Colectivo Ártabra 21

1º DE MAIO DÍA DO INTERNACIONALISMO PROLETARIO

Os sindicatos reivindican outro modelo produtivo nos actos do Primeiro de Maio

A división entre os sindicatos estatais e a CIG, con representación maioritaria na comarca, volve marcar a celebración do Primeiro de Maio. Porén, as tres centrais coinciden en rexeitar o actual modelo produtivo froito da globalización e reclaman que os traballadores non sexan os que paguen a actual conxuntura de crise.

A CIG manifestarase neste Primeiro de Maio por un “Modelo socioeconómico xusto e sustentable”. O lema, explicou onte o secretario comarcal, Xesús Anxo López Pintos, vén a conto cando se están a batir récords de produtividade e ó mesmo tempo de pobreza. Segundo sinalou, nos últimos oito anos as empresas españolas aumentaron os seus beneficios netos nun 73%, máis do dobre do que o fixeron a media das europeas, e os salarios só medraron o 3,7%, cinco veces menos que na UE. O sindicato nacionalista culpa desta realidade ás centrais estatais e maila súa política de pactos de contención salarial.

“Debemos mobilizarnos por un novo modelo socioeconómico, porque esta é unha crise do sistema neoliberal”, sinalou Pintos, que lembrou que a CIG reclama, xunto ás melloras para a clase traballadora galega, o dereito á autodeterminación. Segundo explicou o secretario de organización, Francisco Cartelle, a manifestación do xoves sairá ás doce do mediodía do local sindical e fará o percorrido habitual, pola avenida de Esteiro e rúas Españoleto, Rochel e Real, ata o Cantón de Molíns. Á mesma sumaranse, segundo dixo, varias asociacións de inmigrantes na comarca.

Pola súa banda, CCOO e UGT convocan conxuntamente a súa mobilización baixo o lema “É o momento da igualdade, do salario digno e do investimento produtivo”. O plantexamento faise tamén desde un prisma global e propón un cambio de modelo neste momento de crise. En palabras de Xulio Abelleira, secretario comarcal de CCOO, “o sistema produtivo fracasou porque está baseado na especulación e a mellora a curto prazo” e é necesario apostar pola inversión en I+D+i e en infraestruturas. No mesmo sentido, a responsable de UGT, Mónica Ferreira, reclamou “que a desaceleración económica non afecte só ós traballadores”.

A manifestación de CCOO e UGT sairá o xoves ás doce do mediodía do Inferniño e rematará na praza de Armas, onde intervirán os responsables de ambas centrais. O acto significará a reaparición do secretario comarcal da UGT, Juan Luis Dopico, que estivo afastado do traballo sindical nos últimos tempos por unha grave enfermidade.

Tamén en solitario, a USTG trae este ano á comarca de Ferrolterra o seu acto central. A Casa da Cultura de Pontedeume acollerá, á unha da tarde, unha intervención do secretario xeral, José María Freire, e posteriormente celebrarase un xantar nun restaurante de Nogueirosa. A Unión Sindical de Traballadores de Galicia celebra a data co lema “Non imos quedar parados” e acusa ás centrais “oficiais” e maioritarias de estar “atrapadas nos grandes aparatos que constitúen unha morea de burócratas preocupados en manter o seu status quo”.

Por M. MAYORAL
DIARIO DE FERROL - 30.04.2008
______________

Enlaces relacionados:

Sindicato Nacional de CCOO de Galicia
Confederación Intersindical Galega CIG
Confederación Galaica da CNT - AIT
Confederación Unitaria de Traballadores CUT
UGT - Galicia
Unión Sindical de Traballadores Galegos USTG





































Manifiesto da CSI con ocasión do Primeiro de Maio de 2008








_______________________________

No "Día Internacional da Seguridade e Saúde no Traballo", este Luns 28 de Abril, dentro dos actos organizados pola Confederación Intersindical Galega -CIG- proxectarase o Documentario "Bhopal, a traxedia esquecida". A primeira proxección terá lugar ás 13:00 hrs e logo desde as 16:30 hrs, documentario proxectarase pola tarde de maneira ininterrompida na Praza do Pazo Municipal do Concello de Ferrol.

Ignacio Ramonet escribía este artigo que sigue a continuación, aos 20 anos da traxedia, reproducido en ducias de blogs e webs en todo o planeta e en diferentes linguas.

Lembrando Bhopal

FAI VINTE ANOS, o 2 de decembro de 1984, cara á unha da madrugada, en Bhopal, cidade dun millón de habitantes situada no centro da India, estalaba un depósito de metilisocianato (MIC) da empresa estadounidense Union Carbide. Unhas trinta toneladas dese composto químico volátil, inflamable e explosivo, libéranse na atmosfera. A nube blancuzca de gas letal esténdese, levada polos ventos nocturnos, a través duns corenta quilómetros cadrados, intoxicando a canto ser vivo, persoa ou animal, acha no seu camiño.

A nocturnidade do accidente agrava as súas consecuencias; moitos inhalan o gas asasino mentres dormen e familias enteiras falecen en silencio. Os socorros tardan en chegar e fano coa maior confusión, despavoridos pola dantesca dimensión da traxedia : 2.500 mortos nas primeiras horas e mais de 250.000 feridos É a peor catástrofe química do século XX, e tamén un accidente industrial de dimensións históricas e ata políticas, pola implicación dunha empresa multinacional norteamericana nun país do terceiro mundo. Bhopal é, ademais, sinónimo de crise da todopoderosa técnica, e de fallo dos sistemas de seguridade na manipulación de substancias perigosas. Con este desastre xurdía, a escala planetaria, un novo temor colectivo: o terror industrial.

«Na historia das colectividades -afirma o historiador Jean Delumeau-, os medos cambian, pero o medo persiste». Ata o século xx, os grandes males da humanidade tiñan a súa orixe na natureza, o frío, os rigores do clima; as inundacións, as devastaciones, os incendios, o fame e azoutes como a peste, o cólera, a tuberculose e a sífilis. Outrora, o ser humano vivía baixo a constante ameaza da contorna. A desgraza axexábao cotidianamente.

A primeira metade do século XX estivo marcada polos horrores das grandes guerras mundiais de 1914-1918 e 1939-1945. A morte a escala masiva, os éxodos, as destrucións, as persecucións, os campos de deportación e exterminio. Tras a Segunda Guerra Mundial e a devastación atómica de Hiroshima e Nagasaki en 1945, o mundo viviu baixo a ameaza do holocausto nuclear. Un medo que foi tranquilizándose aos poucos cara ao final da guerra fría e tras a firma de tratados internacionais que prohibían a proliferación nuclear.

Pero a existencia deses tratados non eliminou todos os perigos. O 26 de abril de 1986, a explosión da central nuclear de Chernobil provocou un agravamento do terror nuclear. Máis recentemente, o 1 de outubro de 1999, produciuse un accidente na planta nuclear da localidade xaponesa de Tokaimura. Estupefacta, a opinión pública internacional descubriu que, ata nun país como Xapón, reputado polo seu rigor técnico, se transgreden principios elementais de seguridade e arríscase a saúde e a vida de centenares de millóns de persoas.

O día en que os historiadores das mentalidades pregúntense polos medos de comezos do século XXI, descubrirán que, a excepción do terrorismo, que obsesiona ás sociedades desde o 11-S, os novos temores son non só de orde política ou militar (conflitos, persecucións, guerras...) senón de carácter económico e social: desastres bolsistas, hiperinflación, quebras empresariais, despedimentos masivos, precariedade, agravamento da pobreza... Así como ecolóxico -trastorno da natureza, recalentamiento climático, calidade sanitaria da alimentación, contaminacións de todo tipo...- e sobre todo industrial : accidentes tan graves como os de Toulouse, Minamata, Seveso ou o que agora recordamos con horror e compaixón, de Bhopal.

Ignacio Ramonet
14.12.2004
______________


___________


_____________

___________
ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879)
"UN LUGAR DE ENCONTRO PARA A CULTURA”
Rúa Magdalena 202-204, 1º
FERROL
www.ateneoferrolan.org
_____________

De: Comité Cidadán de Emerxencia -comitecidadan@gmail.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 24 de abril de 2008 20:06
Asunto: CELEBRADA A XVIII ASEMBLEA CIDADÁ e CONVOCADA A XIX


CELEBRADA A XVIII ASEMBLEA CIDADÁ e CONVOCADA A XIX.

A XVIII Asemblea Cidadá, reunida onte no Salón de Actos do Ateneo Ferrolán, analizou as actividades mantidas desde a súa anterior convocatoria o pasado novembro:

• Relación con outros movementos sociais (Foro Social Galego, Galiza Non Se Vende).
• Mobilizacións e presenza en actividades cidadás.
• Estado das demandas e recursos presentados, tanto en vía xurídica como administrativa.
• Situación económica.
  

Abríndose a continuación un debate sobre a situación actual e as novas ameazas de Reganosa:

• Voadura da canle de entrada da Ría.
• Ampliación da capacidade de regasificación.
• Transporte de GNL en camións cisterna.
  

Aprobáronse nesta Asemblea diversas propostas de traballo e mobilizacións:

1. Rolda de encontros co movemento asociativo da Comarca (Sindicatos, AAVV, Partidos Políticos) para dar a coñecer as novas ameazas e a situación actual.
2. Preparación dunha Mobilización Comarcal (proposta para o 8 de xuño, como data máis próxima ao Día Mundial de Medio Ambiente).
3. Festival artístico-musical-reivindicativo, no aniversario do Peche dá veciñanza de Meá non Concello de Mugardos.
4. Mobilizacións coincidindo co aniversario da entrada ilegal do primeiro gasero cargado na Ría (9 de maio de 2007). Convocaranse concentracións diante dos locais e sedes dos socios de REGANOSA.
5. Realización dun mural de grandes dimensións (en cuxa confección participarán máis de 200 persoas) para mostrar de xeito permanente a ameaza constante da Planta de Gas, situada no interior da Ría, sobre a vida dos seus habitantes, e a agresión a sostenibilidade da mesma.
6. Convocatoria da XIX Asemblea Cidadá, a celebrar o próximo 2 de maio de 2008, ás 8 da tarde, no Salón de Actos do Ateneo Ferrolán, cun único punto de Orde do Día: Calendario e preparación das mobilizacións aprobadas.
   

PLANTA DE GAS FORA DA RÍA !!


Voadura da canle de entrada
A Autoridade Portuaria de Ferrol-San Cibrao, volta a insistir no dragado da canle de entrada, para favorecer o tránsito dos grandes barcos, cando o Porto Exterior xa está en condicións de recibilos. A razón da súa construcción non era outra que liberar o interior da Ría dos tráficos nocivos e perigosos. Unha vez máis quen dirixe a Autoridade Portuaria, amosa a súa supeditación aos intereses de REGANOSA e pretende levar a cabo unha nova barbaridade, xa que os gaseiros seguirían sen poder cumplir a norma 1532. Pola contra o dinamitado e dragado terían un efecto pernicioso nos bancos marisqueiros e no patrimonio: os Castelos. Realmente, os promotores do dinamitado, non teñen outra finalidade que seguir facendo uso do interior da ría, como se non existise o Porto Exterior, un paso máis na dirección sinalada no libro de Enrique Pernas e prologado polo entón Conselleiro de Pesca Sr. Landín, de sacrificar a Ría de Ferrol.


Ampliación da capacidade de regasificación de REGANOSA
Dende fai tempo, os promotores de Reganosa e os seus apoios, entre eles a Consellería de Industria, veñen reclamando ao Goberno Central, a través das campañas mediáticas, a concesión dunha maior capacidade de emisión de gas natural. Segundo a licencia de construcción, a capacidade de emisión nominal e de 322.500 m3/hora. O Consello de Ministros do 31.03.06 aprobou a revisión 2005-2011 do Plan Enerxético, incluindo (con valor indicativo) a nova cifra de 412.800 m3. A autorización ten que solicitarse e tramitarse segundo o artigo 67 da lei 34/1988 de hidrocarburos, e aplicación do R.D. 1434/2002 de 27 de decembro.

A partir de decembro de 2006 voltaron a esixir a cantidade de 825.600 m3/h..

A razón desta ampliación está na redución do marxe de beneficios (50 %) das instalacións de gas natural, aprobadas polo Consello de Ministros do 29.12.2006.

Recentemente publicouse no BOE nº 67 do 18.03.2008 o anuncio no que Reganosa invita a licitar a adxudicación de obra civil de dous novos ORV's (vaporizadores) de 160 Tm/hr, cada un. Data inicio previsible das obras: 3º trimestre 2008. Prazo execución: 50 meses.

Serían evidentes os efectos perniciosos desta posible ampliación, duplicando os verquidos e usos da auga da Ría ata 600.000 m3 diarios, e unha maior afluencia de gaseiros cargados dentro da Ría. Ademáis non ten sentido esta pretensión, xa que Reganosa so ven traballando ao 34 % da súa capacidade nominal.


Transporte de GNL en camión-cisterna
O feito de transportar polas estradas galegas camións – cisterna de 20 Toneladas de GNL, o que equivale a máis de 1.600 bombonas de gas, é unha irresponsabilidade máis de REGANOSA, que responde máis a unha necesidade propagandística que a unha verdadeira demanda enerxética das vilas e industrias a onde vai destinado.


________________

NOVA CONTA DO COMITÉ CIDADÁN DE EMERXENCIA
O Comité Cidadán de Emerxencia, necesita apoio económico, para que poida desenvolver a súa actividade:
C/C en BBVA, titular:
Ángeles Cuadrado e outros.
Para ingresar desde unha oficina bancaria desde dentro do Estado:
0182-0232-77-0201521046

Para ingresar desde unha oficina bancaria desde fóra do Estado:
Codigo BIC: BBVAESMMXXX
IBAN
ES80 0182 0232 7702 0152 1046

De: ASOCIACION VECIÑAL FONTELONGA
-avvfontelonga@mundo-r.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 23 de abril de 2008 18:05
Asunto: Solicitude de iniciación de expediente de expropiación dun edificio na rúa Carlos III

Solicitude de iniciación de expediente de expropiación dun edificio na rúa Carlos III

A Asociación veciñal de Esteiro “Fontelonga”, demandamos do Concello de Ferrol, que inicie o expediente de expropiación dun edificio en Esteiro, dado o seu estado de abandono e a falla de conservación por parte do seu propietario, incumprindo as súas obrigas legais, para dedicalo, unha vez rehabilitado, a Centro Cívico Cultural Municipal do Barrio de Esteiro.

Esta asociación temos denunciado na Delegación Provincial de Cultura, sección de Patrimonio o 19 de decembro do 2006, e tamén no Concello de Ferrol o 20 de decembro de 2006, sendo concelleiro de Urbanismo o Sr. Pita Romero, o estado de deterioro e falla de conservación do edificio singular de Carlos III 34 no cruzamento con Adán y Eva, que é coñecido como Panadería dos Irmáns Bellón. O 17 de febreiro de 2007 ampliamos a nosa denuncia, tanto na Xunta de Galicia como no Concello de Ferrol.

No citado edificio, como tamén denunciamos de maneira oficial, se fixeron obras para agravar o seu deterioro, como afundirlle o tellado e quitarlle as portas e as ventás, temos abondosas fotografías que enviamos ó Concello e á Xunta de Galicia, para favorecer que ese edificio se esborrallase como resultado da acción do tempo, con claras intencións especulativas.

Tanto desde a Xunta de Galicia, como desde o Concello de Ferrol, desde que é concelleiro de Urbanismo o Sr. Mato, se ten requirido ó propietario do citado inmoble, para que efectúe as obras necesarias de conservación e mantemento da súa propiedade, tal e como lle obriga a Lei, devolvéndolle a cuberta ó edificio e selando as portas e ventás, coa indicación de que ese edificio só poderá ser rehabilitado e nunca derrubado. De maneira reiterada o propietario do edificio de Carlos III nº- 34, ignora os requirimentos municipais e de Patrimonio da Xunta de Galicia e o edificio segue a deteriorarse cada vez máis.

Desde Fontelonga apoiamos o compromiso que os actuais responsable de Obras e Vivenda e de Urbanismo, Sres Reimúndez e Mato, teñen coa conservación e rehabilitación da parte vella do Barrio de Esteiro e demandamos que ese compromiso sexa maior e se plasme na iniciación dun expediente de expropiación do edificio da Carlos III nº-34, polo incumprimento reiterado do seu propietario para coas súas obrigas legais.

Desde esta Asociación imos seguir demandando, como xa vimos facendo desde o ano 2001, que se obrigue ós propietarios de edificios en estado de abandono ou mal conservados a cumprir coas súas obrigas legais de coidar ás súas propiedades. É unha obriga dos propietarios e non dos Concellos o manter conservados os edificios que posúen..

Desde a Asociación Veciñal de Esteiro non imos tolerar ,e imos tomar todas cantas medidas de carácter legal sexan precisas, que o citado edificio singular que ten importantes valores arquitectónicos se esborralle como sucedeu na Praza de Armas con tres edificios dos que , cando menos nun deles, era propietaria a mesma persoa que o é en Carlos III nº34.

A Asociación Veciñal de Esteiro “Fontelonga” imos seguir apoiando a firme decisión das concellerías de Urbanismo e Obras de facer cumprir a lexislación urbanística sancionando a quen non o faga, tanto no referente á conservación de edificios, como no referente a exceder o volume de edificabilidade autorizado polo PXOM. Nos pasados días, en resposta a unha denuncia nosa como entidade e de tres socias de maneira particular, se procedeu a derrubar as chemineas dun edificio de Fernando VI que constituían un perigo para as persoas polo seu grao de deterioro e risco eminente de caída.

Desde esta Asociación veciñal imos solicitar no Rexistro da Propiedade a relación de propietarios de edificios en estado de abandono e ruína de Esteiro para proceder a denuncialos , de maneira individualizada, por non cumprir coas súas obrigas e incluso poñer en perigo a integridade das persoas ó non conservar o seu patrimonio.

