luns, maio 18, 2015

Convocada unha nova mobilización ante a presencia, este ultimo fin de semana, do LNG 'Iberica Knutsen' na Ría, cargado con gas para a ilegal e perigosa Reganosa - Concentración Sonora na Praza Amada Garcia, diante do Edificio Administrativo da Xunta de Galicia, este Lúns 18 de Maio, ás 8 da Tarde

CONCENTRACIÓN SONORA EN FERROL,
 LUNS 18 DE MAIO, ÁS 8 DA TARDE (NOVO HORARIO)
DIANTE DO EDIFICIO ADMINISTRATIVO DA XUNTA
NA PRAZA AMADA GARCIA

O "LNG Iberica Knutsen", de bandeira de Noruega, estivo este fin de semana dentro da Ría de Ferrol descargando gas en Reganosa. Un buque gaseiro, de 277 metros de eslora, 43,44 de manga e un calado de 11,4m, que pode cargar sobre uns 138.000 de m³ de gas natural licuado (LNG / GLN). O "LNG Iberica Knutsen" entrou pola bocana da Ría e cruzou o angosto, estreito, de pouco calado e de fondo rochoso canle de máis de 4.000 metros (con miles de toneladas de GNL abordo), até chegar ao pantalán de descarga do peirao de punta Promontorio, situado no termo municipal de Mugardos, onde Reganosa coa complicidade de políticos sen escrúpulos construíu unha planta de gas que nos ameaza todo-los días, aumentando exponencialmente esta ameaza sempre que entra na Ría un buque destas características cargado para a perigosa e ilegal planta regasificadora de Mugardos (Punta Promontorio). Este buque fixo o gaseiro número 194 que descarga en Reganosa, desde que o fixera o "Galicia Spirit" en Maio de 2007.

Diante do aumento da ameaza contra a seguridade e a vida, que supón a entrada do buque gaseiro, xunto á propia instalación da Planta de Gas en Mugardos, o Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol convoca unha acción de protesta e denuncia, consistente nunha Concentración Sonora, este Luns ás 8 da Tarde (Novo Horario), en Ferrol, na Praza Amada Garcia, diante do Edificio Administrativo da Xunta de Galicia.


Fixeron tres anos desde que o 11 de Maio de 2012 se ditou a Sentenza polo Tribunal Supremo, onde a planta xa foi declarada ilegal, en sentenza inapelábel. O 15 de Setembro de 2014, foi admitido a trámite, polo Tribunal Supremo, o Recurso de Casación contra a decisión da Xunta de Galicia e o Concello de Mugardos que denegan a nulidade do novo PXOM en execución da mencionada Sentencia.

Tras a Sentenza do Tribunal Supremo, que declara ilegal a localización de Reganosa, temos que esixir o fin desta ameaza e deste malgasto de cartos públicos. Temos que esixir o seu peche definitivo.
  • QUE SE CUMPRA A SENTENZA DO TRIBUNAL SUPREMO XA! 
  • POLA DEFENSA DA VIDA, A NOSA SEGURIDADE E A RÍA  !!
  • CESE DA ACTIVIDADE E DESMANTELAMENTO DE REGANOSA  !!
  • MÓVETE CONTRA A IMPUNIDADE !!
  • PECHE XA!!
  • PLANTA DE GAS FORA DA RÍA  !!
10 razóns para preguntar-se ... Por que Reganosa ten que saír da nosa Ría e das nosas Vidas?

O COMITÉ CIDADÁN DE EMERXENCIA PARA A RÍA DE FERROL, TAMÉN NECESITA NESTES MOMENTOS AXUDA ECONÓMICA, PARA CONTINUAR COS PROCESOS XUDICIAIS E ADMINISTRATIVOS ABERTOS: COLABORA.

Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol
comitecidadan@gmail.com
www.comitecidadan.org
@ComitCEmerxenc


Información baseada na enviada polo:

Comité Cidadán de Emerxencia
-comitecidadan@gmail.com-
15 de maio de 2015 13:55
_______________

venres, maio 15, 2015

Presentación en Ferrol dunha publicación conmemorativa "20 anos de Razón Socialista", de Fuco Buxán, este venres 15 de maio, ás 19:30hs na Galería Sargadelos


Publicación conmemorativa "20 anos de Razón Socialista"

A Asociación Cultural Fuco Buxán presentará esté venres 15 de maio, ás 19:30 horas, o número conmemorativo dos 20 anos da súa publicación Razón Socialista, dentro da exposición que xa hai en curso e aberta ao público.

A revista número 38 será presentada, polo tanto, na Galería Sargadelos de Ferrol. Participarán a nova presidenta da asociación:

Mª Teresa Martínez, o novo director de Razón Socialista Manuel Cendán, así como o subdirector actual José Torregrosa e o seu editor Manuel F. López.

A imaxe de acima é a portada do novo número da revista Razón Socialista: "20 anos pola rexeneración da esquerda".

Prégase asistencia e difusión da convocatoria.

A Xunta Directiva da A.C. Fuco Buxán​
--
Correo-e: fucobuxan@yahoo.es | Web: http://www.fucobuxan.net | Blogues: Escolma das Razóns http://escolmadasrazons.blogspot.com.es/ | Pensamento Crítico http://opinionsfuco.blogspot.com.es/ | Facebook:
http://www.facebook.com/pages/Fuco-Bux%C3%A1n/118931821452749 | Twitter: http://twitter.com/FucoBuxan | Google+: https://plus.google.com/u/0/108716477794009532670/posts | Telefono: 981325492 | Local Social: Rúa Armada Española, 32 baixo- 15406 - Ferrol | Apartado Correos: 240 C.P. 15400 Ferrol.

Foto de Jorge Meis publicada no 'Diario de Ferrol' | 13.02.2015 | http://www.jorgemeis.com/.

Enviado por:

A.C. Fuco Buxán Fuco Buxán
-fucobuxan@gmail.com-
13 de maio de 2015 00:48
_______________________

Campistas que veñen utilizando o Camping Municipal de Valdoviño, veciñas e veciños dos concellos da contorna, entre outras accións de protesta, organizan unha petición en change.org que convidan a apoiar


Non deixen ás familias sen o camping que levan gozando 25 anos en Valdoviño. | Non ao peche do camping municipal "A Lagoa".

@s campistas que levamos mais de 25 anos acampando no Cámping Municipal de Valdoviño, pedímoslle a o Señor Alcalde que non o peche, é o único xeito dentro das nosas posibilidades de poder ofrecerlle aos nosos nenos e nenas un verán e vacacións dignas.

Tamén sabemos que é unha parte turística importante, xa que nesta época enchese de turistas e campistas que se aproveita das súas praias e servizos, aportando riqueza para o pobo.

Os invernos na Galiza son moi longos e as nosas crianzas teñen que sufrilos pechados nun piso, a única tempada de sol, Praia, diversión, aire libre e saúde é o verán e para iso o cámping e fundamental.

Qué pensa facer o alcalde co terreo do camping municipal?

Por qué quere pecha-lo si a xente de Valdoviño non esta de acordó?

Petición en cange.org Dirixida ao Alcalde de Valdoviño, José Antonio Vigo. | Acceder/Baixar.

Localizado o camping na web de turgalicia. | Ir a web.

Web do concello de Valdoviño:
http://www.concellodevaldovino.com/


Enviado por:
pili pilinha
-pilicex@gmail.com-
12 de maio de 2015 16:12
________________

Sós ante a soidade, ... Por Xaquín Campo Freire

Por Xaquín Campo Freire [*]
15.05.2015


Hai unha soidade que buscamos e necesitamos para realizármonos na propia persoa en harmonía e con autonomía. Para a reflexión e o estudo. Para facérmonos adultos e crecermos. Ata para atopármonos co transcendente. Pero hoxe non vou referirme a esa.

Hai outra soidade, a do home e muller solitarios, a do neno e do ancián, que van pola vida sen atoparen amizade, nin pan, nin abrigo. A soidade afectiva do que sabe que a súa vida non lle importa a ninguén. Ninguén estaría disposto a arriscar o máis mínimo por media hora de escoita activa e moito menos mostrarlle un mínimo de consideración positiva. A súa persoa está nese terzo da desfeita e do lixo do que falou a señora M. Thatcher.

Canto antes desaparezan, menos consumo, menos gasto inútil e menos sufrimento para eses desgraciados que viñeron á vida por un fallo do sistema. Non deberían ter vido. Sobran. Son un excedente. Esa é a teoría que reina e impera. Sobran das rúas de Madrid, dixo dona Esperanza Aguirre porque molestan aos turistas. E é verdade. A pobreza molesta aos ollos da cara e do corazón e dan “mala imaxe”.  Que morran! Iso xa é cousa deles. Que non nacesen.

