terça-feira, janeiro 17, 2017

A mobilización popular consigue a renuncia da acusación contra o activista Diego Lores - Onte chegaba a comunicación ao peche que viña mantedo a veciñanza de Coia na igrexa do significativo barrio vigues - "Quéren-nos en soidade, teran-nos en común",


O pasado xoves 12 de xaneiro, tiña lugar un acto en Ferrol, en solidariedade coa loita veciñal contra o malgasto no barrio vigués de Coia, concretado na loita da Rotonda, onde o alcalde  vigués, o socioliberal Abel Caballero, empeñou-se na colocación dun barco pesqueiro -o Bernardo Alfageme- na rotonda do barrio, gastando centos de miles de euros, mentres moita xente do barrio estaba pasando moitas necesidades e nos servizos sociais municipais escaseaban os recursos. Foi unha loita veciñal exemplar, mais onde desde a Alcaldía ordenou-se utilizar a violencia contra a veciñanza e así foi imposto o malgasto coa colocación do barco pesqueiro na rotonda pola forza. Un axente rompeu un dedo no forcexeo e aproveitaron para acusar ao activista Diego Lores de atentado, a pesar de que o Fiscal non veu indicios de delito algún, a acusación particular solicitaba tres anos e medio de prisión e mais de 30.000 euros de responsabilidade civil. Todo un despropósito auspiciado pola alcaldía. A mobilización popular non se fixo agardar, desde a propia veciñanza, até organizacións sociais, sindicais e políticas. A relación de persoas do mundo da cultura, das artes, dos movementos sociais, ... que asinaron o manifesto, é unha mostra do significado popular da loita veciñal e da calidade humana de Diego Lores e d@s activistas do barrio vigués. En Ferrol proxectou-se un pequeno corto que convidamos a ver: #MoitoPeixeRompeARede que resume a loita popular contra o malgasto na rotonda. Baixo o lema "Quéren-nos en soidade, terán-nos en común", tivo lugar unha Palestra-Coloquio á que se achegarón activistas da Asembleia Aberta de Coia. Desde as Marchas da Dignidade Ferrolterra, colleu-se a testemuña da solidariedade, repartindo-se follas informativas na Feira de Ferrol deste pasado Domingo e convocou-se unha concentración onte no Palco da Música do Cantón. Onte mesmo chegaba a nova de que retiraban a acusación e o proceso quedaba sobreseido e arquivado, Diego Lores, non ía ser xulgado e a mobilización popular conseguiu gañar a loita. Hoxe tiña lugar unha Rolda de Prensa pola mañá, para posteriormente dirixir-se até a Rotonda de Coia, para seguir denunciando o malgasto e a represión, pois hai que lembrar que desde que comezaron as protestas pacíficas en 2014, sufriron xa numerosas multas, detencións e a condena do activista Xurxo Romero.


Marchas da Dignidade Ferrolterra

#ColumnaFerrolterra

marchasdadignidadeferrolterra@gmail.com


Teléfono Ferrolterra
635 229 857

Páxina no Facebook da asemblea Aberta de Coia:
https://www.facebook.com/asembleaabertacoia/

Web de ODS:
http://odscoia.arkipelagos.net/

__________

Esquerda Unida de Narón denuncia a contratación da xestión do lixo en Navantia Ría de Ferrol


O cártel do lixo en Navantia Ría de Ferrol


Dende EU Narón queremos denunciar certas prácticas na contratación de empresas externas en NAVANTIA:
Como a contratación en NAVANTIA Ría de Ferrol dunha das empresas do que poderiamos denominar como o “cártel do lixo” para a Xestión Integral de residuos industriais.

Unha contratación pública adxudicada á empresa SERTEGO, filial de URBASER que foi sancionada pola Comisión Nacional  de Mercados e Competencia cun expediente no que están tamén Urbaser (daquela pertencia a ACS, agora é de Firion Investments, controlada pola transnacional chinesa Ying Zhan Investment), FCC, Valoriza (Sacyr) y Cespa (Ferrovial), así como a outras 35 empresas e as asociacións Aselip, Aceser y Arema con un total de 98,2 millóns de euros por repartirse o mercado de xestión de residuos e saneamento urbano.

Unha sanción imposta polo CNMC que para SERTEGO foi de 23.289.036 euros que a día de hoxe seguen dilatando o pago recorrendo ao tribunais.

Estas prácticas non melloran as condicións laborais das traballadoras  e traballadores, senón que se basean en pactos entre grandes empresas para aumentar os beneficios, a costa do diñeiro público.

Por todo isto consideramos que se deben coñecer cales foron as outras empresas ofertantes e os criterios da elección, pois os concursos públicos polo xeral sinalan un importe límite da licitación e as ofertas son por debaixo, adxudicándose ao mellor postor como último criterio. Neste caso cun presuposto de licitación 771.270,94€ e finalmente adxudicouse por 936.785,49 euros.

Convidamos a que calquera poida comprobar esta información cos seus propios ollos na web da Plataforma de Contratación do Estado.

(Axuntamos Resolución de CNMC).

GRUPO MUNICIPAL


ESQUERDA UNIDA DE NARÓN

Contas de Esquerda Unida Narón no facebook e no twitter.

Achegate xunta Nós, fagamos un novo Concello mais social, mais democrático, participativo e de Tod@s.

Enviado por:
Naron Esquerda Unida
-eu-naron@esquerdaunida.org-
16 de janeiro de 2017 16:31

Relacionada:
A CNMC multa con 98,2 millóns de euros ás grandes empresas de servizos urbanos por competencia desleal. | Publicado o 28/01/2015 | A corrupción non só salpica aos políticos. As filiales das grandes construtoras como FCC, Ferrovial, ACS e Sacyr e así ata 39 en total foron sancionadas pola CNMC con multas que suman 98,2 millóns de euros tras probar que acordaran entre elas non facerse competencia nas licitaciones públicas de xestión de residuos e saneamiento urbano, entre outras. | Ir á Web.

Documentación:
A Sala de Competencia do Consello da Comisión Nacional dos Mercados e a Competencia, ha dictado esta Resolución no expediente S/0429/12 Residuos, incoado de oficio pola Dirección de Investigación da extinta Comisión Nacional da Competencia con data 4 de xullo de 2013 contra 37 empresas e dúas asociacións, e ampliado o 13 de marzo de 2014 contra 17 empresas e unha asociación máis pola existencia de indicios racionais da comisión por parte das empresas incoadas dunha infracción do artigo 1 da Lei 15/2007 de 3 de xullo, de Defensa da Competencia (en diante LDC).| Baixar/Acceder.

_______________

segunda-feira, janeiro 16, 2017

A Plataforma convoca Rolda de Prensa en Ferrol: AcuaEs, Augas de Galicia, Partido Popular, Emafesa, Concello de Ferrol, Concello de Narón, ... Depuradora (Edar Prioriño). - Mércores 18 de xaneiro


PLATAFORMA NA DEFENSA DOS SERVIZOS PÚBLICOS, POLA REMUNICIPALIZACIÓN

Convocatoria Rolda de Prensa

Día: Mércores 18 de xaneiro.
Hora: 17:00hs (5 da tarde).
Lugar: Casa do Concello de Ferrol (Praza de Armas,s/n.)
Asunto: AcuaEs, Augas de Galicia, Partido Popular, Emafesa, Concello de Ferrol, Concello de Narón, ... Depuradora (Edar Prioriño).

O próximo mércores 18 de xaneiro, ás 17 hs na sala de prensa do Concello de Ferrol, a  Plataforma na Defensa dos Servizos Públicos, pola Remunicipalización, celebrará unha roda de prensa para informar á cidadanía a respecto das últimas novas referidas ao saneamento da Ría de Ferrol.

Esta Plataforma, como herdeira das loitas contra o cobro da taxa ilegal imposta polo goberno de Rey Varela, e herdeira da Comisión Social de Seguimento  e Control Popular da implantación do sistema de saneamento, segue con preocupación os últimos movementos de Augas de Galicia e os acordos aos que ten chegado cos alcaldes de Narón e Ferrol.

As obras levadas a cabo polas empresas Acciona e FCC, cun custe de 37.610.169,49 millóns de €, e que eran responsabilidade nun 90% do ente estatal Aguas de las Cuencas de España (Acuaes), foron recepcionadas por Augas de Galicia sen que o sistema estivera en condicións de funcionar. O atraso na realización das obras, mesmo o tramo da Malata está sen rematar, fixo que se perderan unha parte importante dos Fondos Europeos que se agardaban para o financiamento da mesma. O anterior alcalde Rey Varela, nunha visita ás instalacións en xuño de 2014, aseguraba que ese mesmo verán, estaría funcionando a pleno rendemento.
* https://www.youtube.com/watch?v=d7DaXNrYrps
Como se demostrou na visita que realizou en setembro de 2015 o actual alcalde Jorge Suárez, e o concelleiro de Servizos nese momento, Bruno Díaz,  as instalacións de Cabo Prioriño estaban nunha situación lamentable e nunca chegaran a funcionar. Eran tempos nos que o director de Aguas de Galicia, Gonzalo Mosquera, insistía en que se depuraba unha “parte importante das augas fecais de Ferrol”; eran tempos nos que o alcalde de Ferrol aseguraba que ía impugnar o convenio con Aguas de Galicia e que ía devolver a taxa ilegal cobrada por un saneamento inexistente.
* https://www.youtube.com/watch?v=d7DaXNrYrps

* http://www.abc.es/local-galicia/20150903/abci-ferrol-agua-emafesa-201509022045.html
Agora, desde a Plataforma vemos con preocupación como despois dunha campaña de presión mediática por parte de Aguas de Galicia e o Partido Popular, denunciando a parálise do goberno municipal neste tema, o novo director, desde outubro de 2015, de Aguas de Galicia, Roberto Rodríguez, e antigo xerente do Consorcio Galego de Servicios de Igualdade e Benestar, chega a un acordo cos dous alcaldes, o de Ferrol e Narón, para que o sistema entre en funcionamento o 1 de abril deste ano, e será EMAFESA, e non Aguas de Galicia, quen xestione provisionalmente a depuradora de Prioriño, que pasará posteriormente a mans da mancomunidade de municipios da Ría.

