O RETORNO DA AUGA A MANS PÚBLICAS

Últimas publicadas

20140902

A Galiza que Merkel ignora, ... Por Xavier Vence Deza

Por Xavier Vence Deza
01.09.2014


Sra Chanceler:

Vén vostede e o seu nutrido séquito pasar revista de preto e marcar as liñas mestras a un Estado fallido dentro da UE. A matraca da “marca España” vai quedando reducida a unha versión metafórica e ampliada daquela histórica “Marca Hispánica” do imperio medieval de Carlomagno. Daquela, Galiza non formaba parte da Marca Hispánica e hoxe tampoco nos aporta un marco de futuro para o noso país.

A Galiza que lle vai mostrar o sr Rajoy estes días posiblemente vai ter ben pouco que ver coa Galiza real. Nin a realidade dos galegos e galegas se corresponde con esa fantasiosa recuperación que só gozan os bancos, os especuladores financeiros e os grandes oligopolios do IBEX35. Nin a cidadanía deste país é tan sumisa coas decisión da troika e dos bancos como veñen sendo Rajoy e Feijóo, por iso queren mudar as regras de xogo para manter de xeito truculento o poder. A maioría d@s galeg@s estamos abertamente en contra das políticas da troika, que tanto vostede como Rajoy defenden e impoñen con cruel desprezo do sufrimento que provocan na inmensa maioría da sociedade. As centos de miles de persoas paradas, as ultraprecarias, as falsas autónomas, as enfermas e dependentes, as estudantes sen bolsa e esa multitude nova obrigada a facer as maletas de novo, para ir maltirando na emigración, entre outros lugares nesa Alemaña que fai todo o posíbel por defender a súa industria pero que arrasa coa dos demais e tamén cos sectores primarios e o comercial, todas elas son unha acta de denuncia do súa política. Hoxe temos que recordarlle a vostede que o noso país non pode soportar máis o desbalde do noso naval, da pesca, do agro, do noso aforro.

Ben sabemos que Alemaña ten nas súas mans a batuta para marcar o ritmo da orquesta desafinada da UE e por iso non podemos acoller a Chanceler con simpatía. Pero tamén sabemos que se hai un goberno entregado ás receitas crueis e suicidas da troika ese é o do sr Rajoy.

Os galegos non podemos ignorar que as políticas de espolio da sociedade para rescatar unhas inviábeis finanzas especulativas -as españolas, as alemanas, as europeas e as americanas- están levando a unha severa pobreza actual: os recortes van acompañados de aumentos de impostos regresivos e mesmo do espolio dos aforradores. Pobreza actual que non é o preludio dunha bonanza futura senón dunha creba social aínda maior.

Máis aínda, que saiban Merkel e Rajoy que a maioría dos galegos non queremos esa UE supeditada á estratexia imperial americana en todo o mundo pero, en particular nos espazos sensíbeis que circundan Europa. E, como en todo hai graos, sentimos especial noxo –si indignación e noxo- pola sempre incondicional supeditación do Estado Español a esa estratexia imperial, en Irak, Siria, Ucraína ou en Palestina.

Artigo publicado o 30 de Agosto de 2014 no blogue persoal do autor:
http://xaviervence.blogspot.com/

[*] Xavier Vence Deza (Rodeiro en 1961) é Catedrático de Economía Aplicada da Universidade de Santiago de Compostela, escritor, comentarista político, ... Foi director do Idega no período 1991-95. Profesor invitado en diferentes universidades estranxeiras, formou parte de diversos comités de expertos de organismos internacionais. É coordinador do grupo de investigación ICEDE e da área de Economía do Seminario de Estudos Galegos. Publicou máis dun centenar de artigos e libros en revistas profesionais de ámbito galego e internacional sobre economía da innovación e políticas tecnolóxicas, sistema galego de innovación, disparidades rexionais na UE, industria, servizos, mercado de traballo, sistemas produtivos e planificación estratéxica, desenvolvemento local ... Na actualidade é Portavoz Nacional do BNG.
____________________
Ler máis...

20140901

O domingo 28 de setembro volvemos a Mollarnos polos Ríos: VII Limpeza Simultánea de Ríos


Calzamos as botas e pretendemos deixalos libres do lixo que segue a aparecer nas nosas ribeiras e ríos. Queremos uns ríos limpos, queremos poder disfrutar dos nosos sistemas fluviais e queremos concienciar á sociedade da necesidade de que estes estean ben conservados. Se a túa entidade, concello, centro de ensino, etc. está interesado en participar nesta nova actuación ponte en contacto con nós: 981 57 00 99 / 619 672 038. Mail: pacobanhobre@adega.info



Grazas á colaboración de 43 entidades o pasado ano, estimamos que se retiraron máis de 10 Tn. de lixo de orixe diverso e participaron un total de 499 voluntarias/os de 32 concellos en toda Galicia.

O máis importante é que ano tras ano conseguimos concienciar un pouco máis á sociedade da necesidade de manter limpos os nosos ríos de residuos como premisa para a conservación da súa saúde.

Este ano queremos volver a contar coa vosa axuda para levar a cabo a VII xornada de limpeza simultánea en ríos.

Como en anos anteriores, o Proxecto Ríos entregará aos grupos participantes un protocolo para difundir a limpeza ecolóxica e respectuosa dos ecosistemas fluviais, ademais de editar cartaces divulgativos para cada zona cun teléfono de contacto para que se apunten as persoas que queiran participar e tamén repartiremos as tradicionais camisetas para o voluntariado.

Ligazóns

__________
Ler máis...

"Para construír unha sociedade socialista requírese dunha nova cultura de esquerda" - Discurso de Marta Harnecker no Premio Libertador ao Pensamento Crítico 2014, Caracas, 15 de agosto de 2014, polo libro 'Un mundo a construír (novos camiños)' - Vídeo


Moi interesante discurso de Marta Harnecker no Premio Libertador ao Pensamento Crítico 2013, celebrado en Caracas, o 15 de agosto de 2014. Baixo o titulo "Para construír unha sociedade socialista requírese dunha nova cultura de esquerda", expresa en esencia a síntese da nova esquerda, do socialismo do século 21, un socialismo das persoas, para as persoas e coas persoas. Un socialismo que respecte o medio ambiente e a natureza. Un socialismo en defensa dos intereses da grande maioría social, unha sociedade que camiñe até conseguir "de cada cal segundo a súa capacidade, a cada cal segundo as súas mecesidades". Desde Ártabra 21 consideramos de interese a difusión do contido deste pensamento político, para o coñecemento das activistas sociais e políticas. É por iso que publicamos o discurso escrito e en vídeo. Así como o enlace para acceder/baixar ao libro premiado "Un mundo a construír (novos camiños)" -formato pdf  de 124 páxinas.

Discurso de Marta Harnecker ao recibir o Premio Libertador ao Pensamento Crítico 

http://youtu.be/OEzyDBABX4I

Texto do discurso no Premio Libertador, Caracas, 15 de agosto de 2014
"Para construír unha sociedade socialista requírese dunha nova cultura de esquerda"


1. Este libro que se premia hoxe polo libro 'Un mundo a construír (novos camiños)' termina de escribirse un mes logo da desaparición física do presidente Hugo Chávez Frías e non podería haberse escrito sen a súa intervención na historia de América Latina. Moitas das ideas que aquí se expoñen están relacionadas dunha ou outro xeito ao dirixente bolivariano, sexa ao seu pensamento, sexa ás súas accións a nivel interno, ou a nivel rexional e mundial. Ninguén pode dubidar que entre a América latina que recibiu e a América latina que deixou hai un abismo.

2. Por iso o dedícollo coas seguintes palabras:

Ao comandante Chávez cuxas palabras, orientacións e entrega exemplar á causa dos pobres, servirán de compás para o seu pobo e todos os pobos do mundo, e serán o noso mellor escudo para defendernos dos que pretendan destruír esa marabillosa obra que el empezou a construír.

3. Cando triunfa en soidade, nas eleccións presidenciais de 1998, xa o modelo capitalista neoliberal comezaba a facer augas. O dilema non era entón outro que refundar ese modelo, evidentemente que con cambios, entre eles unha maior preocupación polo social, pero movido pola mesma lóxica: a lóxica da ganancia, da procura do lucro; ou avanzar na construción doutro modelo. Chávez tivo a audacia de incursionar por este último camiño e para denominalo decidiu utilizar a palabra socialismo malia a carga negativa que ela tiña. Especificou que se trataba do socialismo do século XXI diferenciándoo así do socialismo soviético implementado durante o século XX. Non se trataba de "caer nos erros do pasado": nesa "desviación estalinista" que burocratizou ao partido e terminou por eliminar o protagonismo popular.

4. A necesidade do protagonismo popular era unha das súas obsesións e é o elemento que o distancia doutras propostas de socialismo onde é o Estado o que resolve os problemas e o pobo recibe os beneficios como unha dádiva.

5. Chávez estaba convencido de que o socialismo non se pode decretar desde arriba, que hai que construílo coa xente. E entendía, ademais, que é a través da participación protagónica como as persoas crecen, gañan en autoconfianza, é dicir, desenvólvense humanamente.

6. Sempre recordo o primeiro programa 'Aló Presidente' de carácter máis teórico, do 11 de xuño de 2009, cando Chávez citou extensamente a carta que Pedro Kropotkin "o anarquista ruso" escribiu a Lenin o 4 de marzo de 1920:
Sen a participación de forzas locais, sen unha organización das forzas desde abaixo, dos campesiños e dos traballadores, por eles mesmos, é imposible o construír unha nova vida. Pareceu que os soviets ían servir precisamente para cumprir esta función de crear unha organización desde abaixo. Pero Rusia converteuse nunha república soviética só de nome. [...] a influencia do partido sobre a xente [...] destruíu xa a influencia de enerxía construtiva que tiñan os soviets, esa promisoria institución ... [1]
7. Por iso moi axiña eu crin necesario distinguir entre proxecto e modelo socialista. Entendía por proxecto as ideas orixinais de Marx e Engels, e por modelo a forma en que este proxecto materializouse na historia. Si analizamos o socialismo soviético vemos que nos países que implantaron ese modelo de socialismo -que recientemente foi denominado por Michael Lebowitz: o socialismo dos condutores e os conducidos baseado no modo de produción vanguardista-, o pobo deixou de ser o protagonista, os organismos de participación popular foron transformándose en entidades puramente formais, o partido transformouse na autoridade absoluta, o único depositario da verdade, que controlaba todas as actividades: económicas, políticas, culturais, é dicir, o que debeu ser unha democracia popular transformouse nunha ditadura do partido. Ese modelo de socialismo que foi denominado por moitos "socialismo real" é un modelo fundamentalmente estatista, centralista, burocrático, onde o gran ausente foi o protagonismo popular.

8. Recordan vostedes que cando ese socialismo derrubouse e falábase da morte do socialismo e da morte do marxismo? Entón Eduardo Galeano, o escritor uruguaio que todos vostedes coñecen, dicía que nos invitaron a un funeral que non era o noso. O socialismo que morrera non era o proxecto socialista polo que nós loitabamos. O que ocorrera na práctica tiña moi pouco que ver co que Marx e Engels concibiron como a sociedade que reemprazaría ao capitalismo. Para eles o socialismo era impensábel sen un gran protagonismo popular.

9. Pero esas ideas orixinais de Marx e Engels non só foron desvirtuadas pola práctica soviética e a literatura marxista difundida por ese país nos ámbitos da esquerda, senón que, ademais, foron opacadas ou simplemente ignoradas nos países fóra da órbita soviética, debido ao rexeitamento que produciu ese modelo que se asociaba ao nome de socialismo.

10. Pouco se coñece que segundo Marx e Engels, a futura sociedade que eles chamaban comunista permitiría o pleno desenvolvemento de todas as potencialidades do ser humano, desenvolvemento que se lograría a través da práctica revolucionaria. A persoa non se desenvolve por encantamento, desenvólvese porque loita, porque transforma (transformando as circunstancias, a persoa transfórmase a si mesma).

11. Por iso que Marx aceptaba como algo natural que os traballadores e traballadoras cos que se iniciaría a construción da nova sociedade non eran seres puros, senón que pesaba neles o "esterco do pasado", e por iso é que non os condenaba, senón que confiaba en que eles se irían liberando desa negativa herdanza a través da loita revolucionaria. O cría na transformación das persoas a través da loita, da práctica.

12. E Chávez -probablemente sen ler esas palabras de Marx- tamén o entendeu. No seu Primeiro Aló Teórico do 11 de xuño do 2009 alertou ás comunidades de que había que ter coidado co sectarismo. E orientou:
[...] si hai xente, por exemplo, habitantes que non participan en política, que non pertencen a partido algún, bo, non importa, benvido. Digo máis, si vive por aí alguén da oposición, chámeno. Que veña a traballar, que veña a demostrar, a ser útil, que a patria, bo, é de tod@s, hai que abrirlles espazos e vostedes verán que coa praxe moita xente vaise transformando. É a praxe a que o transforma a un, a teoría é a teoría, pero a teoría non prende no alma, nos ósos, nos nervios, no espírito do ser humano e na realidade nada se transformaría. Non imos transformarnos lendo libros. Os libros son fundamentais, a teoría é fundamental, pero hai que levala á práctica porque a praxe é a que transforma verdadeiramente ao ser humano.
13. Por outra banda, nada ten que ver co marxismo a práctica "colectivista" do socialismo real que suprimía as diferenzas individuais en nome do colectivo. Basta recordar que Marx criticaba o dereito burgués por pretender igualar artificialmente ás persoas en lugar de recoñecer as súas diferenzas. Ao pretender ser igual para todos termina sendo un dereito desigual. Si dous traballadores recollen sacos de papa e un recolle o dobre que o outro, debe pagarse ao primeiro o dobre que o segundo? O dereito burgués diche que si, sen ter en conta que o traballador que recolle a metade ese día estaba doente, ou nunca foi un traballador forte porque na súa infancia foi mal alimentado, e que polo tanto, quizá co mesmo esforzo que o primeiro só puido render a metade.