Hai unha gran soidade en quen perde un ser querido, por morte ou desafecto. Cando se che vai un amigo ou amiga, morre moito aló na alma. Hai unha grande perda. E as feridas da alma son profundas a máis non poder e doen. Como doen!

Nunca sufriches a perda dun amigo ou amiga deses cos que perece que ao írense a vida perdeu o sentido por desapareceren da túa esfera afectiva? Despois de térmonos querido tanto! A pobreza de agarimo ou amor que se sente logo arrinca bágoas amargas e as pegadas emocionais son profundas. Andas vagando sen saber cal sexa a utilidade do teu propio futuro. Total, para que vivir.

Resituármonos de novo e con sentido na vida pódenos levar anos se non se fai unha terapia adecuada. Apréndese duramente o que é sufrir. Ata nos pode volver duros, a tal punto de caermos na tentación de alegrármonos de que aos outros lles pase algo parecido. Para que saiban o que é sufrir! Sóache?

As separacións de parella deixan unha frustración inmensa sobre todo na parte, chamémoslle, “inocente”. E nos nenos. Para superar a crise recórrese moitas veces a solucións desesperadas que só agravan a situación, non remedian nada e todo o complican. Emparellar de novo sen estar curado no dá bo aquel.

E está a soidade do adolescente nos seus amores primeiros ou na sensación subxectiva da incomprensión universal cara a el ou ela. Os entendidos din que é a idade do maior sufrimento por soidade, polo convencemento de que todos están contra el ou ela e ademais sen saber por que. Falan dos intentos frecuentes de desapareceren.

A soidade dos sen teito, dos que viven na rúa, dos abusados e desprezados, dos enfermos mentais, dos que chegan do mundo da fame ou de culturas distintas, Etc. A inmensa soidade das mulleres maltratadas!

E está a soidade das persoas presas, secuestradas e a súa contornas familiares. E están o sen fin de situacións de todas as miserias e pobrezas.

Cales son as máis rechamantes no medio no que vives e vivimos? Temos un mapa axeitado e estudado das soidades das nosas contornas e como tratalas?

E ante isto, que temos de facermos?

Talvez sería bo empezar por analizar en profundidade a propia soidade, ver se temos as feridas curadas e as estamos a tratar adecuadamente para facer de min unha persoa equilibrada e xa que logo sanante e sandadora. A “parábola do sandador ferido”, de H. Nouwen.

Hai unha gran capacidade de saúde e amor dentro de cada un de nós. Voluntarios fronte á soidade e ás soidades para acompañar e sementar sanación.

Para iso non fai falta nin estar apuntados en ningunha organización. Precísase cobrar conciencia da miña propia riqueza de amor e ir repartindo, “con sentidiño”, anacos de amor, comprensión, diálogo e acompañamento.

Advírtoche, amigo, amiga, que logo cando os ves marchar, xa mellorados, sófrese, porque un tamén ten o seu corazonciño. Pensemos nos nenos do Sáhara que veñen á Galiza. Quéreselles e deséxaselles libres. E mesmo se ten medo de que fracasen de novo. As despedidas son saudábeis. Porén son dolorosas. E é un sinal de adultez non retelas nin demoralas. Pero cando se lles quere, logo bótaselles de menos e convén sabelo para sermos normais.

Tamén están as formas xa organizadas e con persoal preparado en habilidades e técnicas de acompañamento e axuda especializadas.

Se te sentes con forza e estás ben disposto a deixarte construír a ti mesmo para a axuda ao outro, non malgastes o caudal de amor que a vida che deu. Vaiamos a unha rexeneración do mundo por un amor coherente, sen enganos. E se xa sufriches desamor e estás curado, a túa experiencia vale un mundo.

XAQUÍN CAMPO FREIRE. FONTE DA CRUZ, NARÓN, 14.05.2015.

[*] Xaquín Campo Freire [Xaquín da Roca],  Narón 1937, é un relixioso galeguista. Graduado social, ATS pola Universidade de Santiago de Compostela, a diplomatura en Xerontoloxía Social pola Universidade Complutense de Madrid e é licenciado en Teoloxía Pastoral Sanitaria, pola Universidade Camillianum de Roma dende 2005. É membro do consello de redacción da revista Encrucillada así como membro ordinario da AELG. Traballou de enfermeiro no PAC de Fene e de capelán de Residencia de Anciáns. Na actualidade é director do Centro de Acompañamento e Relación de Axuda e da Escola e Saúde e Centro de Escoita Activa Mons. Araúxo.

Enviado por:
Xaquin Campo Freire
-xaquinderoca@mundo-r.com-
14 de maio de 2015 21:56

_________________

Como en toda Galiza, en Ferrol está convocada unha mobilización pola lingua, este Domingo 17 de maio, na Praza do Cruceiro de Canido, ás 12 do mediodía, no Día das nosas Letras


No Día das Nosas Letras, como en toda Galiza, en Ferrol está convocada unha mobilización pola Lingua, este Domingo 17 de maio, na Praza do Cruceiro de Canido, ás 12 do mediodía.

Manifesto
Galego, garantía de futuro

O galego  garantía de futuro, ten pasado e presente. É a máis grande obra colectiva do pobo galego. Galiza, o galego, non desaparecerá mentres non deixemos de usalo, mentres nós reivindiquemos a súa normalidade e actuemos no noso día a día para revitalizalo.

O galego ten presente porque malia o decretazo contra o galego, as reformas na administración, a limitación de recursos que permitan usalo na xustiza, na sanidade; malia a continua utilización de toponimia deturpada no transporte e sinalización en estradas, vilas e cidades; malia a súa exclusión da igrexa ou de empresas que reciben abondosas axudas públicas; malia todas as dificuldades e exclusións forzosas que nos limitan para vivirmos nel con absoluta normalidade, usámolo sempre, en todo e para todo, facéndoo por nós útil e vivo.

Mantémolo a pesar de termos un goberno que a través dun decretazo reducíu a súa presenza no ensino ou o prohibiu para as matemáticas, a física, a química e a tecnoloxía. Mantémolo aínda que por acción ou omisión a Xunta néganos a posibilidade elemental de recibirmos, ou mesmo de optarmos polo galego no audiovisual, na dobraxe, no lexendado de filmes e series, nos servizos de atención telefónica, na etiquetaxe, na formación profesional a distancia ou na formación de adultos, na administración electrónica, na xustiza ou na saúde, nos xoguetes e xogos infantís e xuvenís.

Usámolo os 365 días do ano, os sete días da semana e as 24 horas do día, non só o 17 de maio. Insistimos no uso da lingua porque é a nosa, a de todos e todas as galegas, e queremos que viva e vivir nela, porque é a existencia de Galiza e porque existir é a nosa maior necesidade.

Hai unanimidade en que os datos estatísiticos sobre o uso do galego na xente máis nova supoñen un grave problema. Mentres, o goberno da Xunta, que debe a súa propia existencia á lingua galega, só mostra falsa preocupación ou realiza hipócritas declaracións sobre o noso idioma.

O goberno que lexislou contra o galego quere facernos crer que co anuncio dun suposto Plan para elaborar un documento estrutural básico de dinamización da lingua galega no tecido económico, xa está solucionado o problema do descenso do uso do galego e todas as limitacións para a súa normalidade. A lingua galega non precisa propaganda. Precisa accións concretas a favor dela como as xa aprobadas unanimemente hai dez anos, no Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega e sobre as que só tivemos retrocesos. O galego precisa tamén dun goberno que deixe de lado a irresponsabilidade e asuma as funcións que ten encomendadas, apoiando un amplo movemento que neste momento actúa en solitario todos os días. 

A Xunta de Galiza ten que defender a lingua non só porque é a súa obriga mais tamén porque  é o principal factor de cohesión social e de unidade, e porque ningún pobo pode progresar de costas ao seu idioma.  

Hai outros gobernos, como os das institucións locais, que deberían estar máis próximas ás sensibilidades e preocupacións dos cidadáns e cidadás, onde tamén se poden aplicar  as medidas contempladas no Plan xeral de normalización da lingua galega, para repor a nosa lingua en todos os espazos que nunca debeu perder e para restaurar o seu uso como lingua propia e oficial. Aínda así, son cada vez máis os que exclúen a lingua galega, nomeadamente dos servizos externalizados ou privatizados.

O futuro do galego, o noso máis importante sinal de identidade colectiva, é unha demanda social, a da nosa existencia colectiva, que os gobernos deben ouvir e atender para actuar. A garantía de futuro do noso país é o galego.

Queremos galego, e activámonos como sociedade para telo e repolo nas rúas, nas escolas, nos parques, nos centros de traballo, nos medios de comunicación, na música, na literatura, na saúde, na xustiza e na administración. Queremos galego e precisamos pasos adiante, non retroceder sobre os acordos, para reverter por fin un proceso de substitución lingüística que nos debilita e nos limita como país.