Tamén imos poñer en coñecemento do Fiscal de Delictos de Urbanismo do TSXG, D. Antonio Roma, a coincidencia de sucesos que se producen ultimamente de maneira relativamente frecuente, como son lumes e esborrallamento de edificios en Ferrol Vello, a Magdalena e Esteiro, para que inicie unha investigación, se o considera oportuno, para esclarecer as causas dos citados sucesos e se hai algún responsable dos mesmos.


Ferrol a 23 de abril de 2008.


Xunta Directiva da Asociación veciñal de Esteiro “ Fontelonga”.

Asdo./ X. Miguel López Pérez, presidente.

O vindeiro venres 25 de abril 2008 , ás 17:30 h, no Salón de Actos do Vicerrectorado de Ferrol, no Campus de Esteiro, terá lugar a 4ª xornada e última do ciclo “Agrocombustibeis a debate”, organizado por Verdegaia, SGHN, ADEGA e “A Xoaniña”

Esta xornada, que comeza media hora antes que o resto, estará adicada integramente á proxección de audiovisuais relacionados co tema dos mal chamados biocombustibeis. Ao remate das proxeccións haberá tempo para para o coloquio, e ao remate do acto as persoas asistentes poderán disfrutar dun ágape elaborado con produtos ecolóxicos da Cooperativa A Xoaniña.

Cunha duración aproximada de 1 hora e 44 minutos, a proxección estará formada por dous bloques organizados do seguinte xeito:

BLOQUE 1: 1 hora

* Arxentina: Fame de Soia (34 min.)

Un magnífico documental de 50 minutos, do que veremos os primeiros 36, no que se fala sen tapuxos sobre as implicacións sociais, económicas e ambientais da produción de soia a gran escala na Pampa Arxentina.

* O caso da soia no Brasil: fragmento de “We feed the world” (13 min.)

Veremos un fragmento deste extraordinario documental laureado con varios premios internacionais, no que o biólogo Vincent José Puhl nos contará como as plantacións de soia están substituíndo ás selvas amazónicas no Mato Grosso, en Brasil, para alimentar á gandería dos Estados Unidos e Europa.

* Paraguai 2007: Soberanía violada (13 min.)

Como consecuencia dos plans económicos expansivos do presidente brasileiro Lula e as multinacionais alimentarias, os labregos de Paraguai estanse vendo obrigados a abandonar as súas terras, cercados polas plantacións de soia e millo transxénicos. Os que quedan expóñense a sufrir os efectos terribeis para a saúde das fumigacións con herbicidas e pesticidas.


BLOQUE 2: 44 min.

* Colombia: palma africana e paramilitares (programa de TV “La noche”, 29 min.)

Programa televisivo que investiga sobre os cultivos ilegais de palma africana no Chocó colombiano, unha zona declarada como Reserva da Biosfera. Ante a pasividade das autoridades (complicidade?), os paramilitares expulsan a punta de fusil aos/ás campesiños/as e as compañías de palma implantan impunemente o seu monocultivo a gran escala, deforestando os bosques.

* Indonesia: deforestación e palma africana (10 min.)

Surleste de Asia: Indonesia e Malasia devoran as súas selvas a unha velocidade de vértigo para substituílas por plantacións de palma aceiteira. As cifras son de millóns de hectáreas. As poboacións indíxenas que vivían da riqueza da selva quedan sen medios de subsistencia. Os orangutáns e outras miles de especies ameazadas perden o seu hábitat para sempre. Destrución a toda costa en aras do negocio do aceite de palma.

* Quiero ser tortilla (5 min.)

Simpático audiovisual de Citoplasma e Veterinarios sen Fronteiras que aborda, en clave de humor acedo, o problema dos transxénicos e a súa relación cos agrocombustibeis.

Ao remate do acto as persoas asistentes poderán disfrutar dun ágape elaborado con produtos ecolóxicos da Cooperativa A Xoaniña.

_______________
Crise Alimentaria no mundo


_____________
Unha resposta á crise alimentaria
Pola via campesiña [*]

Os consumidores de todo o mundo han visto que os prezos dos alimentos básicos incrementáronse dramaticamente durante os pasados meses, creando unhas extremadamente difíciles condicións de vida, especialmente para as comunidades máis pobres. Durante o ano pasado, o trigo dobrou o seu prezo, o millo subiu cerca do 50 por cento que fai un ano. Con todo, non hai crise produtiva. As estatísticas mostran que a produción de cereais nunca foi tan alta como en 2007.

Os prezos incrementáronse porque unha parte da produción é agora derivada a agrocombustibles, as reservas globais de comida están no seu momento máis baixo dos últimos 25 anos debido á desregulación dos mercados marcada pola OMC e o tempo extremo que padeceron algúns países exportadores, como Australia. Pero os prezos tamén se incrementaron porque as compañías financeiras especulan coa comida das persoas, xa que anticipan que os prezos dos produtos agrícolas seguirán subindo no futuro próximo. A produción de alimentos, o seu proceso e a súa distribución quedarán cada vez máis baixo o control das empresas transnacionales que monopolizan os mercados.

A traxedia dos agrocombustibles industriais: poden alimentar coches, pero non persoas. Os agrocombustibles (combustibles producidos a partir de plantas, produtos agrícolas e forestais) preséntanse como unha resposta á escaseza de combustibles fósiles e ao arrequecemento global. Os agrocombustibles industriais son un sen sentido económico, social e ambiental. O seu desenvolvemento debe deterse e a produción agrícola debe enfocarse prioritariamente cara á alimentación.

Os pequenos campesiños e os consumidores necesitan prezos xustos e estables, non a actual alta volatilidade. Os pequenos campesiños non poden producir se os prezos son demasiado baixos, como foi o caso durante as últimas décadas. Polo tanto, necesitan regulación dos mercados e a oposición ás políticas da OMC. A actual crise revela que a liberalización do mercado agrícola conduce ao fame e á pobreza.

Os países convertéronse en extremadamente dependentes dos mercados globais. En 1992, os campesiños indonesios producían suficiente soia para abastecer o seu mercado doméstico. O tofu baseado en soia e o tempeh son unha parte importante da dieta diaria en todo o arquipélago. Seguindo a doutrina neoliberal, o país abriu as súas fronteiras ás importacións, permitindo que a entrada de soia estadounidense barata alagase o mercado. Isto destruíu a produción nacional. Hoxe, o 60 por cento da soia que se consome en Indonesia é importada.

A Vía Campesiña cre que para protexer as necesidades vitais, os postos de traballo, a saúde das persoas e o medio ambiente, a alimentación debe permanecer nas mans dos pequenos campesiños sostibles, e non pode deixarse baixo o control das grandes compañías de agronegocios ou de cadeas de supermercados. O OMG e a agricultura industrial non proverán de comida saudable e deteriorarán máis fortemente o medio ambiente.

Os gobernos teñen que desenvolver, promover e protexer a produción local para ser menos dependentes dos prezos mundiais da comida. Isto significa que cada país ou cada sindicato debe ter o dereito de controlar os alimentos importados e o deber de parar cada forma de dumping dos prezos da comida.

Os gobernos teñen tamén que establecer (ou apoiar) mecanismos de xerencia das provisións como uns buffer stocks (inventarios amortiguadores) e asegurar uns prezos mínimos para crear unhas condicións estables para os produtores.

A Vía Campesiña cre que a solución á actual crise dos prezos da comida áchase na soberanía alimentaria. A soberanía alimentaria é o dereito da xente a comida saudable, culturalmente adecuada producida con métodos ecoloxicamente responsables e sostible, é o dereito dos gobernos a definir a súa propia comida e as políticas agrícolas do país sen prexudicar a agricultura doutros países. A soberanía alimentaria pon as aspiracións e as necesidades da xente que produce, distribúe e consome a comida ao centro do sistema de produción alimentaria e das súas políticas máis que as demandas dos mercados e das empresas. A soberanía alimentaria dá prioridade ás economías e aos mercados locais e nacionais e fortalece aos campesiños e á agricultura de condución familiar e a produción alimentaria.

* Movemento internacional que agrupa a organizacións de campesiños e comunidades agrarias indíxenas.
___________

De: Ateneo Ferrolán -a_ferrol@teleline.es-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 23 de abril de 2008 02:00
Asunto: Sesión Vermú e Solidaridade no Ateneo Ferrolán

Abril solidario co Ateneo Ferrolán

REXURDIREMOS!!
Ca vosa colaboración o Sábado 26 de Abril, ás 12 da maña!!

Sesión Vermú
Pinchos e vermú para todos e todas.

Música en directo

• Fefi, cantautor.
• Óscar Fernández Sanjurjo, zanfona.
• apúntate e ven co teu instrumento...

ás 2 da tarde, entregarase o premio da RIFA SOLIDARIA.

Estades convidad@s!!!!
Coa colaboración desinteresada dos músicos e do Colectivo OPAII que realizará a emisión dun programa especial de radio EN DIRECTO no 93.9 da FM
Podes baixar o audio desde AQUÍ

Mais info.: www.ateneoferrolan.org

De: Unión Libertaria -unionlibertaria@gmail.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 23 de abril de 2008 01:48
Asunto: Xornadas de software libre - GNU/Linux HACKMEETING Ferrol


Xornadas de software libre - GNU/Linux HACKMEETING Ferrol

Sábado 26 e Domingo 27 no local do Ateneo Ferrolán, Rúa Magdalena 202-204, 1º - Ferrol (A Coruña)

Entrada libre. Non é necesaria inscrición previa

Sábado 26

11:00 - Presentación das xornadas e Mini Palestra: ¿Qué é o software libre?

11:15 - Experiencias e experimentos con Linux

Como empezar con GNU/Linux, vantexes e dificultades....

12:00 - InstallParty: Te axudamos a indstalar GNU/Linux no teu computador compartindo ou non con windows

Se queres instalar GNU/Linux no teu computador podes traelo e axudámoste a poñelo a punto para que te inicies neste sistema operativo...
Trae tamén cable de rede ou conexión wifi e os cables e enchufes necesarios para poñer todo a funcionar...

16:30 - Edición gráfica en Linux : Gimp - inkscape - Scribus

Fai deseño gráfico e retoque fotográfico libremente e con programas libres!!!. O Gimp é un gran programa para tratamento de imaxes e debuxo, o Inkscape para facer gráficos vectoriais e o Scribus para maquetar con gran calidade todo tipo de publicacións, carteis, e o que queiras!!

19:00 - Streaming de audio en GNU/Linux

Tamén con programas libres podes facer que a túa voz se escoite e montarte unha emisora de redio por internet. Os teus berros e imaxes chegarán moi lonxe...

Domingo 27

11:30 - LTSP: Reciclaxe de ordenadores como terminais Lixeiras en GNU/Linux

Tes un computador vello? Non o tires. Con GNU/Linux e o servidor de terminais lixeiras LTSP podes poñelo a funcionar coma se fose novo. Tan rápido coma un raio. Que non o cres? Pois ven a velo!!!

12:30 - A caixa branca: Todo sobre hardware e como destripalo...

Eres desas persoas as que lles gusta fozar en canta máquina encontra. Es un ou unha manitas? Pois esta é a túa oportunidade

16:30 - Edición de vídeo con Cinelerra

Un dos mellores programas para montar vídeos con todo tipo de posibilidades e efectos. E con calidade profesional!!!

Máis info: http://linuxferrol.org/hackmeeting_ferrol_08.jpg

Organiza: Unión Libertaria
Colaboran: Ateneo ferrolán, Kalimera, Hacktreu, OlhoLivre ...
___________________

Na súa última reunión a Mesa de Traballo do Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol acordou convocar unha Asemblea Cidadá, facendo un chamamento á participanción de todas as Entidades Cidadás e persoas integradas na Asamblea Cidadá de Ferrolterra.

A XVII Asemblea Cidadá terá lugar o Mércores, 23 de Abril, ás 8 da tarde nos locais do Ateneo Ferrolán, co seguinte orde do día:

1º.- Informe de situación

2º.- Ameaza de voladura do canal de entrada á Ría

3º.- Propostas de traballo e calendario de mobilizacións

Ferrol, 8 de abril de 2008

Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol

comitecidadan@gmail.com
http://comitecidadan.org


______________________

De: Asociación Cometa -correo@asociacioncometa.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 21 de abril de 2008 17:07
Asunto: Inspección SEPRONA



Inspección SEPRONA

O pasado día 12 de marzo a patrulla do SEPRONA de Pontedeume realizou unha inspección no domicilio particular dun membro da Xunta Directiva da Asociación para un Comportamento Ético cos Animais COMETA, de Narón, inspección motivada pola denuncia recibida na Consellería de Medio Ambiente da Xunta de Galicia contra dita asociación. Esta denuncia foi presentada por D. José Luis Vérez Fraguela, propietario do Hospital Clínico Veterinario Ultramar e pretende basearse na información e fotografías aparecidas no periódico La Voz de Galicia do día 20 de decembro de 2007. O que esta persoa denuncia e, fundamentalmente, que COMETA está a recoller animais sen autorización, en instalacións ilegais e en condicións inadecuadas.

O recinto inspeccionado pola Garda Civil é unha propiedade privada que pertence a un voluntario da asociación e que non se trata en ningún caso de instalacións nin propias de COMETA, nin cedidas a esta, nin están a ser empregadas para a recollida de animais abandonados por parte da asociación. Que ese recinto aparecese fotografiado na prensa, vinculado á asociación COMETA, débese precisamente a que a asociación carece polo momento de instalacións, nin propias nin cedidas, para a recollida de animais abandonados. Por outra banda, os cans que alí aparecían foron recollidos no seu momento pola asociación, pero polas pésimas condicións psicolóxicas nas que chegaron non tiveron posibilidade de ser adoptados, e posto que disfrutan neste momento dunha vida feliz e adecuada ás suas necesidades, pareceunos que podían representar moi ben os fíns que persegue e o traballo que realiza a nosa asociación.

Posto que a asociación COMETA carece polo momento de instalacións, os poucos animais que podemos recoller aloxanse con voluntarios nas súas propias vivendas, en casas de acollida que a cada paso escasean mais. Polo tanto, por desgracia, non existen esas supostas "instalacións ilegais". A todolos animais que chegan abreselles unha ficha onde se inscriben todolos seus datos e todolas revisións e tratamentos que reciben. Son dados en adopción desparasitados, vacinados, esterilizados ( agas os cachorros) e co seu microchip identificativo. O adoptante asina un contrato de adopción e posteriormente realízase un seguimento da adaptación do animal e para comprobar que o trato que recibe é o adecuado.

É certo que non temos licencia para a recollida, precisamente porque non temos un centro de recollida. Pero tamén é certo que os animais que pola asociación pasaron deronselles todalas atencións necesarias, veterinarias, hixiénicas, alimentarias e psicolóxicas, a pesar de ser unha entidade sen ánimo de lucro con poucos medios económicos e contando só co traballo de persoas que adican o seu tempo e o seu diñeiro a intentar mellorar a vida dos animais.

O que resulta triste é que a denuncia formulada contra a asociación COMETA non obedece seguramente a unha repentina preocupación polo benestar dos animais. Mais ben parece que o que impulsa esta mostra de civismo é a vinganza e o afan de manter un estado de cousas que está a reportar un enorme beneficio económico á empresa propiedade do denunciante.

O Hospital Clínico Veterinario Ultramar ocupouse durante anos da recollida de animais abandonados de prácticamente a totalidade dos concellos da comarca de Ferrolterra. Tamén durante moito tempo estivemos recibindo na asociación queixas e denuncias sobre o que alí acontecía cos animais, o que no ano 2006 nos levou a poñer eses feitos en coñecemento da Consellería de Medio Ambiente da Xunta de Galicia. A raiz de esta denuncia abreuse un expediente sancionador ó agora denunciante, que deu lugar a unha resolución que o sanciona cunha multa de 3000 € por feitos que o Director Xeral de Conservación da Natureza, organismo dependente da Consellería de Medio Ambiente, considera "feitos probados constitutivos de infracción administrativa grave" referindose á recollida de animais abandonados por parte desta clínica.

Pero non podemos esquecer a culpa que en todo esto teñen os concellos, que irresponsablemente financian, co diñeiro de todos, a empresas que non cumplen coa lei e que levan anos cometendo auténticas barbaridades cos indefensos animais, non só abandonados, senon tamén extraviados. Os mesmos concellos que non amosan o menor interese en por en marcha un proxecto co que cumpran dunha vez por todas coas suas obrigas: a construcción dun refuxio onde se poidan recoller todolos animais da comarca.

Dende a Asociación COMETA seguiremos loitando para que dunha vez por todas se cumpra coa lei e Ferrolterra deixe de ser un inferno para os animais.

Para mais información:

Asociación para un Comportamento Ético cos Animais COMETA

r/Manoel Antonio, 4-1º Narón

Tlfno. 617 040 992

correo@asociacioncometa.com

www.asociacioncometa.com

_______________________

CONVOCATORIA:

A Asociación para un comportamento ético cos animais COMETA, convoca a tódolos seus socios á asamblea xeral extraordinaria o vindeiro 27 de Abril as 18:00h e á asamblea xeral ordinaria ás 19:00h no Clube de Tenis de Mesa de Narón.
Rúa/Reis Católicos 5-7 baixo,
Santa Cecilia, Narón.
___________________

De: Jose Manuel Aracemi -josemanuelaracemi@hotmail.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 21 de abril de 2008 09:29
Asunto: Almirantes de racimo

Almirantes de "racimo"

Un dos soños preferidos dos nenos da miña época era o de ser almirante. Non hai máis que botar unha ollada ás vellas fotos das nosas primeiras comuñóns. Aínda que non é fácil alcanzar un soño quen se o conseguiu é o militar Francisco Torrente Sánchez que chegou nin máis nin menos que a almirante xeral da Armada Española. Outro dos postos importantes dentro da súa brillante carreira foi o de Secretario Xeral de Política de Defensa (Segenpol) . Inexplicablemente ( ou talvez intelixentemente ) Torrente renunciou de xeito voluntario a este cargo para presidir a empresa pública Expal. Convén recordar que Explosivos Alaveses S.A. ? Expal- é o cuarto fabricante do mundo de material explosivo e munición avanzada . Entre os seus produtos figuran "granadas de mortero", minas anticarro , grandes bombas penetradoras de aviación e as tristemente soadas "bombas de racimo". Tamén convén recordar algún dos seus clientes: Irán , Iraq, Turquía, Israel?