14. Marx, pola contra sostiña que unha distribución verdadeiramente xusta debería ter en conta as necesidades diferenciadas de cada persoa e de aí a súa máxima: "De cada cal segundo o seu traballo a cada cal segundo as súas necesidades".

15. Outra idea de Marx moi terxiversada tanto pola burguesía como pola práctica soviética foi a súa defensa da propiedade común ou colectiva.

16. Que adoitan dicir os ideólogos da burguesía? Os comunistas (ou socialistas) vanche a expropiar todo, o teu refrixerador, o teu carro, a túa casa, etcétera.

17. ¡Canta ignorancia! Marx nin ningún socialista ou comunista pensou xamais en expropiar os bens de uso das persoas. O que Marx suscitou é a idea de devolver á sociedade o que lle pertence e que foi apropiado inxustamente por unha elite, é dicir, os medios de produción.

18. O que a burguesía non entende ou non quere entender é que só hai dúas fontes da riqueza: a natureza e o traballo humano, e que sen o traballo humano a potencial riqueza contida na natureza nunca lograría transformarse en riqueza real.

19. Marx sinalaba que non só existe o traballo humano actual senón que tamén existe o traballo pasado, é dicir o traballo incorporado nos instrumentos de traballo.

20. As ferramentas, as máquinas, mellóralas feitas á terra e, por suposto, os descubrimentos intelectuais e científicos que aumentan substancialmente a produtividade social, froitos todos do traballo humano, son unha herdanza que se transmite de xeración en xeración, son unha herdanza social, son unha riqueza do pobo.

21. Pero, a burguesía, grazas a todo un proceso de mistificación do capital -que aquí non podemos explicar por razóns de tempo-, convenceunos de que os donos desa riqueza son os capitalistas que polo seu esforzo, a súa creatividade, a súa capacidade para os negocios, e por ser os donos das empresas teñen dereito a apropiarse do que elas producen.

22. Só a sociedade socialista recoñece esa herdanza como social e por iso considera que debe ser devolvida á sociedade e que debe ser usada pola sociedade e en interese da sociedade no seu conxunto e non para servir a intereses privados.

23. Eses bens, nos que está incorporado o traballo de xeracións, non poden pertencer a persoas específicas, nin a países específicos, senón á humanidade como un todo.

24. A cuestión é como asegurar que isto ocorra? A única forma de facelo é desprivatizando estes medios e transformándoos en propiedade social. Pero como a humanidade de comezos do século XXI non é aínda unha humanidade sen fronteiras, esta acción debe empezar en cada país e o primeiro paso é que os medios de produción estratéxicos pasen a propiedade dun Estado que exprese os intereses das traballadoras e traballadores.

25. Mais o simple traspaso a mans do Estado dos principais medios de produción é só un mero cambio xurídico de propietario, xa que si nas empresas agora en mans do Estado o cambio só se limita a iso continúa a supeditación da clase traballadora a unha forza externa. A xerencia capitalista é reemprazada por unha nova xerencia, agora socialista, pero non varía a situación alienada de traballadores no proceso de produción. Trátase dunha propiedade formalmente colectiva, porque o Estado representa á sociedade, pero a apropiación real aínda non é colectiva.

26. É por iso que Engels sostén que "a propiedade do Estado non é a solución [aínda que] alberga xa no seu seo o medio formal, o resorte, para chegar á solución"

27. Por outra banda, Marx sostiña que era necesario acabar coa separación entre o traballo intelectual e o traballo manual que transforman ao traballador nun parafuso máis da maquinaria; que as empresas deben ser xestionadas polos seus traballadores e traballadoras. E por iso, Chávez, seguindo as súas ideas, sostivo con tanto énfases que o socialismo do século XXI non podía limitarse a ser un capitalismo de Estado que mantivese intocábeis procesos laborais que alienan ao traballador ou traballadora. A persoa que traballa ten que estar informada do proceso de produción no seu conxunto, ten que ser capaz de controlalo, de poder opinar e decidir sobre os plans de produción, sobre o orzamento anual, sobre a distribución dos excedentes, incluída a súa contribución ao orzamento nacional. Non era seica iso o plan socialista de Guayana?

28. Pero, aí xurdirá o argumento da burocracia xerencial socialista: ¡como imos entregar a xestión das empresas aos traballadores! ¡eles non están preparados para participar activamente no manexo das empresas! E teñen razón, salvo excepcións non o están, xustamente porque ao capitalismo nunca lle interesou compartir cos traballadores os coñecementos máis técnicos achega do manexo da empresa, e aquí refírome non só aos aspectos relacionados coa produción, senón tamén aos relacionados coa comercialización e o financiamento das empresas. Concentrar eses coñecementos en mans da xerencia foi un dos mecanismos que permitiu ao capital explotar aos traballadores e traballadoras. Pero iso, para un cadro revolucionario, non pode significar non avanzar cara á plena participación das e os traballadores. Pola contra, débense instalar procesos de coxestión que permitan que estes se apropien deses coñecementos e para poder facelo, deben comezar a exercer a xestión na práctica e, ao mesmo tempo, deben poder formarse en técnicas de xestión e administración de empresas para chegar logo a unha total autoxestión.

29. E a nivel das comunidades e as comunas, tema que non podo abordar aquí, entre tantos outros que quixese abordar, recordo sempre o que dicía Aristóbulo Istúriz: "temos que gobernar coa xente para que a xente aprenda a gobernarse así mesma". E entendo que o presidente Maduro está buscando este obxectivo ao impulsar a participación do pobo organizado na súa xestión de goberno no que o chamou: Consellos de Goberno Popular.

30. Mencionei varias veces ao socialismo do século XXI, para min esa é a meta a alcanzar, e chamo transición socialista ao longo período histórico de avance cara a esa meta.

31. Pero, de que tipo de transición estamos falando? Non se trata da transición en países capitalistas avanzados que nunca se deu na historia, nin da transición en países atrasados que conquistaron o poder do Estado pola vía armada como sucede coas revolucións no século XX (Rusia, Chinesa, Cuba), senón dunha transición moi particular onde só se logrou chegar pola vía institucional ao goberno.

32. E en relación con isto creo que a situación de América latina na década dos 80 e 90 pode compararse en certos aspectos á vivida pola Rusia prerrevolucionaria de comezos do século XX. O que foi para ela a guerra imperialista e os seus horrores foi para nós o neoliberalismo e os seus horrores: a extensión do fame e a miseria, un reparto cada vez máis desigual da riqueza, a destrución da natureza, a perda crecente da nosa soberanía. Nestas circunstancias, varios dos nosos pobos dixeron "basta" e botaron "a andar", resistindo primeiro e, logo, pasando á ofensiva, froito do cal empezan a triunfar candidatos presidenciais de esquerda ou centro esquerda que levantan programas antineoliberais.

33. Foi así como fronte ao evidente fracaso do modelo neoliberal tal como se estaba aplicando xurdiu a seguinte disxuntiva: ou se refundaba o modelo capitalista neoliberal, ou se avanzaba na construción dun proxecto alternativo movido por unha lóxica humanista e solidaria. E xa diciamos que foi Chávez quen tivo a audacia de incursionar por este último camiño e creemos que o presidente Maduro está tratando de ser consecuente co seu legado. Logo seguírono outros gobernantes como Evo Morales e Rafael Correa. Todos eles conscientes de que as condicións obxectivas económicas e culturais, e a correlación de forzas existentes no mundo e nos seus países, obrigaríanos a convivir durante non pouco tempo con formas de produción capitalista.

34. E dicimos audacia porque estes gobernos enfrontan a unha situación moi complexa e difícil. Non só deben enfrontarse ao atraso dos seus países, senón que deben facelo sen contar con todo o poder do Estado. E facelo a partir dun aparello de Estado herdado cuxas características son funcionais ao sistema capitalista, pero non o son para avanzar cara ao socialismo.

35. Con todo, a práctica demostrou "contra o dogmatismo teórico dalgúns sectores da esquerda radical", que si ese aparello está xestionado por cadros revolucionarios, estes poden utilizalo como un instrumento para dar pasos firmes cara á construción da nova sociedade.

36. Pero, para iso estes cadros non poden limitarse a usar o aparello herdado, é necesario que "usando o poder que teñen nas súas mans" vaian construíndo os cimentos da nova institucionalidade e do novo sistema político, creando espazos de protagonismo popular que vaian preparando aos sectores populares para exercer o poder desde o nivel máis simple até o máis complexo.

37. Este proceso de transformación a partir do goberno non só é un proceso longo, senón tamén é un proceso cheo de desafíos e dificultades. Nada asegura un avance lineal, pode haber retrocesos e fracasos.

38. Debemos recordar sempre que a dereita respecta as regras do xogo só até onde lle convén. Poden perfectamente tolerar e até e limítase a administrar a crise. O que tratarán de impedir sempre valéndose de medios legais ou ilegais é "e niso non hai que ser ilusos" que se leve adiante un programa de transformacións democráticas e populares profundas que poña en cuestión os seus intereses económicos.

39. Disto dedúcese que estes gobernos e a súa militancia de esquerda deben estar preparados para facer fronte a unha forte resistencia; deben ser capaz de defender as conquistas alcanzadas democraticamente contra forzas que se enchen a boca da palabra democracia sempre que non se toque os seus intereses materiais nin os seus privilexios. Seica aquí en Venezuela non foron as leis habilitantes que tocaban moi levemente devanditos privilexios as que desencadearon o golpe militar apoiados polos partidos opositores de dereita contra un presidente democraticamente electo e apoiado polo seu pobo?

40. Pero tamén é importante entender que estas elites dominantes non representan a toda a oposición, que é fundamental que se faga unha diferenciación entre unha oposición destrutiva, conspiradora, antidemocrática, e unha oposición construtiva, disposta a respectar as regras do xogo democrático e a colaborar en moitas tarefas de interese común, evitando meter nun mesmo saco a todas as forzas e personalidades opositoras. Si somos capaces de recoñecer as iniciativas positivas que pode impulsar a oposición e non condenar como malo de antemán todo o que veña dela, penso que isto axudaría a achegar a moitos sectores que hoxe están afastados, quizá non as elites dirixentes, pero si dos cadros medios e amplos sectores do pobo influídos por eles, que é o máis importante.

41. Por outra banda, penso que se gañaría moito máis si ao combater as súas ideas erradas, as súas propostas equivocadas, utilizásese argumentos e non agresións verbais. Quizá estas son moi ben recibidas polos sectores populares máis radicalizados, pero producen rexeitamento en amplos sectores medios e tamén en moitos sectores populares.

42. Outro reto importante que teñen estes gobernos é a necesidade de superar a cultura herdada no seo do pobo, pero non só alí, tamén nos cadros de goberno, os funcionarios, os militantes e dirixentes do partido, os traballadores e as súas direccións sindicais (individualismo, personalismo, carrerismo político, consumismo).

43. Por outra banda, como os avances adoitan ser moi lentos e fronte a esta situación, non pouca xente de esquerda se desanima, porque moitos pensaron que a conquista do goberno sería a vara máxica para resolver prontamente os problemas máis sentidos pola xente, cando estas solucións non chegan coa rapidez esperada tenden a desilusionarse.

44. Por iso é que penso que, da mesma xeito en que os nosos dirixentes revolucionarios deben usar o Estado para cambiar a correlación de forzas herdada, deben tamén realizar un labor pedagóxica fronte aos límites ou freos que atopan no seu camiño "o que chamamos unha pedagoxía dos límites". Moitas veces crese que falarlle de dificultades ao pobo é desalentalo, desanimalo, cando, pola contra, si aos sectores populares infórmaselles, explícaselles por que non se poden alcanzar de inmediato as metas desexadas, iso axúdaos a entender mellor o proceso en que viven e a moderar as súas demandas. E tamén os intelectuais deben ser alimentados con información para que sexan capaces de defender o proceso e para que poidan realizar unha crítica seria e construtiva si é necesario.

45. Pero esta pedagoxía dos límites debe ir acompañada simultaneamente dun fomento da mobilización e a creatividade populares, evitando domesticar as iniciativas da xente e preparándose para aceptar posibles críticas a fallas da xestión gobernamental. Non só se debe tolerar a presión popular senón que se debe entender que é necesaria para axudar aos gobernantes a combater as desviacións e erros que poden ir xurdindo no camiño.

46. Séntome moi frustrada de non poder falar de tantos outros temas, pero debo poñer fin a estas palabras e para facelo quero lerlles algunhas das varias preguntas "que suscito no libro" que creo poden axudarnos a avaliar si os gobernos máis avanzados xa mencionados están dando pasos no esforzo por construír unha nova sociedade socialista:
47. - Mobilizan aos traballadores e pobo en xeral para levar adiante determinadas medidas e incrementan as súas capacidades e poder?

48. - Entenden que necesitan un pobo organizado, politizado, capaz de presionar para debilitar o aparello estatal herdado e poder así avanzar no proceso de transformacións proposto?

49. - Entenden que os nosos pobos e especialmente as e os traballadores teñen que ser actores de primeira liña e non só de segunda?

50. - Oen e outorgan a palabra aos seus pobos?

51. - Entenden que poden apoiarse neles para combater os erros e desviacións que vaian xurdindo no camiño?

52. - Entréganlles recursos e chámanos a exercer o control social do proceso?

