOS PARTICIPATIVOS ( 2 MILLÓNS de € ano 2009-10) requerirán dun exercico do máximo consenso social e a participación directa de todas as entidades do barrio do Ensanche , no Inferniño, as cales serán expresamente convidadas a este acto.
"Pechado por Alberto", este podería ser o cartaz que colga no estudio da Radio Galega, onde o Xurxo Souto e o Vituco Neira viñan de realizar o espazo radiofónico que máis apostou, divulgou e asentou a música de base galega nos últimos anos, Aberto por Reformas.
Ise lado miserábel do subsconsciente colectivo dunha boa parte do pobo galego, donde a propia lingua e o propio acento convértese nun problema (severo) vén de aparecerse descarado nunha toma de decisión que exemplariza o auto-odio que nos temos e o que nos agarda...
De vén atrás é coñecida a capacidade comunicadora do Xurxo, un estupendo laretas coñecido pola súa contribuzón a cultura contemporánea galega (propia) ao través dos seus relatos, historias, músicas e activismo radiofónico ("A Tropa da Traia", Radio Coruña).
O Colectivo Opaíí!! - Rádio FilispiM, tivo ocasión de comprobar como ise cascarilleireo de Monte Alto, embarcado dende había uns anos na radio pública da Galiza, tiña tempo para achegarse a Vila Podre (Ferrol) e contribuir a consolidación do proxecto da radio libre e comunitaria que emite dende estas terras, xunto ao resto da súa banda, Os Tres Trebóns e o Vendaval do Rosal. Foi un 13 de abril do ano 2006, no local social de San Carlos en Esteiro, no transcurso do III Conspirando por unha radio libre. Aínda nos acordamos os monstros.
Quero dicir, que Xurxo Souto estivo, estaba e estará sempre coa cultura de base galega (propia) e que a reacción que ten ocasionado o seu cese fulminante na Radio Galega e o silenciamento de todo ise traballo de consolidación antes comentado, semella o máis normal en todo este asunto ben cheo de absurdos.
Eu, agardaba que algo así acontecera pois forma parte da miseria dos medios controlados polos poderes públicos, mais no caso do Aberto por Reformas, ten sido certamente insultante que o programa continúe a emitirse co mesmo título e que o primeiro tema que teña soado na súa "nova andaina" sexa un de Bruce Springsteen... que queren que lles diga... que queres que che diga Xurxo... vente p'a FilispiM!!!
Pague a pena amplificar esta cuestión para fazérmonos a idea da miseria que nos agarda, cos Albertos e compaña. Así que ao pé vos van uns enlaces ben fermosos e algúns ben activos (cousa esta última importante) para que conspiredes, pequenos monstros.
En breves máis información pois semella que se está a argallar unha ben gorda, en apoio ao Xurxo e ao Vituco, cousa que é ben bonita e fermosa.
Este xoves e venres -11 e 12 de Xuño de 2009- vai ter lugar en Santiago de Compostela (Facultade de CC. Económicas e Empresariais - Avda. Burgo das Nacións s/n) o IV Encontro da Red de Economía Ecológica de España.
Podedes descargar o díptico sobre o encontro -pdf-, do cal vos copiamos os datos máis relevantes:
Programa do Encontro
11 de xuño- Reflexións sobre Economía Ecolóxica
9,00-9,15 Inauguración da xornada
9,15-9,45 Joaquim Sempere Carreras. Universitat de Barcelona:
“Decrecemento e Sostibilidade”
9,45-10,15 Debate
10,15-10,45 Antón Novas. Mºde Medio Ambiente y Medio Rural y Marino:
“Sistema alimentario e Transxénicos”
10,45-11,15 Debate
11,15-11,45 Pausa-café
11,45-14,15 Reunión interna da Rede (SÓ MEMBROS EcoEcoEs)
14,15-15,30 Xantar
15,45 Saída visita: Cooperativa Monte Cabalar (A Estrada)
20,30 Regreso da visita
21,45 Cea
12 de xuño- Presentacións de estudantes
9,00-9,45 Christian Kerschner. Universitat Autónoma de Barcelona.
9,45-10,30 Benjamín López. Universitat Autónoma de Barcelona.
10,30-11,15 Jaume Freire. Universitat Autónoma de Barcelona.
11,15-11,45 Pausa-café
11,45-12,30 Stephan Salate. Universitat de Barcelona.
12,30-13,15 Erik Gómez. Universidad Autónoma de Madrid.
13,15-13,45 Conclusións e Clausura
19,00-21,00 Visita ao casco antíguo
21,45 Cea
Coordinación e Organización do Encontro
Xoán R. Doldán García. Departamento de Economía Aplicada-Universidade de Santiago de Compostela
Xavier Simón Fernández. Departamento de Economía Aplicada-Universidade de Vigo
María Luisa Chas Amil. Departamento de Economía Cuantitativa-Universidade de Santiago de Compostela
Rosa María Regueiro Ferreira. Departamento de Historia e Institucións Económicas - Universidade de Santiago de Compostela
Que é a Red de Economía Ecológica de España?