Por iso hoxe estamos nas prazas e rúas de Galiza, para dicir ben alto: Queremos Galego, Queremos Galiza con futuro!

Enlaces de interese:
Información baseada na enviada por:
Queremos Galego
-queremosgalego@queremosgalego.org-
14 de maio de 2015 18:28

_________________

xoves, maio 14, 2015

Roteiro polo sur do Forgoselo: Fontes do Belelle-Fontardión, domingo 17 de maio de 2015



ROTEIRO POLO SUR DO FORGOSELO: FONTES DO BELELLE-FONTARDIÓN

Data: 17 de maio de 2015
Hora de saída: 10 horas dende a escalinata de Correos, en Ferrol
Hora de regreso estimada: 20 horas no mesmo punto
Lonxitude: 15,4 km
Dificultade: baixa
Localización: Concellos da Capela e As Pontes
Superficie: pistas de terra, camiños tradicionais, sendeiros, cortalumes, pistas asfaltadas
Prezo: 7€ soci@s, 10€ non soci@s (pago do transporte)
Equipamento: roupa cómoda, calzado tipo trekking (mellor impermeable), chubasqueiro, bastón, protección solar, comida e bebida.
Prazas limitadas: 25 prazas
Teléfono para inscribirse: 661 636 946 (Miguel).
Puntos de interese: cabeceira do Belelle, lugar abandonado da Cernada, muíño, felgos macaronésicos, flora, fragas, paisaxe de montaña, gado salvaxe, penas cabaleiras, vistas do Canón do Eume.

Breve descrición da rota:

Partindo do lugar de Goente (As Pontes) enfilaremos en dirección Sur pola pista asfaltada ata coller un camiño en dirección ao lugar da Cernada. Neste tramo o Rego da Cernada, que forma parte da cabeceira do Rio Belelle, quedará sempre á nosa esquerda. Nesta zona a paisaxe está dominada por prados, matogueiras de uces, xestas e toxos, e fragas de carballos e bidueiros, mesturadas con piñeiros e eucaliptos.

Máis adiante chegamos ao rego, cruzámolo salvando un valado de arame de espiño, e continuamos pola outra beira en dirección contraria, para subir á meseta do Forgoselo. Ao coroar xunto a un piñeiral, continuamos en dirección Oeste deixando á dereita a Pena Lobería. Aquí a paisaxe cambia á típica paisaxe do Forgoselo, dominada por penedías, uceiras, toxeiras e repoboacións dispersas de piñeiros.

Tras 2 km chegamos ao final do camiño e collemos unha pista asfaltada en dirección Sur cara os lugares de Cabodantoi e Vilariño. Tras pasar este último, a uns 200 m volvemos á terra por un camiño á esquerda que leva ao lugar de Gallel. Antes diso tornaremos cara ao Sur novamente por un cortalumes para achegarnos ao miradoiro de Pena Cavada, con vistas espectaculares sobre o Canón do Eume. Está previsto facer aquí o xantar.

Cando rematemos voltaremos polo mesmo sendeiro ao camiño para continuar cara ao Fontardión. Tras coroar o pico xunto ás antenas de radio, TV e telefonía, baixaremos por outro cortalumes ata unha pista asfaltada que vai ao lugar de Picovello, célebre pola loita popular na defensa deste espazo fronte a un proxecto a ceo aberto para extracción de andalucita. Dende aquí voltaremos a Goente, onde remataremos, se todo vai segundo o previsto, ás 7 da tarde.

Web de Verdegaia:
http://www.verdegaia.org/

Enviado por:
ferrol@verdegaia.org
-ferrol@verdegaia.org-
14 de maio de 2015 17:51
Boa tarde. Dende o núcleo comarcal de Verdegaia Ferrol, Eume e Ortegal enviamos información do roteiro deste domingo día 17 para a súa publicación no seu medio de comunicación. Moitas gracias. NC Verdegaia Ferrol, Eume e Ortegal

__________________

Hoxe xoves 14 de maio, continuamos coa campaña "Todos os Xoves às 11:30 polo emprego, pola renda básica" - Participa, pois si que se poden cambiar as cousas, se nos xuntamos e participamos


TODOS OS XOVES 14 DE MAIO, ÁS 11:30HS, DIANTE DO EDIFICIO DA XUNTA EN FERROL, CONCENTRACIÓN DE PROTESTA, TODAS E TODOS FACEMOS FALTA, EMPREGO OU RENDA BÁSICA XA!!

A parte de buscar traballo, buscarnos a vida, atender ás nosas familias,.. temos que facer un esforzo e dedicar un tempo a cambiar esta situación. Unha situación onde a corrupción, o abuso dos bancos e a impunidade, vai-nos empobrecendo á maioría.

ALARMA!! S.O.S. SOCIAL!! O 63% das persoas inscritas no paro en Ferrol non cobra ningunha prestación. O 54% das persoas inscritas no paro nas comarcas de Ortegal, Eume e Ferrolterra non cobra ningunha prestación.

Van xa 6 anos desta estafa chamada crise e ningún goberno fixo nada por intentar contratar á xente que estamos no paro. Temos máis poder do que pensamos, se saímos á rúa as máis de 7.000 persoas que estamos inscritas no paro no concello de Ferrol, ou as máis de 18.000 entre as tres comarcas Ferrolterra Eume e Ortegal, non lles vai quedar mais remedio que atender ás nosas demandas ou dimitir.

O pasado dia 5 de Marzo entregamos no rexistro da Xunta de Galicia en Ferrol 1.341 firmas que recollemos en 8 dias diante das oficinas do paro da avda de Vigo e no edificio da Xunta, reclamando aos diferentes gobernos que cumpran o que é de xustiza ante a situación que estamos vivindo:
  1. Plan de choque urxente contra o paro contratándonos directamente das listas, como mínimo, a 500 persoas.
  2. Renda básica para todas as persoas que estamos no paro e quedamos sen ningún tipo de prestación.
Por moitas firmas que metamos, se non estamos centos de persoas os xoves ás 11:30hs diante da Xunta non vamos a cambiar a nosa situación. Temos que ser valentes e non ter medo porque é de xustiza o dereito que temos como persoas a un emprego ou o dereito que temos a unha renda básica.

AS MARCHAS DA DIGNIDADE (A TRAVÉS DOS SINDICATOS QUE NELAS PARTICIPAN) CONVOCAN FOLGA XERAL O PRÓXIMO 22 DE OUTUBRO.

Unha folga de traballo, social e de consumo. O pobo unido xamais será vencido, as e os de abaixo plantamos cara aos de arriba, basta xa de sufrimento, que se vaian! A pan traballo e teito o pobo ten dereito!!

Teléfono e Correo-e de Contacto: 603 213 863
marchasdadignidadeferrolterra@gmail.com
Grupo de facebook: Marchas da Dignidade:
www.facebook.com/groups/265451853621237
Marchas Dignidade Ferrolterra facebook:
www.facebook.com/marchasdadignidade.ferrolterra

Enviado por:
Marchas Dignidade
-marchasdadignidadeferrolterra@gmail.com-
14 de maio de 2015 10:03
______

luns, maio 11, 2015

Debates Municipais no Ateneo Ferrolán - Hoxe luns día 11 ás 19 h. – “Benestar social, igualdade e xuventude” . Modera: Marcos Perez Pena do xornal Praza Públic


Hoxe luns día 11 ás 19 h. – “Benestar social, igualdade e xuventude” . Modera: Marcos Perez Pena do xornal Praza Pública


DEBATES MUNICIPAIS NO ATENEO FERROLÁN

Ás 19 h. no salón de actos do Ateneo coa participación dos representantes dos partidos políticos presentes para estas eleccións municipais de Maio 2015 e coa colaboración de Ferrol360.
Entrada libre.
  • Luns día 11 – “Benestar social, igualdade e xuventude”
  • Martes día 12 - “Economía, facenda e recursos humanos”
  • Mércores día 13 - “Medio ambiente, urbanismo, servizos, seguridade”
  • Xoves día 14 - “Cultura, educación, deportes e turismo”
  • Martes día 19 - Alcaldables a Ferrol
--
Un lugar de encontro para a cultura.
Ateneo Ferrolán, fundado en 1879.
www.ateneoferrolan.org

e-mail: secretaria@ateneoferrolan.org | Telf.:  +34 981 357 970 |
Dirección Postal: Rúa Magdalena 202-204. CP.15402 | FERROL (A Coruña)

O Ateneo Ferrolán nas redes sociais:

BLOG: http://ateneo-ferrolan.blogspot.com/

Tamén no Facebook: http://www.facebook.com/pages/Ateneo-Ferrolan/134569549934117

Séguenos en Twitter: @ateneoferrolan

Apoia e difunde a Campaña de Apoio e Defensa do Ateneo Ferrolán Patrimonio da Cidade: Blogger e Facebook.