53. - En síntese, contribúen a crear un suxeito popular cada vez máis protagónico, capaz de ir asumindo cada vez máis responsabilidades de goberno?
54. Neste sentido creo de transcendental importancia a proposta de discusión nacional aberta a todos os sectores sociais do país sobre o tema do prezo do petróleo. Paréceme transcendental porque se convoca ao pobo, non ao partido, a discutir. Penso que o papel do partido debe ser o de involucrarse plenamente nel sendo o instrumento facilitador de devandito debate.

55. Quero terminar este texto insistindo en algo que non me canso de repetir:

56. Para que podamos avanzar exitosamente neste desafío requírese dunha nova cultura de esquerda: unha cultura pluralista e tolerante, que poña por encima o que une e deixe en segundo plano o que divide; que promova a unidade en torno a valores como: a solidariedade, o humanismo, o respecto ás diferenzas, a defensa da natureza, rexeitando o afán de lucro e as leis do mercado como principios reitores da actividade humana.

57. Unha esquerda que se dea conta que a radicalidade non está en levantar consígnalas máis radicais nin en realizar as accións máis radicais "que só uns poucos seguen porque asustan á maioría", senón que sexa capaz de crear espazos de encontro e de loita para amplos sectores; porque constatar que somos moitos os que estamos na mesma loita é o que nos fai fortes, é o que nos radicaliza.

58. Unha esquerda que entende que hai que gañar hexemonía, é dicir, que hai que convencer en lugar de impoñer.

59. Unha esquerda que entende que máis importante que o que fixemos no pasado, é o que fagamos xuntos no porvir.

[1] . A cita segue: "No momento actual, son os comités do 'Partido', e non o soviets, quen levan a dirección en Rusia, e a súa organización sofre os efectos de toda organización burocrática. Para poder saír desta desorde mantida, Rusia debe retomar todo o xenio creativo das forzas locais de cada comunidade". [segue a cita, pero eu detéñome aquí MH]

Fontes para Marta Harnecker en: Aporrea, Rebelión, El Viejo topo.
____________________
Ler máis...

20140830

A Comisión Cidadá para a Recuperación de Ferrol Vello presenta alegacións ao Plan Especial do barrio


A COMISIÓN CIDADÁ POLA RECUPERACIÓN DE FERROL VELLO PRESENTA ALEGACIÓNS AO PLAN ESPECIAL DO BARRIO

A falta de compromiso das administracións públicas á municipal, e de ferramentas de xestión máis eficaces para a recuperación do barrio, xunto á inxustificable proposta de unión de parcelas, son as eivas máis graves que a Comisión atopa nun documento que, en xeral, recoñece e protexe os valores culturais e históricos que levaron ao barrio ser declarado BIC no ano 2011.

A Comisión Cidadá pola Recuperación de Ferrol Vello ven de presentar alegacións ao documento do Plan Especial de Protección e Rehabilitación de Ferrol Vello, co fin de mellorar a ordenación contida no documento aprobado inicialmente o pasado día 16 de Maio.

Entre as alegacións presentadas están as relativas a aspectos como a necesidade re-ordenar a parcela da Fábrica de Lápis, definir mellor o destino das dotacións urbanísticas, recuperar os soportais da fachada portuaria, priorizar o aparcadoiro de residentes antes de suprimir prazas de estacionamento nas rúas do barrio, definir de forma menos ríxida a re-urbanización dos espazos públicos, afondar na mellora das infraestruturas e servizos, limitar os usos terciarios en plantas superiores e os garaxes en planta baixa, ter en conta modos de mobilidade como o transporte público e a bicicleta e mellorar a protección dos elementos de edificios non catalogados.

Porén, a maior énfase ponse en tres aspectos que consideramos fundamentais: a falta de compromisos económicas por parte das administracións públicas, a falta de concreción de mecanismos de xestión máis eficaces que os existentes e a proposta de unificación de parcelas contida no artigo 87 da súa normativa, que permite de modo case xeneralizado a unificación de parcelas, ata 3 e ata unha lonxitude de fachada de 12 m. Esta medida contravén claramente o fundamental dos valores históricos do barrio, que é o alto grao de conservación do seu parcelario orixinal, ao tempo que contradí claramente a Lei de Patrimonio Cultural de Galicia, que establece que os Plans Espaciais só poderán contemplar a alteración do parcelario en casos excepcionais e xustificados na conservación dos valores do Conxunto Histórico.

A falta de compromisos de investimento por parte de organismos e institucións como son a Autoridade Portuaria, o Ministerio de Facenda ou o IGVS, propietarios de predios como son o edificio da Xunta de Obras do Porto, o edificio de Aduanas e algúns edificios e solares en Argüelles, é clamoroso. O financiamento do desenvolvemento do plan descansa integramente no Concello de Ferrol, nas axudas tipo do Plan de Vivenda e na iniciativa privada de propietarios e promotores. Falta sequera dun euro adicado á re-urbanización das rúas que puidera provir do Plan Urban ou de administración públicas como o Ministerio de Fomento ou a Xunta de Galicia. Faltan tamén previsións concretas de fondos para a rehabilitación dos edificios como o Centro Cívico ou a Casa de Carvalho Calero ou a adquisición de outros con fins dotacionais. No mesmo eido non se prevén mecanismos de xestión máis eficaces que os existentes, ferramentas que garantan multiplicar por catro, como o plan prevé, o ritmo de rehabilitación de edificios no barrio durante os próximos 12 anos.

Para a Comisión Cidadá para a Recuperación de Ferrol Vello o plan polo que levamos loitando dende o ano 2005 non debería servir só para a que o Concello recuperase as competencias sobre o barrio á hora de outorgar licenzas ou para que os promotores e propietarios puideran facer obra nova. É tamén unha oportunidade única para artellar a recuperación do barrio dende o convenio inversor das diferentes administracións públicas e uns medios de xestión e financiamento máis eficaces que permitan acadar os obxectivos do plan no prazo previsto, sempre respectando os valores que motivaron a súa declaración como Conxunto Histórico.

Alegacións presentadas pola Comisión Cidadá para a Recuperación de Ferrol Vello en formato pdf. (Acceder/Baixar).

Foto Mobilización polo barrio na Praza Vella, do xornal Praza Pública.
______________
Ler máis...

20140829

Saneamento, si, mais non así - O Pleno do Concello de Ferrol aprobou unha nova Ordenanza fiscal cunha nova Taxa de Saneamento para 2014 - Intervención no pleno da Iniciativa cidadá pola xestión pública e social do ciclo da auga e do saneamento en Ferrol


Pola mañá deste xoves, 28 de Agosto de 2014, celebraba-se o pleno municipal do Concello de Ferrol, que ten lugar todos os finais de mes.

Un dos puntos da orde do día era "Aprobar provisionalmente a imposición e ordenación dunha taxa polo servizo de depuración de augas residuais". A proposta inicial de ordenanza fora aprobada no Pleno Municipal de finais de Maio deste ano 2014 e logo pasou a exposición pública para que se lle fixeran as reclamación que houbera lugar.

Concluído período de exposición pública, presentaron-se diferentes alegacións (Concello de Narón, Grupo Municipal do PSdeG-PSOE, Grupo Municipal de Esquerda Unida, o BNG acompañado de máis de 600 sinaturas, EMAFESA que as retirou, e a Iniciativa Cidadá), en relación coas mesmas o Xefe de sección de facenda e patrimonio emitiu 'Informe Análise individualizado das distintas alegacións', para este Pleno do 28 de Agosto. As reclamacións non foron tidas en conta, a proposta de Ordenanza queda como estaba, coa única modificación da tarifa no apartado 'Autoridade Portuaria e outros Concellos' que quedaría so referida como 'Autoridade Portuaria', eliminando o de "outros Concellos".

Ao final esta foi a que chegou ao Pleno: PROPOSTA DE ORDENANZA FISCAL REGULADORA DA TAXA DE DEPURACIÓN DE AUGAS RESIDUAIS PARA O ANO 2014.
Proposta que foi aprobada cos votos do Partido Popular e Independentes por Ferrol, coa oposición do restos dos grupos BNG, Esquerda Unida e PSdeG-PSOE, despois de máis dunha hora de intenso debate.

Coa nova taxa aprobada, a veciñanza de Ferrol terá que pagar antes de que finalice o ano sobre 38 euros de media por vivenda, que aumentarán a uns 76 euros de media no 2015. Este será un novo recibo a maiores do que hai, que se pasará a cobro semestralmente. E supón un importe moi superior aos cálculos que fai o Concello de Narón que tamén interpuxo reclamación contra Taxa.

A Iniciativa cidadá pola xestión pública e social do ciclo da auga e do saneamento en Ferrol, fixo, o martes 26 de agosto de 2014, por Rexistro no Concello a solicitude de intervención no citado Pleno deste xoves 28.  Intervención que foi concedida e que recaeu sobre o membro da Comisión de Traballo Alexandre Carrodeguas e que a continuacións, polo seu interese transcribimos:

Intervención pleno


Señor alcalde:

Veño en representación de máis de dous mil veciños e veciñas que se consideran estafados polo seu goberno. Dous mil veciños e veciñas que queren unha Ría saneada, maltratada durante décadas por falta de vontade política en procurar unha solución sostible medio ambientalmente. Dous mil veciños e veciñas que agora observan indignados como o sistema de saneamento que se nos trae aquí ven cuberto de opacidade, falta de participación e información, un saneamento cuestionable dende o punto de vista da eficiencia, do custo enerxético e coa súa xestión entregada a unha empresa privada que vai obter un importante lucro coa  taxa que hoxe pretenden aprobar, e que abafará tamen aínda máis aos milleiros de ferroláns e ferrolás que están a vivir unha situación de emerxencia social.

Señor alcalde: en maio de 2013 a instalación dun tanque de tormentas no parque Pablo Iglesias deu lugar a unha mobilización cidadá, que pretendía exercer algo tan simple como o dereito á información das obras públicas. Esta mobilización foi desprezada e ignorada polo seu goberno. Non hai nada máis ditatorial que un goberno que dá as costas ao pobo, que o teme, que xestiona os cartos públicos como os balances dunha empresa privada, e que sanea a súa economía coa imposición fiscal.

Esta mobilización que foi desprezada e ignorada polo seu goberno, deu pe a que xurdira unha Comisión para o saneamento integral da Ría. Esta comisión, que leva máis dun ano de traballo, con constantes reunións, recopilación de información, organización de xornadas, asesoramento de técnicos capacitados e elaboración de documentos, ten un único obxectivo: pular por un saneamento integral da Ría xestionado plenamente dende o público.  Ese é o seu principal fin.

Señor alcalde: non veño en representación de ningún partido político, asociación ou grupo de presión. Veño en representación da cidadanía indignada que demanda:
Ir cara a un sistema de saneamento urbano baseado en redes separativas

Ir a un  modelo de tanques de tormentas que sigan o sistema francés, isto é , que sirvan tanto para redes unitarias como para separativas

Participación veciñal na Comisión de Seguimento que contempla o Convenio de Xullo de 2012 asinado, entre outros, polo Concello de Ferrol,  e que sería a  encargada de revisar as tarifas que se repercutirán á cidadanía unha vez finalizada a obra.

A procura de sistemas de drenaxe alternativos e máis sustentables que acaden  un aforro enerxético que este sistema está moi lonxe de obter.

Demandamos transparencia total nun investimento millonario que non se deu até o de agora, coa toma de decisións unilaterais e que só deixa a veciciñanza coma única potestade a de pagar unha  taxa de saneamento que nin está explicada nin xustificada na súa contía.

O sistema de saneamento decidido para Ferrol e Narón non se axusta ás normativas europeas e españolas vixentes. Deixar de lado o deseño con colectores separativos (pluviais e residuais) requirido polo PXOM e cuns tanques de tormentas de reducido tamaño en lugares non idóneos, conducirán a perpetuar o estado actual da Ría de Ferrol nun futuro próximo.

Entendemos que os tanques de regulación previstos no sistema de saneamento en execución non van cumprir co seu cometido técnico. Non entendemos como é que algún destes tanques non foi situado nas proximidades dos aliviadoiros de emerxencia como é normal neste tipo de instalacións, optandose, no seu lugar, pola opción máis barata pero máis contaminante, e dicir, en espazos de recreo e lecer da cidadanía, como o Parque Pablo Iglesias, ou como antes foi no Xardín da Ranita, e que afortunadamente xa non é.

Queremos tamén denunciar publicamente a avaliación dos custos utilizada para definir a taxa de saneamento, que nos parece moi pouco fiable e seria, xa que temos constancia doutras valoracións técnicas que conclúen un custe do servizo moito máis baixo. Polo tanto, o informe oficial que se toma é demasiado amplo e pouco rigoroso para fixar o prezo da taxa. Non se fai referencia nin se demostrou a forma de definir o caudal nominal de produción da EDAR, nin tampouco se desglosa o que corresponde ao tempo seco do que corresponde ao tempo chuvioso. Os custes teñense calculado para tratar 25 millóns de metros cúbicos, mentres que EMAFESA nos 55.000 contadores contabiliza sete millóns metros cúbicos / ano.

En canto ao malgasto enerxético, non vemos un protocolo de actuación que limite o custo da electricidade, operando o sistema de bombeo nas horas de custo reducido. Por último,  parecenos inaceptable que se repercutan na cidadanía valores como a amortización das inversións, os gastos financeiros, o convenio con ACUANORTE, a provisión para o resto de custos fixos e insolvencias e, sobre todo, que sexan os veciños e veciñas os que paguen a retribución do socio privado, é dicir que contribuamos entre todos e todas ao beneficio dunha multinacional como ACS que ten como beneficiario último o señor Florentino Pérez.

Sr alcalde: nós si queremos un saneamento, pero un saneamento integral, non intensivo, e non toleramos que se fixe unha taxa de saneamento baseada en informes achegados pola propia empresa concesionaria, Emafesa, como así se reflicte na contestación as alegacións presentadas pola  cidadanía, e polo  resto das forzas da oposición, que foron todas rexitadas.