Desde a Plataforma esiximos:
1º Responsabilidades aos xestores de Aguas de Galicia, ente pertencente á Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio que preside Beatriz Mato, polo engano reiterado á cidadanía desta comarca en relación á situación da EDAR e o conxunto do sistema de saneamento, con defectos construtivos que fixeron imposible ate agora a súa posta en funcionamento.

2º Responsabilidades ao anterior alcalde de Ferrol, agora actual Conselleiro de Política Social, Xosé Manuel Rey Varela, xunto ao seu equipo de goberno municipal no período 2011-2015, por utilizar a mentira e o engano, cobrando unha taxa ilegal por un saneamento inexistente, co fin recaudatorio de facer frente aos gastos de amaño dunha infraesrutura recepcionada por Augas de Galicia en estado deficiente.

3º  Solicitamos que o alcalde de Ferrol informe da situación das xestións levadas a cabo diante da Fiscalía; dos termos do novo convenio con Aguas de Galicia e que pensa facer coa taxa que se cobrou de xeito irregular por parte de EMAFESA durante o goberno de Rey Varela.

4º Solicitamos que o alcalde de Ferrol aclare en que consiste o compromiso económico requerido por Aguas de las Cuencas de España (Acuaes), do Ministerio de Agricultura, Pesca, Alimentación y Medioambiente, para comezar co funcionamento do sistema de saneamento. Este concello perde poboación, xa baixamos dos 69 mil habitantes, e cada vez somos mais pobres, polo que sería insoportable, que se nos fixera pagar, vía modificación de crédito, ou vía imposto municipal, unhas obras que en todo caso son de interese xeral, e que pola mala xestión dos responsables políticos do PP, perdeu parte dos Fondos Europeos para financiarse.

4º Solicitamos urxentemente á cidadanía de Ferrol que tome consciencia da situación á que nos enfrontamos:
  • Un sistema de saneamento que sigue en cuestión en canto á súa efectividade e un sistema declarado obsoleto pola Unión Europea, que mezcla augas pluviais e fecais.
  • Un sistema que non cumpre con PXOM actual de Ferrol-Naron.
  • Un sistema que presenta opacidade no proxecto e inconsistencia do mesmo na sua implementación.
  • Un sistema de saneamento cun elevado custe enerxético (perto do 40% dos custos do sistema son gastos de enerxía eléctrica), e de mantemento (12 tanques de tormenta e a estación de bombeo que ten que elevar a auga a máis de 50 metros de altura na Malata), que imos ter que custear entre todas e todos.
Polo tanto un sistema que temos que comezar a transformar xa en moitos aspectos (eficiencia, medioambiental, económicos...). Desde esta Plataforma propoñemos como medidas inmediatas a tomar as seguintes:
  • Unha mellora substancial desde o punto de vista de control de   verquidos. Pode darse a situación que se realicen vertidos á Ria para rebaixar o custe enerxético como denunciaron os mariscadores da zona de Perillo na Coruña. Cumpriría pois instaurar un protocolo de control auditable de vertidos para evitar os intencionados ou accidentais.
  • Control auditable de operacións de limpeza dos tanques e do equipamento que o precise, para evitar paradas de bombeo por dificultades nas aspiracións das bombas.
  • Adaptación do saneamento ao PXOM actual que obriga a separar as augas residuais (pluviais e fecais), coas conseguintes reformas técnicas no sistema, comezando polos tanques de tormenta que aínda están por construír.
  • Información veraz sobre os custos de depuración baseados en parámetros irrefutables como variación de caudais inverno/verán, custos eléctricos.
Esta Plataforma, na rolda de prensa que convoca para o próximo 18 de xaneiro, explicará estes e outros moitos asuntos diante dos medios de comunicación, ás 17hs na sala de prensa do Concello de Ferrol.
Ferrol, 15 de xaneiro de 2017

PLATAFORMA NA DEFENSA DOS SERVIZOS PÚBLICOS, POLA REMUNICIPALIZACIÓN
Abonda de saqueo! Hai outras alternativas! Si se pode!
Pódese, débese e precísase!

    Alexandre Carrodeguas.
    Fernando Ramos Armesto.
    Pablo Portero Arnaiz.
    Bernardo Rego Gárate.
    Lupe Ces Rioboo.

remunicipalizacion.plataforma@gmail.com

https://plataformaferrol.blogspot.com.es/

__________

“O que está a acontecer na União Europeia é uma mentira”, afirmou a eurodeputada Catarina Martins este domingo, em Berlim, numa homenagem a Rosa Luxembugo organizada pelo Die Linke - “...todos somos vítimas de uma União Europeia que ataca direitos dos trabalhadores para proteger os grandes bancos e corporações”


O que está a acontecer na União Europeia é uma mentira”, afirmou a eurodeputada Catarina Martins este domingo, em Berlim, numa homenagem a Rosa Luxembugo organizada pelo Die Linke, continuou  “...todos somos vítimas de uma União Europeia que ataca direitos dos trabalhadores para proteger os grandes bancos e corporações”... "Nós não temos de escolher entre os neoliberais e a direita. Podemos escolher a democracia e os direitos dos trabalhadores".

O Esquerda.net transcreve, na íntegra, a intervenção de Catarina Martins:

Agradeço ao Die Linke o convite para estar convosco neste dia.

Um dia para honrar Rosa Luxemburgo, uma mulher cuja vida nos inspira a todos, uma feminista que abriu-nos o caminho, uma militante anti-guerra, e uma marxista cujo pensamento e luta moldaram e reforçaram a esquerda.

E no começo de 2017, o ano de todos os riscos políticos e um ano eleitoral na Alemanha, precisamente quando comemoramos cem anos da Revolução de Outubro.

Estou aqui hoje em solidariedade. Os problemas no meu país, Portugal, e aqui, na Alemanha, podem ser diferentes. Mas todos somos vítimas de uma União Europeia neoliberal que ataca direitos dos trabalhadores para proteger os grandes bancos e corporações.

Em Portugal, o salário médio é metade do vosso salário mínimo. O nosso salário mínimo líquido está abaixo dos €500 por mês. 10% dos trabalhadores são pobres. O desemprego jovem está acima dos 25%. Mais de 70% da pensões de reforma são mais baixas do que o salário mínimo. Uma em cada cinco pessoas é pobre. Uma em cada três crianças é pobre.

Portugal é também um dos países europeus onde mais anos se tem de trabalhar para conseguir uma pensão de reforma. Os trabalhadores em Portugal têm dos horários mais longos de toda a Europa trabalham mais dias do que a média europeia. Os gregos, ainda mais horas.

Portanto, se alguém vos disser que a Europa do Sul é preguiçosa está a mentir. Se alguém vos disser que trabalhadores na Alemanha estão a pagar a preguiça do Sul, é mentira.

O que está a acontecer na Europa é a repetição de uma velha mentira, ou de um truque de magia básico:

Quando o 1% dos mais ricos acumula ainda mais riqueza, e quanto os restantes 99% da população estão a ficar mais pobres, apontando o dedo aos mais pobres - a Europa do Sul, os migrantes, os refugiados, as minorias - isto é uma forma de evitar que as pessoas olhem para quem nos está a roubar. Apontar para a Europa do Sul enquanto o capital financeiro nos assalta em casa.

A coisa mais revolucionária que alguém pode fazer é proclamar o que está a acontecer".

E o que está a acontecer na União Europeia é uma mentira.

Prometeram-nos uma União Europeia de paz e desenvolvimento. Mas agora, quando olhamos para a crise económica, a crise de refugiados, muralhas a serem construídas, o surgir da extrema-direita, a política do medo e do ódio, em tantos países europeus, a total inabilidade das instituições europeias em lidar com o aquecimento global, nós sabemos que a promessa era uma miragem. Mesmo os que acreditaram e trabalharam para cumprir a promessa de uma União Europeia da solidariedade e coesão, sabem que a União Europeia de hoje é parte da crise. Portanto nós devemos questionar as nossas instituições comuns. Não porque não acreditamos na solidariedade e coesão, não porque tenhamos desistido dos objetivos da paz e desenvolvimento, mas precisamente por sermos solidários, por queremos coesão, desenvolvimento e paz.

Após a crise financeira de 2007-2008, governos em todo o mundo prometeram novas regras para controlar o sistema bancário e proteger os cidadãos. Em vez disso, criaram novas regras para limitar a democracia e proteger o setor financeiro.

A crise de dívida privada que Portugal atravessa, tal como Espanha, Itália e Grécia, foi criada para salvar bancos. E foi a desculpa perfeita para impor um processo de neoliberalização rápida dos países europeus. Privatizações, liberalizações, desregulação, o enfraquecimento do estado providência, ataque aos direitos laborais, precariedade.

Nenhuma das políticas liberais impostas resolveu qualquer problema. As dívidas públicas sobem na zona euro porque a austeridade criou uma crise económica para baixar os direitos dos trabalhadores e os salários. E quando os salários baixam num país, isso cria pressão em todos os restantes para baixarem salários também.