Sería extenso enumerar todos os méritos que conseguiu o almirante Torrente e que dan fe da súa calidade humana. Citar simplemente que acaba de recibir a Gran Cruz do Mérito Civil , que no ano 2005 foi nomeado "Ferrolán do ano" e que en breve será pregoeiro da Semana Santa de Ferrol, a súa terra natal. Cabe máis orgullo para unha persoa que estes recoñecementos?

Cando este ano desfile solemne encabezando as procesións da súa cidade ninguén saberá que tras el, aparte dun reguero de capuchones, deixa outro de mortos e mutilados grazas aos dispositivos que a súa empresa fabrica. Son os desherdados da Terra. Nenos que non soñan con ser almirantes senón con recuperar o brazo ou a perna que unha bomba segoulles un mal día.

Persoas sen méritos nin condecoracións pero con máis dignidade que quen desfila baixo palio co cordón dos galóns manchado de sangue.

José Manuel Aranda

Pontedeume
___________
Jose Manuel Aracemi
-josemanuelaracemi@hotmail.com-
Monográfico en "Novas da Galiza" sobre os "negocios" do almirante Torrente
____________

______________
"Bombas de Acio"
"Bombas de Racimo"

http://bombas-de-racimo

A vida baixo as bombas de racimo
__________

De: Alexandre -mpoulo@teleline.es-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 21 de abril de 2008 08:35
Asunto: Os famentos saen de novo ás rúas


ANÁLISE: A CUARTA PÁXINA
Os famentos saen de novo ás rúas
Volvemos ver en moitas cidades do mundo disturbios pola carestía dos alimentos. Isto revela ata que punto está podrecido o corazón da política e a economía de tantos países en vías de desenvolvemento.

POR RAJ PATEL 19/04/2008

Recentemente, os prezos dos alimentos experimentaron en todo o mundo unhas subidas extraordinarias. Tanto é así, que Nacións Unidas anunciou que necesitan 500 millóns de dólares antes de que transcorra un mes a fin de evitar que se produza unha fame negra xeneralizada. O pasado marzo, o prezo do arroz subiu nos mercados asiáticos un 30% nun só día. Esta e outras subidas de prezos son o resultado dunha tormenta perfecta na que se combinaron os efectos das malas colleitas, a escaseza de alimentos almacenados, a substitución de cultivos de alimentos por outros que producen biocombustibles, o aumento da demanda de carne, o prezo marca do petróleo, e a especulación financeira.
Os disturbios pola comida son un síntoma agudo da ausencia dunha verdadeira democracia.

En Haití prospera hoxe a industria das "galletas de barro", feitas con margarina, sal e arxila.

O aumento do custo dos alimentos chegou a ser tan grave que ata se inventou un nome para bautizalo: agroflación (agflation). Unha fea palabra, sen dúbida, cuxos efectos son aínda máis feos. E que produciu o regreso dunha das formas de activismo colectivo máis antigas do mundo: os disturbios rueiros dos famentos.

"Antes gañabamos 14 dólares á semana e chegábanos xusto para gañarnos a vida. Pero desde que subiron tanto os prezos, non nos alcanza para vivir. Limitámonos a existir". A muller que pronunciou esta frase podería ser cidadá de calquera dos países pobres onde, durante os últimos meses, producíronse disturbios rueiros provocados pola agroflación. Pero estas frases desesperadas foron pronunciadas en Nova York, o ano 1971, e díxoas unha das Mulleres Xudías do East Side que protestaban polos prezos inalcanzables que os alimentos tiñan naquel momento na cidade. As súas circunstancias atopan un eco na actualidade.

E é que a similitude entre as protestas históricas e as deste comezo do século XXI non é meramente cosmética. Vale a pena analizar os vínculos entre os prezos dos alimentos e a inestabilidade política. Moitas das protestas actuais ocorreron en países considerados como bastións da estabilidade. houbo revoltas en cidades de Mauritania, Senegal e Burkina Faso, por exemplo. Pero estes disturbios distribuíronse de forma irregular.

En Haití, un dos países máis pobres do hemisferio occidental, o fame propiciou nos últimos tempos a aparición de novas estratexias de supervivencia, froito dunha desesperación cada vez máis acentuada. Nas chabolas de Citei Soleil prospera hoxe a industria das "galletas de barro". É dicir, galletas feitas con margarina, sal e arxila. A xente cómellas porque non pode comprar nada mellor. Pero ata alí a xente terminou saíndo á rúa e enfrontándose ás forzas da orde.

Haití representa un caso extremo, pero a súa traxectoria parece unha versión acelerada do camiño que van ir seguindo decenas de países, moitos dos cales sufriron anos de crise alimenticia, sempre ao bordo da fame negra. Dado que os ingresos familiares neses países dedícanse no seu maior parte á compra de alimentos, é indubidable que é alí onde a agroflación terá efectos máis dolorosos.

Agora ben, os disturbios rueiros non se producen necesariamente nos países máis pobres. Exipto e a India, por elixir dúas dos países onde houbo recentemente manifestacións, ocupan unha posición intermedia.

Como explicar entón a explosión dos disturbios, se a súa causa non é o fame extrema? O historiador británico E. P. Thompson bríndanos algunha luz respecto diso. Analizando os disturbios provocados pola carestía dos alimentos na Inglaterra do século XVIII, localizou os dous factores cruciais que se suman para dar lugar ás revoltas. En primeiro lugar, o capitalismo trouxo consigo unha brutal diferenza entre o que a xente entendía como os seus dereitos e as cousas que en realidade conseguía. En segundo lugar, as protestas xurdían cando os famentos pensaban que esa era a única forma de facerse oír.

A suma destes dous criterios, a saber, a distancia moi marcada entre aquilo ao que un cre ter dereito e aquilo que en realidade obtén, por unha banda; e, por outro, o que non haxa mellor xeito de articular unha protesta política que mediante a protesta rueira, permite explicar os disturbios causados pola falta de comida en circunstancias diversas. Esta clase de disturbios foron frecuentes en Europa ata a metade do século XIX, pois entón Europa comezou a importar cereais procedentes das súas colonias para alimentar así ás súas masas de traballadores. Paralelamente, as protestas rueiras foron substituídas por outro tipo de actividades máis sofisticadas e coordinadas, como as folgas.

Os disturbios reapareceron en Estados Unidos xusto ao termo da Primeira Guerra Mundial. As mulleres estaban na primeira liña das manifestacións en Filadelfia, Chicago, Toronto e Nova York, por exemplo. Esas mulleres crían ter o dereito de alimentar ás súas familias. Cousa cada vez máis imposible, debido á forte inflación que se produciu ao terminar a guerra. Ademais, esas mesmas mulleres estaban excluídas da participación política e non tiñan máis alternativa que a protesta rueira. En canto as mulleres conseguiron o dereito a voto e comezou a producirse unha mellor redistribución dos bens, os disturbios pola carestía dos alimentos foron perdendo forza.

Así pois, a historia dinos que prestemos atención a ambos os factores, a distancia entre expectativas e realidades, por unha banda, e por outro a inexistencia dun auténtico sistema democrático. Prodúcense disturbios rueiros pola comida naqueles países onde as subidas rápidas dos prezos fan prohibitiva a compra de alimentos. E onde, ademais, o desenvolvemento agudizou as desigualdades económicas entre os seus propios cidadáns, o cal fai que crezan as expectativas á vez que as probabilidades de satisfacelas van diminuíndo. Son países onde o abismo entre expectativas e logros fíxose enorme. Ao mesmo tempo, os disturbios ocorren en países que só teñen sistemas de participación meramente formal, de maneira que os pobres non atopan modos eficaces de expresar o seu descontento.

Noutras palabras, os disturbios pola comida son un síntoma agudo da ausencia dunha verdadeira democracia, xunto cunha grave diminución da posibilidade de obter aquilo ao que os cidadáns cren ter dereito. Desde Haití ata a India, esta dobre deterioración ten unha causa común. Ambos son subproductos das políticas de desenvolvemento aplicadas con criterios neoliberais. Aínda que se fixo correr a especie de que xa non ten validez nin se segue aplicando, en realidade o chamado "consenso de Wáshington" segue vixente, e supuxo para os países en vías de desenvolvemento un recorte radical das axudas dos Estados aos pobres, e, ademais, unha profundización do hiato entre expectativas e realidades.

Ademais, as políticas de austeridade impostas a eses países requiren a intervención de gobernos capaces de ignorar as presións democráticas dos seus cidadáns. As institucións financeiras internacionais concédenlles créditos soamente se pon en marcha políticas de austeridade, por moito que se queixen os seus cidadáns. Esas mesmas institucións incentivan aos gobernos a acalar as protestas populares. De modo que, finalmente, en lugar dun debate democrático neses países apenas se se produce unha escenificación politicamente inocua da "participación" cidadá, o cal permite seguir pondo en práctica políticas de desenvolvemento contrarias á vontade das maiorías.

Frustradas as expectativas, e sen nada que permita aos cidadáns expresar as súas necesidades, a agroflación provoca unha conmoción social que pode conducir á revolta popular. O feito de que volvamos ver nas cidades do mundo disturbios ocasionados pola carestía dos alimentos mostra ata que punto está podrecido o corazón mesmo das economías e os sistemas políticos de moitos países en vías de desenvolvemento. E que descomunal é o fracaso das institucións internacionais que pretenderon levar o desenvolvemento económico e democrático tanto aos países onde hai disturbios como a aqueles onde non se produciron.

Raj Patel é autor de "Obesos e esfameados". O impacto da globalización no sistema alimentario mundial [Os Libros do Lince].
______________________

http://www.rajpatel.org/
____________

De: Nosup-trasancos -nosup-trasancos@nosgaliza.org-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 21 de abril de 2008 03:07
Asunto: Nom à perseguiçom judicial da defesa da língua



Nom à perseguiçom judicial da defesa da língua

No próximo dia 24 de Abril vai ser julgado um militante de BRIGA da nossa comarca por ter protestado contra a presença em Trasancos do autocarro do colectivo ultra ‘Galicia Bilingüe’, no passado dia 21 de Fevereiro.

Nesse dia, mais umha vez, comprovamos a serviço de quê e de quem as forças repressivas espanholas estám ao serviço. As pessoas que nos concentramos para rechaçar as provocaçons do defensores do lingüicídio em curso no nosso país, entre elas alguns e algumhas militantes de NÓS-UP, fomos assediados e assediadas pola polícia, que prometeu denúncias se nom desistíamos da nossa presença no lugar.

Agora vemos que, com efeito, a polícia espanhola denunciou um companheiro que deve enfrentar a denúncia simplesmente por defender a nossa língua.

NÓS-Unidade Popular denuncia a política repressiva do governo espanhol e das forças repressivas, que favorecem as actuaçons de grupos abertamente antigalegos e perseguem que defende a plena normalizaçom do nosso idioma.

Reclamamos a livre absoluçom do companheiro e fazemos pública a nossa solidariedade com ele e com @s que noutros pontos do nosso país enfrentam julgamentos similares. Finalmente chamamos a participar na concentraçom que terá lugar na próxima quinta-feira às 11h nos julgados de Ferrol.

Ferrol, 20 de Abril de 2008

Assembleia Comarcal de NÓS-Unidade Popular de Trasancos
_______________

De: Alexandre -mpoulo@teleline.es-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 19 de abril de 2008 16:28
Asunto: Entrevistas a Serge Latouche


Entrevistas a Serge Latouche


SERGE LATOUCHE · DEFENSOR DO DECRECIMENTO
"Necesitaremos trinta planetas como este!"
VÍCTOR-M. AMELA - 09/03/2007

Teño 67 anos, nacín en Vannes e vivo en París. Son profesor emérito de Economía na Universidade París-XI. Estou casado e teño tres fillos e catro netos. Política? Alternativa, avogo por un cambio de modelo: son un obxetor do crecemento! Son agnóstico. O actual económico é insostíbel: hai que frealo e decrecer




- Defínese vostede como obxetor do crecemento?

- Si. Eu obxecto contra a imperante relixión do crecemento económico. Venérase o crecemento como fin en si mesmo, perséguese sempre crecer por crecer. ¡É algo irracional e suicida!

- Eu cría que crecer era bo.

- Si? En Europa, o produto interior bruto en 200 anos multiplicouse por trinta. E pregunto: somos hoxe trinta veces máis felices?

- Entendido.

- Consumimos 20 ou 30 veces máis, ¡iso si! A lóxica imperante é: ¡máis, máis, sempre máis! Iso condúcenos a unha colosal presión sobre os recursos naturais, a esgotalos.

- E a que ritmo crecemos hoxe?

- O crecemento económico europeo, segundo o PIB, é dun 2% cada ano.

- Non parece tanto...

- Crecer un 2% anual sobre a xa altísima cota de produción e consumo europea ¡é moitísimo! Os recursos son limitados.

- Explotaremos máis bolsas de petróleo.

- Queda menos petróleo cada día. E a súa explotación é cada día máis custosa. Dentro duns quince anos, un barril custará 400 dólares: ¡iso fará inviable a aviación civil!

- Acharemos novas fontes de enerxía.

- Os científicos non son tan optimistas respecto diso. Por hoxe, producir un quilo de carne de vaca europea esixe ¡seis litros de petróleo!

- Como calcula iso?

- Some o petróleo necesario para fabricar pensos, abonos, para mover tractores e a industria agroalimentaria do ramo, e o matadoiro, o transporte da carne...

- Entón a carne encarecerase...

- Ademais, esas vacas son viables porque fóra de Europa úsanse territorios - para cultivar soias e outras forraxes para os seus pensos- cuxa superficie equivale a ¡sete veces a de Europa! A cambio, exportámoslles residuos.

- Carne por merda.

- ¡Un 20% dos habitantes do planeta consome un 86% dos recursos do planeta! E na cúspide estamos a chamada clase consumidora mundial:600 millóns de persoas (cifra que coincide cos automóbiles que circulan na Terra), distribuídas así: 300 millóns en Europa, 200 millóns en EE. UU. e 100 millóns en Xapón e China.

- E todo o resto da humanidade anhelando entrar tamén neste club!

- Por iso a única saída sensata é decrecer. ¡Fomentar o crecemento é insensato, só conduce ao desastre global!

- En que medida cada repunte de crecemento mina recursos naturais?

- Medímolo polo chamado sinal ecolóxico,que consiste no impacto que o noso nivel de vida ten no espazo bioproductivo da Terra.

- Que entende por espazo bioproductivo?

- É o espazo que nos fornece de alimentos, enerxía, recursos: o planeta ten 51.000 millóns de hectáreas, das que 12.000 millóns son bioproductivas. ¡Delas dependemos todos os habitantes do planeta!

- Que parte dese espazo nútreme a min?

- Dada a actual poboación da Terra, cada un deberiamos sosternos con 1,8 hectáreas dese espazo bioproductivo.

- Di "deberiamos"... Non é así?

- O actual nivel de vida dos españois: necesita ¡4,5 hectáreas por persoa/ ano! para sosterse. Se todos os habitantes do planeta quixesen vivir como os españois..., ¡farían falta dous planetas e medio!

- E se quixesen vivir como os franceses?

- Serían necesarios tres planetas.

- E como os estadounidenses?

- Seis planetas.

- ¡Seis planetas!

- De seguir crecendo ao 2% anual, no ano 2050 a humanidade necesitaría xa explotar 30 planetas como a Terra para soster tal crecemento!. Agora consumimos o patrimonio acumulado pola Terra en miles de anos: hoxe queimamos nun ano o que a fotosíntesis tardou 100.000 anos en producir.

- Que deberiamos facer para frear isto?

- Volver a un sinal ecolóxico igual a 1 planeta e non máis: ou sexa, sosternos con 1,8 hectáreas por persoa e ano.

- Dite tres medidas para conseguilo.

- Só tres? Ben. Unha: optimizar o uso da enerxía, pois o grupo de estudiosos Nega-wat nun informe demostrou que en Francia poderiamos consumir ¡catro veces menos enerxía! con similar rendemento.

- Dúas.

- Volver a unha agricultura ecolóxica, con abonos naturais e sen pesticidas, e fomentar o localismo agropecuario. E tres: deixar de malgastar cada ano ¡500.000 millóns de dólares en publicidade! Isto por hixiene espiritual e material: en papel supón 50 quilos de bosque por persoa e ano.

- Quen son os beneficiarios do actual sistema?

- Grandes transnacionales como Monsanto. E todos nós somos á vez vítimas e verdugos...

- Viu a película de Gore?

- Si, e aconsello vela porque che conciencia. Aínda que non analiza a lóxica do sistema, non denuncia a lóxica perversa do crecemento. Non sinala responsabilidades.

- Podemos ser ricos de modo sostible?

- Se vinculamos riqueza a consumo material, non. Por iso o noso maior desafío actual consiste en redefinir a idea de riqueza: entendela como satisfacción moral, intelectual, estética, como emprego creativo do lecer.

- E lograrémolo, profesor?

- Lograriámolo se todos pensásemos como pensa o meu amigo o poeta Castoriadis, que sempre me di: "Eu prefiro adquirir un novo amigo a un novo coche".