Sr. Alcalde: non só estamos ante un saneamento propagandístico que se ben vai mellorar a calidade das augas da ría, non vai ser a solución definitiva, xa que é obsoleto, custoso e ineficiente. Como moi ben dí o experto en saneamento Joaquín Suarez da UDC “El saneamiento unitario no es sostenible, genera impacto ambiental y supone un elevado coste”. Non só estamos ante unha manobra política que vai entregar a xestión á iniciativa privada durante décadas, endebedando os petos da veciñanza, escravizándonos ante unha empresa privada que obterá beneficios a costa da cidadanía de Ferrol, unha cidade onde a taxa de paro, o empobrecemento, a emigración e a crise demográfica alcanzan cotas insostibles que poñen en perigo a supervivencia da sua comarca, senon  tamen que agora se vai ver gravada cunha taxa anual por fogar revisable dun promedio de 70 euros.

Así tamén estamos ante unha construción xurídica de dubidosa legalidade, fundamentalmente por tres razóns:
O informe da intervención baséase nun estudo económico-financieiro elaborado por Audigal, a mesma empresa auditora que fiscaliza as contas -sempre postas en dúbida- de Emafesa. Todo queda na casa. Por se isto fora pouco, os servizos xurídicos do concello non entran na valoración ou verificación deste estudo, o que podería supoñer -coma vostedes deberían saber- a nulidade de pleno dereito da nova ordenanza reguladora da taxa.

Por outra banda, a encomenda de xestión do Concello a Emafesa podería non ser legal, xa que Emafesa non é un ente público. Non o decidimos nós, así o considerou o Consello de Contas de Galicia  en base a unha sentenza do Tribunal Supremo. Pero ademáis, a encomenda de xestión formalizada por medio dun Convenio entre Augas de Galicia e o concello podería ser nula de pleno dereito. A xurisprudencia do Tribunal Europeo non permite encomendas de xestión neste caso, porque a entidade encomendada (concello) non é un medio propio da entidade encomendante (Augas de Galicia).

Por último, Emafesa, a pesares de ser unha empresa mixta na que o Concello posúe o 51% do accionariado está monopolizada pola parte privada, Urbaser, que campa ás súas anchas. Esta empresa non só ten liberdade de contratación a empresas do mesmo grupo empresarial (ACS, Florentino Pérez), senón que incluso permítese cobrarlle ao concello o know how —aspecto, iste cuestionado polo propio Consello de Contas coma vostedes saben—. Por se isto fora pouco, incumpre sistemáticamente a súa obriga de enviar ao Concello de Ferrol,  o Programa anual de actuacións, investimentos e financiamento.

Vostedes verán.

Sr Alcalde: en representación dos, até o día de hoxe, 2000 veciños e veciñas de Ferrol, pedímoslle que por unha vez teña a dignidade de escoitar á cidadanía e retire do punto da orde do día a aprobación da taxa de saneamento.

Por iso estamos a impulsar unha Iniciativa cidadá para a remunicipalización integral do ciclo da auga. Non estamos sos. Seguimos a liña de localidades  europeas como París e Berlín, españolas como diversos como municipios de Sevilla e galegas como Punxín e Arteixo.

Non queremos que as taxas e impostos que tanto nos custa pagar inclúan conceptos como “beneficio do socio privado

Imos reunir as sinaturas suficientes para que vostede se vexa obrigado a dar explicacións ante a veciñanza e que eleve unha consulta popular ao pobo de Ferrol, para que sexamos nós, os homes e mulleres da nosa cidade, os que decidamos libremente  se queremos que a auga sexa tratada como un dereito ou como unha mercadoría.

Sr. Alcalde: sería necesario que se decatase de que a vella política está a morrer. Queremos coñecer e ser parte dos asuntos públicos, queremos transparencia e participación. Quizais é unha linguaxe difícil de comprender para quen está ancorado na política profesional.

Sr. Alcalde: Solicitámoslle que retire a taxa da orde do día, e que se dirixa aos veciños e veciñas a explicar polo miúdo, desglosado e baseando en datos certos porque teñen que pagar esa cantidade abusiva para un saneamento cun modelo intensivo enerxeticamente, non separativo,  totalmente obsoleto, e contrario ao que se está a facer noutras cidades.

O concello non debería de enganar a veciñanza Ferrolá sobre as virtudes dun proxecto obsoleto e desfasado que vai chegar tarde mal e arrastro. Senón que se debería aplicar en mellorar o proxecto para que contemple o necesario saneamento "integral" da ría e a súa rexeneración. Dese xeito non se gravaría excesivamente a cidadanía cos novos recibos da auga. E tempo xa doutra política non propagandista que atenda as necesidades reais da nosa cidade.

Sr alcalde: retire a taxa, escoite ao pobo de Ferrol, que é a quen esta a representar, e centre o seu traballo en menos cartaces propagandísticos  e máis saneamento real. Reivindicamos a remunicipalización porque só dende a xestión pública e integral do ciclo da auga poderemos garantir a necesaria transparencia e eficiencia no servizo.  E polo tanto acadar o mellor para a nosa xente. Saneamento, si, pero non así.

A noticia nos medios:

  • A aprobación da nova taxa de depuración centra o debate do pleno ordinario de Ferrol | Marta Corral - Ferrol 360 | Ferrol | Xoves 28 agosto 2014 | 19:35 | Ir á Web.

  • Aprobada a nova taxa pola depuración das augas de Ferrol | O PP só logrou o respaldo de IF para sacar adiante un tributo cualificado pola esquerda de «abusivo» | Rocío Pita Parada - La Voz de Galicia | 28 de agosto de 2014  17:12 | Ir á Web.
Foto tirada de Ferrol 360 | Pleno do 28 de Agosto de 2014.

Blogue da Iniciativa Cidadá:
http://www.augaesaneamentodeferrol.blogspot.com.es/
_________________
Ler máis...

20140827

Avance de actividades no Ateneo Ferrolán para o mes de Setembro de 2014 - Programación Cultural e Social

Ateneo Ferrolán

Somos Cultura
http://salvemosoateneo.blogspot.com/p/blog-page.html

- Do 2 ao 30 de setembro Exposición Fotografías de Pablo Prados. http://pablopradoss.com

MARTES DE CINE: Ciclo Novos medos. Todos os martes ás 19,30h.
  • 2 setembro: FUNNY GAMES
  • 9 setembro: EL INCIDENTE
  • 16 setembro: LA CARRETERA
  • 23 setembro: ELLOS
  • 30 setembro: 28 DÍAS DESPUÉS
- 4 de setembro: Convocada a X Asemblea Aberta das Marchas da Dignidade Ferrolterra - ás 19:30 h

- 11 setembro: FORO FERROL ás 19,30 h.

- 18 setembro: Representación Teatral “Falando claro” de Pepe Sendón ás 20,30 h.

- 19 setembro: Charla “CHERNOBYL” por César Toimil.

- 26 setembro: “Mércores violeta” da Área da Muller de EU Ferrol.

--
Un lugar de encontro para a cultura.
Ateneo Ferrolán, fundado en 1879.
www.ateneoferrolan.org

e-mail: secretaria@ateneoferrolan.org | Telf.:  +34 981 357 970 |
Dirección Postal: Rúa Magdalena 202-204. CP.15402 | FERROL (A Coruña)

BLOG: http://ateneo-ferrolan.blogspot.com/

Tamén no Facebook: http://www.facebook.com/pages/Ateneo-Ferrolan/134569549934117

Séguenos en Twitter: @ateneoferrolan

Campaña de APOIO e DEFENSA do Ateneo.
Patrimonio da cidade
APOIA e DIFUNDE!

https://www.facebook.com/pages/Salvemos-o-Ateneo/1430118530577463?ref=hl

http://salvemosoateneo.blogspot.com.es/p/o-ateneo.html

Faite soci@! Colabora con nos!
Para axudas e aportacións económicas:
CC en Cajamar-Cajarural Cooperativa. Titular Ateneo Ferrolán.
ES72-3058-6402-9527-2000-5350

Enviado por:
Ateneo Ferrolán Fundado en 1879
-secretaria@ateneoferrolan.org-
27 de agosto de 2014 16:26

___________________
Ler máis...

De fondo as Eleccións Municipais de Maio de 2015: Xa hai en marcha unha iniciativa de manifesto unitario en Ferrol coa proposta de constitución dunha "Marea Ártabra"


Xa hai en marcha unha iniciativa de manifesto unitario en Ferrol (con aspiracións de que sexa referencia para as comarcas de Ferrolterra, Eume e Ortegal), circulando polos correos coa proposta de constitución dunha "Marea Ártabra", co que se pretende recabar apoios para "alentar un proceso asembleario que rescate a esperanza e poña fin a esa indefensión na que se encontra a maioría social promovendo candidaturas de unidade para as vindeiras eleccións municipais, subliñando a importancia que teñen os Concellos como espazos de participación, transformación e emancipación, proceso que necesariamente debe culminar coa convocatoria dunha grande asemblea cidadá, un proceso para un novo suxeito político do que saia un programa e unha candidatura do pobo e para o pobo".

Nunha parte do manifesto din: "Precisamos dunha marea cidadá que poña por diante as persoas e acabe cos privilexios dos de arriba." ... "Somos quen de organizarnos contra o poder corrupto, ...". Desde Ártabra 21 consideramos de interese facer público esta iniciativa que aínda está recabando apoios de persoas que consideren necesario poñer por diante ás persoas e acabar cos privilexios dos de arriba, ... organizarse, "avanzar en rebeldía e tomar o poder para devolver a Ferrol as cores da cultura, da industria, do asociacionismo e do cooperativismo, un Ferrol participativo e con políticas orientadas por e para a xente do común".

MANIFESTO

O vindeiro mes de maio están convocadas as eleccións municipais e en Ferrolterra preséntasenos unha ocasión única para construír, dende abaixo, alternativas de goberno municipal que estean á altura das circunstancias. As mobilizacións que se veñen producindo nos últimos anos como reacción ao desmantelamento progresivo de dereitos e liberdades custosamente conquistados son o síntoma dunha sociedade que non atura máis desigualdade. A sociedade é consciente de que a alianza perfecta de intereses entre o poder económico e o bipartidismo harmónico son a causa de todos os males que estamos a padecer.

Si, o problema está na acción política de quen nos goberna pero a solución tamén esta aí, na política, nos gobernos. Precisamos dunha marea cidadá que poña por diante as persoas e acabe cos privilexios dos de arriba. Tan simple como reivindicar para a maioría social o que é da maioría social. Ferrolterra é unha bisbarra de tradición de loita obreira e de forte calado sociocultural. Somos quen de organizarnos contra o poder corrupto, así o demostramos na historia, en marzo do 72 e en todas as loitas por recuperar dereitos que nos pertencen, batallas nas que moitos e moitas sufriron cadea, tortura, represión ou incluso morte. Reivindiquemos o noso pasado de vitoria do pobo fronte ao poder, traiamos a dignidade ao noso presente, e comecemos a tecer un futuro novo, construído entre todos e todas, onde cada voz teña o mesmo valor ca outra.

Os gobernos que nos rexen dan as costas ao sufrimento e á desesperación dos nosos veciños e veciñas, que non soportan máis desindustrialización, máis malgasto, máis agresións medio ambientais, máis política social baseada na caridade, máis precarización do emprego e da vida mesma. Fronte a esta política que quere converter a nosa comarca nun camposanto industrial, nunha paisaxe futurista desértica, a cidadanía de Ferrolterra debe ter a capacidade de organizarse, de avanzar en rebeldía e tomar o poder para devolver a Ferrol as cores da cultura, da industria, do asociacionismo e do cooperativismo, un Ferrol participativo e con políticas orientadas por e para a xente do común.

É a hora de abrir as xanelas e deixar paso á Marea Ártabra, unha marea de aire novo, a marea do pobo de Ferrol, da inmensa maioría que sufre os recortes de dereitos, unha marea das xentes que queren varrer do mapa e para sempre a política dos que gobernan para uns poucos e xestionar e rexer nós mesmos/as os nosos destinos.

Porque somos maioría as persoas que queremos alcaldías que veñan a servir á cidade e non a servirse da cidade, que pensamos que os cargos públicos deben estar ao servizo dos e das cidadáns e non dos seus partidos, que queremos un Concello que defenda os intereses estratéxicos da cidade, que temos a certeza de que unha alternativa común, unha candidatura cidadá e plural a partir do protagonismo directo dos veciños e das veciñas pode devolver o Concello á cidadanía.

Por iso, nós, compoñentes desta marea ártabra, queremos alentar un proceso asembleario que rescate a esperanza e poña fin a esa indefensión na que se encontra a maioría social promovendo candidaturas de unidade para as vindeiras eleccións municipais, subliñando a importancia que teñen os Concellos como espazos de participación, transformación e emancipación, proceso que necesariamente debe culminar coa convocatoria dunha grande asemblea cidadá, un proceso para un novo suxeito político do que saia un programa e unha candidatura do pobo e para o pobo.
_______________
Ler máis...

En Praza Pública: Rajoy promételle máis recortes a Merkel con Santiago como plató - Reportaxe de David Lombao


"Seguiremos pola senda reformista". Mariano Rajoy culminou a súa reunión informal coa chanceler alemá en Santiago sacando peito polas "reformas estruturais", os recortes aplicados polo seu Goberno desde 2011. "Non nos deixaremos levar pola autocompracencia" agora que "empezamos a ver os froitos das reformas que acometemos", garantiu o xefe do Goberno de España ante Angela Merkel. Entre eses froitos, parece, está un posto para Luis de Guindos na presidencia do Eurogrupo, ratificado nun encontro no que Compostela e Galicia tiveron o papel de mero pletó.