Faite soci@! Colabora con nos!
Para axudas e aportacións económicas:
CC en Cajamar-Cajarural Cooperativa.
Titular Ateneo Ferrolán.

ES72-3058-6402-9527-2000-5350

Enviado por:
Ateneo Ferrolán Fundado en 1879
-secretaria@ateneoferrolan.org-
11 de maio de 2015 13:21

___________________

sábado, maio 09, 2015

Mil vezes mortas! Para Isabel Fuentes,...Por Lupe Ces


Que razom tem a tua vizinha falando na prensa de que te matou duas vezes. A tua morte, a tua trágica morte, vai envolta em celofane vermelho e nos entra polos olhos como a mais real das series televisivas.

A tua morte Isabel. Ti, que só aspiravas a ser feliz, que ansiavas os momentos de tranquilidade passo a passo coa tua vizinha, confidencia a confidencia, que iam narrando unha historia, um modelo de vida e de amor que nom era o teu. Ti nom contavas nada, nem o bom nem o malo. Porque sempre hai cousas boas e malas Isabel, a vida é assim, as relaçons som assim, ... O que nom deve haver é controle, humilhaçom, tortura, submissom, maltrato... que construíam o teu silencio, o teu frio e mortal silencio.

Por isso ti e mais eu sabemos que nom te matou duas vezes. Sabemos que ti, que todas vós, sodes mil vezes mortas! Mortas em vida, coa morte do silencio, coa morte do medo das noites, coa morte do medo dos dias, coa morte que impom a ira, coa morte que impom a humilhaçom, coa morte que impom a vergonha...

E mil vezes mortas na morte, pola morte que impom a cumplicidade, pola morte que impom a impunidade, pola morte que impom a indiferença, pola morte que impom o machismo que se disfarça, que se agocha, que nos engana... ate que se abalança sobre algumha de nós para lançar-nos a um caminho sem retorno, onde conformades umha estela de dor, que parece aumentar ate o infinito.

[*] Lupe Ces Rioboo -Caranza Ferrol 1958, é mestra, activista social, integrante da Marcha Mundial das Mulleres e da Rede Social de Ferrol Terra. Forma parte do Consello Editorial de Altermundo e do Colectivo Ártabra 21. Participa nas Marchas da Dignidade. e na Marea Artabra . Blogue persoal: Caranza free opiniom.
__________

O dereito á vivenda: primeiro ás persoas


O dereito á vivenda: primeiro ás persoas


O dereito á vivenda digna e adecuada, segue sendo un dereito sen garantir para moitas familias. O abandono, desde hai décadas da política social de vivenda por parte das administracións públicas, segue obrigando ás persoas a achegar-se aos bancos en busca do diñeiro para afrontar o gasto da súa vivenda. Unha lexislación hipotecaria e bancaria inxusta, cláusulas abusivas e xuros desproporcionados, provocaron que as persoas acabaran sen casa e con unha débeda acumulada, imposíbel de pagar, de por vida. Nos tempos da estafa chamada crise, cunha taxa moi elevada de desemprego [1] e máis dun 50% de emprego sen prestacións económicas, cun grande índice de temporalidade e precariedade na contratación, así como unha baixada xeneralizada dos salarios, o acceso á vivenda, converte-se en algo case imposíbel para moitas persoas.

Nas últimas décadas a política de vivenda dos gobernos de quenda, máis que beneficiar ás persoas, ían destinadas a beneficiar ás promotoras privadas, pois os investimentos en vivenda, mesmo protexida ían dirixidos á promoción privada, en subsidios, compensacións, ou vendendo-lle solo público a prezos case de balde, só coa escusa de apoiar ao sector da construción que comezaba a ter síntomas de crise co paulatino descenso da actividade. Como consecuencia destas políticas aí están as cidades fantasma, urbanizacións sen habitar, e centos de miles de vivendas baleiras, tan só na Galiza son máis de 300.000. Mentres a xente segue perdendo a súa vivenda a mans dos bancos por non poder facer fronte á hipoteca, mais tamén por non poder pagar un aluguer, motivo de desafiuzamento que vai aumentando a un maior ritmo.

Segundo os dados que manexamos desde a Coordenadora Galega de STOPps e PAHs Antidesafiuzamentos, o Goberno Español é responsábel de que os desafiuzamentos sigan aumentando, a estas alturas, segundo a tendencia, xa deben superar o 500.000 en todo o Estado desde o 2008.

Os datos que se poden consultar na web [2] do Consello Xeral do Poder Xudicial (CGPJ) do cuarto trimestre do 2014, reflicten que mentres o PP nos vai vendendo medidas parche e hipócritas anuncios de recuperación, os desafiuzamentos e lanzamentos de vivenda seguen, na súa grande maioría de forma silenciosa.


Os datos [3] son terríbeis. Desde 2008 practicáronse 496.049 desafiuzamentos, incluíndo os de aluguer e os de hipoteca. É dicir medio millón de familias na rúa desde o estoupido da burbulla inmobiliaria. E os datos non só se manteñen, senón que seguen aumentando: no último trimestre de 2014 produciuse un aumento do 1,8% de lanzamentos, respecto o mesmo período de 2013.

Os centos de miles de desafiuzamentos producidos até hoxe, teñen uns responsábeis políticos directos: os sucesivos gobernos do PP e PSOE que encadearon políticas que lonxe de frear a avalancha de desafiuzamentos aumentárona. Todas as medidas adoptadas até hoxe foron un estrepitoso fracaso para a cidadanía e un tremendo éxito para a Banca. O Real Decreto de "malas" prácticas; o restritivo e ridículo Fondo social de vivendas; a falsa moratoria de desafiuzamentos; a Lei de Segunda oportunidade para os bancos; o fraco e restritivo bono aluguer para familias en exclusión social da Xunta de Galicia ... en todos estes anos non quixeron lexislar para a cidadanía. Actuaron sometidos aos ditados da banca, rescatándoa con diñeiro público, criando un banco malo e axilizando aínda máis os desafiuzamentos.

Desde as PAHs e STOPs antidesafiuzamentos vimos demandado unha solución: dación en pago, moratoria de desafiuzamentos e aluguer social. Mentres o pobo non entre nos parlamentos e concellos, mentres non consigamos desfacernos dos partidos corruptos que gobernan para as grandes corporacións multinacionais e grupos financeiros, mentres e o pobo traballador non entremos nas institucións, para lexislar a favor da maioría social, das persoas, da cidadanía, ... seguiremos loitando, conseguindo dacións en pago, condonacións de débeda, alugueres sociais, paralizando desafiuzamentos e lanzamentos e recuperando as vivendas baleiras en mans das entidades financeiras, para que cumpran a súa función social, porque da nosa loita dependen o respecto ás nosas vidas e os nosos dereitos.

Si se pode !
Nin casas sen xente nin xente sen casas!
Saúde e vivenda Digna !

Ferrol, Abril de 2015

Stop-Desafiuzamentos da Rede de Apoio Mutuo de Ferrol Terra | Está Adherida ás PAHs (17.03.2013) e forma parte da Coordinación Galega de STOPs e PAHs.

Correo-e:
forosocialdeferrolterra@gmail.com

Blogue:
http://stop-desafiuzamentos-ferrolterra.blogspot.com.es/

Páxina no facebook:
https://www.facebook.com/StopDesafiuzamentosDeFerrolTerra

Local:
Avda. Castelao S/N.
Local de Arméria Soc. coop. Galega
Traseira do Mercado Municipal de Caranza
1406-Ferrol

Notas.-
[1] Ao final do 2014, a taxa de desmprego era superior ao 20% (Estado 23,70%, Galiza 20,90%, en Ferrolterra do 26,47 e en Ferrol do 29,65%) - Fontes IGE e INE.
[2] http://www.poderjudicial.es/
[3] O gráfico elaborado cos datos do CGPJ.

Artigo publicado na revista "Razón Socialista" da A.C. Fuco Buxán.
_____________

Como noutras cidades da Galiza, en Ferrol está convocada unha concentración de repulsa polo asasinato, por violencia machista, de Isabel Fuentes - Praza do Concello, ás 8 da Tarde, deste sábado 9 de Maio - Que a indignación de toda a sociedade saia á rua para rexeitar o cruel asasinato e denunciar a violencia contra as mulleres


CONCENTRACIÓN EN PROTESTA POLO ASASINATO MACHISTA



A COORDENADORA COMARCAL DE FERROLTERRA DA MARCHA MUNDIAL DAS MULLERES CONVOCA CONCENTRACIÓN DE REPULSA EN FERROL POLO ASASINATO POR VIOLENCIA MACHISTA DE ISABEL FUENTES EN OURENSE

Isabel foi asasinada hoxe. Con ela sumamos outra muller máis na Galiza no que vai de ano, vítima da violencia machista que paga coa súa vida a discriminación e a desigualdade que padecemos todas.