Entrevista a Serge Latouche
"A modernidade traizoou o seu proxecto"
STEFANO PUDDU / ORIOL LEIRA - 04/04/2007

"Como cidadáns modernos, o noso imaxinario está totalmente colonizado polo economicismo"

"A tecnociencia e os tecnócratas imponnos formas de vida que non eliximos"

Serge Latouche (Vannes, Bretaña, 1940) encheu recentemente o Aula Magna da Universitat de Barcelona - nun acto que contou coa presenza, entre outros, do barcelonista Lilian Thuram. Latouche, que se autodefine como "obxetor de crecemento", é profesor emérito de economía da Universidade de París-XI e presidente do Instituto de Estudos Económicos e Sociais para o Decrecimento Sostíbel.

A ´décroissance´ está irrompendo no debate político e social. Como e cando xorde esta idea?

Nace sobre todo da conxunción de dous grandes correntes. A primeira é a crítica ao desenvolvemento e á sociedade de consumo que xurdiu nos anos sesenta a partir das obras de Ivan Illich, primeiro, e de autores como André Gorz, Cornelius Castoriadis ou François Partant. Todos eles tiñan experiencia directa dos fracasos do desenvolvemento no Terceiro Mundo; co tempo, formouse unha pequena internacional de pensadores - Gustavo Esteva en México, Arturo Escobar en Colombia, Vandana Shiva en India, Raimon Panikkar...- que puñan en dúbida a suposta bondade do desenvolvemento. A Illich preocupáballe que as persoas nos fixésemos cada vez máis dependentes das nosas próteses artificiais, e propuña un tecno-xaxún ante o totalitarismo tecnolóxico da nosa época. A conclusión era que o desenvolvemento non é desexable e se saímos del a nosa vida gañará en calidade.

- e a segunda corrente?

A segunda é a crítica ecolóxica, que se remonta especialmente á obra de Nicolas Georgescu-Roegen, o primeiro economista que demostrou de forma contundente a inconsistencia ecolóxica das teorías do crecemento. Tamén hai que mencionar o informe sobre os límites do crecemento do Club de Roma. A conclusión era que o crecemento ilimitado non só non é desexable: nin sequera é posible. Do encontro destas dúas correntes nace a idea do decrecimiento a principios de 2002 durante un encontro en París auspiciado pola Unesco baixo o lema "Desfacer o desenvolvemento, refacer o mundo". Nace co convencemento de que saír do desenvolvemento é unha necesidade urxente e á vez unha oportunidade para construír colectivamente unha vida máis xenuína.

E logo?

Para entón xa saíra o monográfico da revista Silence [ Obxectivo decrecimento], que tivo gran difusión.

Cos seus ingresos organizouse outro congreso multitudinario en Lyon, e a partir de aí xurdiu unha rede de objetores de crecemento e empezouse a editar unha revista, A Décroissance. Ao cabo de pouco se organizou unha marcha polo decrecimiento e empezaron a xurdir grupos por toda Francia, mentres que en Italia nacía a revista A Decrescita. Ao mellor agora é o momento de Catalunya.

- Nos seus libros fala da necesidade de "descolonizar o imaxinario". Que alcance ten esta descolonización?

Como cidadáns modernos, o noso imaxinario está totalmente colonizado polo economicismo. Pero a economía non vén soa, é parte dun paradigma con múltiples aspectos. O proxecto moderno de emancipación a través da ciencia e a técnica transformouse no seu contrario, conduciu a unha sociedade máis heterónoma que nunca, onde a tecnociencia e os tecnócratas que a administran imponnos formas de vida que non eliximos. Poderiamos dicir que a modernidade traizoou o seu proxecto e que nos toca reinventarlo, superar a modernidade para realizar o seu propósito profundo: unha sociedade autónoma no seu destino. Decidir como debe ser esa sociedade do futuro é responsabilidade de todos: deberemos escoller que mundo queremos deixar aos nosos fillos e netos, co risco de equivocarnos. Castoriadis dicía que a unha democracia non se lle pode impedir suicidarse, que é exactamente o que lle pasou á democracia ateniense, a súa referencia fundamental...

- Viaxou repetidamente a África desde 1964. Que cambiou desde entón ata a súa última visita?

África en 1964 nalgúns aspectos era moito máis próxima á de fai dous séculos que á actual. Había subdesarrollo, pero ninguén morría de fame. As empresas occidentais tiñan problemas para recrutar man de obra, porque se non trataban ben aos traballadores estes volvían ao seu poboado, onde sabían que podían comer. Era aínda posible ir a calquera aldea, pedir un pedazo de terra e plantar mandioca. Hoxe non é así. Os alimentos non chegan á cidade porque non hai seguridade no campo, e os mozos non queren traballar a terra porque xa non sae a conta. A todo isto hai que engadir o desbordante crecemento demográfico. E a contaminación. Cando cheguei non existía; hoxe é peor nas cidades africanas que nas europeas. Hai corenta anos nas zonas rurais de África non existía a necesidade do desenvolvemento. Foron os misioneiros do desenvolvemento quen infundieron a necesidade de ter hospitais e automóbiles. Había que facelo porque o dicía o home branco. A colonización do seu imaxinario foi brutal. A través das series televisivas imaxinan que Occidente é un paraíso e África un inferno. A pesar de todo, certa actitude vital africana permítenos confiar noutro futuro: a súa relación co tempo, a súa alegría e espontaneidade, o vivir o instante sen a nosa obsesión pola previsión e o control?

Que cambiou África en vostede?

Cando fun por vez primeira era un novo economista experto en desenvolvemento, cría na bondade do crecemento e a técnica e quería axudar a desenvolver África. Por iso fun. África axudoume a perder esa fe, permitiume ser un ateo do crecemento. A miña tese doutoral, por fortuna, nunca chegou a publicarse.

Cal sería a mellor política de Occidente en África?

A mellor sería deixala tranquila. Pero iso non significa non facer nada, senón tomar medidas para que as grandes multinacionais deixen de saquearla.

_____________________

Decrecimento:

http://decrecimiento.blogspot.com/

Artigo relacionado de interese:

Reganosa: a cuestión da necesidade estratéxica e a xeopolítica do gas
_______________

Visualizar o mapa ampliado



De: Fuco Buxán Asoc. Cultural - Ferrol
-fucobuxan@gmail.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 20 de abril de 2008 02:30
Asunto: martes 22 abril:Encontros coa Información:"¿Está Galicia en venta?"


Organizado por fuco buxán Asociación Cultural
Encontros coa Información
Martes 22 de Abril, ás 20 horas
Galería Sargadelos - Ferrol
Tema:
"Está Galicia en venta?"
Presenta: Victor García Novás, Directivo de Fuco Buxán
Interveñen:
Antón Masa Vázquez, Presidente da Asociación para a Defensa da Ría [Pontevedra]
Xosé María García Villaverde, Secretario Xeral de Verdegaia.
Rosa Méndez Fonte, Directiva de Fuco Buxán e Doutora en Patrimonio.
________
fuco buxán, a.c.
Aptdo Correos 240 C.P. 15400 Ferrol
Telef. 981325492
www.fucobuxan.com
fucobuxan@yahoo.es
_________________

O pasado Xoves, 17 de Abril, Xosé Manuel Sarille, membro da Mesa pola Normalización Lingüística da cal foi o seu Presidente, convidado pola A. C. Fuco Buxan, presentou o seu libro “A impostura e a desorientación na normalización lingüística”, onde realiza unha análise crítica da loita na defensa da língua galega. O xornal comarcal Diario de Ferrol, publicou na súa edición do 18 de Abril, unha entrevista co autor, realizada por María Jesús Rico. Polo seu interese a transcribimos a continuación.

Diario de Ferrol Ferrol
Viernes 18 de Abril de 2008

XOSÉ MANUEL SARILLE PRESIDENTE DE HONRA DA MNL

“A política da lingua do PP, do PSOE e do BNG é a mesma”

Xosé Manuel Sarille, onte, na galería Sargadelos
DANIEL ALEXANDRE


ENTREVISTA DE MARÍA JESÚS RICO

O primeiro presidente da Mesa pola Normalización Lingüística presentou onte en Ferrol, na galería Sargadelos, un libro no que reflexiona sobre o que se fixo e se fai en defensa do galego, moi insuficiente na súa opinión. O acto organizouno Fuco Buxán.

Xosé Manuel Sarille presidiu a Mesa de 1986 a 1997. En “A impostura e a desorientación na normalización lingüística” (Candeia, 2007) disecciona sen compracencias a política dos últimos anos en canto ó galego, incluído o bipartito, e proporciona elementos para un debate urxente.

­O libro, ¿recolle a historia do que se fixo no eido lingüístico desde a Transición?

­Unha parte, pero tampouco é unha reflexión histórica. Eu considero que hai dous períodos desde o comezo da democracia ata agora. Un débil, no que se fan poucas cousas, cando se poñen as bases democráticas que tamén implican á lingua desde o ordenamento legal, na Constitución, no Estatuto e na Lei de Normalización Lingüística. Despois hai outro período, o de Fraga, de parálise practicamente total. Noutro capítulo falo dos principais problemas que ten a política de lingua. Creo que aporto cousas que nunca se dixeron.

­Por exemplo...

­Pois que Galicia converteuse nun país rico, que ten algo de provocación.

­Depende de con quen te compares.

­Aí está a cuestión. É un país rico dentro do contexto mundial aínda que sexa un país pobre dentro da Unión Europea ou dentro do Estado.

­E iso, ¿que consecuencias ten no idioma?

­Os únicos países que son capaces de desenvolver políticas lingüísticas son países ricos. Nós somos un país rico pero atrasado e desenvolvemos unha política a medias, primeiro porque non hai moita vontade pero despois porque a política de lingua é complexa e necesita moito diñeiro. Hai que ter unha formación que os técnicos de normalización lingüística a estas alturas non teñen.

­Di que non hai vontade de levar adiante unha boa política lingüística.

­Esa vontade quen máis a tería que expresar serían os partidos nacionalistas, neste caso o BNG, pero resulta que a política que estivo facendo ó longo de todos estes anos é, desde o meu punto de vista, errática. Onde goberna non ensaia unha política diferente da que levan a cabo os outros partidos. Créase un modelo nos anos 80 que colle todo o mundo, galeguízase o papeleo administrativo. Cando hai que dar un segundo paso, é dicir, como se actúa diante dos veciños, como se galeguiza a vida social do municipio, aí ningúen se moveu, tampouco o BNG. ¿A que se dedican os servizos de normalización? A facer política cultural, a organizar o Día das Letras Galegas ou unha conferencia sobre Rosalía.

­E iso por que, ¿por medo?

­Porque non se sabe facer, porque é unha política complexa e porque ademais non hai moita vontade. Ese asunto pásase a un segundo termo, considérase como unha cuestión absolutamente secundaria. Hai moi mala formación nesa cuestión. Non se deron novos pasos, a política da lingua do PP, do PSOE e do BNG nos concellos é exactamente a mesma, sen dubidar dunha maior conciencia da xente do Bloque, pero a cuestión é que a práctica é a que é. Aí temos tamén culpa outros, concretamente a xente da Mesa. O PP na Xunta facíao fatal e os cañonazos centrábanse contra o goberno pero claro, estabamos esquecendo que nos concellos en que gobernaba o BNG e en calquera dos demais, facíase exactamente a mesma política, que era unha política de conmemoración lingüística. Pero o que hai que facer para que os comercios dos concellos se galeguicen, iso non se toca. En ningún dos casos.

­Aínda así xorden grupos de protesta contra o que xa se fai, como Galicia Bilingüe.

­Iso é un movemento buscado, unha cuestión de onde está politicamente, nestes momentos, o PP. Pero a práctica do PP ata o de agora non foi esa, ata hai un par de anos, ó respecto da lingua, e sobre todo cando gobernaba, era unha práctica de conmemoración. Nos concellos tiñan a mesma política que os outros grupos e hoxe na Xunta, curiosamente, a política que teñen o PSOE e o BNG é a mesma que tiña daquela o PP. Se me apuras un pouco, o que hai é unha política máis débil aínda que a que tiñan eles. O decreto para o ensino que aprobou o PP hai anos está copiado de Cataluña. O de hai un ano está copiado de Baleares, moi por baixo da plena galeguización que marca o programa electoral do bipartito. Que é o que pasa, que aí o PP cambia de postura e como se coloca na oposición, e ademais colócase no monte, entón ataca, pero esa é a novidade, non a outra.

­Os nenos galegofalantes, ¿seguen a perder o seu idioma cando se escolarizan?

­A escola segue sendo un factor de castelanización fundamental, sen dúbida. Cando se di o contrario é unha auténtica barbaridade. Pero non hai vontade de facer cambiar iso. Eu creo que nin Touriño nin Quintana reflexionaron nunca sobre a lingua en toda a súa vida, é o que ocorre con tódolos políticos de Galicia en xeral.

­Entón, segundo vostede, a situación vai a peor.

­Si, si. Sen dúbida.

­A perda de falantes non se frea.

­En absoluto. Eu o que non son capaz de albiscar son enerxías diferentes para os próximos anos. Non son pesimista, constato unha realidade, e non vexo que haxa enerxías en ningures que poidan acceder ós gobernos para facer outras políticas que se convirtan en melloras para a lingua galega, non o vexo.

­¿Cales, levar o galego a sitios onde non está agora?

­Si, pero gástase unha cantidade de diñeiro niso grande que non se está gastando correctamente. Primeiro habería que dicir que é unha política lingüística, que tipo de obxectivos ten. Hai unha sociedade que é moito máis complexa que a de hai uns anos. ¿Como se abrangue iso? Nunha sociedade de grandes espazos sociais e políticos é necesario vincularse co próximo, co cercano, neste caso o galego e o portugués son dúas formas do mesmo sistema e ese intercambio e esa vinculación é necesaria. Aquí hai unha actitude moi pailaroca que é dicir “son distintos e non temos nada que ver con eles” e entón acabamos sendo un espazo cultural reducido, de dous millóns e medio de falantes. A outra actitude é a de apoiar o intercambio de produtos culturais, ter un vínculo co mundo brasileiro e aí ampliar os espazos e o lugar pois de venda de libros, incluso de produtos de televisión. E non falo de normas ortográficas.

­Pero as batallas normativas non parece que axudaran a normalizar a situación.

­Eu dedícolle un capítulo a esa parte, falando diso dun xeito máis a fondo. Foise a unha batalla suicida, onde ademais a xente non comprende nada. É verdade que non hai ningunha lingua que non sufra conflitos dese tipo, hai que ver ós franceses como se pegaban hai pouco ou cando García Márquez dixo que había que acabar cos bes e cos uves en castelán. Eu creo que está moi mal elaborada toda a política lingüística desde o comezo da Transición. Na Real Academia pero tamén nas universidades. En Galicia hai unha nova profesión que ten agora 25 anos que é a de técnico de normalización lingüística. ¿Que ten que ser este señor? ¿Ten que ser un filólogo? Ten que saber corrixir un texto pero a súa función sobre todo é a de promocionar e estender a lingua dentro da empresa, da universidade ou do concello. Entón o seu perfil profesional ten moito máis que ver cun dinamizador social, seguramente. Aí teñen que buscar outros perfís e a universidade non se soubo mover.

­¿Cre que o proceso de normativización foi traumático? Penso en galegofalantes que din que eles o galego da tele ou dos libros non o saben.

­As normativas sempre son uns códigos cultos, que se afastan do falante común, inevitablemente. No caso dun país que non ten estado o idioma ten moitísimas máis dificultades para instaurarse porque ademais a lingua non se fai imprescindible. É, claro, unha norma débil no sentido de que só se referencia en dous millóns e medio de habitantes. ¡Ollo, eh!, eu non estou optando por outra norma nin creo que se deba mover iso. Creo que a norma debe consolidarse, e seriamente, pero hai experiencias curiosísimas, auténticas aberracións. Non é lóxico que un rapaz que remata o ciclo obrigatorio de ensino nunca vise un texto de portugués diante. Os rapaces teñen que entender, naturalmente, que desde o momento en que teñen a norma galega poden acceder ó portugués. Iso nunca se expresa, e é unha tremenda barbaridade que fai moito menos útil a propia norma ortográfica. Agora, a normativa segue a ser un problemas, claro que si. E desde logo, se en vez dunha hai tres, é un rifirrafe terrible e nada rendible para o idioma.

­Entón, ¿como ve o galego dentro duns anos?

­Tal como están as cousas, salvo que haxa algunha sorpresa dalgún tipo, eu creo que nun prazo medio será unha lingua que falará o oito ou o dez por cento da poboación.

_________________

“A impostura e a desorientación na normalización lingüística”
Editorial: Santiago de Compostela. Candeira Editores, 2007
Descripción: Rústica con lapelas, 124 páxs.; 15 x 21
ISBN / ref 978-84-96163-06-7
Sinopse: Unha obra sobre a situación alarmante que vive a lingua galega. No texto analízanse as causas de fondo polas que o galego perde na actualidade máis falantes que nunca. O autor considera que as razóns desa decadencia, moi acelerada nos últimos anos, hai que buscalas no deficiente discurso teórico e na práctica negativa ou confusa de todas as organizacións políticas e da maioría das institucións públicas desde o comezo da democracia. Feita con rigor, esixente e sen enganosas compracencias, esta obra está escrita por unha das persoas que coñecen mellor a realidade social do idioma galego.
AndelVirtual.com
http://www.andelvirtual.com/
___________

De: asociacion Veciñal O Rosario-Inferniño avvorosario@gmail.com- Para: artabra21@gmail.com
Data: 19 de abril de 2008 11:08
Asunto: Concedido local veciñal no Inferniño á Asociación Veciñal O Rosario - Inferniño


LOCAIS VECIÑAIS NO INFERNIÑO

Ola a tod@s

Informovos que o Alcalde xa decidiu concedernos o KIOSKO como local para o traballo de nosa Asociacion . Esperamos confirmacion para os vindeiros días.