Tras un paseo por un tramo do Camiño de Santiago e unha cea nunha cara marisquería da capital galega Merkel e Rajoy compareceron xuntos ante a prensa para, esencialmente, asegurar que a receita de pasar a tesoira non só funciona, senón que é, en palabras do presidente español, a "única forma de preservar os niveis de protección social que a sociedade española merece". O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, seguiu dende a primeira fila dos asentos da prensa como o seu xefe de filas explicou que non é o momento de "acabar coas políticas de austeridade", senón de seguir por un camiño que xa deriva nunha "mellora substancial da economía".
A chanceler parabeniza a Rajoy polas dúas "duras reformas"
A chanceler, que minutos antes se fundira nunha aperta coa imaxe do Apóstolo Santiago na catedral compostelá -a visita foi adiantada media hora para evitar a coincidencia coas protestas cidadás-, comparte "a opinión de Mariano Rajoy". É un "malentendido" que "para o crecemento se precisen máis cartos". "Non é certo", afirma entre felicitacións a Rajoy polas "duras reformas" aprobadas e o "gran ímpeto" á hora de aplicalas. O Executivo do PP, di a líder alemá, "creou os alicerces" para que o Estado marche ben cun crecemento económico que é "o primeiro indicio" de que se poderá diminuír o paro.

Apoio a De Guindos, sen veto para Cañete


Entre os resultados tanxibles que Rajoy saca dos actos nos que Galicia e o seu goberno exerceron como meros espectadores -Feijóo tivo un papel secundario en todo momento e na rolda de prensa abordouse a actualidade estatal e a catalá, pero non a galega- figura o apoio para dirixir a zona euro a quen hoxe é ministro de Economía e, antes, dirixente de Lehman Brothers ata que o xigante financeiro crebou. Luís de Guindos "foi un ministro de Economía excelente en tempos difíciles", sinala Merkel, por iso "cando remate o prazo do actual apoiaremos a súa candidatura".
De Guindos, ex directivo de Lehman Brothers, terá apoio de Merkel para dirixir o Eurogrupo
Merkel é menos entusiasta en relación coa entrada de Miguel Arias Cañete na nova Comisión Europea, a outra petición de Rajoy para a novo organigrama comunitario. Das palabras da chanceler despréndese que o cabeza de lista dos populares españois non sufrirá o veto alemán, pero que sexa ou non comisario dependerá do presidente, Jean Claude Juncker, que xa ten sobre a súa mesa unha carta de Rajoy "propóndoo como candidato", lembrou ante Merkel.
A Policía cargou con dureza contra a protesta anti troika
Protestas e cargas policiais

O intercambio de eloxios, os paseos, o ritual apostólico e as promesas de cargos e recortes producíronse nunha Compostela tomada pola Policía, que se empregou a fondo para que as protestas non estragasen a foto. Nin sequera Darío Rivas, fillo do alcalde de Castro de Rei (Lugo) asasinado polos franquistas en 1936, púidose achegar a Merkel para entregarlle unha carta na que pedía que Alemaña se desculpase pola colaboración co golpe de Franco.

A carta de Rivas tivo que quedar na recepción do Hostal dos Reis Católicos, onde se celebraba a rolda de prensa. Máis lonxe, nas rúas adxacentes, tivo que quedar a manifestación anti troika apoiada pola CIG e apoiada por organizacións da oposición galega como AGE e o BNG. A protesta, que tentou sen éxito achegase á Praza do Obradoiro, terminou reprimida por unha carga policial na que, entre outros, resultou lesionado o portavoz municipal do Bloque, Rubén Cela.

Por David Lombao | @davidlombao , publicado no xornal Praza Pública 27 de Agosto de 2014 | Licenza Creative Commons by-sa.

Recomendamos ver a noticia en Praza Pública, con comentarios, anexos, novas relacionadas, reportaxe e crónica do día en que Merkel e Rajoy "visitaron" Compostela.

Praza Pública precisa de Ti:
A forza de Praza Pública son os seus lectores e lectoras. Praza é un medio da súa comunidade de lectores. A existencia do xornal depende das achegas realizadas por todos nós [+info].
_______________
Ler máis...

20140826

En Ferrol, como noutras cidades da Galiza tivo lugar unha concentración de repulsa polo asasinato, por violencia machista, de Mónica Lorenzo López


Ás oito da tarde, na Praza do Concello de Ferrol, comezaba como noutras cidades da Galiza, unha concentración de repulsa polo asasinato machista de Mónica Lorenzo López. As activistas da Marcha Mundial das Mulleres, despregaban unha faixa co lema "Para cambiar o mundo, acabar coa violencia machista", ao redor da cal concentraron-se as persoas que quixeron amosar neste acto a dor, a rabia, a solidariedade, ... que as cousas teñen que cambiar e para que cambien as cousas, hai que combater as causas que orixinan a violencia contra as mulleres. Hai que rematar co Patriarcado.

Mónica Lorenzo fai a sexta muller asasinada na Galiza no que vai de ano e a 37 a nivel de Estado e unha máis de miles en todo o Planeta. Mónica foi asasinada este luns 25 de agosto. Unha muller máis no que vai de ano, vítima da violencia machista que paga coa súa vida a discriminación e a desigualdade que padecen todas as mulleres. Desde a Marcha Mundial das Mulleres chaman "á indignación de toda a sociedade" e que esta "... saia á rúa para rexeitar o cruel asasinato de Mónica e denunciar a violencia machista padecida polas mulleres e exercida contra elas polo feito de selo". A continuación presentamos un vídeo cun detalle do acto de hoxe.


http://youtu.be/rG50ZtGdLzQ


Marcha Mundial das Mulleres

Que é a Marcha ?
A Marcha Mundial das Mulleres é un movemento mundial de accións feministas que reúne grupos de mulleres e organizacións que actúan para eliminar as causas que orixinan a pobreza e a violencia contra as mulleres. Loitamos contra todas as formas de desigualdade e de discriminación sufridas polas mulleres. Os nosos valores e as nosas accións oriéntanse cara un cambio político, económico e social. Os mesmos que se articulan aoredor da mundialización das solidariedades, a igualdade entre mulleres, entre mulleres e homes, e entre os pobos, o respecto e a valoración do liderazgo das mulleres e o fortalecimento das alianzas entre mulleres e cos outros movimentos sociais progresistas.

Web internacional:
http://www.marchamundialdelasmujeres.org/

________________
Ler máis...

Rolda de prensa da Iniciativa cidadá pola xestión pública e social do ciclo da auga e do saneamento en Ferrol - Video


A Iniciativa cidadá pola xestión pública e social do ciclo da auga e do saneamento en Ferrol, solicitou hoxe pola mañá (martes 26 de agosto de 2014) por Rexistro no Concello a solicitude de intervención no pleno do vindeiro xoves 28. Na orde do día deste pleno, figura a aprobación da modificación da ordenanza que contempla a nova taxa da auga. Unha vez rexistrada a petición de intervención, realizou-se unha rolda de prensa ás 11.30 h. no propio holl das dependencias do rexistro municipal do do Concello de Ferrol á que  asistiron representantes de partidos políticos, colectivos veciñais e medios de comunicación, da cal presentamos, a continuación un detalle da mesma, na que interveñen, os membros da Comisión de Traballo da citada Iniciativa Cidadá: Alexandre Carrodeguas e Nes Rodrígues.


http://youtu.be/KV4d4XAIPRE

Para máis información o sitio na rede da Iniciativa Cidadá:
http://www.augaesaneamentodeferrol.blogspot.com.es/
______________
Ler máis...

O novo futuro de Palestina, ... Por Txente Rekondo


Por Txente Rekondo [*]
26.08.2014


Baixo a estratexia de ocupación, permanente violencia e ciclos de treguas e novas agresións, Israel pretende acabar con calquera intento de unidade palestina, á vez que persegue continuar expandindo as colonias e o status quo actual

Hoxe en día, a concatenación de acontecementos e a súa centralidade mediática, en ocasións son utilizados para ocultar ou desviar a atención da opinión pública. Este verán asistimos á derruba dun avión en Ucrania, á nova matanza de Israel en Palestina e posteriormente ao auxe do Estado Islámico e as súas posteriores consecuencias. Unha tras outra esas noticias superpuxéronse, e o protagonista de hoxe cae no esquecemento mediático de mañá.

A nova agresión do estado de Israel contra o pobo palestino protagonizou algunhas semanas nos medios de comunicación. Moitos deles volveron a repetir tópicos e lecturas preconcibidas sobre aquela realidade, pero máis aló da crueldade e o impacto visual da matanza, algúns sinais comezan a despuntar nese complexo escenario, e todo indica que as cousas xa non serán iguais no futuro.

Israel e os seus aliados occidentais e árabes quixéronnos afacer a unha realidade que comeza a esnaquizarse. A última matanza ben podería inscribirse no guión dos últimos anos, onde cada certo tempo os plans de Tel Aviv se materializan a través do sufrimento e a morte da poboación civil palestina.

Os antecedentes da actual situación axudan a situar mellor os pasos dados por Israel. En primeiro lugar, o fracaso das conversacións impulsadas por EEUU e o enfado dalgúns sectores da administración norteamericana coa intransixencia do goberno israelí (o propio Kerry avisou a Israel do avance preocupante da campaña BDS e da imaxe de Israel ligada ao Apartheid).

En segundo lugar o acordo nacional entre Hamas e Fatah, acompañado dun importante recoñecemento internacional e dos pasos palestinos para o seu recoñecemento en Nacións Unidas. E todo iso acompañado dalgunhas críticas desde a UE á política de asentamentos.

A escusa ou o suposto detonante utilizado por Israel, será nesta ocasión a morte de tres rapaces colonos en Hebrón, Cisxordania. Desde o primeiro momento tanto o goberno israelí como os militares coñecían o fatal desenlace do que nun primeiro momento se quixo presentar como un secuestro. Malia iso puxeron en marcha unha campaña mediática masiva acompañada de detencións masivas de militantes de Hamas en Cisxordania.

Ante esas medidas de Tel Aviv, desde Gaza lánzanse algúns foguetes contra Israel (nunca mísiles, como algúns medios sinalaron), e á vez que a montaxe do secuestro está deixando en evidencia as mentiras israelís, o goberno lanza a súa operación contra Gaza, nesta ocasión a escusa será acabar co lanzamento de foguetes da resistencia palestina.

Pouco tempo despois ante a incapacidade de deter, malia a destrución e morte sementada en Gaza, eses lanzamentos, Israel lanza a operación terrestre, nesta ocasión cunha terceira escusa, destruír os túneles da resistencia.

O último ataque contra Gaza foi un novo ciclo de violencia, deixando claro que non hai solución militar. Ademais, sorprendeu aos dirixentes sionistas a capacidade de resistencia palestina, que pode continuar lanzando foguetes e que o seu sistema de túneles non foi destruído. Ademais, nestes días as vítimas israelís foron na súa case totalidade militares, o que preocupa e moito aos estrategas sionistas, bastante descontentos ademais co incremento da presión internacional.

Cada vez queda máis claro que non estamos ante un conflito entre dúas realidades parellas. Os falsos argumentos de Israel en torno ao dilema da súa seguridade e o dereito de autodefensa, non se soportan. Como sinalaba recentemente Chomsky, a ocupación é ilegal, e non estamos ante “un conflito senón ante as consecuencias dunha colonización ilegal”.

Israel está perdendo todas as caretas que mantivo até o de agora. Un estado xurdido como froito da mala conciencia das potencias coloniais occidentais, controlado por unha pequena elite de políticos, militares, relixiosos e industrias de tecnoloxía e armamento, estase mostrando como unha entidade de colonización, ocupación e fanatismo.

O auxe e influencia dos sectores máis reaccionarios ligados ao sector nacional/relixioso (a día de hoxe no goberno, no parlamento, no exército e nos medios de comunicación) está traendo a reafirmación dun estado por e para xudeus, que exclúe ao mesmo tempo a outros cidadáns ou que impide o retorno da poboación palestina expulsada.

A demonización do palestino, o racismo, o maior peso de políticos e dirixentes relixiosos extremistas, o impulso de novos asentamentos está logrando que a intolerancia da sociedade israelí sexa cada vez máis común.

Os arrestos masivos, os asaltos armados, a morte de centenares de palestinos (moitos deles menores), pechar e sitiar cidades e pobos, a destrución de vivendas, os ataques aéreos, a tortura... son unha mostra da política de Israel cara a Palestina, e todo iso, até o de agora con total impunidade.

É a cultura da vinganza, é a utilización do castigo colectivo, algo que está terminantemente prohibido pola lexislación internacional (as responsabilidades individuais por unha acción non poden ser entendidas como colectivas), e que Israel fai caso omiso.

A situación en Palestina mostrou outra realidade estas semanas. A capacidade da resistencia, e sobre todo a unidade de todas as organizacións palestinas nas negociacións de Exipto, anticipan un novo futuro para o devir do pobo palestino. Estes días mandaron unha mensaxe clara, “a ocupación é inaceptábel e ilegal, e o seu mantemento terá un custo económico e político para o ocupante”. A nova estratexia pasa por poñer fin á cooperación de determinados sectores palestinos con Israel e coordinar os novos movementos en tres frontes.

En Gaza hai que romper os muros do maior cárcere ao descuberto do mundo, derrubar os muros de guetto que permitirá que a poboación palestina viva con certa dignidade; en Cisxordania incidirase en poñer fin á colaboración coa ocupación (un mozo palestino afirmaba que “si teño dez balas, unha será para o meu inimigo e as nove restantes para os traidores”); e en Xerusalén as protestas e manifestacións terán que reverter a ocupación e expulsión que Israel leva adiante contra a poboación palestina.

Estas semanas, ademais da resistencia armada en Gaza, asistimos a innumerábeis protestas en Haifa, Nazaret ou Xerusalén, cunha resposta israelí baseada na represión e que leva cara a unha maior radicalización dos territorios ocupados. Sobre o escenario paira o que algúns definiron a antesala da terceira Intifada.