Os salários baixos em Portugal estão a pressionar a descida dos salários na Alemanha. Não porque seja essa a escolha dos trabalhadores, ou porque seja sequer uma necessidade económica, seja em Portugal ou na Alemanha, mas porque o capital financeiro necessita de baixos salários para aumentar os seus lucros.

Educação, saúde pública, serviços públicos, estão cada vez mais frágeis, não porque não há dinheiro, mas porque é aí que está o dinheiro. E a banca internacional e as corporações querem ficar com ele.

Quando tratados e regras europeias substituem as escolhas democráticas dos parlamentos nacionais e entregam poder a instituições que nenhum de nós elegeu, não é porque cada decisão nacional poderia atacar a solidariedade europeia -olhem para todos os regimes proto-fascistas que a União Europeia tem como parceiros- é porque soberania popular, democracia, é um obstáculo ao projeto neoliberal europeu (e os ataques à democracia escalaram de intensidade com os acordos CETA e TTIP que submetem estados a corporações). Neoliberais odeiam democracia e é por isso que têm medo de trabalhadores com direitos e organizados.

Após cinco anos de cortes de salários e pensões, de privatizações de setores estratégicos e empresas públicas, desregulação do código laboral, depois de cinco anos de políticas neoliberais, Portugal não conseguia gerir o problema da dívida pública ou do défice orçamental, e não conseguia resolver sequer os problemas bancários, a economia afundou e o desemprego causou a maior onda de emigração desde a ditadura fascista e a guerra colonial dos anos 60. Mas durante todo este tempo, as instituições europeias e o governo europeu apresentaram Portugal como um bom exemplo.

Mas quando, após as eleições de 2015 que permitiram um governo minoritário apoiado pela esquerda no parlamento, houve uma pequena recuperação de salários e pensões, quando as privatizações pararam, quando algumas medidas de combate à pobreza foram implementadas, a economia recuperou um pouco, alguns empregos foram criados e até o défice baixou. E foi aí que as instituições europeias começaram a dizer que Portugal era um problema.

É óbvio que o problema a dívida pública se mantém. E vai-se manter enquanto não reestruturarmos a dívida. Porque o problema da dívida não foi criado apenas por Portugal, mas por uma resposta europeia trágica à crise financeira e por uma união monetária desenhada para ser uma auto-estrada do capital da periferia para o centro.

E estou consciente de que os trabalhadores alemães não sentiram benefícios desta política. Porque esta transferência de riqueza não aconteceu entre os trabalhadores portugueses e os trabalhadores alemães. Aconteceu de todos os trabalhadores para o capital financeiro.

Portanto, quando Schauble ataca Portugal, desconfiem. O problema para a Alemanha ou para a Europa não é o défice público de Portugal. Ele está apenas a usar o truque de magia para desviar a vossa atenção do Deutsche Bank e os verdadeiros riscos para a economia alemã.

Quando a direita e extrema-direita nos diz que os refugiados são terroristas e que a ameaça às nossas liberdades e segurança, desconfiem. Refugiados são vítimas do terror e estão a tentar fugir do terrorismo. A ameaça à paz é a militarização da Europa e a guerra. A ameaça à liberdade e segurança são as políticas reacionárias que negam direitos iguais às mulheres ou às minorias.

E quando os sociais democratas e os conservadores nos dizem que se atacarmos os tratados europeus, ou o Banco Central Europeu e as regras do euro, somos exatamente como a extrema-direita, eles estão apenas a tentar que a História chegue ao fim e que a austeridade seja o melhor a que podemos aspirar.

Nós não temos de escolher entre os neoliberais e a direita. Podemos escolher a democracia e os direitos dos trabalhadores.

A direita não tem nada para oferecer a não ser medo e ódio. A esquerda constrói a resposta em solidariedade, com esperança, sem medo. Como Rosa Luxemburgo nos ensinou, há um novo mundo que precisa de ser construído”.

Fonte: Esquerda.net | 15 de Janeiro, 2017 - 17:16h.
Fonte:  Foto de Paulete Matos.

Artigos relacionados:
__

sábado, janeiro 14, 2017

A sentenza do Tribunal de Xustiza da Unión Europea do pasado 21 de decembro non deixou indiferente a ninguén: Documentos prácticos sobre a clausula chan


Documentos prácticos sobre a cláusula chan.
Un manual de como detectar a cláusula chan nas nosas hipotecas e un escrito de reclamación de devolución de todo o noso diñeiro e os correspondentes intereses, para que podamos presentalo ante as entidades financeiras.


As primeiras filtracións do Real Decreto que previsibelmente se ía a aprobar no Consello de Ministros e que finalmente quedaron adiadas, anuncian que non será unha batalla fácil (Fala-se de que o decreto que quere consensuar o goberno con PSOE e C's, permitiran compensar aos bancos as débedas, derivadas da estafa das claúsulas chan, coas cotas de amortización pendentes)... é o resto que?.

A sentenza do Tribunal de Xustiza da Unión Europea do pasado 21 de decembro non deixou indiferente a ninguén. A banca viuse acurralada, ao Goberno pillóuselle "in fraganti" tapando as vergonzas da banca e o Tribunal Supremo sufriu unha nova perdida de lexitimidade, como sucede cada vez que se pronuncia o Tribunal Europeo.

A sentenza vén darnos a razón, unha vez máis, e confirma o que vimos sinalando desde fai moitos anos, as execucións hipotecarias son ilegais, as hipotecas están cheas de cláusulas abusivas e iso supón que se executaron centos de miles de desafiuzamentos de forma ilegal. Onte mesmo, un maxistrado do propio Tribunal Supremo sentenciou que "as execucións hipotecarias que teñan como causa a aplicación dunha cláusula chan son nulas, e o desafiuzado debería recuperar a súa casa".

Ante esta realidade, desde a PAH volvemos a elaborar un "Kit" que contén respostas ás dúbidas máis frecuentes sobre este asunto, un manual de como detectar a cláusula chan nas nosas hipotecas e un escrito de reclamación de devolución de todo o noso diñeiro e os correspondentes intereses, para que podamos presentalo ante as entidades financeiras. Igualmente inclúe un escrito de reclamación de devolución dos gastos de constitución de hipoteca, outra cláusula que tamén foi declarada abusiva recentemente.

Desde a PAH poñemos a disposición de todos os afectados pola hipoteca este Kit para que se distribúa nas asembleas de asesoramento colectivo e animamos á súa presentación de forma masiva. Somos conscientes de que non é só a cláusula chan, son todas e cada unha das cláusulas que conteñen as hipotecas as que converten en ilegais os préstamos hipotecarios e ante esta realidade desde a PAH imos esixir, unha vez máis ao Goberno que dea resposta á realidade de centos de miles de persoas, unha resposta que pase por recoñecer e lexislar as medidas que conteñen "As 5 da PAH", até que iso non se produza, non haberá resposta definitiva á estafa.

Neste sentido, estamos á espera das medidas que finalmente anuncie o Goberno de Mariano Rajoy. Cinco anos de precedentes ao servizo da banca, as propias declaracións do ministro de Guindos ou as primeiras filtracións do Real Decreto que previsibelmente se ía a aprobar no Consello de Ministros de onte (13.01.2017)e que finalmente quedaron adiadas, anuncian que non será unha batalla fácil (Fala-se de que o decreto que quere consensuar o goberno con PSOE e C's, permitiran compensar aos bancos as débedas, derivadas da estafa das claúsulas chan, coas cotas de amortización pendentes)... e o resto que? O que está claro é que nós non nos imos a render.

Os documentos en cuestión atópanse no apartado "documentos praticos" e son o documento número 45. Aquí enlácelos para descargalos de balde:

45. Kit cláusula chan e reclamación de gastos:
Fonte: Plataforma de Afetad@s pola Hipoteca.

Sentenza: Acceder/Baixar.

---
Stop-Desafiuzamentos da Rede de Apoio Mutuo de Ferrol Terra | Está Adherida ás PAHs (17.03.2013) e forma parte da Coordinación Galega de STOPs e PAHs.

Correo-e
:
forosocialdeferrolterra@gmail.com

Blogue:
http://stop-desafiuzamentos-ferrolterra.blogspot.com.es/

Páxina no facebook
:
Stop-Desafiuzamentos da Rede de Apoio Mutuo de Ferrol Terra
https://www.facebook.com/StopDesafiuzamentosDeFerrolTerra

Local
:
Avda. Castelao S/N.
Local de Arméria Soc. Coop. Galega
Traseira do Mercado Municipal de Caranza.
1406-Ferrol
______

sexta-feira, janeiro 13, 2017

Convocada en Ferrolterra unha mobilización popular no día de Acción Internacional contra o CETA - Sábado 21 de Xaneiro, ás 12 do mediodía no Cantón - STOP CETA, Non á Ditadura das Grandes Coorporacións Transnacionais, na Defensa dos Pobos e do Medio Ambiente


CONCENTRACIÓN UNITARIA EN FERROLTERRA
NA ACCIÓN INTERNACIONAL CONTRA O CETA
SÁBADO 21 DE XANEIRO

NO CANTÓN DE FERROL (NAS INMEDIACIÓNS DO PALCO DA MÚSICA) | ÁS 12 DO MEDIODÍA

STOP CETA
NON Á DITADURA DAS CORPORACIÓNS TRANSNACIONAIS,
NA DEFENSA DOS POBOS E DO MEDIO AMBIENTE.