Que a indignación de toda a sociedade saia á rua para rexeitar o cruel asasinato de Isabel e denunciar a violencia machista padecida polas mulleres e exercida contra elas polo feito de selo.

MAÑÁ SÁBADO 9 DE MAIO ÁS 20H. NA PRAZA DIANTE DO CONCELLO DE FERROL

-- "As mulleres decidimos"

Coordenadora Local de Ferrolterra da Marcha Mundial das Mulleres
mmmferrolterra@gmail.com
http://www.feminismo.info
https://www.facebook.com/marchamundialmulleres.galiza
https://twitter.com/MMMGaliza

Que é a Marcha ?
A Marcha Mundial das Mulleres é un movimento mundial de accións feministas que reúne grupos de mulleres e organizacións que actúan para eliminar as causas que orixinan a pobreza e a violencia contra as mulleres. Loitamos contra todas as formas de desigualdade e de discriminación sufridas polas mulleres. Os nosos valores e as nosas accións orientanse cara un cambio político, económico e social. Os mesmos que se articulan aoredor da mundialización das solidaridades, a igualdade entre mulleres, entre mulleres e homes, e entre os pobos, o respecto e a valoración do liderazgo das mulleres e o fortalecimento das alianzas entre mulleres e cos outros movimentos sociais progresistas.

Enviado por:
Marcha Mundial Ferrolterra
-mmmferrolterra@gmail.com-
8 de maio de 2015 14:00
__________________

martes, maio 05, 2015

A candidatura de Esquerda Unida de Narón achegouse ate a cementeira de Castro para seguir denunciando o que consideran un atentado ecolóxico - Quentando motores cunha sesión fotográfica no paseo de Xuvia


ESQUERDA UNIDA DE NARÓN ESIXE O CUMPRIMENTO DA SENTENZA XUDICIAL SOBRE A CEMENTEIRA DE CASTRO.

A candidatura de ESQUERDA UNIDA DE NARÓN achegouse ate a cementeira  de Castro para seguir denunciando o que consideran un atentado ecolóxico. Tamén esixen o concello que cumpra co seu deber, pois non é comprensible a súa inactividade despois dunha sentencia xudicial que da a razón as veciñas e veciños, e que obriga a súa demolición. Dende Esquerda Unida recordase o concello de Narón que a lei ten que ser igual para todos, xa sexa un particular ou unha empresa, e que o concello ten a obriga de cumprir con a súas responsabilidades na defensa dos intereses da cidadanía e do cumprimento da lei.

Quentando motores cunha sesión fotográfica


A candidatura de ESQUERDA UNIDA DE NARÓN quenta motores cunha sesión fotográfica no paseo de Xuvia, en moi bo ambiente o equipo de traballo de EU Narón prepara o comezo da campaña electoral, dende EU Narón afróntase estas eleccións municipais con moito optimismo e moita ilusión.

O candidato á alcaldía de EU Narón comentou ás súas compañeiras e compañeiros que en Narón "somos a única candidatura con garantía real de cambio para a nosa cidade, temos un programa e mantemos unha liña sería e consecuente, non somos vendedores de fume, en Esquerda Unida temos un proxecto de presente e de futuro para Narón", tamén animou a "traballar con ilusión para que as veciñas e veciños de Narón coñezan as nosas propostas".



ESQUERDA UNIDA DE NARÓN

Contas de Esquerda Unida Narón no facebook e no twitter.
Achegate xunta Nós, fagamos un novo Concello mais social, mais democrático, participativo e de Tod@s.



Enviado por:
André Abeledo Fernández
-andre1474@gmail.com-
5 de maio de 2015 00:14
Naron Esquerda Unida
eu-naron@esquerdaunida.org
4 de maio de 2015 22:40

_______________

Comeza a revoluzón enerxética cidadá, o próximo mércores día 6 de maio ás 7 da tarde estrea-se en Pontedeume o documentario #OligopolyOFF


O próximo mércores día 6 de maio ás 19:00 presentaremos no noso local o documentario " #OligopolyOFF comeza a revoluzón enerxética cidadá".

Está escrito e dirixido por Alba del Campo e producido pola Plataforma por un novo modelo enerxético.

Sinopse: Preocupada polo tremendo aumento da pobreza enerxética no Estado español, as contínuas subidas das facturas da luz e o gas e os recortes ás renovables, a Plataforma por un Nuevo Modelo Energético presenta neste documental unha mirada da situación da enerxía que move este estado e dunha política enerxética hoxe hipotecada baixo os intereses das empresas do oligopolio enerxético fósil.

Conscientes de que son estas empresas as que presionan aos sucesivos gobernos para asegurar os seus beneficios, en lugar de que se protexa o dereito á enerxía de toda a poboación, así como de emprender unha política enerxética sensata para evitar un cambio climático devastador, o propio título do documental é unha declaración de intencións: #OligopolyOFF.

30 anos de compromisos insuficientes contra o cambio climático evidencian que non estamos ante un problema técnico ou tecnolóxico, senón ante o imperio dunhas compañías que, como di o cantante Kiko Veneno no documental, son capaces de destruír o planeta con tal de seguir sendo as súas propietarias.

#OligopolyOFF divídese en tres capítulos. Viaxa desde o problema da pobreza enerxética, a través dos distintos conflitos que xera a actual política enerxética no territorio español, ás alternativas cidadás que están a traballar por avanzar na necesaria transición renovable e na democratización da enerxía. Ambas van da mao.

As prospeccións de Canarias, o fracking, a construción dun cementerio nuclear en Villar de Cañas, Cuenca, os recortes ás renovables, o proxecto Castor en Castellón ou o regalo de 3.400 millóns ás eléctricas por parte do PP e do PSOE, puxeron a política enerxética sobre a mesa. E alí onde as empresas de hidrocarburos ven “oportunidades de negocio”, ou as eléctricas defenden os seus “beneficios lexítimos” a cidadanía ve como perigan a auga potable, a calidade da súa terra, o aire, o seu acceso á enerxía, o seu emprego, a viabilidade dos seus negocios… A luz sube para todas, mais para unhas máis que para outras.

En #OligopolyOFF vemos como as loitas contra unha política enerxética destructiva convertiu a defensa do territorio en loitas pola dignidade dos pobos de todo o estado. A alternativa é clara, alí onde se berra petróleo NON, a aposta da cidadanía é: RENOVABLES SI.

Todas estas loitas conflúen en #OligopolyOFF e enlázanse cun camiño non só desexable ou posible, senón que ademais é máis económico para as consumidoras. Si, é máis económico e isto hai que repetilo tantas veces como faga falla, porque estas empresas invisten cantidades indecentes de diñeiro en facernos crer o contrario. E é que, como vai ser máis eficiente quentar a auga da ducha con gas que ven de 4.500km, que co sol e unha placa que estea a 5 metros da túa ducha?, pregunta Manel Rivero ao alumnado do instituto. “Encargáronse de vendernos un modelo que xera beneficios multimillonarios para unhas poucas empresas. Mais hai outros modelos”, engade.

Por iso, o terceiro capítulo está dedicado a eses outros modelos, exemplos de cambio, de transición enerxética, nos que a cidadanía decide e é parte de cooperativas de consumidoras ou propietarias de empresas que xeran a electricidade ou a calor para a calefacción, cooperativas enerxéticas verdes, proxectos de autonomía enerxética renovable, proxectos de aforro a nivel municipal… Proxectos limpos nos que a enerxía está en mans da xente.

Blog: http://colectivo-terra.blogspot.com.es/
Facebook: https://www.facebook.com/colectivo.terrapontedeume
Twitter: https://twitter.com/colectivo_terra
Correo-e: colectivoterra@gmail.com
Local Social do Colectivo Terra
Boa Vista 8 Baixo. Pontedeume. GZ

Enviado por:
Colectivo Terra
-colectivoterra@gmail.com-
5 de maio de 2015 08:46
__________________

O despropósito do Ticket Eléctrico da Xunta: Non se xoga coas necesidades básicas


O despropósito do Ticket Eléctrico da Xunta: Non se xoga coas necesidades básicas


O pasado martes 28 de abril varias ducias de persoas, convocadas pola ODS-Coia, G.A.S. e a parroquia do Cristo da Vitoria, concentrámonos diante da delegación da Xunta de Galicia en Vigo para denunciar que non aceptamos “Ningún negocio coas nosas necesidades”. A través dun acto de entrega colectiva do ticket eléctrico deixamos de manifesto que esta medida nin remata coa pobreza enerxética, a cal sufrimos cada días máis fogares, nin serve para garantir o dereito ao subministro eléctrico, independentemente de ter ou non ingresos.