A equiparación co apartheid é cada día máis evidente. Antes de que dese comezo a última agresión militar contra Palestina o secretario de estado de Estados Unidos, John Kerry, afirmara que "Israel corre o perigo de converterse nun estado de apartheid”, e aínda que as posteriores presións fixeron que rectificase, é moi significativo que esas palabras proveñan dun aliado de Israel.

Os que evitan equiparar a situación do pasado de Sudáfrica e a de Israel, non o fan tanto en función de que son dúas realidades diferentes, ou polo menos non son idénticas na súa totalidade. Fano medorentos de que se aplique un guión similar para superar a situación de discriminación da meirande parte da poboación.

O argumento demográfico anteponse ao democrático. Se en Sudáfrica valesen os argumentos do status quo de Israel, o sistema de apartheid non finalizase, xa que a minoría branca estaría indefensa. E ao fío desa comparación, se en Sudáfrica a solución pasaba por un novo estado, pero non dous, por que non habería de valer o mesmo para Palestina e Israel?

O paradigma dos dous estados non se sostén, e mesmo como sinalan moitas analistas “morreu”. Trátase de elixir entre democracia (cos seus defectos) ou discriminación. Israel tamén é consciente diso pero prefire gañar tempo apostando polo actual status quo, e desa forma evitar que as súas violacións dos dereitos humanos e crimes de guerra acaben ante un tribunal internacional.

A ocupación de Cisxordania non é para protexer a Israel, senón para manter e ampliar a infraestructura das colonias. Ao mesmo tempo, o sitio e agresión constante a Gaza non é para evitar os ataques con foguetes senón para castigar colectivamente a poboación. Hai quen sinalou que a salvaxe agresión a Gaza podería ser unha cruel cortina de fume que Israel utilizaría para continuar coa súa colonización ilegal de Cisxordania, á vez que apontoa os alicerces dun futuro Gran Israel.

Este status quo supón a solución menos mala para os actuais intereses de Israel. Esa fotografía móstranos a guettización de Gaza e a ocupación e colonización de Cisxordania, e como sinala un historiador palestino, “os guettos inevitabelmente tenden a loitar contra os que os someten a esa situació ?”. Por iso, os defensores da reacción de Israel como “autodefensa” agochan unha premisa, que o pobo palestino está ocupado, e que Israel está defendendo esa ocupación.

Baixo a estratexia de ocupación, permanente violencia e ciclos de treguas e novas agresións, Israel pretende acabar con calquera intento de unidade palestina, á vez que persegue continuar expandindo as colonias e o status quo actual.

As consecuencias desta última escalada de Israel estanse mostrando cada vez con maior clareza. Aos apoloxistas do status quo defendido por Israel fáiselles cada día máis difícil seguir defendéndoo ante a opinión pública dos seus respectivos países. A histórica impunidade do estado sionista pode ter os días contados (as acusacións de usos de armas ilegais e de crimes de guerra gañan peso por momentos).

A retórica da vitimización do sionismo pode estar tamén tocando ao seu final e cada día faise máis difícil para os dirixentes de Israel manter a ese estado dentro dos estándares internacionais.

Malia discursos-trampa, como eses que pretenden equiparar calquera crítica ou oposición ás salvaxadas de Israel como anti-semitismo (o pobo palestino tamén é semita), cada día son máis as persoas, institucións e estados que están comezando a distinguir entre israelí, sionista ou xudeu. Porque como sinalan moitos xudeus, eles non están representados por Israel, e sobre todo sionismo e xudaísmo son dous termos moi diferentes.

Finalmente, os acontecementos destes días tamén están servindo para derrubar outro mito. Non estamos ante un conflito entre árabes e xudeus, senón ante a ocupación de Palestina por parte do estado de Israel. A actuación de Arabia Saudita, Exipto ou Xordania, verdadeiros aliados do estado sionista, móstrannos os verdadeiros obxectivos e intereses que historicamente moveu a dirixentes dalgúns estados árabes en torno a Palestina. A utilización interesada das demandas palestinas é abandonada cando se enfrontan á xeoestratexia dos citados dirixentes.

As presións sauditas, a proposta envelenada de Exipto, a cooperación de Xordania ou as propostas non publicadas de EEUU (apoio militar e tecnolóxico, para controlar sen ser visto?) mostran claramente a parcialidade deses actores.

Como apuntaba receentemente un xornalista británico, a actual fotografía móstranos “un pobo ocupado, que ante a destrución sistemática do seu país e a negación dos seus dereitos, decidiu utilizar a violencia”.

A clave para entender o conflito reside na ocupación de Israel e a súa opresión cara ao pobo palestino. Non se trata, xa que logo, de foguetes, nin de “escudos humanos” ou túneles. Estamos falando do permanente control que Israel exerce sobre a terra e o pobo palestinos.

Publicado e traducido por Avantar | 26.08.2014


[Artigo tirado do sitio web 'Rebelión', do 23 de agosto de 2018]

[*] Txente Rekondo, Membro do Gabinete Vasco de Análise Internacional (GAIN).

Máis artigos de Txente Rekondo en Avantar.
Ler máis...

20140825

Esquerda Unida de Ferrol contra os gobernos de seis meses de campaña e tres anos de inactividade - O recente Plan de obras anunciado polo goberno municipal é un exercicio de cinismo electoralista

Esquerda Unida de Ferrol contra os gobernos de seis meses de campaña e tres anos de inactividade. | O recente Plan de obras anunciado polo goberno municipal é un exercicio de cinismo electoralista.

O recente anuncio dun Plan de mellora de vías polo goberno municipal, cun investimento de 1,2 millóns de euros, ven a poñer de manifesto que as rúas e vías da cidade de Ferrol, tan só serán transitables para a veciñanza cando o Partido Popular de Ferrol decide arrancar a súa campaña electoral.

O mantemento ordinario da cidade de Ferrol nos últimos anos, baseada nun Plan de barrios consistente na reparación de fochas en pequenas partes da cidade, cuberta dun marchamo de populismo, con reunións ficticias coas veciñanzas sen opción de participación real, e convocatorias á prensa para simular actividade que non existe, cando queda sen executar unha quinta parte do orzamento que ben podería ser utilizado a debido tempo no mantemento ordinario de rúas e beirarrúas para mellorar a calidade de vida e, ademais, na creación de emprego, nada menos que 10 millóns de euros, que ben poderían paliar a situación de emerxencia social que estamos a vivir.

Por outra banda, Esquerda Unida censura a adxudicación destas obras á Tragsa, empresa semipública, no canto de crear emprego directo a través das bolsas de emprego municipais, totalmente menosprezadas e inutilizadas, e de impulsar unha Cuadrilla de obras municipais, que sempre figurou no programa de EU Ferrol e crearía emprego de calidade e directo, sen custos intermedios nin convenios para empregos precarios, ademais de posibilitar unha mellor fiscalización dende o goberno municipal.

Javier Galán, voceiro do grupo municipal, quere recordar que as decisións sobre as actuacións en materia de obras e mantemento son manifestamente unilaterais, xa que as propostas feitas dende hai meses na Comisión de Urbanismo, como o arranxo da rúa Manuel Belando, teñen o silencio como resposta, o que pon en evidencia que o goberno municipal está máis preocupado pola cita electoral que pola adecuación da cidade ao benestar urbano.

Ferrol, 25 de agosto de 2014.-

--
Esquerda Unida de Ferrol
R/ do Sol 124 Entrechán Esquerda
981944035

www.euferrol.org
https://www.facebook.com/esquerdaunida.ferrol
https://twitter.com/EUFerrol
http://www.esquerdaunida.org/ferrol.html

Enviado por:
Ferrol Esquerda Unida
-eu-ferrolterra@esquerdaunida.org-
5 de agosto de 2014 14:27
25 de agosto de 2014 12:59

Bo día. Enviamos nota de prensa pola que o portavoz do grupo municipal de Esquerda Unida denuncia o oportunismo e a demagoxia do PP ao anunciar un suposto plan de obras e mellora de vías cando non se trata de outra cousa que de mantemento ordinario. Grazas pola atención e un saúdo, Jorge Suárez Secretario de Comunicación

___________________
Ler máis...

Mobilización obreira no casco histórico de Santiago de Compostela para evidenciar o rexeitamento ás políticas sociais e económicas representadas por Angela Merkel e Mariano Rajoy - Vídeo


Centos de persoas mobilizáronse en Compostela con motivo da visita de Merkel e Rajoy | Un desmesurado dispositivo policial impediu o acceso de manifestantes con faixas, bandeiras e cartaces á Praza da Quintana


Centos de persoas trasladáronse até o casco histórico de Santiago de Compostela para evidenciar o rexeitamento ás políticas sociais e económicas representadas por Angela Merkel e Mariano Rajoy, que este luns estiveron de visita oficial na Galiza. Unha mobilización cidadá marcada por un desmesurado dispositivo policial e a prohibición de acceder ás inmediacións da catedral con bandeiras, pancartas ou calquera outro elemento que se puidese identificar como parte dunha protesta.

Pouco antes das 11:00 da mañá (hora da convocatoria), ducias de persoas do colectivo de pensionistas e emigrantes retornados/sa permanecían retidos/sa polas forzas de seguranza nunha das entradas da Quintana de Vivos, ao prohibirlles o acceso á Praza por levaren consigo faixas e cartaces. Tampouco puideron entrar na Quintana as compañeiras e compañeiros da CIG que levaban bandeiras da central nacionalista e da patria; e, de feito, os axentes mesmo impedían os/as manifestantes acceder á Praza da Quintana dende Praterías.

Malia o desmesurado dispositivo policial, ás once horas, un bo número de persoas concentrábanse no emblemático lugar ao berro de “Fóra Troika da Galiza”, mentres se montaba un pequeno teatro cunha dominadora Angela Merkel e un submiso Mariano Rajoy, disposto a executar cada unha das ordes da chanceler alemá.

Uns trinta minutos despois, a protesta saía da Quintana e dirixíase pola rúa da Conga, coa intención de chegar até o Obraidoro. A altura do edificio do antigo Banco de España produciuse un primeiro encontro coa policía, que pretendía parar o avance da manifestación. Poucos metros despois, a marcha quedaba retida nada máis encetar a Rúa de Fonseca. Alí, entre berros reclamando democracia e liberdade de expresión, producíronse momentos de tensión entre a cabeza da mobilización e os axentes que impedían o paso, que mesmo chegaron a golpear a varias das e dos manifestantes.

“Mercenarios do capital financeiro”

Finalmente, a protesta dirixiuse á Praza de Fonseca onde rematou coa intervención dos representantes dalgúns dos colectivos presentes, entre eles, o Secretario Xeral da CIG, Xesús Seixo, que cualificou a mobilización de “exercicio de dignidade”. Neste senso, explicou, coa convocatoria preténdese amosar o rexeitamento á presenza na Galiza da chanceler alemá e do presidente do goberno español “mercenarios ao servizo do capital financeiro”.

Seixo denunciou o modelo de social e económico que ambos representan: “unha Unión Europea profundamente antidemocrática  -non hai máis que ver o tratamento que se nos deu por parte da policía, intentando que non puideramos manifestarnos-; e unha UE na que se fomentan políticas regresivas, de recorte de dereitos, que vai no camiño de tentar desmantelar o chamado estado de benestar en beneficio do capital financeiro”.

Unha Unión Europea, criticou o Secretario Xeral da CIG, que permite especular coa débeda pública, mentres se leva aos estados da periferia a unha situación de quebra, obrigándoos a asumir políticas laborais e sociais profundamente regresivas.  “Esta é unha Unión Europea ao servizo dos mercaderes, do capital especulativo; non unha UE ao servizo da clase traballadora, na que se respecten os dereitos das nacións que formamos parte da mesma”.

Por iso, Seixo incidiu en que “non se pode permitir que os máximos responsábeis desas políticas tan antisociais que proveñen da UE paseen pola nosa cidade sen que se haxa unha manifestación clara de rexeitamento ao que son e ao que representan”.


https://www.youtube.com/v/4T3SJcPqgSI%26amp;rel=0%26amp;fs=1

Fonte: Avantar.