Co obxectivo de participar na convocatoria internacional contra o tratado de comercio e investimentos entre a Unión Europea e Canadá (CETA - Tratado Económico e Comercial entre a Unión Europea e Canadá) que está convocada para o sábado 21 de xaneiro de 2017. Tratado que está previsto que se debata no Parlamento Europeo a principios de febreiro e que no caso de que se aprobe, repetirían-se os debates nos diferentes parlamentos estatais, mesmo sería bon que se levara na Galiza aos diferentes concellos e ao Parlamento Galego, para crear un debate popular máis xeneralizado, mais iso depende dos partidos políticos e dos seus intereses.

O CETA é un tratado, no cal a modo de exemplo, de estar en vigor afectaría de cheo na nosa economía e ao noso poder de decisión. Todos lembramos o asunto da Mina de Corcoesto (Cabana de Bergantiños) onde a empresa Edgewater (que aínda non renunciou definitivamente), de capital canadense quería explotar unha mina de ouro destruíndo montes enteiros e enchendo as nosa augas e ríos de cianuro mercurio. Pois ao rexeitar o proxecto a compañía mineira podería esixir unha indenización multimillonaria e sen someterse aos tribunais ordinarios de xustiza (neste momento ten que lixitar no Tribunal Internacional da Haya onde pide sobre 20 millóns). O CETA prevee un sistema de resolución de conflitos inversor-estado (ICS) de acceso exclusivo aos inversores estranxeiros.

O CETA, como o TTIP e o TISA, non son tratados beneficiosos para as clase traballadora e o resto das clases populares, tanto de Europa, como de USAmérica ou Canada, só benefician a grandes corporacións transnacionais que impoñen os seus criterios para que os estados lexislen no seu beneficio, a cambio de transsacións comerciais ou investimentos que na maioría dos casos son moi prexudiciais para os pobos e o medio ambiente.

COMUNICADO

O Tratado Económico e Comercial entre a Unión Europea e Canadá, (CETA polas súas siglas en inglés), e tamén coñecido como o "TTIP canadiense", polos súas similitudes con ese acordo, atópase na fase final do seu proceso de ratificación.

O CETA estivo a piques de quedar bloqueado no Consello Europeo pola negativa do Parlamento da rexión belga de Valonia a dar o visto bo á súa aprobación, pero finalmente as numerosas presións internacionais forzaron aos belgas a aceptar o tratado.

O próximo 24 de xaneiro o CETA será votado na Comisión de Comercio Internacional (INTA) do Parlamento Europeo; a Campaña NON ao TTIP, CETA, TiSA, así como moitas outras campañas europeas, convoca mobilizacións en todo o territorio o día 21 de xaneiro para incidir sobre a votación do Tratado en febreiro.

Na seguinte fase do proceso, a última antes da súa aplicación provisional, o acordo na súa totalidade (sen posibilidade de engadir enmendas) será votado no pleno do Parlamento Europeo, nos primeiros días de febreiro. En caso de ser ratificado, amplas seccións do tratado comezarían a aplicarse provisionalmente, de forma previa á ratificación final por parte dos distintos parlamentos estatais.

O CETA foi cuestionado por amplos sectores da sociedade civil, tanto na Unión Europea como en Canadá por non ofrecer garantías respecto da protección do medio ambiente e os dereitos fundamentais das persoas. Na Unión Europea, máis de 3,5 millóns de persoas asinaron unha petición en contra do CETA e o seu tratado gemelo, o TTIP, que negocian Estados Unidos e a Unión Europea.

Malia que varios anexos e "declaracións interpretativas" foron engadidas ao CETA a posteriori para tratar de sumar apoios, estes textos non modifican sustancialmente o acordo, que continúa presentando numerosos problemas:

O CETA autorizaría a miles de corporacións a demandar aos gobernos por adoptar medidas lexítimas e non discriminatorias para a protección da poboación e do planeta a través dun sistema de resolución de conflitos inversor-estado (ICS) de acceso exclusivo aos inversores estranxeiros. Un auténtico sistema legal paralelo ao que as corporacións poden acudir para defender os seus dereitos eludindo os tribunais existentes, e ao que nin as organizacións da sociedade civil nin as empresas nacionais teñen acceso.

Nun neto contraste cos dereitos das corporacións, as provisiovisión do CETA en canto a dereitos laborais e desenvolvemento sostíbel non poden ser efectivamente reforzadas mediante sancións e quedan-se en declaracións ocas que non equilibran outros capítulos do tratado que afectan aos dereitos das traballadoras e traballadores, ou á protección do medio ambiente.

O CETA limita seriamente a capacidade dos gobernos para crear, expandir e regular os servizos públicos, para revertir liberalizacións e privatizacións fracasadas.

O CETA fai que Canadá e a Unión Europea sexan máis vulnerábeis ás crises financeiras posto que se producirá unha maior liberalización dos mercados financeiros.

Un estudo independente dos impactos económicos do CETA predice que se perderán postos de traballo tanto na Unión Europea como en Canadá, e que os pequenos beneficios do tratado seran fundamentalmente para os donos do capital, co consiguiente aumento da desigualdade.

O CETA podería aumentar o custo das prescripcións de medicamentos e impactaría negativamente en dereitos fundamentais como o dereito á privacidade e á protección de datos. Tamén limitaría a capacidade tanto da Unión Europea como de Canadá de actuar contra patentes excesivas.

As normas do CETA en canto a cooperación reguladora e ás regulacións nacionais poñerán obstáculos adicionais ás regulacións e reforzarán o papel dos lobbistas corporativos nos procesos de elaboración das políticas, socavando potencialmente a adopción de políticas de interese publico.

En ambos lados do Atlántico, o CETA expoñería ás agricultoras a unha presións competitivas que minarían o seu modo de vida, obstruiría as políticas de compra pública de alimentos locais, e ameazaría os estándares de produción e procesamiento de alimentos, facendo imposíbel o desenvolvemento dunha agricultura sostíbel.

As medidas de precaución para protexer aos consumidores, á saúde pública e ao medio ambiente poden ser postas en cuestión polo CETA, xa que nin no texto nin nas declaracións anexas se protexe explícitamente o do principio de precaución na política regulatoria europea.

STOP CETA !
NA DEFENSA DOS POBOS E DO MEDIO AMBIENTE !

Colectivos que polo de agora convocan:
(Aberto á incorporación de máis colectivos)
Actualizada 16.01.2016 23:58

- A REVOLTA DE TRASANCOS COLECTIVO SOCIOCULTURAL.
- ASOCIACIÓN GALEGA CONTRA O MALTRATO A MENORES - AGAMME.
- BLOQUE NACIONALISTA GALEGO -BNG.
- DECIDE EN COMÚN.
- ESQUERDA UNIDA -EU.
- FORO GALEGO DE INMIGRACIÓN.
- FUCO BUXÁN A.C.
- FUNDAÇOM ARTÁBRIA.
- GRUPO DE CONSUMO FONTE DA UZ.
- LIGANDO.
- MARCHA MUNDIAL DAS MULLERES.
- MARCHAS DA DIGNIDADE FERROLTERRA.
- MUIÑO DO VENTO ASOCIACIÓN SOCIOCULTURAL.
- STOP DESAFIUZAMENTOS DA REDE DE APOIO MUTUO DE FERROLTERRA._____________

quinta-feira, janeiro 12, 2017

Exposición "Quessada e o seu tempo" en Ferrol - Visitas guíadas de balde os venres 13 e 20 de xaneiro, no Centro Torrente Ballester


Exposición "Quessada e o seu tempo" en Ferrol - Visitas guíadas de balde os venres 13 e 20 de xaneiro


Lembran que o ano 2016 foi declarado "Ano Quessada" en Ferrol? Saben que está aínda dispoñible a exposición "Quessada e o seu tempo" no Centro Torrente Ballester, e que poderán visitala ata o 31 de xaneiro de 2017?

Pois ben, para aproveitar ao máximo o pouco tempo que queda, dende Fuco Buxán organizaremos dúas visitas guíadas a esta exposición única e que pode que tarde moito tempo en repetirse de novo na nosa cidade.
As visitas guiadas terán lugar nas seguintes datas:

Venres 13 de xaneiro, ás 19:30h.
Venres 20 de xaneiro, ás 19:30h.

Estas visitas correrán a cargo do noso amigo, membro da xunta directiva, e tamén pintor Victor G. Novás. As visitas son completamente de balde e non é precisa inscrición algunha.
--
ASOCIACIÓN CULTURAL FUCO BUXÁN
Rúa Armada Española, 32 baixo
15406 - Ferrol
APARTADO DE CORREOS 240
C.P. 15400 - Ferrol
TELÉFONO: 981325492
EMAIL:  fucobuxan@gmail.com
www.fucobuxan.net
AXENDA | FACEBOOK | TWITTER | GOOGLE+.

Enviado por:
A.C. Fuco Buxán Fuco Buxán
-fucobuxan@gmail.com-
12 de janeiro de 2017 17:30

______________

María Manuela en Concerto, no Teatro Jofre de Ferrol, ás 9 da noite do venres 13 de xaneiro - A artista ferrolá achega-se novamente a facer soar a música galega e lusófona neste teatro histórico


María Manuela en Concerto, no Teatro Jofre de Ferrol, ás 9 da noite do venres 13 de xaneiro.

María Manuela é un símbolo de Ferrol na defensa da nosa lingua.

Cando no ano 1974 se xuntou ao seu compañeiro Miguel Varela, o Tranquilo, a música galega deu un salto cualitativo e moitos poemas galegos foron pouco a pouco inzándose de música. O dúo foi espallando poesía cantada por toda a xeografía galega e por fora da Galiza. Entre tanto foron gravando discos e rexistrando todo este proceso melódico e harmónico que inundaba os poemas de nova elocuencia compartida entre artes. María Manuela achégase novamente ao Teatro Jofre facer soar a música galega e lusófona neste teatro histórico. Espero que gosten como nós vamos desfrutar deste concerto.