Nos alegra a ubicación que sempre defendimos, ainda que Veloso tiña outros fins para este local ao final o Alcalde decide...

- Lamento decirvos que a Federación ROI XORDO, presentou por rexistro unha solicitude de petición dun LOCAL no Centro cultural CARVALHO CALERO, preguntando se este acordo está avaliado por seus membros.

Pregunto por que os acordos as veces se deciden unilateralmente sen a participación das demais asociacions... o de sempre.

- Lamentar tamén as declaracións de Caselas, ( listas de IF) preguntando na tertulia de Radio-coz , ONDE ESTABAMOS OS QUE NOS MANIFESTAMOS AO ANTERIOR GOBERNO POLA PRAZA DE ESPAÑA. PORTA NOVA, SARTAÑA, RECIMIL, MENANCARO, en claro TONO DESPECTIVO E DESPREZO A QUEN A DEFENDIMOS DA ESPECULACION E EVITAMOS A CONSTRUCION DE " EDIFICIO".

Isto xa é insoportable
-quen da máis.

Estas actuacions e personaxes necesitan ser respostadas..

mel sanxoán
__________
ASOCIACION VECIÑAL O ROSARIO- INFERNIÑO
CIF-G70006473
correo-e: avvorosario@gmail.com
blog da asociación: ferrolnovo.blogspot.com
_______________

De: Comité Cidadán de Emerxencia
-comitecidadan@gmail.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 19 de abril de 2008 10:47
Asunto: autobuses a manifestación de Pontevedra

______________
Comité Cidadán de Emerxencia
para a Ría de Ferrol
comitecidadan@gmail.com
http://comitecidadan.org

De: Fuco Buxán Asoc. Cultural - Ferrol
-fucobuxan@gmail.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 19 de abril de 2008 01:37
Asunto: Exposición e Conferencia sobre Palestina


Exposición e Conferencia sobre Palestina

Organizado por:

Concello de Fene, ONG "ACSUR-Las Segovias", Fuco Buxán, A.C.

EXPOSICIÓN FOTOGRÁFICA
"Resistencias palestinas ao outro lado do muro"
Casa da Cultura – Concello de Fene
Do 22 de abril ao 8 de maio
Visitas :
Luns a Venres de 16,30 a 21,30 h.
Martes e Xoves, tamén de 10 a 12,30 h.

CONFERENCIA
"A situación dos terreos ocupados"
Xoves, 8 de maio, ás 20 horas.
Intervirán:
Teresa Martínez (Fuco Buxán)
Dolores Queiro (ACSUR – Galicia)
Mohamed Safa (O.L.P.)
Iván Puentes (Alcalde de Fene)
_____________
fuco buxán, a.c.
Aptdo Correos 240 C.P. 15400 Ferrol
Telef. 981325492
www.fucobuxan.com
fucobuxan@yahoo.es
_______________

IMPACTOS DOS ACCESOS AO PORTO EXTERIOR DE FERROL SOBRE O MEDIO NATURAL

a) O balance actual das cargas de auga nos cauces fluviais non se corresponde co inicial, dándose a circunstancia de que nalgúns cauces se actúa por defecto e noutros por exceso. Faise necesario un estudo hidrolóxico que contemple estas afeccións ao medio acuático.

b) Non se informa ás partes interesadas (veciñanza, asociacións medioambientalistas, etc) das modificacións no sistema de augas subterráneas (acuíferos).

c) Polo que se desprende da turbidez das augas superficiais (Esmelle, Leixa, Mandiá), non se están adoptando as medidas correctoras suficientes para impedir a erosión e o transporte dos materiais desprendidos.

d) Os taludes resultantes das obras recientes non están estabilizados, incumpríndose así a norma básica de fixación antes da seca do verán. Coas choivas de outono, os desprendementos e a erosión serán seguros.

e) O impacto paisaxístico acada niveis alarmantes, non poñéndose medidas, aínda que sexan provisionais, para evitalo. Isto repercute na afluencia de turismo, e, por tanto, nos recursos económicos de Ferrolterra.

f) Nas dúas zonas con humidais (Leixa e Mandiá), segue sen solucionarse o problema de establecer suficientes pasos para a fauna salvaxe. Están xa documentados casos de morte dalgúns exemplares nas estradas, por onde se ven obrigados a cruzar.

Ferrol, a 18 de abril de 2008
O Delegado da SGHN-Ferrol

Asdo.: Juan Ignacio Díaz da Silva



Sociedade Galega de Historia Natural
Dende1973 estudiando, divulgando e defendendo o medio natural galego
Delegación de Ferrol
Apartado de Correos n1 356 ; 15480 FERROL (A Coruña)
Tfno. (24 horas) e fax 981 35 28 20
mobil 616 388 935
web: http://www.sghn.org
correo-e: sghnferrol@terra.es
Blog da Delegación de Ferrol:
http://sghnferrol.blogspot.com
____________

Estes Sábado 26 e Domingo 27 de Abril no Ateneo Ferrolán, terá lugar o 3º Hack Meeting [GNU/Linux] organizado por Unión Libertaria.

Sábado 26

Mañá
11:00hs. - Presentación das Xornadas. "Que é o Software Libre?"
11:15hs. - Experiencias e experimentos con GNU/Linux.
12:00hs. - INSTALL PARTY: Instala GNU/Linux no teu computador, compartindoo ou non con Windows.

Tarde
16:30hs. - Edición Gráfica con GNU/Linux, Gimp, Inkscape, Scribus...
19:00hs. - Ferramentas libres para streaming de audio e video.


Domingo 27

Mañá
11:00hs. - LTSP: Reciclaxe de computadores como terminais lixeiras en GNU/Linux.
12:00hs. - A caixa branca: Todo sobre hardware e como destripalo.

Tarde
16:30hs. - Edición de video con Cinelerra e proxección de video GNU/Linux.

Ven co teu computador!!!!

Organiza: Unión Libertaria
Colaboran: Ateneo Ferrolán, Kalimera, Hacktreu e Olholivre.
_______________

De: foro social de Cangas -fosocialpoladefensadopobo@yahoo.es-
Para:artabra21@gmail.com
Data: 16 de abril de 2008 14:20
Asunto: CONCENTRACIÓN EN CANGAS, ESTE DOMINGO, DÍA 20, ÁS 12:00 H. NA ALAMEDA VELLA - S.O.S. MASSÓ


CONCENTRACIÓN EN CANGAS, ESTE DOMINGO, DÍA 20, ÁS 12:00 H. NA ALAMEDA VELLA - S.O.S. MASSÓ

CONVOCADA POR:

CANGAS NON SE VENDE
A RÍA NON SE VENDE
GALIZA NON SE VENDE

A situación en Cangas é crítica:

A empresa Puentes y Calzadas está querendo forzar a recualificación dos terreos do Salgueirón mediante a ameaza de reinicio inmediato das obras do porto deportivo que a oposición veciñal ten paradas dende hai dous anos e medio.

Un novo Plan Xeral está iniciándose e este mesmo mes tense que presentar o seu avance.

Hai fortísimas presións sobre o grupo de goberno (ACE, BNG, PSdeG-PSOE) para o troco da actual cualificación de industrial a unha de residencial, con obxecto de desenrolar unha urbanización de luxo.

Os terreos pertencían á antiga conserveira Massó e teñen un altísimo valor patrimonial (están declarados como ben de patrimonio industrial), natural, botánico e, pola súa cercanía ao núcleo de Cangas, representan un pulmón vital para cubrir o tremendo déficit de Cangas en zonas verdes.

No mar, a construcción dun inmenso porto deportivo, nunha zona de escaso calado e gran riqueza pesqueira e marisqueira, modificaría as correntes da ría, deixando un canal de só 1,3 millas ate o macrorecheo de Bouzas, o que pode comprometer aínda máis o crítico estado de saúde dunha ría da que dependen miles de familias.

A lentitude da xustiza (hai máis de cinco denuncias en curso e dous contenciosos administrativos da Confraría de Cangas), a ambición de empresarios e financeiras (Caixanova), e o estudiado desleixo de múltiples políticos involucrados, pode permitir unha absurda pero tremendamente lucrativa recualificación.

ACUDIDE Á ALAMEDA VELLA DE CANGAS
O DOMINGO 20 ÁS 12.

Non permitamos a consumación desta aberración

Esta concentración está convocada por A RÍA NON SE VENDE dentro das actividades que fan referencia ao día da Terra (22 DE ABRIL), que comezan cun roteiro en bici dende a praza do Rei de Vigo as 10h do día 20, proseguen con actividades de troco e mesas informativas de coletivos na Alameda Vella de Cangas coincidindo coa concentración, e rematan cunha charla coloquio sobre os impactos do cambio climático o día 21 as 19 horas na biblioteca do casco vello de Vigo
_______________

De: BNG -bng@ferrol.es-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 17 de abril de 2008 13:50
Asunto: ANTENAS DE TELEFONIA, MOCION DO BNG


ANTENAS DE TELEFONIA, MOCION DO BNG

O grupo municipal do BNG no Concello de Ferrol presentou hoxe unha moción na que insta ao Goberno local á retirada das antenas de telefonía móbil instaladas ilegalmente no Concello.

O portavoz nacionalista, Xoán Xosé Pita, afirmou que esta iniciativa é un compromiso electoral do BNG e pretende poñerlle freo aos abusos que sofren os veciños e veciñas afectados pola instalación destas antenas por parte das empresas operadoras e ante a pasividade municipal. Pita lembrou que en moitos casos teñen que costear eles mesmos a súa defensa xurídica.

O BNG defende tamén a necesidade de revisar a Ordenanza Municipal de antenas de telefonía, para mellorala e adaptala a Lei estatal de telefonía Móbil. Unha ordenanza aprobada no ano 2002 que sufriu modificacións e na que a xuízo do BNG se deben reforzar aqueles aspectos onde o concello si pode impor restricións máis firmes, dentro das súas competencias, como é nos apartados urbanísticos e estéticos.

As denuncias pola instalación deste tipo de antenas dánse na práctica totalidade dos barrios da nosa cidade: Canido, Esteiro, Caranza, Ensanches, barrio da Magdalena mesmo foron e son obxecto de informes do valedor do Pobo, de sentencias xudiciais que dan a razón aos veciños e veciñas mentres que as antenas seguen funcionando sen que ninguén actúe.

O BNG lembra que non é a primeira vez que no noso Concello igual que en Galiza e no resto do estado español se dan casos nos que coincide unha alta incidencia de persoas enfermas de cancro co feito de convivir debaixo, ao lado ou nas proximidades dunha antena de telefonía móbil. Ademais o portavoz nacionalista afirmou que non se trata de iniciar unha cruzada contra a telefonía móbil senón se o que se pretende é ordenar a cobertura na cidade.

Así mesmo o BNG destacou o feito de que na cidade se estan dando casos nos que as operadoras camuflan as antenas de telefonía para evitar ser inspeccionadas.

Ferrol a 17 de abril de 2008

Grupo Municipal do BNG en Ferrol

____________

Documentación nos Arquivos Ártabros:

Texto da Moción do BNG para a retirada do concello de Ferrol das antenas ilegais de telefonía móvil
____________

De: SGHNFERROL -sghnferrol@teleline.es-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 17 de abril de 2008 13:48
Asunto: Denuncia obras Parque Natural das Fragas do Eume


Denuncian obras no Parque Natural das Fragas do Eume

Adxunto vai o escrito de denuncia de obras no Parque Natural das Fragas do Eume, enviouse o mesmo documento a diferentes autoridades:

-Delegado Provincial de Medio Ambiente
-Delegada Provincial de Medio Rural
-Director Xeral de Conservación da Natureza
-Alcalde do concello de A Capela.

Saúdos


A Delegación de Ferrol da Sociedade Galega de Historia Natural amosa o seu total desacordo coas actuacións que recentemente comezaron a realizarse dentro do contorno de Parque Natural das Fragas do Eume, nunha pista forestal que comeza na estrada que une As Neves (A Capela) coa central eléctrica de Ventureira, e discorre polo interior do Parque, rematando nas inmediacións do Mosteiro de Caaveiro.

As obras, xa comezadas, aínda que semella que paralizadas, consisten no pavimentado do firme, cunha ringleira de lousas na parte central, material compactable nas rodeiras, adoquinado nos laterais, e un borde resaltado construído con cemento, pechando unha das beiras do vial.

A pista forestal fora aberta no seu inicio, hai máis de vinte anos, coa finalidade de conectar o Mosterio de Caaveiro coa estrada antes citada. A actuación non chegou a realizarse por completo, quedando inconclusa, resultando un camiño forestal ancho con firme de terra que remata a uns 300 metros do mosteiro. Dende aquela, o único uso que se lle deu foi o de vía de circulación para tractores relacionados coa explotación forestal, ademais da posibilidade de acceso para medios antiincendios en caso de producirse algún lume. Deste xeito, a presión humana sobre o medio resultou mínima, compatibilizándose os usos forestais co uso e disfrute das fragas, dado que o camiño serve como roteiro a pé para aquelas persoas que desexen adentrarse no parque, en dirección ao mosterio, dende o Concello de A Capela.

A nova actuación, pola contra, non cumpre con este requisito de compatibilización de usos e respecto ao medio natural, por varias razóns:

-Non queda garantido que se vaian respectar os usos do aproveitamento forestal, pois o tipo de pavimentación xa construído non se corresponde coas características necesarias para este fin.

-O mesmo se podería dicir a respecto da circulación de vehículos antiincendios.

-Orixínase un considerable impacto paisaxístico, non habendo correspondencia entre a paisaxe natural e a actuación que se está levando adiante, aceptable para un medio periurbano pero non para este espazo.

-Perigo de afección á zona de Caaveiro: ante o absurdo desta actuación, coa pavimentación de arredor de 400m de pista que non conduce a ningunha parte, vémonos na obriga de facer conxeturas acerca do obxectivo real que se persegue, que ao noso entender non pode ser outro que, co paso do tempo, o vial remate sendo un acceso do tráfico rodado cara a Caaveiro. No caso de que isto chegara a ser así, o impacto sobre o Parque sería enorme. En todo caso, a actuación que se pretende, ao non ter un obxectivo claro, é un gasto de recursos económicos e materiais inaceptable.

A falta do Plano de Xestión do Parque e a posta en marcha efectiva da Xunta Reitora do Parque fan posible que se desenvolvan proxectos como este. Non obstante, e referíndonos ao Plano de Ordenación dos Recursos Naturais (PORN) do Parque das Fragas do Eume, no seu artigo 3 establécese: “As infraestruturas de explotación (pistas e vías de acceso) axustaranse ao que dispoña a Consellería de Agricultura e se construirán atendendo a criterios de incidencia mínima sobre o solo e a paisaxe”.

Igualmente, o Decreto 218/1997, de 30 de xullo, no artigo 5.3 establece que existe a obriga de xustificar debidamente todo proxecto de obra ou aproveitamento.

Como queda claro no anteriormente exposto, para este proxecto non hai obxectivo, e, por tanto, xustificación algunha, polo que solicitamos que non se continúe coa obra comezada e se repoña o espazo á súa situación inicial. Cremos que o reafirmado dalgúns tramos da pista será suficiente para mantela en bo estado, sempre e cando se leven adiante, periodicamente, os labores de conservacion necesarios para manter perfectamente encauzadas as augas de escorredura e máis os regos que cruzan o camiño.

Ferrol, a 16 de abril de 2008

O Delegado da SGHN-Ferrol

Asdo.: Juan Ignacio Díaz da Silva

SR. DELEGADO PROVINCIAL DA CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE
_________________________

Sociedade Galega de Historia Natural
Dende1973 estudiando, divulgando e defendendo o medio natural galego
Delegación de Ferrol
Apartado de Correos n1 356 ; 15480 FERROL (A Coruña)
Tfno. (24 horas) e fax 981 35 28 20
mobil 616 388 935
web: http://www.sghn.org
correo-e: sghnferrol@terra.es
Blog da Delegación de Ferrol:
http://sghnferrol.blogspot.com
____________

De: noe -olaolaoola@hotmail.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 16 de abril de 2008 23:58
Asunto: xornadas "agrocombustibeis a debate"- sexta-feira, día 18 de abril


Boas!!

Este venres temos a terceira xornada sobre os agrocombustibeis, ás 6 do serán no salón de actos do Vicerreitorado, no Campus de Esteiro (no 1º edificio a man dereita, entrando dende o pabillón).

Imos contar con con Antonio Dorado (Xefe da Área de Renovabeis do Instituto Enerxético de Galicia), Tom Kucharz (xornalista e investigador social, membro de Ecoloxistas en Acción), e Alejandro Arizkun Cela (profesor titular no Departamento de Economía da Universidade Pública de Navarra). Aquí tendes máis detalles.

Son totalmente de balde, e NON hai que facer inscrición, nen nada, para asistir e participar!!
Gostarianos que botasedes unha ollada ao blogue da mesa, porque as organizazóns internacionais comezan a se desdicer...

3ª xornada, 18 de abril

18:00 h: Antonio Dorado, (Xefe da Área de Renovabeis do Instituto Enerxético de Galicia). Posibilidades de utilización das fontes enerxéticas renovabeis no medio rural. Axudas.
18:45 h: Tom Kucharz (xornalista e investigador social, membro de Ecoloxistas en Acción): Xeopolítica, crise enerxética e agrocombustibeis. Para loitar contra o Cambio Climático necesitamos Decrecimento Económico.

19:30 h: Alejandro Arizkun Cela (profesor titular no Departamento de Economía da Universidade Pública de Navarra): Os límites da substitución de fontes enerxéticas para a sostenibilidade: os agrocombustibeis.
20:15 h: Coloquio.