As respostas da Xunta a necesidades tan básicas como a electricidade é, ademais desta esmola asistencial en forma de ticket, son as seguintes:
  • Unha chea de policía (secreta incluída) e gardas de seguridade, que coma en anteriores ocasións, estaban pendentes dos movementos dun grupo de persoas que acudían a denunciar a “mala vida” que nos ofrecen os poderes a través da presentación desta axuda.
  • Un informe asinado polo xerente do INEGA (Instituto Enerxético de Galicia) en resposta á queixa feita na presentación colectiva do ticket eléctrico realizada o 24 de novembro de 2014. Chama a atención que a resposta chegou días antes de facer pública a convocatoria do acto na Xunta. Pero máis que a data da resposta o chocante é o contido da mesma. Por partes a comentamos:
  • Solicitudes só por vía telemática: o INEGA xustifica a obrigatoriedade e exclusividade da presentación telemática das solicitude, no“alto número de solicitantes potenciais”. Compartimos ese argumento, pero unha cousa é que unha ampla maioría de persoas suframos para pagar as facturas da luz e outra diferente é que sexamos quen de cumprir os restritivos requisitos que establece a Xunta. E sempre e cando teñamos a capacidade de cursar unha solicitude que semella pensada para que non a presentemos.
  • Negativa do Concello de Vigo a colaborar coa documentación: estamos acostumadas a estar no medio das leas entre administracións nas que a peor parte sempre recae sobre nós. Neste caso o concello négase a emitir o informe social da solicitante requirido na convocatoria. Informe social que é absolutamente innecesario, xa que debería ser unicamente o nivel de renda o criterio para conceder ou denegar a axuda, non precisando dun informe dunha traballadora social para acreditar tal extremo.
  • Impedimentos para tramitar a solicitude na Xunta: o xerente parece presumir de que o 24 de novembro mandaron de Compostela dúas funcionarias para axudar cos trámites ás persoas que nos concentramos para solicitar a axuda. Dende a apertura do prazo até a finalización do mesmo, coa excepción do día de dita concentración, na delegación de industria en Vigo o que había era descoñecemento e desinformación e falta de equipos e material para cursar as axudas: a plataforma tiña un funcionamento precario e non existían ordenadores a disposición do público.
  • A miseria da contía da axuda: véndesenos que nesta convocatoria a contía da axuda aumentou até os 90 €, ou 150 de sermos familia numerosa. En tempos en que unha gran parte da poboación sofre a cotío a chamada pobreza enerxética, en que moitas de nós sufrimos cortes de luz por non poder pagar as elevadas facturas, a escaseza do importe das axudas parécennos un insulto. Unha vez máis temos que tragar coa propaganda de medidas miserentas e insuficientes que non serven para nada.
  • Excesiva burocratización das convocatorias: ademais de termos que salvar a presentación telemática, a falla de persoal e equipos para a tramitación, volvemos a sufrir os atrancos administrativos, a esixencia de documentación, unha dobre convocatoria para unha única axuda, que nos obriga a superar a mesma “carreira de obstáculos” para conseguir uns poucos euros.
Esiximos que a Xunta, como o resto das administracións, tome en serio o benestar das persoas, e que, dunha vez por todas, mude a concepción asistencialista e miserenta á que nos ten acostumadas, por medio de políticas que vaian a orixe do problema, que ataquen e rachen con este sistema no que mentres moitas pasamos frío, uns poucos enchen os petos especulando coas nosas necesidades básicas.

Coia, maio 2015

Oficina Dereitos Sociais - Coia

Documentación:
Copia do Informe emitido polo xerente de INEGA da consellería de Economía e Industria | Acceder/Baixar.

-- --
OFICINA DEREITOS SOCIAIS - COIA (ODS-Coia) | odscoia.arkipelagos.net | odscoia@riseup.net |@odscoia | tel: 696 618 732 - 679 758 663. | Estamos os luns de 17h00 a 19h00 en Coia, nos locais da parroquia do Cristo da Vitoria (rúa Baiona 9, Vigo).

Enviado por:
Oficina Dereitos Sociais - Coia
-dereitossociais@gmail.com-
5 de maio de 2015 11:51

___________

A folga indefinida dos falsos autónomos de Telefónica supera o mes, ... Por Martín Cúneo - Caixas de resistencia - Na Galiza a CIG chama á solidariedade coas traballadoras e traballadores en folga das contratas de Telefónica-Movistar


A folga indefinida dos falsos autónomos de Telefónica supera o mes. | A marea azul fai un chamamento a apoiar a folga dos traballadores subcontratados de Telefónica a través das caixas de resistencia.


Por Martín Cúneo [*]
04.05.2015


O 28 de marzo, un grupo de "falsos autónomos" que traballa en exclusiva para Teléfonica-Movistar en Madrid dixo "basta". O desencadenante foi un novo contrato que rebaixaba unha vez máis as súas condicións laborais. Decidiron ir á folga indefinida. O 7 de abril, a folga chegaba a Barcelona. Un mes despois despois a medida de presión continúa.
Para J.M., "falso autónomo" de Telefónica, a folga é "histórica: nunca se produciu neste sector unha folga de tal dimensión, onde se vían afectadas tantas empresas"
Para J.M., un traballador subcontratado de Telefónica, describía a folga como "histórica" nunha crónica persoal: "Histórica porque nunca se produciu neste sector unha folga de tal dimensión, onde se vían afectadas tantas empresas". A "rebelión das escaleiras" chamóuselle, polas características ferramentas que algúns destes traballadores utilizan para as súas reparacións telefónicas. A marea azul chamouse tamén, pola cor corporativo da multinacional española.

Telefónica pasou de ter dez millóns de clientes nos anos 80, a ter máis de 300 millóns na actualidade. Con todo, o crecemento foi inverso no número de traballadores/as: a que fose unha das "xoias da coroa" ten actualmente 50.000 traballadores/as menos que nos anos 90. Uns empregos que foron reemprazados por falsos autónomos, "traballadores de Telefónica-Movistar que traballan nas contratas directas, subcontratas das contratas e os autónomos que traballan para as subcontratas das contratas", uns empregad@s que sofren, segundo J.M., continuos "recortes nos seus salarios, nos seus dereitos e na súa liberdade de expresión".

Rómpese a maldición

Entre as vantaxes para Telefónica de contar con 15.000 traballadores/as que "reciben ordes cada día coma se fosen traballadores asalariados de persoal, pero pagándose eles os seus gastos en roupa, gasolina, vehículos, ferramentas", figuran as dificultades para articular demandas conxuntas fronte ás precarias condicións laborais. Unhas condicións laborais que se renegocian, convenio tras convenio, á baixa. Estes contratos, denuncia J.M., levan a "non ter dereitos e a traballar entre 10 e 12 horas diarias de luns a domingo por un salario en moitos casos de 600 ou 800 euros brutos ao mes". Neste caso, a dispersión das empresas contratadas, subcontratadas e o illamento dos "falsos autónomos" non foi un impedimento para organizar unha medida de forza conxunta para reclamar dereitos laborais.

A folga, impulsada por AST, un sindicato minoritario, foi secundada por CGT e Co.Bas. Posteriormente CC OO e UGT anunciaron paros de 48 horas á semana. Este traballador subcontratado de Telefónica critica a postura dos grandes sindicatos, que "están poñendo paus nas rodas para que esta marea azul se desinche e non consiga os seus obxectivos". Si queren facer algo polos traballadores en folga, di J.M., "que deixen de dilatar a loita e convoquen unha folga indefinida e que nos deixen entrar na mesa de negociación que teñen aberta e onde non hai nin un só traballador/as do sector para poder explicar a nosa situación".

[*] Martín Cúneo, artigos en Diagonal.

Foto: Manifestación dos técnicos de Telefónica-Movistar o 7 de abril en Madrid. / Javier Hernández

Fonte: Diagonal.

Outro artigo de interese en Diagonal:

A rebelión dos escravos de Telefónica-Movistar | Ir a Web.
---

Caixas de resistencia

Os comités de folga están recibindo miles de donacións para poder prolongar a folga e conseguir as súas principais reivindicacións, entre elas a derrogación do actual Contrato Mercantil entre Telefónica e as súas contratas, a equiparación de dereitos laborais aos traballadores/as de Telefónica e a contratación dos "falsos autónomos" como parte do persoal.