Evento no facebook: Acceder.

María Manuela no facebook, na Galipedia.
____________

Palestra sobre o que está a passar na Síria esta sexta-feira na Fundaçom Artábria, 13 de janeiro às 20.00hs - Com Óscar Valadares, ativista de Mar de Lumes


Palestra sobre o que está a passar na Síria esta sexta-feira na Fundaçom Artábria


Na próxima sexta-feira 13 de janeiro às 20.00hs decorrerá no nosso Centro Social umha palestra com Óscar Valadares, ativista de Mar de Lumes, ao fio do que está acontecer na Síria, das últimas novidades dum conflito que sobarda os límites daquel país e das implicaçons que este está a ter no plano internacional.
--
Travessa de Batalhons nº7   Esteiro
15403 Ferrol - GALIZA
Telefone:  +34 981 35 29 86
www.artabria.net

Segue-nos em twitter @fartabria e em facebook!
....
 A Fundaçom Artábria é um projecto popular em defesa da língua e cultura nacional, os valores solidários e os direitos históricos da Galiza. Entidade de carácter sociocultural sem ánimo de lucro que está declarada de Interesse Galego e classificada de interesse cultural, com o nº 54 no registo de fundaçons da Xunta de Galicia.

Enviado por:
Fundaçom Artábria
-artabria@artabria.net-
12 de janeiro de 2017 16:27

_____________

quarta-feira, janeiro 11, 2017

Ses en Concerto, presentando, en Narón, o seu último e cuarto traballo 'Opoñerse á extinción', no Pazo da Cultura, este sábado 14 de xaneiro


Ses en Concerto, presentando o seu último e cuarto traballo 'Opoñerse á extinción', no Pazo da Cultura de Narón, este sábado 14 de xaneiro, ás 8 da tarde.

Nunca se foi, pero xa volve SES, rebosante de enerxía cun novo disco baixo o brazo. Chámase Opoñerse á extinción e estará na rúa o 2 de decembro con once temas que arrecenden á cantora bergantiñana en cada acorde.

Opoñerse á extinción é o cuarto álbum dunha SES que sigue sendo pura forza, inconformismo e paixón. Nel segue a liña do seu inconfundible estilo que a levou a converterse na artista máis relevante do país nos últimos anos e nun auténtico fenómeno social que non deixa de medrar.

Ela mesma define así este seu cuarto disco:
"O título 'Opoñerse á extinción' é a síntese da actitude que amosa o disco. A honestidade, a lucidez e tamén a rabia de sabernos en vías de desaparición inminente e inxusta, mais coa forza, o orgullo e o vitalismo de quen non asume o autoodio que tentan inculcarlle. Creo que é un traballo humilde, sincero e profundamente namorado da cultura á que pertence. É un disco de amor".
Este novo traballo continúa na liña dos dous discos anteriores, cunha onda ecléctica que vai do rock ao blues pasando pola canción de autor latinoamericana, pero atrevéndose desta volta con novas sonoridades e deixando máis espazo para a cantareira que hai no seu interior.

A SES compositora vai medrando e madurando, aínda que sigue a tratar os temas de sempre: o amor en todas as súas versións (inclúe unha canción dedicada á filla dunha das súas cantoras), sen esquecer un tema clave da súa personalidade como artista, a denuncia social.

http://ses.cunde.gal/
_____________

Acción, desde Ferrolterra, en Solidariedade con Diego Lores e a Asemblea Aberta de Coia (Vigo) - Domingo 15 e Luns 16 de Xaneiro - Moi interesante Vídeo: #MoitoPeixeRompeARede


Acción, en Ferrolterra, en Solidariedade con Diego Lores e a Asemblea Aberta de Coia (Vigo).

O pasado luns 9 de xaneiro, tiña lugar en Ferrol, un acto público: "Quéren-nos en soidade, teran-nos en común", unha Palestra-Coloquio á que se achegarón activistas da Asembleia Aberta de Coia (Vigo) O xuntanza tivo lugar no salón de actos do #AteneoFerrolán que iniciou coa proxeción da curtametraxe #MoitoPeixeRompeARede, unha peza de 8 minutos que fai un repaso polos meses de loita veciñal na rotonda de Coia e polas consecuencias da mesma. Trataba-se de poñerlle voz e corpo ás loitas veciñais na defensa do ben común. Coñecer as resistencias que se tecen para frear os intereses especulativos e electoralistas, colocando a vida e os dereitos sociais no centro. Reflexionar sobre a solidariedade e o apoio mutuo como ferramentas fronte a represión das que denuncian e traballan pola xustiza social.

O acto estaba enmarcado na campaña de solidariedade con Diego Lores, unha das persoas represaliadas pola loita contra a instalación do barco Bernardo Alfageme nunha rotonda do vigués barrio de Coia.
Actos de Solidariedade en Ferrol
No transcurso do Acto compañeiras e compañeiros das Marchas da Dignidadse, comprometeron-se a contribuir, desde Ferrolterra, un pouco máis na campaña a prol da absolución do activista e referente social Diego Lores. Acordou-se repartir follas informativas na Feira de Ferrol, este domingo 15 de xaneiro, ás 11 da mañá nas inmediacións do Teatro Jofre. E facer unha acción en solidariedade co compañeiro represaliado, o vindeiro luns 16 de xaneiro ás 8 da tarde no Cantón, nas inmediacións do Palco da Música.


https://youtu.be/ISy2Ezu68w0

Nun manifesto publicado no segundo aniversario da loita veciñal na rotonda, o colectivo reiterou na súa inocencia e insistiu na falta de probas aportadas pola acusación de cara o xuízo do próximo 17 de xaneiro. Lores enfronta unha pena de tres anos e medio de prisión e 30.356 euros de responsabilidade civil pola denuncia dun axente municipal, que o acusa sen probas de agredi-lo e lesiona-lo.

Os feitos ocorreron o  15 de decembro de 2014, nunha das cargas policiais contra a veciñanza. "Diego sempre foi unha das caras máis visíbeis da loita da rotonda de Coia, polo que creemos que o seu procesamento non é casual. Pretenden que pague por toda a veciñanza, para que quede claro que sucede coas voces disonantes", consideran desde a Asemblea Aberta, e recordan que iniciaron a protesta pacífica contra este "proxecto megalómano e esperpéntico" porque representaba "un insulto e unha provocación" ante a falta de fondos para emerxencias sociais.

O comunicado sinala o "cúmulo de contradicións e incongruencias por parte da acusación particular (a Policía Local)" durante toda a instrución do procedemento. De feito, a propia Fiscalía determinou en dúas ocasións que non existen indicios de delito, polo que pediu o sobresemento do caso. O Ministerio fiscal determinou que as probas aportadas eran insuficientes e que non queda “acreditado debidamente que por parte do acusado se cometese a infracción criminal da que se lle acusa”.

Por estes motivos, centos de artistas, representantes públicos e profesionais de todos os ámbitos veñen de amosar o seu apoio e solidariedade coa absolución de Lores. "O que nós berrabamos hai dous anos, seguímolo berrando agora: as nosas armas son a razón, as arelas de xustiza social, a utopía dun mundo mellor. Non precisamos nin da forza nin da violencia", apuntan desde o colectivo veciñal, que sufriu numerosas multas e detencións, así como a condena do activista Xurxo Romero, pola súa defensa dos dereitos sociais da veciñanza de Vigo simbolizada na rotonda do Alfageme.

Marchas da Dignidade Ferrolterra

#ColumnaFerrolterra

marchasdadignidadeferrolterra@gmail.com


Teléfono Ferrolterra
635 229 857

Páxina no Facebook da asemblea Aberta de Coia:
https://www.facebook.com/asembleaabertacoia/

Web de ODS:
http://odscoia.arkipelagos.net/

Fonte dalgúns textos: A Detroit viguesa.
_____________

terça-feira, janeiro 10, 2017

Acción de Protesta e Denuncia diante dos Xulgados de Ferrol ante un novo Xuízo de Desafiuzamento e para demandar alternativa residencial e denunciar o desemprego, a pobreza e a exclusión social - Mércores 11 de xaneiro, ás 10 da mañá, diante do edificio dos xulgados de Ferrol


Concentración diante dos Xulgados de Ferrol ante un novo Xuízo der Desafiuzamento e para demandar alternativa residencial e denunciar o desemprego, a pobreza e a exclusión social.


As plataformas Stop Desafiuzamentos da Rede de Apoio Mutuo de Ferrrolterra e a PAH de Ferrol e Comarca, teñen convocado mañá mércores 11 de xaneiro, ás 10 da mañá, unha acción de proptesta e denuncia, diante do edificio dos xulgados de Ferrol.

Mañá vai ser desafiuzada unha nai e o seu fillo menor, de 16 anos de idade, o motivo é a falta de traballo e o empobrecemento. Desde as plataformas antidesafiuzamentos e polo dereito a unha vivenda digna e adecuada, mobilízamo-nos unha vez máis en demanda de xustiza social. J.T.Z. vai ser xulgada por falta de recursos económicos para facer fronte aos gastos correntes e de residencia, non pode pagar un alugueiro que lle garanta o dereito a unha vivenda digna e adecuada. Un caso máis en Ferrol que se ven somar ás múltiples situacións de inxustiza que se producen a diario. Nos últimos días mantemos xuntanzas coa concelleira de benestar social, para trasladar-lle problemas de exclusión social que se van somando aos que desde hai tempo persisten na cidade. Depende de nós da solidariedade, organización e mobilización, atopar solucións que non se transformen só en paliativas ou dependentes de por vida dos servizos sociais. Toda persoa ten dereito ao traballo ao benestar social e saúde tanto física como psíquica, a un nivel de vida adecuado, até alimentación, vestido e vivenda, e á mellora continua das condicións de existencia... os dereitos dos menores e adolescentes á protección efectiva... o dereito a unha vivenda digna e adecuada...  pactos, convenios internacionais, ... continuamente chaman ás administracións a lexislar para garantir-los, mais os gobernos miran para outro lado e tiran medidas para a galería sen importa a súa efectividade e cumprimento, mais estamos faltas de medidas estruturais de reparto efectivo da riqueza, rematar co malgasto e a corrupción e que sexa real a máximas política que agora todo o mundo asume, de primeiro as persoas... a non ser que non nos consideren persoas.