4ª xornada, 25 de abril

18 h: Audiovisual 1.
19 h: Audiovisual 2.
20 h: Coloquio e ágape con produtos ecolóxicos.

Máis información sobre esta andadura en:
www.agrocombustibeisadebate.blogaliza.org

Pregamos difusión, graciñas!!

Saúdos.
(Noelia)

¿Por qué organizamos estas xornadas?

A actual situación de crise enerxética e ambiental obriga a unha reestruturación de todo o sistema económico e, por tanto, político e social, tomándose para iso medidas como a substitución de enerxías baseadas en combustibeis fósiles por renovables que, en principio, semellan aceptabeis, pero que, se non se levan adiante análises serias sobre as súas repercusións, poden acarrexar consecuencias imprevisibeis, e ás veces fatais para o futuro da humanidade.

Aínda que a crise fora xa anunciada por persoas do ámbito científico e ambientalista dende hai mais de dúas décadas, non se tomaron as medidas precisas e no momento actual os problemas acadan unha envergadura desmesurada e afectan a moi diversos ámbitos: escaseza e carestía de combustibles, contaminación, quentamento global, seguridade alimentaria, desaparición de acuíferos, que nalgúns casos abastecen importantísimas zonas de produción cerealística, etc.
Neste contexto córrese o risco de tomar medidas precipitadas sen analizar todas as posibles consecuencias que orixinarían. Por outra banda, existe o risco da aparición de certos lobbys asociados a grupos empresariais coa única finalidade de sacar beneficios económicos a esta situación, sen considerar as posibles consecuencias negativas das súas operacións.

A Mesa “Agrocombustibeis a debate” formouse hai xa mais de tres meses co obxectivo de analizar esta problemática, utilizando como método o estudo con base bibliográfica, o debate e a toma de posturas consensuadas, co obxectivo de proporcionar información á cidadanía e denunciar aqueles casos nos que se infrinxa dano ao medio ambiente ou á seguridade alimentaria das persoas.

Co mesmo obxectivo formativo vímonos na necesidade de abrirse a novos colectivos, promovendo un debate social a partir dunhas xornadas impartidas por persoas cualificadas e con profundo coñecemento das custións que o problema plantexa: seguridade alimentaria, danos medioambientais, balance final dende o punto de vista enerxético do emprego de agrocombustibeis, posibilidades produtivas para Galiza, mantemento e agudización das desigualdades nos intercambios comerciais entre países, etc.
________________

Enlace relacionado:

4 de abril de 2008 comezan as xornadas "Agrocombustibeis a debate" en Ferrol
________________

O pasado martes, 15 de Abril, entregabanse os Premios Mestre Mateo do Audiovisual Galego. Responsábeis políticos presidiron o Acto, para o que se desprazaron até o Teatro Jofre de Ferrol que foi o lugar elexido para celebrar o evento. Integrantes do Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol, concentraronse diante do Teatro Jofre e manifestaron a súa oposición á planta regasificadora de REGANOSA, lembrandolle ao Presidente, Emilio Pérez Touriño e ao Delegado de Goberno Sr. Ameijeiras as súas responsabilidades, na continuidade na construción e na posterior posta en funcionamento da Planta de Gas dentro da nosa Ría.
_______________

De: ASOCIACION VECIÑAL FONTELONGA -avvfontelonga@mundo-r.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 17 de abril de 2008 08:20
Asunto: Entrega dos premios mestre mateos en Ferrol no Teatro Jofre

Unha representación do Comité Cidadá de Emerxencia para a Ría de Ferrol volveu a amosarlle á Xunta de Galicia o seu rexeitamento á Planta de Gas de Reganosa dentro da Ría de Ferrol, na entrega dos premios Mestre Mateo. O acto estaba subvencionado polo grupo Gadisa que é un dos socios de Reganosa que encheu, incumprindo as normas de funcionamento do Teatro Jofre, toda a fachada do mesmo con publicidade de GADIS.

En defensa da vida, da ría e do marisqueo.

¡PLANTA DE GAS, FÓRA DA RÍA!
____________

De: Xosé Manuel Pazo Blanco -manolopazo@gmail.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 16 de abril de 2008 20:44
Asunto: Protocolo colaboracion


PROTOCOLO DE COLABORACIÓN ENTRE A VICEPRESIDENCIA DA IGUALDADE E DO BENESTAR E O CONCELLO DE FERROL PARA A PRESTACIÓN DOS SERVIZOS DE IGUALDADE E BENESTAR A TRAVÉS DE FÓRMULAS DE COLABORACIÓN ESTABLE

Xosé Manuel Pazo Blanco
______________

O Concello adherirase este mes ao Consorcio Galego de Igualdade e Benestar

• Enlace nos Arquivos Ártabros co texto completo do protocolo de colaboración que achegou Manolo Pazo
• Enlace nos Arquivos Ártabros co a noticia publicada no Diario de Ferrol dedo 16 de Abril de 2008.
  A adhesión do Concello de Ferrol ao Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar será unha realidade este mesmo mes, tras o protocolo de colaboración asinado onte entre o alcalde, Vicente Irisarri, e o vicepresidente dá Igualdade e do Benestar, Anxo Quintana.
  

_______________

De: Xosé Manuel Pazo Blanco -manolopazo@gmail.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 16 de abril de 2008 20:39
Asunto: O BNG solicita a retirada do prego de vixilancia para as dependencias municipais

O BNG solicita a retirada do prego de vixilancia para as dependencias municipais

O grupo municipal do BNG no Concello de Ferrol esixiu, novamente esta mañá, a retirada do prego de prescripcións técnicas para a contratación do servizo de vixilancia das dependencias municipais por atentar contra a liberdade dos e das cidadáns.

O BNG considera que a proposta do goberno local contrariamente ao que afirma a edil de seguridade, Sandra Ríos, non unifica ningún servizo. Trátase dunha proposta ambiciosamente privatizadora que vai mudar persoal municipal por unha empresa privada. Ademais, só dúas dependencias das oito ofertadas teñen contratado, na actualidade, algún servizo de custodia privada.

Faise preciso unha rectificación do goberno local por presentar un prego que recolle no seu articulado funcións que supoñen unha vulneración dos dereitos fundamentais. Sandra Rios, edil de seguridade, debe dar unha explicación pública de porque o goberno , PSOE-IU, promove a vixilancia de "estraños e sospeitosos" un tema que escapa das competencias municipais e significa poñer en entredito a calquera persoa polo seu aspecto,

Consideramos totalmente inxustificábel as funcións que se lle encomendan a empresa que resulte adxudicataria pois significa poñer en mans privadas a seguridade cidadá.

O BNG considera que existen numerosos exemplos de concellos que atenden os mesmos servizos con persoal propio polo que insta ao goberno local a reconsiderar a súa decisión de sacar a concurso este prego.

Ferrol a 16 de abril de 2008

Grupo Municipal do BNG no Concello de Ferrol

--
Xosé Manuel Pazo Blanco
__________

Enlaces Relacionados:

O CONCELLO PRETENDE PRIVATIZAR UN SECTOR DO SERVIZO MUNICIPAL DE VIXIANCIA QUE ATÉ O DE AGORA VIÑA DESEMPEÑANDO A POLICIA LOCAL.-

• Segundo Nós UP, o PSOE e IU querem mais polícia... e privada!
  
  
• Segundo o BNG, o goberno local pretende contratar un servizo de vixilancia de estranos e sospeitosos
  
  
• Enlace nos Arquivos Ártabros co Prego de prescripcións técnicas Servizo de vixilancia e servizos complementarios para os centros e instalacións pertencentes ao Excmo. Concello de Ferrol, asinado o 31 de Marzo de 2008, polo Cordenador da Área de Seguridade do Concello de Ferrol, José Manuel Pérez Díaz

_______________

De: Fuco Buxán -fucobuxan@yahoo.es-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 15 de abril de 2008 23:06
Asunto: xoves 17: presentación libro XM Sarille

__________
Visita a nosa web: www.fucobuxan.com
--
fuco buxán, a.c.
Aptdo Correos 240 C.P. 15400 Ferrol
Telef. 981325492
www.fucobuxan.com
fucobuxan@yahoo.es

De: Nosup-trasancos -nosup-trasancos@nosgaliza.org-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 15 de abril de 2008 18:42
Asunto: PSOE e IU querem mais polícia... e privada!


PSOE e IU querem mais polícia... e privada!

A Assembleia Comarcal de NÓS-Unidade Popular em Trasancos quer denunciar a orientaçom privada e repressiva que os partidos governantes em Ferrol querem dar à segurança pública.

O anúncio de que o PSOE e IU querem pôr em maos de umha empresa privada labores tam inconcretos e sujeitos à arbitrariedade como a “vigiláncia de estranhos e suspeitos” em espaços públicos do concelho de Ferrol, situa essas forças políticas nos parámetros repressivos e privatizadores próprios do mais puro e duro neoliberalismo.

A policializaçom da vida social, com empresas privadas a exercer labores repressivos carentes de transparência e controlo público é umha decisom reaccionária que deve ser rechaçada por quem defende um modelo de convivência democrática.

Em lugar de andar a conceber planos repressivos privados para o controlo das pessoas, o governo municipal de Ferrol deveria pôr os meios para combater as desigualdades e promover a justiça social, através de programas de integraçom, formaçom e promoçom de emprego em condiçons dignas para todos e todas.

É certo que todo isso nom está só nas maos de umha administraçom local, mas gastar o dinheiro público em pagar a empresas para que controlem e reprimam “estranhos e suspeitos” é umha medida contrária a um modelo social justo e democrático como o que duas forças autodefinidas como de esquerda deveriam defender.

Por todo o anterior, NÓS-Unidade Popular reclama a retirada imediata da proposta de privatizaçom parcial dos labores policiais através do chamado “serviço de vigiláncia e serviços complementares para os centros e instalaçons pertencentes ao Excmo. Concelho de Ferrol”.

Ferrol, 15 de Abril de 2008

Assembleia Comarcal de NÓS-Unidade Popular em Trasancos
_______________

Enlaces Relacionados:

Segundo o BNG, o goberno local pretende contratar un servizo de vixilancia de estranos e sospeitosos

Prego de prescripcións técnicas Servizo de vixilancia e servizos complementarios para os centros e instalacións pertencentes ao Excmo. Concello de Ferrol, asinado o 31 de Marzo de 2008, polo Cordenador da Área de Seguridade do Concello de Ferrol, José Manuel Pérez Díaz

Enlace co Prego nos Arquivos Ártabros

______________

Cando o nacionalismo baixa as calzas
[29-03-2008]
Bautista Álvarez

Para comezar este artigo vou tomar emprestada unha suxestiva reflexión de Marica Campo, que á súa sensibilidade poética engade o compromiso nacionalista e a clarividencia política. Erro total, interpreta ela, o do navegante que, para fuxir da procela, querendo chimpar pola borda o lastre, bota tamén as provisións necesarias para continuar a travesía. Parábola que Marica aplicaba con acerto á deserción ideolóxica que pode tentar a unha forza que procura conciliar a transformación política e social coas normas, usos e costumes do sistema. Moito máis grave aínda, paréceme a min, tirar as provisións e deixar os lastres. Nacionalismo lastrado e sen recursos é o que subxace na versión que del fan algúns dirixentes. Imos mergullarnos, xa que logo, para resgatar do naufraxio principios que navegan á deriva.

Que outra cousa defende o Nacionalismo senón o direito a constituírse en Estado, sexa federado ou independente? Cando falamos de autodeterminación, a teoría política entende como tal a faculdade dunha entidade territorial para escoller a organización política que máis lle conveña. A esta organización chamámoslle Estado. Sen el non existe ordenamento xurídico proprio. Cando demandamos un maior autogoverno estamos pedindo por mercé autonómica o Estado que esta nos vega e que por direito nos correspone. Vou omitir referirme a federacións ou simulacros das mesmas que existen en países alén-mar, integradas por Estados, conceito este que por rubor algúns nacionalistas de aquí pretenden ocultar. Máis perto temos referentes máis acaídos dentro da Unión Europea. Na federación alemá están integrados dous lands que teñen a categoría de Estados libres: o de Saxonia e o de Baviera (Freistaat Bayern). E despois ladra de raiba o integrismo español cando o Lendakari apresenta un proxecto de autogoverno menos ambicioso. Cousa curiosa nuns integristas que tomaron como modelo constitucional a Carta Fundamental de Bonn, e que Baviera non aprobou. Teñamos en conta, ademais, que nos referimos a dous territorios individualizados pola historia, non por caracteres nacionais, dentro da federación xermana. Eu, nada xermanófilo, debo recoñecer que houbo menos problemas alí para independizarse ideoloxicamente de Hitler que aquí de Franco.

Quede claro, pois, que sen Estado proprio pode existir nación pero non soberanía, nin poder constituínte, nen ordenación política e xurídica particular dun territorio nacional. Direitos estes irrenunciábeis para unha organización nacionalista. Os que asuminos o deber de substituírmos polo noso o ordenamento alleo, sen violencia pero con orgullo e valentía, non podemos agachar avergoñados conceitos e principios que o imperialismo fulminou. Falemos entón da tan criminalizada independencia. Que conste que non é a opción prioritaria para min nin a maioritaria do nacionalismo galego no momento actual. Rexeitala, mesmo así, é deixar mutilado o exercicio do direito de autodeterminación, que ten nesa alternativa unha das súas concrecións. Se cadra, ó a única vía de penetración que teñamos que abrir de persistir a obstinación mesetaria de Felipes e Borbóns. Conclusión á que chegou xa o independentismo catalán, convencido da incapacidade secular dos españois para comprender unha España diferente á que foi amamantada por Castela. Incomprensión que mantén no remo) a muxica da violencia e que para dar fin ao fenómeno da loita armada só coñece o idioma da represión. Non hai moito, alguén sentenciaba en letra impresa o seguinte título: "Non queremos paz, senón vitoria". Moi acertada a confesión para un país que ten na tauromaquia o emblema nacional. Derrotado Boabdil, cría "victorinos" para manter en forma a belicosidade ibérica.

Sintetizando, teñamos ou non como norte a independencia, que un nacionalista a exclúa de antemán significa ignorancia e capitulación ideolóxica. Dirixir é algo máis que exhibir o bigode na pantalla. Compre tamén impartir pedagoxía. A tensión permanente que nos obriga a manter o compromiso co ideal revolucionario (recuperemos a palabra que a reacción obrigou a suprimir no vocabulario da esquerda), é incompatíbel coa emisión de mensaxes ambiguas, e edulcoradas para captar simpatías persoais, nunca adhesións políticas. A vista están as avaliacións gabanciosas de comentaristas nunca reverentes con nengunha alternativa soberanista. Louvanzas empezoñadas que o fabulista Iriarte ridiculizou nun dos seus apólogos. Coido que conto co apoio de Castelao na miña interpretación e censura. Un dos treitos derradeiros do Sempre en Caliza, comprobada por el a obstinación teimosa dos españois, chega á conclusión de que imporemos respeito cando os galegos sexamos quen de proclamar a nosa independencia. Antes que vivir de xeonllos derramemos a pinga de sangue irmandiño que aínda levamos nas veas.

O dilema para os nacionalistas non está en escoller entre un Estado unitario -centralizado ou autonómico- e nutro de estrutura federal. A unión en pé de igualdade, fundamentada no poder constituínte e soberano da nación galega. Recunco, para aclarar e simplificar a tese: o descartábel para o nacionalismo é o Estado na súa configuración histórica aínda vixente. A exclusión da alternativa independentista traduce -sobre todo cando se omiten matizacións- unha mentalidade no mellor dos casos rexionalista. Esta ó a doutrina que prevaleceu, desde as Irmandades da fala, no movimento no que o nacionalismo actual está inserido. Se alguén, con autoridade ou sen ela, opina de xeito diferente, o máis axeitado é devolvelo ao cursiño de novicio.

Por suposto que, por mor de non toldar a paz, se os galegos aturamos vexames de reis, bispos, abades e caciques durante séculos de dominio colonial, non perdemos aínda hoxe a esperanza de poder amolecer as conciencias dese imperio de secano erixido na meseta de Castela. Agardamos que prevaleza a razón e non as vísceras para construírmos un fogar que nos reciba como irmáns e non como vasalos. Mentres tanto, como medida preventiva, eu hai tempo que me teño declarado mentalmente independente. Estou disposto a seguir vivindo e morrer nunha patria secuestrada, pero nunca aceitarei a man nen os símbolos dos seus secuestradores. Para eles, os españois, o seu himno con ritmo de pachanga. Mentres as outras nacións cantamos o noso, aquécelle mellor ao español un zapateado ou mover o esqueleto por bulerías. Para eles a súa bobónica (perdón, borbónica) monarquía. O meu rei está no povo, que pertence á dinastía de Breogán.

Temos unha lingua, unha cultura, unha patria. Tamén debemos ter estilo propio cando emitimos xuízos sobre acontecementos que, se obxectivamente os censuramos, as razóns subxectivas son diferentes ás dos nosos adversarios. A autonomía empeza pola autonomía de pensamento. A vileza está na súa indignidade, e non por ser afronta ao Estado de direito. Nunca comprendín esta expresión case tautolóxica -Estado é dereito- até que descubrín o substrato malicioso que en si encerra. Trata ela de sacralizar a le¡ como un deus ex machina imparcial, enviado do ceo polo supremo criador. Como se non fose o produto duns intereses e dunha ideoloxía, quer elaborada pola Cámara ou ditada polo Tirano. Para nos, o deus ex machina, o Estado de direito, é a Constitución que sempre usurpa a nosa soberanía nacional, totalmente incompatíbel co proxecto político que defendemos.