Álava: ES38-3035-0061-90-0610063590
Asturias: ES64-2100-5638-56-0200080600
Alicante: ES65 2100 4026 5522 0007 4445
Bizkaia: ES95-3035-0150-09-1500034173
Cádiz: ES67-2100-8540-82-0200091700
Catalunya: ES40- 1491-0001-23-2130519024
Galiza: ES76- 2080-0085-8430-4001-6800
Gipuzkoa: ES09 3008 0251 5031 3672 1424
Huelva: ES04-2100-7173-73-0100075570
Jaén: ES04-0073-0100-5105-3626-8138
Madrid e otros: ES03-2038-1969-69-6000178200
Sevilla: ES81-2100-7337-3102-0005-0792
_____________

Ponse en marcha unha campaña de solidariedade cos/as traballadores/as das contratas de Telefónica en folga. | A CIG-Industria chama a apoiar a loita do persoal adquirindo bonos axuda ou facendo unha achega nunha conta habilitada para tal fin.

Os/as traballadores/as das contratas e subcontratas de Telefónica-Movistar en Galiza continúan adiante coa folga indefinida iniciada o pasado 14 de abril en demanda dunhas condicións laborais e salariais dignas. Para paliar na medida do posíbel as consecuencias económicas que supón para o persoal manter a folga de xeito indefinido vénse de pór en marcha a campaña de solidariedade ‘Fondo Contratas Movistar Galiza’, a través de bonos-axuda e a apertura dun número de conta no que ingresar as contías destinadas aos/ás folguistas.


Cómpre lembrar que o persoal das contratas de Movistar-Telefónica está en folga a causa das paupérrimas condicións de traballo que impón a empresa principal a todas as contratas que prestan servizos na súa rede de aboados/as. A subcontratación en cadea, o emprego de falsos autónomos, un sistema retributivo por produción, o traslado de penalizacións económicas do/a cliente ao persoal, etc... laminan as condicións laborais e de vida do persoal que traballa neste sector até límites intolerábeis. 

Nas provincias de Lugo e Pontevedra os traballadores/as levan xa dúas semanas en folga, mentres que na Coruña suman unha semana máis.

Dende a CIG-Industria faise un chamamento solidario a toda a afiliación e ao conxunto da clase obreira para que colaboren, na medida das súas posibilidades, adquirindo os bonos-axudas que se poden atopar nos locais do sindicato ou facendo un ingreso no número de conta habilitado como Fondo de Resistencia para a folga. O número de IBAN da conta é ES76.2080.0085.8430.4001.6800.

Sen avances na negociación

Doutra banda, dende a CIG-Industria critícase a falta de mediación e o desinterese no conflito por parte do Goberno Galego. De feito, indica Ramón Fernández Alfonzo, a Consellaría de Traballo considera que non hai lugar para chamar as partes a negociar porque a petición procede só dunha das partes, neste caso, a social. A maiores, a Consellaría escúsase na mesa de negociacións constituída en Madrid para obviar a súa responsabilidade.

Esta, apunta Fernández Alfonzo, foi a resposta que a Consellaría deu á pregunta formulada polo BNG no Parlamento Galego, a respecto do conflito nas contratas de Telefónica. Para o sindicalista esta contestación revela que “hai unha coincidencia preocupante entre CCOO, UGT, Movistar-Telefónica e PP, en secuestrar as negociacións nunha mesa de Madrid que manifestamente carece de calquera lexitimación social”.

Fronte a isto, o representante da CIG-Industria lembra que é a autoridade laboral en Galiza a competente para actuar neste asunto e quen debe controlar “os temas de saúde laboral; os traballos en alturas; a presenza dos recursos preventivos e mesmo que exixa que en todas as obras que se fagan con financiamento público, que se subrogue e prohiba a subcontratación en cadea”.

En canto ás negociacións que se deron nos últimos días en Galiza entre Montelnor e a representación do persoal das súas contratas en Vigo, e Liteyca e o Comité de Folga (que representa ao persoal de Lugo, A Coruña, e Pontevedra) non se produciu avance ningún. “O punto sobre os niveis de subcontratación é o atranco que as empresas non están dispostas a tratar. Parece que non están pola labor de fuxir das directrices que mandan de Madrid”, lamenta Ramón Fernández.

Nova denuncia contra Telefónica por vulneración da folga

Á denuncia presentada na Inspección de Traballo hai xa dúas semanas pola CIG-Industria contra Telefónica por vulneración do dereito á folga do persoal das contratas, súmase agora a presentada pola Sección Sindical da CIG en Movistar A Coruña.

No escrito, a Sección Sindical explica que dende hai moitos anos Telefónica ten subcontratado o mantemento das liñas e dos equipos de cliente, avarías e servizo posventa a varias contratas, repartindo as centrais telefónicas entre as mesmas. Porén, dende mediados de abril, a compañía de telecomunicacións está enviando persoal propio ás avarías e a outros traballos que viñan realizando as contratas.

Entendemos que se está tratando de boicotear unha folga legal das contratas e subcontratas o cal contravén a lexislación laboral e viola un dereito fundamental como o de folga”, aseveran. Por isto, demandan da Inspección que obrigue a Telefónica a cesar na súa conduta e levante acta de infracción e a oportuna resolución de condena.

Previamente, a representación da CIG no Comité da Coruña remitira un escrito á dirección de Telefónica solicitando que deixe de enviar persoal propio a realizar o traballo do persoal en folga. Unha petición que non foi atendida.

Fonte: Avante.
___________

venres, maio 01, 2015

Há umhas horas as tropas de liberaçom acabam de atigir os ultimos objectivos . Vietam é livre. - 30 de Abril de 1975 (No ano do gato), ... Por Joám Francisco López


Por Joám Francisco López [*]
30.04.2015


Há quarenta anos, exatamente o 30 de abril de 1975, caía a cidade de Saigom e com ela o regime títere de Vietnam do Sul. Duas imagens dérom a volta ao mundo; a embaixada estadounidense  evacuada às pressas con helicópteros, e o tanque 844 entrando no palácio presidencial depois de derrubar o valado, com a bandeira da Frente de Libertaçom Nacional ao ar (a do Vietcong para os USA). Rematava assim a guerra dos dez mil dias.


Vietnam proclamara a sua independência em 2 de setembro de 1945. O presidente Ho- Chi- Minh manifestara a sua intençom de viver em paz e harmonia com o resto dos países do planeta. Também com a antiga potência colonizadora, a Franza, e com certeza, os Estados Unidos, país ao que os unia a luita comum contra o império japonês. A visom profundamente reacionária e supremacista das potências ocidentais non o fizo possível.

Nascido Nguyen Sung Cung, autonomeado Nguyen Ai Quoc (Nguyen o patriota) e chamado polo seu povo e a história Ho-Chi- Minh (O que ilumina) este grande homem do século XX, abraçou o marxismo  na mesma metrópole francesa da mao do PCF, mais e sobre tudo foi sempre um grande patriota vietnamita, lider do Vietminh, a frente para a independência e do Partido Comunista de Vietnam. Herdeiro dumha tradiçom milenária, humilde, resistente, trabalhador dos mais variados ofícios, amante e amado do seu povo. Ele forjou a vitória junto a outros homes coma Giap, Van Tien Dung, Van Dong, e também mulheres como Va Thi Mo, chefa  do batalhom C3 do Vietcong formado só por mulheres ou Vo Thi Thang, a do sorriso da vitória, longamente torturada e sempre desafiante, morta recentemente.


O povo vietnamita pagou enormemente em sangue e sofremento a vitória sobre estes dous impérios ocidentais, mais de três milhons de pessoas morrêrom, incontáveis feridas, torturadas, espancadas, nenos e nenas malformados polas armas químicas.

A Franza primeiro e USA depois cometêrom o erro de desprezar a un inimigo mais pequeno, mais pobre, menos forte militarmente, porém decidido a luitar até o fim pola sua independência e liberdade. Dien- Bien- Phu significou a derrota para a Franza e deu passo aos acordos de Genevra, nom respeitados polos americanos. A própria CIA avaliava que deixar votar libremente aos vietnamitas significava umha vitória esmagadora do carisma e liderado do tio Ho, tanto no Tonkin como no Annam ou a Cochinchina as três regions históricas do país. Nom se podia, pois, permitir a reunificaçom. A estúpida e colonial teoria do dominó tiunfou e criou-se no Sul um regime títere, fantoche e enormemente corrupto. Os Estados Unidos que baixo o liderado de Roosevelt forjaram na II Guerra Mundial um emorme prestígio enlamárom-se numha guerra suja, cruel e criminal, como ditaminou o Tribunal Russel. O napalm, o bombardeo sistemático para fazer voltar o país à época de pedra, o agente laranja para envenenar o mato e a vida humana, tudo valeu e nada chegou. Ao fim a guerra, coma um regueiro de horror e maldade estendeu-se por toda Indochina. Os norteamericanos botárom mao dos seus aliados , Tailândia, Filipinas, Austrália, Reino Unido... a Espanha franquista cooperou com um contingente médico militar. Vietnam do Norte e o Vietcong contárom com a ajuda ( nunca de forças de combate que nom aceitárom) da URSS, China, Cuba e outros países socialistas, assim como a de países asiáticos e africanos coma a Índia ou Argélia.  Tivo grande importância o apoio dos movimentos progressistas e pacifistas em ocidente que também tivérom os seus mortos, reconhecidos e agradecidos polo Vietnam.