_______________

Autoconvocatoria para este xoves 12 de xaneiro, ás 7 no Ateneo Ferrolán: intentar conseguir unha nova mobilización unitaria en Ferrolterra, co obxectivo de participar na convocatoria internacional contra o CETA


O pasado 21 de Decembro, conseguimos en Ferrolterra facer unha mobilización unitaria contra a pobreza enerxética, con relativo suceso, pensamos que dado a data concreta, onde tiñan lugar os diferentes festivais de nadal nas escolas e ceas de empresa ou amizades..., mais conseguimos reunir-nos baixo unhas reivindicacións concretas 31 colectivos e organizacións que valoramos moi importante.

Desta volta pretendemos conseguir unha nova mobilización unitaria en Ferrolterra, mais o obxectivo é o de participar na convocatoria internacional contra o tratado de comercio e investimentos entre a UE e Canadá (CETA - Tratado Económico e Comercial entre a Unión Europea e Canadá) que está convocada para o sábado 21 de xaneiro. Tratado que está previsto que se debata no Parlamento Europeo a principios de febreiro, deste 2017, e que no caso de se aprobar, repetirían-se os debates nos diferentes parlamentos estatais, mesmo sería bo que se levara na Galiza aos diferentes concellos e ao Parlamento Galego, para crear un debate popular máis xeneralizado, mais iso depende dos partidos políticos e dos seus intereses.

O CETA é un tratado, no cal a modo de exemplo, de estar en vigor afectaría de cheo na nosa economía e ao noso poder de decisión. Todos lembramos o asunto da Mina de Corcoesto (Cabana de Bergantiños) onde a empresa Edgewater (que aínda non renunciou definitivamente), de capital canadense quería explotar unha mina de ouro destruíndo montes enteiros e enchendo as nosa augas e ríos de cianuro. Pois ao rexeitar o proxecto a compañía mineira podería esixir unha indenixzación multimillonaria e sen someterse aos tribunais ordinarios de xustiza.

O CETA, como o TTIP e o TISA, non son tratados beneficiosos para as clase traballadora e o resto das clases populares, tanto de Europa, como de USAmérica ou Canada, só benefician a grandes corporacións transnacionais que impoñen os seus criterios para que os estados lexislen no seu beneficio, a cambio de transsacións comerciais ou investimentos que na maioría dos casos son moi prexudiciais para os pobos e o medio ambiente.

Desde a Asemblea das Marchas da Dignidade de Ferrolterra, decidimos promover unha autoconvocatoria aberta a partidos, sindicatos, plataformas, asociacións, ... co obxectivo de realizar unha mobilización comarcal, contra este Tratado e contribuír en Ferrolterra á grande mobilización internacional que se vai producir en Europa e Canada, o vindeiro sábado 21 de xaneiro de 2017.

Acordamos promover unha autoconvocatoria:

Día: xoves 12 de xaneiro.
Hora: ás 7 da tarde.
Lugar: Ateneo Ferrolán (Rúa Madalena, 202-204).


Proposta:
Desde as Marchas propoñemos realizar unha Concentración con intervencións das organizacións participantes, o sábado 21, ás 12 do mediodía, no Cantón, fronte ao Palco da Música.

Enlaces de interese:

http://nonaminadecorcoesto.blogspot.com.es/

http://www.noalttip.org/movilizaciones-descentralizadas-contra-el-ceta-21-enero/

-
Marchas da Dignidade Ferrolterra

#ColumnaFerrolterra
marchasdadignidadeferrolterra@gmail.com


Telefono Ferrolterra:
635 229 857 ___

domingo, janeiro 08, 2017

Sobre o acordo PP-PSOE para non cortar a luz: Unha visión dende a Esquerda,... Por André Abeledo Fernández


Por André Abeledo Fernández [*]
08.01.2017

O hipócrita anuncio da lotaría de Nadal deste ano onde unha señora maior tenta emocionarnos só consegue indignarme, considero que este tipo de anuncios na actual situación son unha mostra de hipocrisía, cando na vida real permitimos que os nosos maiores e as nosas nenas e nenos pasen frío, ou morran nun incendio provocado por unha vela que ilumina o seu fogar ou unha fogueira que tenta espantar o frío do inverno.

A pobreza enerxética é unha vergoñenta traxedia que mata, a pobreza enerxética é unha consecuencia directa das políticas neoliberais que poñen ás persoas o servizo da economía.

Nos defendemos a economía ten que estar o servizo das persoas. 

Son máis de 5 millóns de persoas as que sofren a pobreza enerxética no Estado Español.

A pobreza enerxética, os recortes, a desnutrición infantil, o paro, forman parte dun auténtico drama para moitas familias que están a pasar por unha dramática situación.

Agora atopámonos con un pacto entre o PP-PSOE para non cortar a luz as familias que non poden pagala.

Esperamos que este acordo sexa unha realidade pero sobre todo que sexa a solución para máis de 5 millóns de persoas.

Pero o feito de que este acordo para evitar cortar a luz a fogares vulnerables non vaia a ser efectiva ata despois do inverno parécenos de entrada case unha broma macabra, pero o día dos “Santos Inocentes” foi onte e non hoxe.

Da a impresión de que é unha medida froito da desesperación que busca salvar os móbeis ante a resposta cada día máis contundente da cidadanía nas rúas.

Pero de ser unha medida desesperada que vai a solucionar o problema ben vida sexa.

Non foi unha casualidade que o PP-PSOE presentase este acordo o mesmo día que miles de persoas saíron as rúas  para denunciar o espolio das empresas enerxéticas coa necesaria complicidade dos gobernos de quenda.

O problema é que este é un acordo para cando pase o inverno, e polo de agora é un acordo sobre un papel en branco, o problema é que unha medida de urxencia non debe ser posposta.

Outro dos problemas é que parece que neste acordo pretendese unha vez máis que sexa o estado quen pague a medida, que sexamos todas e todos como no caso das autoestradas os que paguemos o custe de poñela en marcha.

Pero como no caso das autoestradas defendemos que deben ser as compañías eléctricas as que recorten os seus enormes beneficios, no noso modelo de sociedade os sectores estratéxicos e os servizos básicos non estarían en mans privadas, nin a soberanía nacional nas mans das multinacionais. 

É necesario nacionalizar as compañías eléctricas, á enerxía é un sector estratéxico que non debe estar nas mans de intereses privados, nin tampouco dos especuladores.

Tamén débense municipalizar os servizos básicos, servizos como a auga que é un ben de primeira necesidade imprescindible para a vida non pode ser un negocio có que lucrarse, debe ser un dereito fundamental.

Tampouco podemos esquecer que o PP-PSOE son os máximos responsables da liberación do mercado e de que o prezo da enerxía para os fogares teña subido un 70% nos últimos dez anos, son os gobernos do PP-PSOE os que estableceron sempre os diferentes marcos do mercado da enerxía en beneficio das empresas que conforman o oligopolio enerxético, son os que privatizaron o sector, son o mesmo PP-PSOE das portas xiratorias para case 100 ex-ministros e ex-altos cargos.

O anuncio de un acordo que pretende paliar a pobreza enerxética “para despois do inverno" non deixa de ser outra mostra da absoluta falta de empatía destes partidos có sufrimento alleo, có sufrimento do seu propio pobo.

Debemos esixir a paralización inmediata dos cortes de luz as familias con problemas económicos, esixindo ao goberno unha tarifa asequible a que poidan acollerse os consumidores domésticos e unha autentica tarifa social para familias con baixos niveis de renda.

Tamén  é moi importante continuar facendo presión dende todos os ámbitos, dende a rúa, dende as institucións e tamén dende os Concellos.

Todos os esforzos que fagamos son  poucos para acabar con este terrible drama humano que afecta a miles de familias, é preciso que loitemos a todos os niveis para dar unha solución a lacra da pobreza enerxética, porque a vida das familias non pode estar o servizo das multinacionais, e porque non somos unha mercadoría.

[*] André Abeledo Fernández (Narón, 1974), Concelleiro de EU Narón, militante comunista e sindicalista organizado na CIG. | Contas nas redes sociais: facebook, youtube, twitter, ...




Enviado por:
André Abeledo Fernández
-andre1474@gmail.com-
7 de janeiro de 2017 18:07
___________

sexta-feira, janeiro 06, 2017

Todos os feminismos son de clase - Entrevista de David García Aristegui á feminista e sindicalista Isabel Benítez, coautora do libro 'Panrico: la vaga més llarga'


Entrevista de David García Aristegui [1] á feminista e sindicalista Isabel Benítez [2], coautora do libro (Panrico: la vaga més llarga) sobre a Folga de Panrico, xunto a Homera Rosetti, mais agora, nesta entrevista Isa non só vai falar do libro que debemos promover para non esquecer que si se pode, si se ten vontade e funciona a solidariedade; mais sobre todo fala da esquerda, de sindicalismo e de feminismo cunha perspectiva moi clarificadora. Desde Ártabra 21, animamos-vos a que non deixedes de ler a entrevista e a facer-se co libro, polo de agora só en catalán.