A que obedece entón a baixada de calzas do ideario político? Supoño que será para compensar a capitulación coa gratitude das urnas, arriscada aposta. Quen ten no poder o modelo orixinal resulta difícil que vaia trocalo por unha fotocopia de incerta fiabilidade.

Nada valen, ademais, os enfeites cando a dama carece de dote.

Mesmo no caso de resultar unha estratexia exitosa, sería substituir a clientela tradicional por outra adventicia, cada vez máis esixente na desmontaxe de escrúpulos ideolóxicos. Chegaríase así ao modelo Cartel Party, que os americanos exportan agora para Europa.

Reitero. O medre eleitoral está ligado ao incremento da conciencia nacionalista no noso povo. O conseguido por outra vía so pode servir para quen unicamente atopa acougo onde está a mesa coas viandas colocadas.

["Terra e Tempo", nº 141-142-143-144]

http://xgalizadocumentos.blogspot.com/
_______________-

De: Xosé Manuel Pazo Blanco -manolopazo@gmail.com-
BNG FERROLTERRA -ferrol@bng-galiza.org-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 14 de abril de 2008 17:27
Asunto: "O BNG esixe ao Goberno Local que asuma as súas responsabilidades pola caida do edificio da rúa Magdalena

O BNG esixe ao Goberno Local que asuma as súas responsabilidades pola caida do edificio da rúa Magdalena
O Goberno local, PSOE-IU, fixo caso omiso á denuncia formulada polo BNG sobre o estado dos inmobles

O grupo municipal do BNG pediu esta mañá que o goberno local asuma a súa responsabilidade no derrumbamento do edificio da rúa Magdalena pola pasividade amosada e a negativa a atender as denuncias sobre o estado do edificio e o perigo que supuña para a seguridade cidadá.

O portavoz do grupo municipal do BNG, Xoán Xosé Pita, lamentou que tivera que suceder este accidente para que o Goberno Municipal tome en serio a situación dos edificios abandonados na cidade e se decida a actuar sobre os mesmos.

O BNG considera que o goberno local non pode descargar toda a responsabilidade no azar e na metereoloxia, xa que se demostra que non actuou dilixentemente diante das denuncias presentadas.

O portavoz nacionalista, Xoán Xosé Pita, solicitou que o Servizo de Inspección e Disciplina Urbanística comprobara o estado da edificación situada na Rúa Real 87 polo risco que supuña para a vía pública. Esta denuncia foi formulada na Comisión Informativa de Urbanismo celebrada o pasado día 18 de marzo.

Ferrol a 14 de abril de 2008

Grupo Municipal do BNG no Concello de Ferrol

Xosé Manuel Pazo Blanco

Adxuntamos copia da acta da Comisión Informativa
Acta Urbanismo 18 03 2008.pdf- 1291K
[Ao estar en Formato PDF, non a podemos reproduzir no Blog, polo que a quen lle interese pode pedi-la a ferrol@bng-galiza.org]

De: Alexandre -mpoulo@teleline.es-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 14 de abril de 2008 14:09
Asunto: "Tras unha barrita de chocolate hai nenos escravos" -A ENTREVISTA CON RAJ PATEL, ECONOMISTA E SOCIÓLOGO-


A ENTREVISTA CON RAJ PATEL, ECONOMISTA E SOCIÓLOGO
Raj Patel: "Tras unha barrita de chocolate hai nenos escravos"
Empezou protestando en Seattle e acabou escribindo "Obesos e esfameados". O impacto da globalización no sistema alimentario mundial ["Os Libros do Lince"].

Foto: JOSEP GARCÍA


NÚRIA NAVARRO

--Hai 800 millóns de esfameados e 1.000 millóns de obesos.
--A fame e o sobrepeso son síntomas do mesmo problema. Están vinculados entre si polas cadeas de produción que levan os alimentos desde o campo ata a mesa.

--Vinculados en que sentido?
--O control do sistema alimentario mundial está en mans dunhas poucas empresas. Unilever, que controla o 90% do mercado mundial do té; Cargill e supermercados como Wal- Mart, Tesco ou Carrefour. Eles véndennos comida que ten o que os nosos corpos desexan: azucres, graxas, sal.

--Se o desexan os nosos corpos ...
--Aparentemente, os súper ofrecen liberdade de elección, pero os nosos instintos están manipulados pola súa estrutura mesma. Fixouse en que hai panaderías á entrada?

--Si, señor.
--É un dos últimos inventos. Non as instalan porque gañen diñeiro vendendo pan, senón porque o cheiro a pan invita a entrar e a comprar máis.

--Así de fácil?
--Si. Xa dentro, inflúen a colocación dos produtos nos corredores, o tipo de iluminación, a música. Atópasche centos de cereais cunha porcentaxe de azucre elevadísimo, pero ninguén che anima a comprar froitas e verduras de tempada.

--Que non hai que botar nunca no carro da compra?
--Se quere morrer pronto, bote nel todos os produtos que teñan unha longa lista de ingredientes. Xa sabe, colorantes, conservantes, saborizantes, antioxidantes. Engada os conxelados, precocinados, fritidos de antemán, caramelos e chocolates.

--Suspende aos chocolates?
--Un dos principais produtores de cacao do mundo é Costa do Marfil. Sabemos con certeza que nas súas plantacións traballan nenos escravos. Así que, detrás dunha barrita, están eses nenos. Ademais, se mira a lista de ingredientes da barrita verá que aparece a lecitina.

--Estraña a lecitina.
--É un subproducto da soia que mantén a graxa e a auga unidos. En Brasil, hai 50.000 escravos agrícolas que traballan nos campos de soia. ¡Máis escravos para o chocolate!

--Volvamos ao súper. En concreto, aos departamentos de compras.
--Os campesiños dos lugares máis remotos do planeta son vítimas dos ditados deses departamentos de compras. O de Carrefour, por exemplo, é o que lle di aos payeses de Lleida: "Non produzades as vosas mazás, senón esas que brillan máis e aguantan mellor o transporte". ¡Non saben a nada!

--Empezo a dar solucións.
--Un paso enorme sería non comprar no súper. Os produtores da zona non son máis caros, ofrecen máis variedade e o diñeiro non se foxe fóra.

--Esa idea tropeza coas présas.
--Pois é algo a cambiar. En EEUU pódese consumir no coche, indo dun traballo a outro, unha ración de patacas fritidas con salsa de queixo dun fast food. ¡Ten 3.000 calorías! Unha alternativa é o slow food, un movemento que sabe que, para gozar da comida, necesítase tempo e diñeiro. Presionan sindicalmente para conquistar dúas horas para xantar e o aumento do salario min- nimo dos traballadores.

--Máis suxestións.
--tiveron casos de vacas tolas, non? Hai que cambiar a forma en que se produce a comida, porque a actual non é sostible. Necesítase unha caloría de combustible fósil por cada caloría de comida que producimos. Reinventemos o futuro.

--Alguén o intenta xa?
--En Brasil, por exemplo, o movemento dos sen terra tomou terras infrautilizadas e cultivan comida de verdade. Organízanse en comunidades, abren escolas e teñen unha taxa de desenvolvemento moi superior á dos programas trazados polo Goberno para a soia. E logo hai iniciativas pensadas para os nenos.

--Candidatos ao sobrepeso.
--As crianzas que viven en familias que gozan da comida crecen máis sans. Pola contra, polo menos en EEUU, están condenados a morrer cinco anos antes que os seus pais.

--¡Que espanto!
--En California púxose de moda o recreo comestible. Durante as horas de patio, os nenos cultivan un horto. Ven como crece o que comen.

--EEUU é capaz do mellor e do peor.
--Hai analistas que din que a guerra de Iraq é unha guerra vinculada á comida. "É a conquista do petróleo que comemos", din. O certo é que, antes de que entrase a axuda humanitaria a Bagdad, xa abriran un Burger King.

--España vai ben?
--É o segundo país da UE no que máis rápido creceu a obesidade, por detrás de Gran Bretaña. E é pola multiplicación dos fast food. Teñan moito coidado.
_______________

Enlaces relacionados:

Raj Patel subliña que "no mundo actual, os máis famentos e os máis obesos son pobres"

Eu, o supermercado
Raj Patel, en 'Obesos e esfameados' (Os Libros do Lince), analiza o impacto da globalización no sistema alimentario mundial e describe como cambiaron os hábitos alimenticios coa poderosa irrupción dos supermercados - Raj Patel 30/03/2008
_________________

De: asociacion Veciñal O Rosario-Inferniño
Para: artabra21@gmail.com
Data: 13 de abril de 2008 23:55
Asunto: DIRECTIVA D AVV. ENSANCHE-A- INSOLIDARIA



DIRECTIVA D AVV. ENSANCHE-A- INSOLIDARIA

Ola a tod@s,

Queremos informarvos que a nosa Asociación Veciñal O Rosario -Inferniño está reivindicando do Concello a necesidade de facilitarmos un LOCAL para as nosas REUNIÓNS de TRABALLO.

Pensamos que nos avala un amplo traballo cultural e social no Barrio do Inferniño ademais doutro moi REIVINDICATIVO na DEFENSA DOS ESPAZOS PÚBLICOS , como o caso da Praza de España - Praza Porta Nova, Praza de Sartaña, Recimil, Fraga de Menáncaro, Praza do Inferniño , e distintas actuacións importantes como a PLANTA DE GAS, ... etc, e a nosa pertenencia a PLATAFORMA ARTABRA21 , como podes comprobar no Blog de nosa Asociación ou PA21.

Na actualidade o novo goberno vainos facilitar en concesion, un cuarto para o que sería unha SALA DE REUNIÓNS no Centro Cultural Municipal "Carvalho Calero", "ocupado" na súa totalidade por Avv. Ensanche A.

Somos conscientes de que non é o lugar máis apropiado para ubicar asociacións, como xa manifestamos en varias ocasións, pero temos que arreglarnos coa oferta do Concello para non continuar reunindonos constantemente nos bares.

Por informacions do Concello, comunican nos que a directiva do "Ensanche A" manifesta que van a utilizar toda sua forza e influencia na Federación Roi Xordo, para NON DEIXAR QUE A ASOCIACIÓN DO ROSARIO -INFERNIÑO DISPOÑA DUN LOCAL NESTE CENTRO.

Alega o Ensanche A que teñen POUCOS espazos no Carvalho Calero, cando a realidade demostra un exceso, incluído "UN SALON DE ACTOS"... como explican na súa páxina Web.

CONSIDERAMOS ESTA ACTITUDE INTOLERABLE E INSOLIDARIA, IMPROPIA DE QUEN FORMA PARTE DO ASOCIACIONISMO VECIÑAL.

SOLICITAMOS VOSA SOLIDARIEDADE E COMPRENSION PARA QUE OS ESPAZOS OFERTADOS POLO GOBERNO SEXAN COMPARTIDOS POR TODAS AS ASOCIACIONS VECIÑAIS COMO XA OCORRE NOUTROS BARRIOS.

Esperamos vosa resposta a este correo para contar co voso apoio que pensamos é de xustiza.

Saúdos veciñais

asdo. Pedro Cachaza - Secretario
asdo. Xosé M. Sanxoán - Presidente

ASOCIACION VECIÑAL O ROSARIO - INFERNIÑO
CIF-G70006473
correo-e: avvorosario@gmail.com
blog da asociación: ferrolnovo.blogspot.com

___________________

De: BNG -bng@ferrol.es-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 11 de abril de 2008 11:13
Asunto: O BNG afirma que o edil de obras está despistado e esixe unha rectificación pública

O BNG afirma que o edil de obras está despistado e esixe unha rectificación pública

O grupo municipal do BNG no Concello de Ferrol afirmou esta mañá que o edil de obras, Miguel Reimúndez, está un pouco despistado na tramitación do convenio para adaptar as obras da Casa do Coronel para museo da Natureza a subscribir entre o Concello de Ferrol e a Consellería de Industria, polo que esixiu do mesmo unha rectificación pública.

A concelleira do BNG, Elia Rico, lamentou as declaracións do edil de obras nas que sementaba dúbidas a respecto do compromiso da Conselleira de Industria por invertir na Casa do Coronel e as relacionou coa descordinación existente entre o departamento de Urbanismo e o de obras ocultándose información uns aos outros.

O BNG presentou o documento oficial da Consellería de Industria, que tivo entrada no rexistro oficial do concello o pasado 8 de abril, no que se informa ao goberno local da documentación que deberán aportar para asinar o convenio de cooperación co fin de adaptar as instalacións da antiga casa do coronel Sánchez Aguilera para museo da natureza. Da a casualidade, que o escrito da Consellería é unha resposta a unha solicitude Municipal feita con antelación.

Elia Rico, pediulle a Reimúndez que antes de falar e criticar se informe no servizo municipal oportuno. Así mesmo, pediulle mesura pois xa non é a primeira nin a segunda vez que afirma intencións, prazos e proxectos que logo non se cumpren.

Ferrol a 11 de abril de 2008

Grupo Municipal do BNG no Concello de Ferrol

Xosé Manuel Pazo Blanco
-manolopazo@gmail.com-

___________

Polo Goberno Local,

Miguel Reimúndez lembra que non existe no Concello ningunha proposta de convenio da Consellería de Industria sobre a SGHN
A primeira fase dos traballos de acondicionamento xa foi aprobada e está en fase de trámite administrativo urxente

O concelleiro de Obras de Ferrol, Miguel Reimúndez, subliñou onte que o Concello non dispón de ningunha proposta de convenio por parte da Consellería de Industria en relación coa futura sede, na antiga Casa do Coronel, do museo da Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN). O edil de Esquerda Unida fai estas declaracións en relación coas manifestacións do BNG relativas a que é o Concello, en opinión dos representantes da formación nacionalista, quen non deu os pasos necesarios para a sinatura do acordo. [+ Info]

Enlace coa información na páxina web oficial do Concello de Ferrol
____________________

De: BNG -bng@ferrol.es-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 11 de abril de 2008 11:13
Asunto: o goberno local contrata servizo de vixilancia de estranos e sospeitosos

O GOBERNO LOCAL, PSOE-IU, PRETENDE VIXILAR A “ESTRAÑOS E SOSPEITOSOS” QUE ACUDAN AO CONCELLO.

O goberno Local, PSOE-IU, vai sacar a concurso (POR VALOR DE 440.000€) a contratación dun servizo de vixilancia privada para controlar os accesos ao pazo municipal, vixilar as praias pola noite, os mercados municipais o Castelo de san Felipe entre outras dependencias.

O máis chamativo deste prego son as funcións a desempeñar pola empresa adxudicataria xa que entre outras lindezas se afirma que son as seguintes.

Artigo 7.- Funcións a realizar (entre outras)

Protección de persoas. Mantemento da orde nas instalacións, vixilancia a estraños e sospeitosos, auxiliar a persoas en situación de perigo ou emerxencia.

Terase especial coidado na prevención do consumo de sustancias non autorizadas, segundo a legalidade vixente en especial no referente ao consumo e tráfico de estupefacientes.

O servizo de vixilancia será responsábel do uso das videocámaras de vixilancia e seguridade instaladas ou que se instalen nas distintas dependencias.

Así mesmo, e con carácter de urxencia, o goberno se reserva a posibilidade de que esta empresa poida actuar en “Conflitos Sociais”.

ADXUNTAMOS CÓPIA DO PREGO PARA O SEU COÑECIMENTO.

Prego para a contratación servizos de vixiancia.pdf 4415K
[Quen teña interese pode solicitar copia do orixinal en bng@ferrol.es]

____________

O CONCELLO PRETENDE PRIVATIZAR UN SECTOR DO SERVIZO MUNICIPAL DE VIXIANCIA QUE ATÉ O DE AGORA VIÑA DESEMPEÑANDO A POLICIA LOCAL.-

Prego de prescripcións técnicas Servizo de vixilancia e servizos complementarios para os centros e instalacións pertencentes ao Excmo. Concello de Ferrol, asinado o 31 de Marzo de 2008, polo Cordenador da Área de Seguridade do Concello de Ferrol, José Manuel Pérez Díaz

Enlace co Prego nos Arquivos Ártabros

______________________

As Privatizacións.

As organizacións Sindicato Labrego Galego -SLG-, Veterinarios Sen Fronteiras -VSF-, Verdegaia e Amarante apresentaron en conferencia de prensa a alianza que veñen de forxar seguindo o mandado do Foro Mundial para a Soberanía Alimentar [Foro de Nyéléni 2007]. A Iniciativa pola Soberanía Alimentar dos Pobos nasce co obxecto de “dar a coñecer, construír e defender a Soberanía Alimentar dos pobos, en e desde Galiza”.

Seguindo o mandado do Foro de Nyéléni, SLG, VSF, Verdegaia e Amarante veñen de forxar unha alianza coa que pretenden contribuír a “dar a coñecer, construír e defender a Soberanía Alimentar dos pobos en e desde Galiza, cos pés na terra e cunha ollada global, colaborando con iniciativas similares existentes noutros países, sen descartar a integración en alianzas ou plataformas supranacionais”, segundo recolle o manifesto, que se pode ler en www.soberaniaalimentar.info.

As organizacións integrantes da Iniciativa denuncian o feito de que centos de millóns de persoas, mulleres na súa maioría, padecen fame e desnutrición no mundo, aínda vivindo na súa maioría en contornos rurais. O industrialismo en xeral, e o sistema industrial de producción/estracción e comercialización de alimentos en particular —insustentábel, oligárquico e enfocado á exportación—, impede a labregos e labregas aceder aos recursos necesarios para producir os alimentos básicos, do mesmo modo que reduce á mínima expresión a nosa capacidade para decidir os alimentos que consumimos.