EE.UU. perdeu a sua primeira guerra e ficou com a maioría da sua populaçom avergonhada e anojada dos seus dirigentes com Johnson e Nixon à cabeça. Ho-Chi-Minh já avisara: A raiz fai  sólida a árvore. Nom há nada mais valioso que a liberdade e a independência. O palácio de toda vitória construe-se sobre o povo. Por cada dez dos nossos que matedes, nós mataremos um dos vossos, ao fim cansaredes antes. Poderemos perder a batalha mais só ao perder o riso conheceremos a derrota. Som muito mais do que frases ditas. Som a alma do povo viet. Tivem o privilégio de falar com superviventes da guerra, combatentes ou nom. Nom gostam muito de lembrar a dor, o horror e, curiosamente, nom odiam os americanos. Só um exemplo para conhecermos este povo. Um amigo contava-me os bombardeios dos B-52. Para se proteger, cavavam um burato no médio das súas casinhas quase de papel, alí ficava toda a família e os animais de estimaçom,  se a bomba cair acima adeus familia Nguyen, mais se a bomba cair ao lado, os vizinhos  corriam para tirar de baixo dos entulhos a família. Entom grande festa e grande alegría, a família Nguyen estava viva mais um día. Unidade, unidade, grande vitória!

Hoje Vietnam é um povo livre e independiente que construe o seu futuro em paz. No 1986 o Doi Moi, a renovaçom, principiou mudanças que continuam. O Vietnam está a mudar muitas cousas, na economía, na sociedade, na política, mais umha cousa está clara: só o povo vietnamita é dono do seu futuro e ninguém mais.


Em julho umha delegaçom da Asociación Galiza- Vietnam visitará o país. Estamos abertos a que nos acompanhedes, a distância fai que non seja umha viagem barata, mais com certeza paga a pena. Aprender sempre e muito máis deste povo tam entranhável e carinhoso. Dous velhos povos nos extremos do grande continente euroasiático,  velhinhos, humildes  e solidarios con todas e todos.

[*] Joám Francisco López- Historiador. Presidente da Asociación de Amizade Galiza-Vietnam. | jtavia@gmail.com

Asociación de Amizade Galiza-Vietnam:
http://galiza-vietnam.blogspot.com.es/

Foto: O 8 de xuño de 1972, a imaxe de Kim Phuc, de nove anos, gritando de dor nunha estrada, foi inmortalizada por Nick Ut. | Ir a web.

Enviado por:
Joam Tavia
-jtavia@gmail.com-
30 de abril de 2015 19:37

_____________

Pese aos discursos triunfalistas do Goberno sobre a fin da crise, os traballadores/as chegamos ao 1 de Maio de 2015 sen notar absolutamente ningunha recuperación nas nosas condicións de traballo e de vida - 1º de Maio

1º DE MAIO: UNIR A CLASE OBREIRA E FORTALECER AS FILAS COMUNISTAS!

Pese aos discursos triunfalistas do Goberno sobre a fin da crise, os traballadores/as chegamos ao 1 de Maio de 2015 sen notar absolutamente ningunha recuperación nas nosas condicións de traballo e de vida. O único que repunta nalgunha medida son os beneficios dos monopolios, explícano perfectamente datos como que a clase obreira en España realizamos gratis cada semana un total de 2.967.100 horas extraordinarias segundo cifras do Instituto Nacional de Estatística (INE).

Esta cifra supón que a patronal está aforrando o pago de case 75.000 empregos a tempo completo (40 horas semanais) que cobren con estas horas a custo cero. Prepárase un novo Pacto Social, unha vez máis, que non traerá nada bo á clase obreira. Mantense en preto dos 6 millóns a cifra real de parados/as, con previsión de continuar polo menos 4 anos máis, e aumenta o emprego lixo, e as propias cifras absolutas de desemprego para a muller traballadora e a mocidade obreira.

O roubo de vivendas a familias traballadoras e o continuado ataque ao sistema público de pensións, sanidade, educación e coidados entre outros, completan un panorama sombrío para a clase obreira nos próximos anos.

TRABALLAR SEN SOLDO

Nos portais de traballos multiplícanse as ofertas de emprego sen soldo, a cambio de teito e comida, mentres a patronal e os seus medios de comunicación plantexan descaradamente abolir o salario mínimo, abaratar aínda máis o despedimento e privatizar a prestación por desemprego para converter a nosa miseria en negocio redondo para aseguradoras, ETTs e axencias privadas de colocación. A redución do prezo da forza de traballo é o pan de cada día e, así, a maioría de soldos xa non permiten chegar a fin de mes. Utilízase, especialmente, a sobreexplotación da forza de traballo migrante con esta fin.

Baixo o ditado dos monopolios e as súas unións e tratados imperialistas (UE-OTAN-EUROPOL), destrúense sectores enteiros da produción como a construción naval e a minaría do carbón, mentres o Estado e a Xustiza da patronal encarceran e perseguen a sindicalistas e folguistas por todo o Estado. Son máis de 150 anos en penas de cárcere e multas por defender os dereitos da clase obreira, por reivindicar a organización e a loita sindical clasista diante das medidas do único capitalismo posíbel. Non deixaremos sos aos centos de compañeiros e compañeiras represaliadas. É necesaria a máis ampla mobilización dende os centros de traballo, dende as nosas organizacións sindicais e dende o Partido Comunista para responder con forza que a represión NON PASARÁ!.

O imperialismo aumenta de forma constante o gasto militar e xeneraliza os seus escenarios de guerra por zonas cada vez máis amplas do planeta.

BASTA XA DE FALSAS ILUSIÓNS!

Para intentar retrasar a constitución da Fronte única da clase obreira e o pobo traballador, os monopolios lánzannos falsas alternativas con amplo apoio dos grandes grupos mediáticos, consignas e falsas esperanzas dirixidas á “xente” “indignada”, sobre as posibilidades de rexenerar e humanizar a ditadura capitalista que eles chaman “a nosa democracia”.

Os e as traballadoras non podemos confiar outra vez máis, en quen vén  salvar e refundar o capitalismo vendéndose como os portadores dun “cambio” (de fachada) e postulándose como relevo do desprestixiado e podrecido bipartidismo. Basta de falsas ilusións! Son o mesmo can con distinto colar. Non podemos confiar na “nova” socialdemocracia para que siga administrando a miseria, as mesmas políticas antiobreiras e antipopulares, traizonando as súas propias promesas fraudulentas como o fixo o goberno Syriza en Grecia, que non dubidou en sacrificar unha vez máis á clase obreira grega capitulando diante das imposicións do imperialismo europeo e dos monopolios.

O único camiño para a clase obreira é loitar como fai a clase obreira en Coca Cola, loitar como nas concas mineiras, e como outros tantos exemplos que brinda a diario a clase obreira, en definitiva loitar como loitaron en Chicago.

O único camino para a clase obreira é acumular forzas baixo bandeira propia, agruparse, UNIR AS LOITAS, organizarse e prepararse nos seus centros de traballo, nas súas Asembleas, nas súas organizacións sindicais, nos seus Comités de Unidade Obreira (CUO) para sumar forzas e superar  a división sindical que debilita e merma a capacidade de loita do Movemento obreiro. Para defender os nosos dereitos necesitamos fortalecer o noso Partido Comunista, porque a única posibilidade de recuperar os nosos dereitos é acabando coa explotación, construíndo o noso propio Poder e iso só pode facelo a clase obreira organizada, organizando consigo ao conxunto do pobo traballador empobrecido  e explotado, e baixo a dirección política do seu propio Partido de clase.

UNIR AS LOITAS PARA ALCANZAR VICTORIAS!!
NON! Á REPRESIÓN DA LOITA OBREIRA E SINDICAL
TRABALLADORA, TRABALLADOR, ÚNETE AO PARTIDO COMUNISTA
Unid@s somos fortes. Organizad@s, invencíbeis
En cada centro de traballo, en cada barrio,
Partido Comunista! Mocidade Comunista!

Enviado por:
Comunistas da Galiza P.C.P.E.
-comunistasdagaliza@gmail.com-
30 de abril de 2015 20:46
_______________________