En numerosas charlas e textos teus falas de feminismo de clase. Cal sería o seu oposto?

O feminismo de, por exemplo, Cristina Cifuentes, Inés Arrimadas ou Andrea Levy tamén é un feminismo de clase. Todos os feminismos son de clase, outra cousa é que sexamos conscientes ou non. É dicir, tradúcense en políticas, reivindicacións e programas de loita concretos nos que se reflicte cales son nosas prioridades, si todas as mulleres ou só algunhas, por dicilo en términos sinxelos. Cifuentes, Arrimadas e Levy teñen moi claro que a súa única meta é conquistar a igualdade de oportunidades para que selectas mulleres poidan explotar nas mesmas condicións a outras mulleres e homes. Para o feminismo burgués, no mellor dos casos, o dereito ao aborto é unha mera liberdade formal. Para nós, é un dereito que si non o garantes materialmente (na sanidade pública e gratuito) é papel mollado. Para o feminismo liberal burgués, a liberdade de mercado e a liberdade individual formal son a unidade de medida da emancipación feminina. Que os salarios sexan miserábeis, a ameaza dun desafiuzamento ou unha sanidade pública colapsada non son problemáticos nin para a crianza, nin a educación nin a familia.

Hai que insistir, entón, co feminismo de clase?

Si moitas compañeiras estamos falando de "feminismo de clase" é porque nos piden con ese título as charlas, pero tamén noutro sentido. A pugna político-ideolóxica neste campo é respecto dos feminismos dos anos 1990 e 2000, que puxeron as identidades (sexual, racial, orientación sexual) no centro, desprazando temas clave como o reparto da riqueza, e que a miúdo son reactivos a incorporar na loita de clases na súa análise, que no mellor dos casos fan unha trincheira decididamente feminista pero que é anticapitalista en sentido abstracto. É un feminismo interclasista que terá moito predicamento na academia e que a nivel político é moi impotente e en segundo que momento, até se desliza á manida "guerra de sexos" en lugar dunha política de clase anti-patriarcal. É obrigado recoñecer que as "organizacións de clase" deron unha resposta aberrante ás reivindicacións feministas desde fai décadas, xa non digamos respecto de a homosexualidade, pero é sintomático que evoquemos a loita das sufraxistas (que pelexaron polo sufraxio censatario das mulleres brancas, xamais o esquezamos) e ninguén queira saber que as bolcheviques foron as primeiras mulleres do mundo que conquistaron o dereito ao aborto público, gratuito e seguro, e o dereito ao voto a principios do século XX, cando até os anos 70 as francesas non podían conducir un coche sen permiso do marido.

Es unha das responsables da Secretaría de Loita Feminista da Coordinadora Obreira Sindical, é o feminismo a materia pendente de todos os sindicatos?


Si, participo na Secretaría de Lluita feminista da COS. Incorporar con solvencia o que significa ser, ademais de traballadora, muller é a materia pendente de todas as organizacións rupturistas, sexan políticas como sindicais. E nós non somos unha excepción. A participación política das mulleres ten un custo máis alto en términos persoais e vitais que para os homes. Primeiro temos as barreiras educativas que fan da obediencia, a compracencia e colmar as expectativas alleas como a quintaesencia do feminino. Logo está o estigma de que opinar, ser vehemente e, potencialmente, ter unha visión máis clara das cousas que o resto dos compañeiros de traballo, tampouco está premiado. A partir de aquí, a dinámica empresarial da "gran familia" e das pequenas e medianas empresas, tamén introducen unha dinámica paternalista e de chantaxe emocional cara ás mulleres moi concreta, por non falar do risco laboral engadido do acoso sexual e, tamén, do acoso moral ao que as mulleres son máis vulnerábeis, precisamente por esa estrutura de carácter que esixe de nós o patriarcado, segundo recollen os estudos da Organización Internacional do Traballo sobre mobbing. Outro aspecto é a moi alta temporalidade e o subemprego, somos as campioas do contrato a tempo parcial, o cal tampouco axuda a desenvolver acción sindical convencional. Superado todo isto, dáche conta de que as mulleres que se sindican e son guerreiras no traballo, son cadros sindicais preparados case para calquera batalla, axitadoras e comunicadoras de primeiro nivel, cunha capacidade de convocatoria e de combatividade a anos luz do resto.

Crees que as cousas melloraron nas organizacións respecto de fai uns anos?


Penso en Montse Castañé, dos mataderos de Vic, nas compañeiras de telemárketing de Terrassa ou nas mesmas traballadoras de Panrico. Ao dar o paso, o que poñen en xogo é moito máis, especialmente cando falamos da sobrecarga laboral que implica a presión social de levar adiante a crianza, a loxística e o mantemento do fogar, coidar de familiares dependentes... Hai moito traballo que discutir e debater respecto diso e avanzamos amodo. A liberación sindical parcial, por exemplo, debería priorizar mulleres antes que a homes; promover activamente a mulleres a cargos de responsabilidade; ser inflexibles coa vixilancia das actitudes e comportamentos sexistas, machistas, racistas, homófobos que poidan aparecer nas nosas asembleas e seccións. Cando ti suscitas un modelo sindical no que é evidente que se teñen que tomar medidas compensatorias para que nós tamén sexamos suxeito político todas e todos.

O libro 'Panrico: A folga máis longa' (Edicións de 1979, Setembro de 2016) foi un encargo que vos realizaron a ti e a Homera Rosetti. Hai moi poucos libros que traten temas sindicais, cal crees que é a razón?

Logo de vinte anos declarando a morte da clase traballadora, falar de sindicalismo parece algo pasado de moda. Existe a percepción de que é unha cuestión "xa superada", que non se pode aportar nada novo, que todo está dito... O desinterese forma parte do proceso de deconstrución da clase obreira logo da Transición, no sentido de proceso inverso do que fala E.P. Thompson respecto de Inglaterra. A medida que as centrais sindicais maioritarias adoptaron o discurso da "empleabilidade" en lugar do de reparto da riqueza, o sindical asóciase a "burocracia, xestión" do que hai e iso fixo que a reflexión sobre o que sucede no traballo ou no desemprego pareza un tema máis propio de académicos, de avogados e doutra xeración. Reforma laboral, folga xeral, ERE, suma e segue.

Que traballos hai interesantes ao teu xuízo sobre sindicalismo e temas laborais?

Sempre existiu e segue manténdose unha tradición de monografías sobre conflitos significativos (MiniWatt, Bruguera, Laforsa, etc) e puntualmente saen pequenas xoias como a etnografía sobre os astilleros de Cádiz, ou os achados de Klinamen con Abajo os restaurantes e demais. O que si que é certo é que, máis aló do ámbito académico e moi especializado, non hai moita bibliografía que aborde, como dicía a tese de Feuerbach de Marx, aquilo de estudar a realidade para transformala, que de claves explicativas e de subversión desde a experiencia militante, non desde as atalaias universitarias, do estado das cousas.

Panrico foi a folga máis longa das realizadas até o momento. En que contexto se produce?

É difícil transcender o titular que destaca o cuantitativo, a duración. Con todo, a folga de Panrico representou un NON con maiúsculas e unha vontade de confrontación nun momento crítico. Cando estala, no outono de 2013, facía un ano e medio da última folga xeral, pouco despois arrinca a folga da limpeza municipal en Madrid, en xaneiro de 2014 aparece o "efecto Gamonal", ao pouco tamén se inicia o conflito de Coca-Cola en Fuenlabrada... A conxuntura sociopolítica do "cero recortes, cero despedimentos" do persoal de Panrico era moi interesante, que este conflito se resolvese cunha vitoria, aínda que fose parcial, podía dar pé a un ciclo diferente. Por outra banda, o feito de que un irmán de Artur Mas fose directivo da empresa, tamén tiña o seu interese en pleno auxe soberanista.

Que papel xogaron as institucións durante a folga?

As traballadoras relatan como sentiron o aparello da Generalitat en bloque desde o primeiro minuto: presenza de Mossos d'Esquadra desorbitada, dilatación inexplicábel das reclamacións que evidenciaban que se estaban distribuíndo produtos doutras plantas en plena folga... Por non falar de que o Institut de Crèdit i Finances -público, dependente da Generalitat- facilitou a liquidez que a empresa non tiña para executar o plan de despedimentos contra o que se levantaban os traballadores... e que estaba impugnado nos tribunais. Ademais destes elementos, a historia da empresa é unha mini fábula da historia económica do Estado español onde a economía real termina devorada por fondos de investimento. Finalmente, o papel da dirección de CCOO -sindicato maioritario entre os huelguistas- que se comprometeu a desconvocar a folga, que recibiu pagos e liberados a cambio deste compromiso...

Que ensinanzas crees que hai que tirar da folga de Panrico?

Os ensinos da folga son diversas: dicir non ten un valor, é unha reivindicación da dignidade básica. As traballadoras insisten en que loitar serve, que a loita deulles importantes leccións, que sentiron que tiñan máis poder do que crían. A folga de Panrico desempoou as ferramentas do movemento obreiro (caixa de resistencia) e tamén a importancia do vínculo sociopolítico do Comité de Apoio e os grupos de apoio locais, para socializar o conflito e non acoutalo a unha empresa. Mentres durou a folga, non se fixo ningún ERE no polígono onde estaba a fábrica. Os mesmos traballadores explican que a folga permitiulles darse conta de que o que sucede nos tribunais tamén ten que ver coa combatividade que había fóra. Os inimigos desta asemblea de traballadores eran moi grandes, pero a sentenza do Supremo é unha sentenza política para permitir a venda da empresa. O ensino da folga de Panrico é que a loita de clases está viva. Unha traballadora nunha presentación ensinou-me orgullosa unha fotografía do seu fillo cunha pancarta para a manifestación do 25 de novembro e díxome: "isto aprendeu-no grazas á folga".