Un grupo de profesores, investigadores e persoas interesadas na Economía Ecolóxica (EE) reunímonos en Ronda (I Encontro), en xuño de 2006, con idea de establecer un primeiro contacto de reflexión conxunta sobre a necesidade de crear a Rede. Houbo un consenso claro sobre o interese de continuar con estes encontros, fixándose dúas novas xornadas: a primeira, en Carmona en marzo de 2007, dedicada a docencia en Economía Ecolóxica cuxas conclusións leváronse ao III Encontro da Rede que se celebrou en Madrid, en febreiro de 2008.
A EE entende a economía como un sistema aberto afectado polas Leis da Termodinámica e todas as súas implicacións; considera a relación entre os diferentes sistemas que compoñen a realidade –económico, tecnolóxico, social, territorial e institucional- e realiza unha análise da evolución conxunta e dinámica de ditos sistemas (enfoque eco-integrador e análise sistémico-coevolutivo); analiza a dimensión física da realidade, non unicamente a monetaria, utilizando tanto variábeis cuantitativas como cualitativas.
A Rede EcoEcoEs xurde da necesidade de fomentar e coordinar a investigación e docencia en EE en España. O seu obxectivo principal é crear sinerxías entre os investigadores e docentes españois dedicados á EE, así como fomentar as relacións destes con institucións europeas e internacionais. Dado que un dos obxectivos principais da EE é a análise multidisciplinar e transdiciplinar dos problemas económicos, ambientais e sociais, opinamos que a Rede tería que comporse, non unicamente de economistas, senón de todo tipo de investigadores e docentes interesados nesta visión do mundo.
Organizada pola Asociación Cultural Fuco Buxán Mesa Redonda "A Universidade e o Plano de Boloña", este Xoves, 11 de xuño de 2009, ás 20 hs, en Ferrol na Galería Sargadelos.
Intervirán :
José Carlos Bermejo Barrera (Profesor Hª Antiga da USC)
Guillermo Ferrández Rivera (Profesor secundaria IES Marqués de Suanzes)
Iria Gómez Corral (Estudante de Xornalismo)
Có acto sobre este plan de converxencia tentaremos dar resposta a cuestións de interese que atinxen ó impacto real do proceso na nosa Universidade, os problemas actuais desta, as consecuencias da aplicación do modelo Bolonia ou a eventualidade da privatización/mercantilización da Universidade, entre outras.
Enviado por: Fuco Buxán Asoc. Cultural - Ferrol -fucobuxan@gmail.com- 9 de junho de 2009 09:55
Fírgoa - Importante Web de información e Debate sobre o Ensino
Nos últimos anos, viñemos reclamando desde fírgoa información e debate sobre o presente e o futuro da Universidade, fondamente preocupados polas políticas que sobre ela se cernían e se cernen. A información fómola recompilando pacientemente, día a día, esculcando nos boletíns, nas bibliotecas e, sobre todo, en internet. Hoxe dispomos dunha base de datos de máis de 40.000 elementos. Non estamos, pois, “desinformados”. E iso a pesar dos -para nós- evidentes intentos de manter na escuridade, na opacidade, o proceso de reconversión mercantilista das universidades. Onde si podemos dicir que fracasamos foi en promover o debate. Durante anos ninguén parecía querer discutir nada: todo estaba decidido (eran cousas de Europa, dicíase) e non había volta atrás, polo que o único que quedaba era acomodarse mansamente ao proceso que se nos impoñía. Mentres a roda do "cambio" esmagaba todo ao seu paso, o silenzo era estrepitoso: nin as autoridades académicas (reitorías, decanatos...) nin as administrativas (gobernos autonómicos, goberno central) estaban dispostas a discutir nada. A información e o debate quedaron limitados a pequenos redutos ("numantinos", dicía un reitor) de profesores e estudantes, con moi escasa repercusión nos ámbitos institucionais e nos medios de comunicación, que triunfalmente proclamaban as virtudes e excelencias do que se empezou a chamar o "Proceso de Boloña". ...
O proceso de Bologna é un proceso de implantación do Espazo Europeo de Educación Superior, iniciado coa declaración de Bologna, acordo asinado en 1999 en Bologna polos ministros de educación da Unión Europea.
Esta declaración conxunta deu inicio ó proceso de converxencia que ten como obxectivo facilitar un efectivo intercambio de titulados, así como adaptar o contido dos estudos universitarios ás demandas sociais. Todo isto levou á creación do EEES, un ámbito ó que se incorporaron países incluso de fóra da Unión Europea e que serviría de marco de referencia ás reformas educativas que moitos países iniciaron nos primeiros anos do século XXI.
Cando se fala de proceso de Bologna faise referencia tamén a aspectos relativos á reforma universitaria consecuencia do acordo e non só ó asinado en Bologna. Estes aspectos, principalmente os relativos á financiación das universidades públicas, son os que máis controversia espertan.
"Pechado por Alberto", este podería ser o cartaz que colga no estudio da Radio Galega, onde o Xurxo Souto e o Vituco Neira viñan de realizar o espazo radiofónico que máis apostou, divulgou e asentou a música de base galega nos últimos anos, Aberto por Reformas.