_____________
Ler máis...

NUBE DE CATEGORIAS

#22 de Marzo (1) #22M2014 (1) 1º de maio (1) 6 maio 2007 (7) ; Sanidade (2) A Capela (1) A Crise (287) A Esquerda (60) A fazaña da liberdade (1) A Frouxeira (3) A Graña (3) A Nai Terra (2) A Revolta (15) A Ría Non Se Vende (3) A Saiña (7) A Vía Campesiña (2) A Xente do Mar (6) A Xoaninha (3) A.C. Medulio (1) A.S.C. López Bouza (1) Abolir a guerra (1) Abolir a Guerra - Conquistar a Paz (32) Abusos da Banca (2) Acceso ferroviario ao Porto Exterior (15) Acción Directa de Recuperación de Espazos Públicos (29) Acción Social (1) Acordo Transatlántico (2) Acordos (2) Actas da PA21 (6) Actos (5) Actos Externos (100) Ada Colau (1) ADEGA (113) AETNA (2) Afganistán (2) AGAMME (11) AGDSP (1) AGEe (1) Agresión Imperial a Libia (12) Agrocombustíbeis (2) Agrotóxicos (1) Agrupación de AAVV do Rural de Narón (5) Agência Carta Maior (5) Alberto Garzón (2) Alberto Garzón Espinosa (3) Alberto Pradilla (1) Alberto San Juan (1) Alemaña (1) Alexandre Bóveda (2) Alexandre Carrodeguas (9) Alianza Social Galega (5) Alimentación (3) Altamiro Borges (1) Altermundo (6) Alternativa Galega de Esquerda (20) Amada Garcia (1) Amada García (9) Amadeo Varela (27) Amaia Pérez Orozco (1) Amarante (3) Amizade Santa Mariña (1) Amnistia Internacional (2) Amy Goodman (22) Ana Paz Rodríguez (1) Andalucia (4) Andalucita (2) Andaravía (1) Andrés del Campo (1) ANF (1) Anita (4) Anosa (1) Anova (17) Antenas de Telefonía Non (4) Anti-Bolonia (1) Anti-represión (7) Anti-Xenofobia (1) Anticapitalismo (2) Antifascistas (7) Antimilitarista (1) Antón Dobao (8) Antón Gómez-Reino Varela - Tone (1) Antón Reixa (1) Antón Sánchez (1) apartheid (1) Arcadi Oliveres i Boadella (1) Ardóbriga (1) Arméria (7) Arqueoloxía (1) Arredemo (1) Arte- Antifascismo (1) Artritis (1) Artábria (61) Arxentina (3) As Pontes (10) Asbestose (1) Asemblea do Movimento Social de Ferrolterra (2) Asemblea Popuilar do Movimento Social de Ferrolterra (1) Asemblea Popular (1) ASFEDRO (1) Asociacion Galega para a Defensa da Sanidade Pública (3) Asociacion Galega para a Densa da Sanidade Pública (1) Asociacion Veciñal de Esteiro (25) Asociación Grupo Diversidade Funcional Ferrol e Comarcas (1) Asociación Sociocultural Muiño do Vento (1) Asociación Veciñal de Esmelle (1) Asociación Veciñal de Esteiro (3) Asociación Veciñal O Rosario Inferniño (2) Asturias (1) Ateneo Ferrolán (129) Atenta (2) Atilio A. Boron (1) Atilio Boron (1) Attac (3) Audio (1) Auditoría Cidadá (1) AuditoríaGZ (1) Auga (15) Aulas Indignadas e Comprometidas (1) Avantar (2) Axenda Aberta (21) Axenda Local 21 (1) Baladre (2) Balakandra (1) Ban (1) Banca Pública (3) Banca Ética (5) Banco de Alimentos (1) Banco de Tempo (3) Banglades (1) Barreiros (1) Bartoleta Teatro (8) Bastida (10) Ben Común (1) Bepe Damasco (1) Bernardo Bastida (1) Bernardo García Cendán (1) Bernardo Máiz Vázquez (1) Bertón (2) Betula (1) Bhopal (1) Biodiversidade (1) Biodiésel (11) BNG (85) Boaventura de Sousa Santos (1) Bolivia (8) Bradley Manning (2) Briante (4) Briga (1) Brión e Leixa (7) Bruno Lopes Teixeiro (1) Bunkering (3) CA21 (6) Cabo Gago (9) Cadernos de comunicación e análise (1) Caixas de Aforro Galegas (2) Cambiando o imaxinario alienante (2) Camelle (1) Canceira de Ferrol (1) Cangas (14) Canido (13) Caranza (17) Carbón (2) Carlos Aznárez (1) Carlos Blanco (1) Carlos Fernández Liria (1) Carlos Sardiña (1) Carlos Taibo (17) Carlos Varela (2) Carmelo Teixeiro (20) Carvalho Calero (6) Casa do Coronel (1) Caso Lafayette (9) Castelo de San Cristovo (1) Catalunya (3) Causa Galiza (2) CCOO (7) Cedeira (2) Ceivar (4) CELAC (1) Celso Emilio Ferreiro (1) Celulosa (2) Centro de Día de Caranza (1) Centro Media Independente e Comunitario de Ferrol Terra (1) Cesar Bedoya (1) CGT (9) Cha Brión (1) Charles Ferguson (1) Chelsea Manning (1) Chico Whitaker (1) Chile (5) China (1) Choiva Azeda (1) Chokri Belaid (1) Chris Jordan (1) Cidade da Cultura (1) CIG (69) CIG Saúde (2) CIG-Saúde (11) Cine (7) Cinema (3) Clube Montaña (1) Clínker (8) CNT (17) CNY (1) COAGA (1) Cobertura Especial (1) Coco Cuba (1) COG (1) Colectivo Chimarrao (1) Colectivo de Persoal Pasivo de Navantia (1) Colectivo Terra (3) Colectivo Ártabra 21 (6) Colombia (1) Comercio Xusto (3) Cometa (13) Comisión Cidadá para a Recuperación de Ferrol Vello (1) Comisión Cidadá pola Recuperación de Ferrol Vello (2) Comites Abertos (1) CompromisXGalicia (1) Comunistas da Galiza (7) Concursos (1) Construción Naval de Ferrol (3) Consumo Responsábel (7) Contacto (1) Contra os abusos bancarios (8) Convocatorias (50) Convocatorias Internas PA21 (19) COOP57 (1) Cooperativismo (1) coperativa (1) Corno de África (2) Corralito Financeiro (1) Correos (2) Corrubedo (4) Corrupción (10) Costa Ártabra (1) Crimes de Guerra (1) Crise Humanitaria (1) Cuba (5) Cuba Información (1) Cultura (6) CUO (1) CUT (3) Cárcere (4) Cáucaso (1) Círculo Lítico da Mourela (5) Daniel Melcón (1) Daniel Salgado (2) Datos Estatísticos de Galiza (2) David Rodríguez (8) Dean Baker (1) Decrecimento (20) Defensa dos Animais (12) Democracia Participativa (13) Democracia Real xa (9) Democracy Now (69) Denis Moynihan (2) Denuncias (93) Denúncia (5) Dependencia (1) Dereito a decidir (1) Dereito a unha vivenda digna (8) Dereito ao Aborto (15) Dereitos Civis (5) Dereitos Civís (40) Dereitos Fundamentais (1) Dereitos Humanos (22) Dereitos Sexuais (1) Desarme (5) Desenvolvimento Humano (1) Die Linke (2) Diego Cañamero (2) Diversidade Funcional (6) Documentación (6) Documentais (4) Documentario (3) Documentarios (3) Documentos (4) Doruma (2) Día da Patria Galega (2) EcoGaleguistas (1) Ecoloxistas en Acción (1) Economía Crítica e Crítica da Economía (1) Economía Social (3) Ecuador (5) Edificio de Aduanas (2) Edificio do Rena (1) Edmundo Fayanás Escuer (1) Eduardo Fra (2) Eduardo galeano (6) Educación (3) Edward Snowden (1) Egunkaria (1) El Musel (1) Elección Europeas 2014 (2) Eleccións Europeas 2009 (1) Eleccións Galegas 2009 (13) Eleccións Galegas 2012 (3) Eleccións Lexislativas Galegas 2012 (1) Eleccións Locais 2011 (2) Eleccións Municipais 2015 (1) Eleccións Xerais 2008 (1) Eleccións Xerais 2011 (2) Elena López (1) Elsa Claro (1) Emaus (1) Embarcacións Tradicionais (1) Emir Sader (3) En Tránsito (1) Ence (1) Encontro Social de Ferrol Terra (16) Enerxía (9) Enrique Barrera (1) Enrique Barrera Beitia (1) Ensino (40) Ensino Escola Pública abril 2009 (1) Entabán (3) Enzo Favoino (1) Equipas Normalización Lingüística (2) Equo (3) Eric Toussaint (3) Ernesto Limia Díaz (1) Escola Deportiva Inferniño (1) Escola Popular Galega (2) Escolas Infantís (4) EsCULcA (3) Esmelle (1) Espazo Ecosocialista Galego (2) Espazo Libertario (3) Especulación Urbanística (1) Esperanza Vázquez Dopico (1) Espolio Mineiro (2) Esquerda Plural (1) Esquerda Unida (65) Estacionamento da Praza do Concello (10) Estacionamentos (9) Estado: Crítico (1) Esteiro (33) Esther Vivas (1) Estudantes Sen Futuro (1) EU-IU (104) Europa (1) Euskal Herria (9) Evo Morales (2) Exipto (4) Exitpo (1) explotación laboral (1) Exposicións (4) Factura Eléctrica (6) Facua (1) Facundo Cabral (1) Fame (1) FAO (1) Federación Ecoloxista Galega (3) Federación Rusa (1) Federación Veciñal Roi Xordo (4) FEG (1) Feminismo (8) Fene (5) Fenosa (1) Fernando Báez (1) Ferrazo (3) Ferrol (25) Ferrol Deporte (2) Ferrol Solidario (2) Ferrol Terra (4) Ferrol Vello (19) Ferrol-CAPE (23) Ferrol-vello (7) Fervesteiro (3) Festas de Ferrol (1) Festiclown (1) Festiclown Palestina (1) Festivais (9) Fiare (1) Fidel Castro (6) Filipe Diez (1) Finanzas Éticas (1) Fochas (1) Folga Xeral (1) Folga Xeral 1N2012 (1) Fontelonga (47) Foro Galego de Inmigración (13) Foro Social de Ferrol Terra (7) Foro Social Galego (12) Foro Social Mundial (5) Forxa (9) FPG (3) Fraga de Menáncaro (32) Fragas do Eume (6) Fran P Lorenzo (1) Fran P Lorenzo (4) Fran P. Lorenzo (5) Francia (1) Francisco Jorquera (2) Francisco maceira (3) Francisco Rodríguez Sánchez (1) Franco Berardi (Bifo) (1) Free Software Foundation (2) Fronte Ampla (1) FSM (11) Fuco Buxan A. C. (164) Fundación Moncho Reboiras (1) Fundamentos (2) Fusquenlla (16) Fábrica de Lapis (4) Fórum Social das Américas (1) Fórum Social Mundial (1) Gabriel Toimil García (1) Gais e Lesbianas (1) Gaiás (1) Galentendo (3) Galicia Confidencial (1) Galiza (1) Galiza Ano Cero (8) Galiza Contrainfo (2) galizarevolution (1) gaseiro (2) Gaza (3) George Monbiot (2) gnu - linux (5) Goberno de Progreso (1) Goente (1) Gonzalo De Francisco Meirelles (1) Goretti Sanmartín (1) Gorka Larrabeiti (1) Gramma (1) Grecia (19) Gripe A (5) Grupo de Axitación Social (1) Guatemala (1) Guerra económica (1) Guerrilleiros das Fragas (1) GZnación (1) GZVideos (2) Haiti (1) Haití (4) Hector Tejón (1) Henrique Dacosta (1) HGpI (1) Hildegart Rodríguez Carballeira (2) Hiroshima e Nagasaki (1) Homofobia (2) Honduras (31) Hortas Comunitarias (10) Hugo Chavez Frias (2) Humberto Fidalgo (1) Humor (4) Icaria (2) IGE (17) Iglesia (1) Ignacio Agüero (1) Ignacio Escolar (2) Ignacio Ramonet (2) Igor Gonzalo (1) Imanol Intziarte (1) Imaxens (2) Immanuel Wallerstein (1) In Memoriam (3) Incendio Forestais (2) Independentismo (4) Indignadas e Indignados (58) Informática (2) Iniciativa cidadá pola xestión pública e social do ciclo da auga e do saneamento en Ferrol (3) Iniciativa Galega pola Gratuidade da Sanidade (1) Inmemoriam (1) Inmigrazón (25) Integrismo Católico (1) Internacional (2) Iraque (1) Irlanda (2) Isaac Rosa (15) Isabel Vilalba Seivane (1) Iván Méndez López (1) Iván Prado (2) Jaime Richart (1) Jam Tavia (1) James Petras (2) Jane Goodall (1) Javier Caso Iglesias (1) Javier de Lucas (1) Javier Ortiz (2) Javier Sanchez Álvarez (1) Jean Ziegler (1) Jesus Pazos Lavandeira (1) Joaquim Bosch (1) Johann Hari (1) Jorge Alcázar (1) Jorge Beinstein (1) Jorge Gago (4) Jorge Riechmann (1) Josep Manuel Novoa Novoa (1) Josep María Roselló (1) José Afonso (3) José Couso Permuy (1) José Luís Muruzábal Arlegui (1) José Luís Sampedro (2) José Manuel Pena (1) José María Villot (6) José María Zufiaur (1) José Saramago (3) José Torregrosa (5) José Álvarez (1) Juan Carlos Monedero (2) Juan Hdez. Vigueras (1) Juan Manuel Sánchez Gordillo (1) Juan Torres López (63) Julio César Centeno (1) Kalimera (1) Karlotti (1) Karlotti Valle (1) Keiser Report (1) Kurdistán (1) La Jornada (3) Lago Artificial d'As Pontes (6) Laicismo (2) Laura Bugalho (2) Lazos Anti-SIDA (22) Lazos Prol Solidariedade de Ferrol (1) Lefre de Caldereta (23) Letras Galegas (11) lexislación (2) Liberdade de Expresión (2) Liberdade de Información (4) Liberdades Democráticas (2) Libia (12) Libre Red (2) libros (20) LIC Río Sor (1) Lidia Senra (1) Liga Estudiantil Galega (3) Limpeza fondos mariños (2) Lingua (131) Lipdub (1) Lista Correios (1) Lizzie Phelan (1) Logos (1) Lois Méndez Pérez (1) Loita contra os desafiuzamentos (46) Loita Estudantil (1) Loita Feminista (66) Loita Labrega (4) Loita Mineira (1) Loita Transxénero (1) Lorena Bustabad (4) Lucas León Simón (1) Lugo (1) Luis Gonzales Blasco (1) Luis Matalobos (1) Lumes Nunca Máis (2) Lupe ces (36) Luís Matalobos (1) Luís Álvarez Pousa (6) Malgasto (16) Malpica (1) Mandiá (4) MANGO (1) Manifestacións (12) Manifestaçom Internacional (1) Manoel Santos (2) Manolo Saco (1) Manuel A. Rodríguez Carballeira -Lalán (1) Manuel Anxo Cendán Dopico (1) Manuel Castells Oliván (1) Manuel Cendán (1) Manuel Darriba (1) Manuel Dios Diz (7) Manuel Gómez Beneyto (2) Manuel López (1) Manuel Mera (3) Manuel Miragaia Doldán (2) Manuel Monereo (2) Manuel Rivas (5) Manuel Sacristán (1) Mar Blanco Casais (1) Marcha Mundial das Mulleres (84) Marcha Mundial pola Paz e a non Violencia (10) Marchas da Dignidade (39) Marco Piva (1) Marcos Lorenzo Gallego (1) Marcos Pérez Pena (4) Marcos Ávila (1) Marea Atlántica (2) Marea Cidadá (1) Marea de Vigo (1) Marea Ártabra (1) MareAtlántica (1) Maria Saludas (1) Marrocos (1) Marta Harnecker (1) Martiño Noriega Sánchez (1) María Lapachet (1) María Xesús Arias (1) Masa Crítica (13) Max Keiser (1) Medio Ambiente (166) Medios de Comunicación (36) Memoria Histórica (47) Meninas de Canido (1) Mercadiño de Troco (13) Mercedes Arancibia (1) Mesas de Converxencia e Acción (14) Meá (1) Michel Husson (1) Miguel Anxo Fernán Vello (3) Miguel Castro Serantes (5) Miguel Fernández (1) Miguel Pardo (1) Miguel Reimúndez (1) Miguel Romero (1) Millán Fernández López (1) Mineiría (2) Miren Etxezarreta (1) Miño (1) Mobilidade Urbana (8) Mobilizacións (41) Modelo penitenciario (4) Moncho Reboiras (5) Monte Galego (12) Montes do Cha de Brión (2) Montes Prismos (1) Movimento Estudiantil (2) Movimento Obreiro (361) Movimento polo Traballo Digno (5) Movimento Que se Lixe a TroikaO povo (1) Movimento Social (1) Movimento Veciñal (10) MpDC (20) MSF (3) Mugardos (30) multinacionais (1) Mundo Agrario (2) Mundo Iribarren (1) Mundo Obreiro (14) Museo da Natureza de Ferrol (1) Myriam Mancisidor (1) Mámoa (1) México (2) Mónica Lorenzo López (1) Música (24) Naomi Klein (3) Narón (8) Navanti (1) Navantia (6) Nawal El Saadawi (1) NCGBanco (1) Neda (4) Nelson Mandela (1) Nidia Díaz (1) Noam Chomsky (7) Non ao Escudo estelar (4) Non debemos-Non Pagamos (1) Non Violencia (4) Non á Guerra (39) Non á Privatización (12) Non ás bombas de acio (2) NPA (1) Nucleares Non (2) Nunca Mais (2) Nós-Up (87) O Apalpador (5) O Bertón (2) O Cambio Climático (13) O Caurel (7) O Courel (11) O Funambulista Coxo (5) O Galego (3) O Inferniño (28) O Muro de Ferrol (2) O que xa pasou (2) O Recuncho (37) O Tren (1) Observatorio Galego de Educación Ambiental (1) Ocupa Wall Street (1) Ocupación (1) ODS-Coia (2) Ofertas de Emprego (1) Oliver Stone (1) Opinión (115) Ordenación do Territorio (6) Ordenanza de Convivencia Cidadá (3) Ortigueira (1) Ortigueira Sostible (2) Orzamentos da Xunta de Galicia 2013 (1) Os corrais (1) Os sen Voz (4) Ourense en Común (1) PA21 (6) Pablo Hasél (1) Pablo Iglesias (1) Pablo Vaamonde (10) Paco Bello (1) Paco Ibañez (1) Palestina (54) Pallasos en Rebeldia (9) Pamela Palenciano Jódar (1) Paraguay (1) Parque Comarcal de Bombeiros (1) Parques Naturais de Galiza (1) Participación cidadá (72) Pascual Serrano (9) Patrimonio Cultural (4) Patrimonio da Humanidade (3) País Vasco (4) PCG (1) Peak Oil (1) Pepe Escobar (2) Pepe Mujica (3) Pequeno Monstro (1) Pere Rusiñol Costa (1) Perfecto Conde Muruais (2) Perseidas (2) Perú (1) Pesca (2) Pico Vello (15) Pintura (1) Plan Ferrol (1) Plan Urban (1) Plano Acuícola (12) Plano Boloña (1) Plano Director de Estradas (1) Planta de gas (149) Planta de Gas: fóra da Ría (318) Plataforma Cultura Si - Mausoleo Non (5) Plataforma de Afectadas e Afectados pola Hipoteca (1) Plataforma en Defensa dos camiños (1) Plataforma Galega polo Dereito ao Aborto (1) Plataforma Galiza contra a Guerra (1) Plataforma pola Defensa da Sanidade Pública de Ferrol (79) Plataforma pola Verdade (1) Plataforma Prolingua (1) Plataforma salvemos Corcoesto (4) Pobo Saharauí (13) Pobreza Enerxética (1) Podemos (1) Poesia (5) Poesía Salvaxe (1) Política (1) Pontedeume (3) Ponzos (1) Porto Exterior (14) Portugal (6) Praza da Porta Nova (68) Praza de Armas (1) Praza Pública (10) Praza Tahrir (1) Prestige (3) Primeira Linha (1) Privatizacións (20) Proceso de Paz en Euskal Herria (9) Proxecto Integral para as Comarcas (1) Proxecto Mina de Corcoesto (6) Proxecto Mina de Corcoestro (1) Proxecto Ríos (4) Publicacións (4) Pueblos (3) Pulsar Axencia Informativa (3) Que Voltem para a Casa! (1) Quen somos? (1) Queremos Galego (20) Quilmas (1) racismo (1) Racismo Non (1) Radio Cerna (1) Radio e Televisión Pública de de Galicia (1) Radio Filispim (46) RadioFusión (4) Rafael Cid (1) Rafael Pillado (16) Rafael Poch (1) Rafael Poch-de-Feliu (1) Raj Patel (1) Raúl Salgado (1) Rebeca Atencia (1) Rebeca Collado García (1) Rebeca Fernández (1) Recimil (21) Recimul (1) Recuperación da Mina das Pontes (8) Rede AntiCapitalista Galega (12) Rede de Apoio Mutuo (20) Rede Galiza Non se Vende (67) Rede Litoral Vivo (19) rede renta básica (1) Reexportación (1) Refundación da Esquerda (3) Reganosa (809) Regino Varela Martínez (2) Rehabilitación (13) Reindustrialización (1) Remunicipalización (3) Renda Básica (4) Represión (2) República (2) Resolucións (1) Resultados Busqueda (1) Rettet den Regenwald (1) Revolta Árabe (7) Richard Heinberg (1) Rio Baa (3) Rio Castro (2) Roberto Ciccarelli (1) Roberto Vidal Bolaño (1) Rolda de Rebeldía (2) Rosa Aneiros (3) Rosa dos ventos (1) Rosa María Artal (3) Rosalia de Castro (2) Rosalía de Castro (1) Roteiros (12) Rumiñahui (1) Ruptura PSOE-EU (3) Rural de Ferrol (2) Rádio Filispim (13) Ría de Ferrol (23) Río Belelle (1) Río Eume (12) Rúa Concepción Arenal (1) Sabino Cuadra (1) Salvador López Arnal (1) Salvar Ponzos (4) Salvemos A Malata (5) Sami Naïr (2) Samir Amin (2) Samuel Pulido (1) San Felipe (1) San Sadurniño (2) Saneamento (29) Sanidade (68) Sanidade Pública (21) Santiago Alba Rico (1) Santiago Torrente (2) Sartaña (5) Sartaña: Praza Pública (21) SAT (2) Saúde (24) Saúde. Solidariedade (1) Sector Leiteiro (5) Sector Naval (48) Secundino Garcia casal (1) Sedes (1) Sei o que nos Figestes... nos Últimos 525 Anos (1) Semana Santa (1) Sementes (1) Seminario Galego de Educación para a Paz (18) Sen Papeis (6) Sen Teito (1) Serge Latouche (2) Sergio Ferrari (1) Servizos sociosanitarios (1) SGEA (2) SGHN (39) Shangay Lily (1) Siareiros (1) Silvia Bermúdez (2) Silvia Bermúdez Pérez (2) Silvia R. Pontevedra (1) sin (1) Sindicalismo (18) Sindicato de Estudantes (2) Sindicato Labrego Galego (3) Siria (13) Sitios web convidados (1) Slavoj Zizek (1) SLG (3) Soberanismo (1) Soberanía Alimentaria (13) Software Libre (2) Solidariedade (53) Somalia (2) Somos Ninguén (2) SOS Sanidade Pública (12) Souto de Leixa (11) Stacy Herbert (1) Stella Calloni (1) Steve Coll (1) Stop-Desafiuzamentos (50) Subcomandante Insurxente Marcos (1) Susan George (1) Susana Alaníz González (1) Suso Díaz (4) Syriza (4) Sánchez Gordillo (1) Séchu Sende (3) Síndrome Corrubedo (1) Tanque de tormentas (12) Taxas (1) Taxas Xudiciais (2) Teatro (7) teicono filemes (1) Telesur (5) Tenda de Troco (2) Teresa Moure (1) Terractiva (1) Thierry Meyssan (1) Timothy Bancroft-Hinchey (1) Tino Deibe (1) Touriñán (2) Transporte (4) Transporte Público (4) Transxénicos (4) Tranxénicos (1) Trasancos (1) Tren a Caneliñas (16) TROIKA (1) Tunisia (1) Txente Rekondo (1) Ubuntu (1) UGT (5) Unicef (1) Universidade (1) Unión Libertaria (27) Unión Romaní (2) UPG (1) Urbanismo (46) Uruguai (5) USAmerica (4) USTG (3) UtopíaForo (1) Valdoviño (5) Valón (1) Ve-la Luz (7) Venezuela (12) Verdegaia (36) Vespera de nada (1) Vicente Couce Ferreira (1) Vicenç Navarro (5) Vicenç Navarro López (14) Victor Aneiros (1) Vida Independente (1) Video (13) Videos (7) Videovixiancia (4) Vieiros (4) Vietnam (1) Vigo (1) Vilabuide (2) Violencia contra a infancia (1) Violencia Machista (57) Viraventos (1) Vitaminas para o Galego (1) Vitoria Fernández Paredes (3) Vivenda (3) Véspera de Nada (4) Vídeos (6) Walden Bello (1) Walter Martinez (2) Wangari Muta Maathai (1) WikiLeaks (1) Xabier P. Igrexas (1) Xaime Quessada (1) Xaime Subiela (1) Xam López (1) Xan do Couto (2) Xapón (3) Xaquín Campo Freire (9) Xaquín Marín (1) Xavier Vence (4) Xavier Vence Deza (10) Xenocidios (1) Xiana López Penedo (1) Xitanas (2) Xitanos (2) Xosé A. Perozo (1) Xosé Castro Ratón (1) Xosé Cid (1) Xosé Manuel Beiras (14) Xosé Manuel Galdo-Fonte (1) Xosé Manuel Ribeira García (1) Xosé María Dobarro (4) Xosé María Dobarro Paz (3) Xosé María Díaz Castro (1) Xosé Miguel López Pérez (2) Xosé Reigosa Solleiro (1) Xoán Rubia (1) Xunta Coordenadora PA21 (1) Xurxo Martínez González (1) Yolanda Díaz (4) Zana Lord (1) Zeitgeist (1) Àngels Martínez i Castells (1) África (1) Ángela González Carreño (1) Ángeles García Portela (1) Ártabra 21 (3) Ártabra Solidaria (5)