No prólogo de Vidal Aragonés reflíctese que "Unha cidade como Cornellà non é unha cidade dormitorio, senón unha poboación obreira; un operario de artes gráficas non é un 'precario' senón un proletario; quen traballa cosendo en casa para grandes multinacionais do téxtil está auto-explotada, non é unha 'emprendedora'. Somos clase traballadora". Hai unha guerra conceptual e lingüística onde o que nos xogamos é a capacidade para nomear o que somos e o que queremos cambiar. Cando Vidal describe Cornellà, está tomando partido, porque dicir "somos clase traballadora" é tamén enunciar a posibilidade de loitar por un destino común. O concepto "precariado" é un exercicio de distinción moi estendido entre os que se creron que por ter estudos superiores eran mellores que os que curraban desde os 16 anos. "Non son traballadora, son freelancer". Cando se ven traballando por catro duros e sen cobertura, entón é que "son precaria". Non me fales de "acción colectiva" porque o meu é diferente, eu teño vocación e teño estudos. Tamén é produto da derrota política dos anos oitenta, aquilo do fin da historia e o anticomunismo banal.

Nesta situación podemos utilizar a linguaxe propagandístico liberal -oco, xenérico- ou recuperar a política da verdade. Non é fácil, require pedagoxía -que non hai que confundir coa condescendencia-, e é verdade que na era do titular rápido ás veces é necesario ter precaucións lingüísticas para evitar equívocos. Non son fetichista das palabras, pero nomear o que somos e o que queremos cambiar tamén ten que ver con como vemos o mundo e describímolo... pero si esas palabras non se entenden, entón non me serven. Cada xesto encerra un xesto de clase e a práctica educa no exemplo. Pero si renegamos de falar de clases sociais e logo o significante que elixa (cidadán, p.e.) reénchoo de ambigüidades e de consignas contraditorias, non estou levando á xente ao meu terreo, senón que ao final, acabo falando o mesmo idioma que o PSOE, desoriento, desarmo politicamente á xente á que quería dirixirme.

Vólvese a falar por fin de clase traballadora nos medios de comunicación? Prodúcese xusto no momento no que irrompe unha nova política totalmente desconectada dos sindicatos e hexemonizada por cadros de clase media. Como o valoras?

Falar claro é un deporte que ás clases medias e, historicamente, á pequena burguesía, sempre lle resultou complicado. Viven atrapadas entre o quero e non podo, en estratexias familiares e persoais de despegue social e profesional, ser claros é arriscado e a ambigüidade calculada dá unha marxe de manobra crave. Si algo nos ensinou a historia do movemento obreiro, que ten séculos de experiencia, é que na loita de clases non hai atallos. Si ti queres cambiar o mundo desde a base hai que falar con claridade á quen queres convencer e facilitar a súa expresión. A ultradereita cando se dirixe á clase obreira fala claro, o partido nazi reciclou as formas organizativas do movemento obreiro alemán de entreguerras... Trump fala de clase obreira pero tamén Bruce Springsteen fai ostentación dunha estética obreirista. Para min a garantía transformadora dun proxecto político reside na súa implantación e na súa práctica cotiá, non na política propagandística e de xestos xenéricos de face á galería. Si buscas o voto de Amancio Ortega e dunha dependenta de Zara, a un dos dous está-lo enganando.

Si conquistas unha alcaldía falando da "xente" e es capaz de mobilizar "á xente" para que expulse aos axentes inmobiliarios e "xentrificadores" dos barrios, aí estarei vendo o teu potencial rupturista. Si pola contra, falas da "Clase traballadora" e logo, para manterche na alcaldía, desmobilizas a eses mesmos ou, cando intentan facer algo, dis-lles "mira, é que non temos tanto poder como criamos, facemos o que podemos" a túa política era vella antes de nacer. Na medida en que os cargos electos estean ao servizo da organización popular da resistencia ante a que está caendo, estaremos facendo nova política. E estar ao servizo das loitas non é, unicamente, visitar un campamento de traballadores en folga ou enviar-lles un comunicado -que iso está ben e é necesario- é poñer toda a maquinaria loxística, propagandística e recursos que che ofrece o parlamentarismo burgués para "armar ao teu exército".

Como valoras loitas como a das subcontratas da Resistencia Movistar, as Kellys no sector de limpeza, Sindicato de Manteros, Sindicato de Músicos etc... Crees que son fenómenos que están relacionados, estase transitando cara a un 'novo sindicalismo'?

É o síntoma de que o sindicalismo maioritario abandonou á súa sorte á clase traballadora que, fai 25 anos estaba nas marxes, e que agora é a fotografía maioritaria. E aos que quedan no núcleo duro, basicamente esta-lles ofrecendo unha mellor indemnización. Quen se leva a peor receita do "mercado de traballo" son as mulleres, as persoas inmigradas, a xente nova, si a iso sumas-lle a subcontratación (pública e privada) xa tes tes todas as papeletas para que o sindicato realmente existente sexa unha cousa entre exótica e que non che di nada, como no caso dos manteros.

Dicía Antonio García, un dos folguistas de Panrico, que onde CCOO e UGT non teñen o control da situación é onde nacen as flores das revoltas. Estas persoas, cando saltan, desbordan o sindicalismo de concertación, non teñen ese vínculo de confianza que lles permita sementar o medo nas asembleas, traficar con información privilexiada, anticiparse aos movementos. Esta xente fai novo sindicalismo no sentido de que ensaian novas fórmulas, son cautas pero saben o que queren e tamén teñen moi claro que o queren decidir elas por si mesmas. É un modelo moi diferente ao das eleccións sindicais e as charlas informativas unidirecionais, os pactos arriba e a ausencia de asembleas. A histeria que ten CCOO con fenómenos como as Kellys é tamén sintomática, un colectivo de mulleres que se organizando nunhas condicións moi difíciles, vense obrigadas a ter que explicar que non son de CCOO porque continuamente as suplantan ou as utilizan. As Kellys non existirían si o sindicalismo maioritario plantase batalla contra a externalización hotelera desde fai vinte anos.
---

Rebelión publicou este artigo co permiso do autor mediante unha licenza de Creative Commons, respectando a súa liberdade para publicalo noutras fontes.

Fontes: Rebelión e Diario 16.

Foto: Isabel Benítez e Homera Rosetti. |  de Victor Serri. | Diagonal.

[1] David García Aristegui (Madrid, 1974) é licenciado en Ciencias Químicas ola Universidade Complutense de Madrid. Durante os últimos anos traballou como desenvolvedor de software, especializado desde o 2005 no campo da bioinformática e o software libre científico. Foi codirector de Comúns, un dos únicos programas de radio dedicado en exclusiva á propiedade intelectual, dereitos de autor e copyleft. Exmúsico e moi interesado no movemento copyleft, escribiu diversos textos relacionados coa cultura e o coñecemento libre, dando diversas charlas sobre os conflitos que a propiedade intelectual está xerando no ámbito académico e científico.

[2] Isabel Benítez (Monterrubio da Serena, 1981) é licenciada en Sociología pola Universitat Autònoma de Barcelona, militante da Coordinadora Obreira Sindical e membro do consello de redacción de Directa.

Enviado por:
Lupe Ces
lupeces@gmail.com
2 de janeiro de 2017 16:21

http://lupeces.blogspot.com.es/

____

Nova concentración, en Ferrol, da Plataforma Salvar Sargadelos, este luns 9 de xaneiro


CONVOCATORIA  DA  PLATAFORMA  SALVEMOS SARGADELOS FERROL


NOVA CONCENTRACIÓN, O LUNS, DÍA 9 DE XANEIRO, ÁS 19:30, DIANTE DA GALERÍA SARGADELOS

A Plataforma “Salvar Sargadelos Ferrol” Convoca a cidadanía, Grupos políticos, Asociacións, Sindicatos...  a asistir a unha nova concentración o vindeiro luns, día 9 de xaneiro, ás 7:30 da tarde, diante da Galería Sargadelos, para dar conta e informar da situación e dos pasos que se están dando en defensa da permanencia nesta cidade da Galería Sargadelos, tanto polo que representa como manifestación da nosa propia cultura, como  por ser un  espazo emblemático para o tecido asociativo e cultural.

Reiteramos que a nosa reivindicación será sempre a DEFENSA DA CULTURA GALEGA que neste caso está presente no legado do insigne galeguista ISAAC DÍAZ PARDO a través do laboratorio de formas, xunto a LUIS SEOANE.

- Informamos que teremos unha entrevista co Sr. Alcalde de Ferrol este mesmo luns-9 ás 12 h na propia Casa do Concello co obxecto de intercambiar informacións e posibilitar as actuacións necesarias para evitar o peche desta Galería Sargadelos -Ferrol.

A plataforma acudirá cunha pancarta e con cartaces un luns máis a esta concentración, manifestando o desacordo co peche desta Galería.

Precisamos o apoio de todas e todos para acadar o obxectivo:

EVITAR O PECHE DA GALERÍA SARGADELOS- FERROL.-

- Saúdos

- Plataforma .-

Enviado por:
Salva Sargadelos
-salvarsargadelos@gmail.com-
5 de janeiro de 2017 16:07

_________