Movimento Social


BIODIÉSEL Agrocombustíbeis a Debate Artigos CA21 BRIÓN Artigos CA21 CANIDO Canido Barrio Sostible Artigos CA21 CÍRCULO LÍTICO web Amigus Artigos CA21 COMUNICACIÓN E INFORMACIÓN Trasancos Rádio Filispím CULTURA E LINGUA Ateneo Ferrolán Fundaçom Artábria A.C. Fuco Buxan Caderno da Coordenadora de Equipas de Normalización Lingüística de Ferrol Terra Olho no conflito lingüístico em Trasancos ESMELLE Proxecto Esmelle> Val de Esmelle ESTEIRO Web veciñal Blog veciñal Artigos CA21 FERROL VELLO Blog veciñal Artigos CA21 LEIXA Artigos CA21 MANDIÁ Artigos CA21 MENÁNCARO Defendamos a Carvalheira de Menáncaro Menáncaro Formación Senlleira Menáncaro Expresso Artigos CA21 MINA AS PONTES Artigos CA21 MUGARDOS Artritris O Cruceiro de Meá> O INFERNIÑO Blog veciñal Artigos CA21 ORTIGUEIRA Ortigueira Sostible PICO VELLO Blog Pico Vello Noticiario Fotos e Videos PLANTA DE GAS Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol Oposición Sindical a REGANOSA Ferrol-CAPE Despropósitos gasísticos no Mundo Fundamentos e razóns Videoteca Anti-REGANOSA Noticiário do Noroeste Galego Reganosa Demolizón ArCeibe ReganosaNon TV Artigos de Opinión A Ría na Rúa Aturuxo O Cruceiro de Meá Rompendo Muros de Silencio Artigos CA21 O TROCO - SUSTENTABILIDADE O Troco PONTEDEUME Fusquenlla Pontedeume Pregúntome O rexurdir Urbanismo PONZOS Salvar Ponzos Artigos CA21 PORTA NOVA Artigos CA21 Noticiario RECIMIL Web veciñal Artigos CA21 SARTAÑA Artigos CA21 SOFTWARE LIBRE - GNU/LINUX Artabrix - Amig@s de Ubuntu Linux Ferrol