“Galiza, como parte da minoría global privilexiada que é, non padece problemas de abastecimento de alimentos para a súa poboación, pero non por iso goza de Soberanía Alimentar. A nosa capacidade para decidir os alimentos que producimos e consumimos é cada vez menor, porque o noso rural esmorece; porque estamos a desertizar a nosa terra, ríos e mar; e porque dependemos do sistema industrial. Ao mesmo tempo, somos fonte de erosión da Soberanía Alimentar doutros pobos” di o manifesto da Iniciativa, para continuar afirmando que “Avanzando na nosa Soberanía Alimentar construiremos unha Galiza cun rural vivo, máis ecoloxicamente sustentábel e socialmente xusta, cunha menor pegada e débeda ecolóxica. A construción e garantía da Soberanía Alimentar do pobo galego, ademais, debe ser compatíbel coa dos demais pobos do mundo”.

A Iniciativa defende o direito a decidirmos qué alimentos producir e consumir, o direito das xentes que traballan a terra e o mar a producir os alimentos básicos, amósase convencida de que podemos vivir sen devorar o planeta e o futuro, e asegura que acabar coa fame e a desnutrición é posíbel, superando o industrialismo. A Soberanía Alimentar prioriza a produción sustentábel de alimentos para consumo familiar, local, rexional ou nacional frente á produción industrial para a exportación.

Galiza, 11 de Abril de 2008

Iniciativa pola Soberanía Alimentar dos Pobos
Cara a un Foro Galego pola Soberanía Alimentar"
info@soberaniaalimentar.info

• Manifesto “Unha alianza para a Soberanía Alimentar”
• Folleto Informativo en formato -PDF-
• web da Iniciativa pola Soberania Alimentar dos Pobos
  

Enlaces de Interese:

• Foro de Nyeleni
• Plataforma Rural
• Via Campesina

Organizaçons integrantes da Iniciativa:

• Amarante
  amarante@amaranteong.org
• Sindicato Labrego Galego
  labregas@terra.es
• Verdegaia
  info@verdegaia.org
• Veterinarios Sen Fronteiras
  galicia@veterinariossinfronteras.org
  ____________
  

De: asociacion Veciñal O Rosario-Inferniño
-avvorosario@gmail.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 10 de abril de 2008 19:16
Asunto: CAMBIO NO COBRAMENTO FEIRON DO INFERNIÑO

CAMBIO NO COBRAMENTO FEIRON DO INFERNIÑO

Despois denunciar en multitude de ocasións un cobramento das taxas nos espazos publicos por quen non ten capacidade legal para autoxestionarse, por fin vemos que o novo goberno vai facer xustiza e facer uso dun novo xeito de gobernar acorde cos tempos actuais, non permitindo que nas rúas da cidade e barrios se produzan casos visibles dunha probable extorsion aos comerciantes e feirantes .

Terá que demostrar esta Asociación do Ensanche SA, onde foron destinadas as recaudacions de todos estes anos, xa que nunca amosaron nas suas Asembleas de Soci@s as memorias economicas especificando ditos INGRESOS E GASTOS DESTE FEIRON.

Solicitaremos dos representantes municipais se teñen constancia destes gastos e se presentaron memorias economicas destes TRIBUTOS OU TAXAS.

Ferrol a 10 de Abril de 2008

asdo. Xosé M. Sanxoán - Presidente

Artículo enviado por melsanxoan@hotmail.com (xose) que lle recomenda que lea o siguinte artígo de lavozdegalicia.es

Primeiros pasos para regularizar o pago dos feiróns en Caranza e no Ensanche A

ASOCIACIÓN VECIÑAL O ROSARIO - INFERNIÑO
CIF-G70006473
correo-e: avvorosario@gmail.com
blog da asociación: ferrolnovo.blogspot.com
__________________

Características do buque:

O LNG ABUJA (ex”Louisiana”) Foi construido por General Dynamics Quincy MA, E.E.U.U. en 1980. Ten 93.619 toneladas de rexistro bruto, 285 metros de eslora, 46 metros de manga , cun calado de 12 metros e capacidade de 126.530 metros cúbicos. En 1999 entra nos asteleiros ferroláns para reformas, sendo rebautizado polos seus propietarios, Lachmar Corporation Inc., LNG Abuja. Está matriculado en Nassau (Bahamas) e clasificado en American Bureau of Shipping. Recientemente foi adquirido porla Nigeria LNG Ltd., e posteriormente transferido a BGT. Este buque estivo reparando en Ferrol por tres veces máis, a última en 2004. Un buque vello, case 30 anos e cun historial de numerosas intervencións no seu casco e maquinaria, muitas delas dentro desta Ría. A última vez que estivo na Ría foi o pasado 12 de Marzo, tamén con GNLpara REGANOSA.

Pola nosa seguridade,
pola defensa da sustentabilidade do noso mar,
polos postos de traballo:


¡¡ PLANTA DE GAS FORA DA RÍA !!

_________

Enlaces Relacionados:

• Necesidade de someter o Proxecto de mellora de calados na canle de entrada ao interior da Ría de Ferrol a unha Avaliación de Impacto Ambiental
  


• REGANOSA prepara a súa anunciada e temida ampliación
  


• REGANOSA e o diputado Xavier Carro fan migas
  

______________

O pasado 12 de Marzo, este mesmo buque entrara na Ría e o Comité Cidadán de Emerxencia ..., convocara unha concentración ... Este é o video da noticia dada pola TVG.

Acto de Protesta en Ferrol ante a entrada na Ría do 16 buque gaseiro LNG Abuja, para a ilegal e perigosa REGANOSA [12.03.2008]


______________

De:SOS Courel
Para: artabra21@gmail.com
Data: 10 de abril de 2008 10:29
Asunto: "Escarabajo verde" Video-denuncia en Internet

"Escaravello verde" Video-denuncia en Internet

Difunde canto poidas, para que tod@s sexan testemuñas da desfeita do Courel.

Vídeo completo de “O Escaravello Verde” en internet:

O' COUREL, A XOIA DA BIODERSIDAD GALLEGA

Ollo !!! Despois de premer en “ Vídeo”, busca debaixo da pantalla do visor : “parte 1 - parte 2”, e preme en calquera delas

preme>>Vídeo

Aclaracións ao Sr Conselleiro de Medio Ambiente:

• No Courel hai varias canteiras activas na Rede Natura.
• No Courel hai varias canteiras abandonadas, sen restaurar na Rede Natura.
• Non sabemos de ningunha concesión anulada por a Xunta, dígannos cales.
• Non teñen vostedes ningunha intención de parar a desfeita nin en dez anos, acaban de “regalarlle” unha superestrada ás canteiras de 15 millóns de euros e de 22 quilómetros, coa que están desfacendo metade da Serra.
• Mentres, a estrada dos veciños cara a Autovía, leva 5 anos en obras e só hai un quilómetro asfaltado, de un total de 14, e case sempre está cortada.
• Están vostedes cometendo un erro histórico gravísimo, fíxense que falamos só de salvar un tercio do Courel.

Se queres gravar ou ver o vídeo con máis definición, emítese os próximos días na en televisión:

• Canal 24 Horas. VENRNES 11 de abril, ás 15h00 Internet
• Canal 24 Horas. SÁBADO 12 de abril, ás 12h30 Internet
• Canal 24 Horas. SÁBADO 12 de abril, ás 18h30 Internet
• TVE Internacional (Europa/Asia). SÁBADO 12 de abril, ás 17h30 Satélite HorarioUTC + 1
• TVE Internacional (America). LUNES 14 de abril, ás 00h30 Satélite. HorarioUTC + 1
• TVE Internacional (América II). LUNES 14 abril, ás 02h30 Satélite. HorarioUTC + 1

Campaña de recadación de fondos para facer fronte a defensa legal do Courel:

• Agradecemos o esforzo económico e a molestia da xente que xa ingresou a súa apartación na conta de SOS Courel en “La Caixa” . Para ver o nº de conta en >>> Entrar
• Gracias a estas apartacións xa podemos facer fronte ao primeiro dos recursos en contra da Licencia Municipal de Actividade da canteira “ La Campa”.
• Os fondos recadados serán empregados unicamente na defensa legal do Courel.
• Tamén podes colaborar economicamente mercando o documental “Unha lousa sobre o Courel”, producido por Mabel Rivera e dirixido por Enrique Banet, informarte en >>> http://www.namchefilms.es

Vídeo de mostra de “Unha lousa sobre o Courel” :



Difunde e visita o vídeo de música e imaxes do Courel en Youtube, Luar Na Lubre - Terra - AXUDA URXENTE PARA O C@UREL ! , o vídeo galego máis visto, con máis de 700.000 visitas



Saúdos

SOS Courel, 4 de abril de 2008

soscourel@mundo-r.com

Teléfono 607 22 58 87
______________________

De: Antonio Gª -angaji@yahoo.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 8 de abril de 2008 16:44
Asunto: CONVOCATORIA DE XUNTANZA EN NEDA: 9.4.08; 20 HS; CASA DA CULTURA: IMPACTO DO ENLACE DA AUTOESTRADA AP-9 EN NEDA


CONVOCATORIA DE XUNTANZA EN NEDA: 9.4.08; 20 HS; CASA DA CULTURA: IMPACTO DO ENLACE DA AUTOESTRADA AP-9 EN NEDA.

Estimados Sres/as:

Remitimos-lles a seguinte nota de prensa por se teñen a ben difundi-la no seu medio informativo e participar no acto referido.

Atentamente:

Antonio García J.
Vogal de ADEGA-Trasancos
DNI 22924851-S
Tlf 981324707//625878352

_____

Ferrol 8.4.2008

Estimados Sres/Sras:

Os colectivos ecoloxistas ADEGA, Sociedade Galega de Historia Natural, Verdegaia e veciñanza de Neda, convocan a unha xuntanza monográfica o día 9.4.2008 as 20 hs na “Casa da Cultura” de Neda, para informar e analizar a problemática surxida polo proxecto viario do enlace da autoestrada AP9 coa estrada AG-64.

Tal enlace atravesaría o “Val da Mourela” de manifesta importancia medioambiental e paisaxística, dividindo en dous ó propio concello de Neda.

A tal xuntanza están convidad@s tóda-las personas e colectivos interesados.

Atentamente:

-Nés López Díaz-
-Secretario de Adega-Trasancos
Tlf 649779774

En representación dos colectivos ecoloxistas.
______________

De: Comité Cidadán de Emerxencia
-comitecidadan@gmail.com-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 5 de abril de 2008 22:16
Asunto: Documento elaborado pola SGHN sobre a proposta de dragado do canal de entrada da Ría de Ferrol


Documento elaborado pola SGHN sobre a proposta de dragado do canal de entrada da Ría de Ferrol.


AO Sr. DIRECTOR XENERAL DE CALIDADE E AVALIACIÓN AMBIENTAL

ASUNTO:
Necesidade de someter o Proxecto de mellora de calados na canle de entrada ao interior da Ría de Ferrol a unha Avaliación de Impacto Ambiental


Consideramos que si é necesario someter o proxecto a unha Avaliación de Impacto Ambiental, por varios motivos:


1. No caso de que o dragado da canle de acceso á ría de Ferrol teña por obxectivo permitir a navegación de buques dun tamaño sobre os 95.000 TRB, con esloras igual a 300 m, mangas de 44 m e calados en carga próximos a 12 m., por exemplo buques gaseros que fornecen gas natural licuado (GNL) ás instalacións que Reganosa ten no interior da ría de Ferrol, consideramos que o proxecto que presenta a Autoridade Portuaria de Ferrol (dragado a ?12 m.) é totalmente insuficiente e non se conseguiría poder cumprir cos requirimentos mínimos esixidos no sector do GNL para este tipo de buque.

En particular referímonos ao seguinte:

a) O grupo GTE -Gas Transmission Europe- pertencente a organización sen ánimo de lucro GIE -Gas Infraestructure Europe da UE- que asocia a 57 empresas gasistas de 27 países europeos, no seu regulamento sobre o control de buques gaseros en terminais de descarga denominado SHIP APPROVAL PROCEDURE require a aplicación expresa do documento de SIGTTO (Asociación de Navieros e Operadores de Terminais de GNL), denominado -Selección e Deseño do lugar para terminais e portos para GNL- (Site Selection and Design for LNG Ports and Jetties), Boletín nº 14. ISBN: 1 85609 129 5, e cuxos requirimentos resumir no punto b) deste informe.

b) A SIGTTO require as seguintes condicións para o tamaño de buque que operaría nesta planta:

• As profundidades das rías navegables serán xeralmente non menores de 13 metros baixo a liña de datos de batimetría. (En zonas da canle de acceso á ría de Ferrol a profundidade é de soamente 11 m).
• O huelgo libre baixo a quilla será establecido de acordo coa calidade do chan mariño - no noso caso é chan rochoso - (pode ser entre 1´16 e 2´3 metros, segundo tómese o 10% do puntal para buque normal ou o 20% se o gasero considérase ?especial?)
• O ancho da canle será sobre cinco (5) veces a manga do gasero, aproximadamente 250 metros (En zonas da canle, o ancho é menor de 160 m. ao calado requirido)
• Canles de aproximación curtos son preferibles aos de longo percorrido os cales conducen a maiores perigos. (A canle ten 4´5 km de longo, é estreito e tortuoso).
• Esquemas de separación de tráfico marítimo serán establecidos na zona de aproxi-mación e cubrindo varias millas. (A zona de entrada á ría está no mesmo porto exterior de Ferrol. O gasero paralizaría o tráfico de barcos, provocando un claro prexuízo á súa operatividade)
  

CONCLUSIÓNS: Polo contido dos parágrafos anteriores non cremos que haxa a máis mínima dúbida de que o dragado proposto é INSUFICIENTE para operar buques gaseros das características que actualmente están operando, de forma irregular, no interior da ría.


2. Atendendo ao Real Decreto 1/2008, polo que se aproba o texto refundido da Lei de Avaliación Ambiental de Proxectos, a construción que se pretende realizar reúne as características daqueles proxectos que se deben someter a Avaliación Ambiental (se así o decide o órgano ambiental), por estar comprendido no Anexo II, Grupo P.C./ de devandito R.D., e porque afecta directamente a un espazo da Rede Natura 2000 da Unión Europea, como establece o Artigo 3.1.b do R.D. citado.

Axustándose aos criterios do Anexo III, en particular: a acumulación con outros proxectos; a utilización de recursos naturais; a xeración de residuos; contaminación e outros inconvenientes; a localización do proxecto; a sensibilidade ambiental da área; a abundancia, calidade e capacidade de carga do medio natural; áreas nas que se pasaron xa os obxectivos de calidade ambiental; paisaxes con significación histórica.


3. As operacións de dragado vanse a realizar nunha zona de alto interese biolóxico incluída no Lugar de Importancia Comunitaria ?Costa Ártabra?, da Rede Natura 2000 da Unión Europea.

O proxecto afecta indirectamente algún dos hábitats de interese comunitario recollidos na Directiva 97/62/CE de 27-10-97, pola que se adapta a Directiva 92/43/CEE, debido á deposición dos materiais resultantes do dragado, co que se alteraría a composición dos substratos. Os hábitats mencionados nesa Directiva son:

1110 - Bancos de area cubertos permanentemente por auga mariña, pouco profunda.
1140 - Chairos fangosos ou arenosos que non están cubertos de auga cando hai marea baixa.


4. Como ben se indica na Memoria Ambiental do Proxecto, faltan estudos pormenorizados das comunidades bentónicas da zona, polo que, previa á realización do proxecto, sería necesario realizar un estudo máis profundo da zona que o presentado na Memoria. No anexo que acompaña este escrito descríbense algúns dos elementos deste medio.


5. Das zonas afectadas polo dragado, as de maior extensión son o cantil do castelo da Palma e a ensenada de Nande. Ambas son zonas de gran riqueza marisqueira, tanto a de Nande (marisqueo a pé), como todo o cantil (marisqueo á boia). As medidas que se presentan como paliativas desta afección son insuficientes como para evitar os efectos negativos sobre estas zonas. As especies máis afectadas serían: Venerupis pullastra, Venerupis rhomboides, Venus verrucosa, Dosinia exoleta, Pecten maximus, Tapes decusatus, Chlamys varia.


6. Non se presenta un estudo xeolóxico da zona, para saber de que xeito as voaduras poderían afectar as cimentacións dos castelos da Palma e San Felipe, ambos con protección do Patrimonio Histórico Español.


7. É necesario presentar alternativas que contemplen entre elas a posibilidade de non realizar o dragado. A posta en marcha do funcionamento do Porto Exterior de Ferrol posibilita que parte dos buques que navegan por esta zona non penetren na Ría.


8. Non se sitúa nin se describe a zona onde se van a depositar os residuos nin as afeccións ao medio receptor, segundo establece o Artigo 15 da Lei 10/98: -As comunidades autónomas poderán someter a autorización estas actividades-.


9. Tamén afectaría zonas de baño (Agarimo, San Cristobo, San Felipe e Bestarruza), unha zona de zosteral, entre San Felipe e San Cristobo e outra zona de Maërl nas proximidades do castelo da Palma.


Contidos que debe ter a Avaliación de Impacto Ambiental:

a) Estudo pormenorizado da zona onde se vai a realizar o dragado e das zonas de interese proclives a ser afectadas por este.

b) Estudo xeolóxico con valoración dos efectos que levaría a actuación sobre o medio natural e o patrimonio arqueolóxico e cultural.

c) Valoración da acumulación con outros proxectos, tendo en conta o enorme impacto que a construción e posta en funcionamento do Porto Exterior de Ferrol tivo e ten sobre esta zona.

d) Valoración dos danos económicos xerados pola afección aos bancos marisqueiros e ás zonas de baño (de interese turístico).

e) Outras alternativas posibles, entre elas a de non dragar.

f) Estudo do lugar onde se van a situar os residuos e vanse a realizar os impactos.

g) Perdurabilidad no tempo das afeccións.


ANEXO

A pesar do seu tamaño, a Ría de Ferrol, presenta unha biodiversidade faunística e florística case única, comparable soamente á da ría de Arousa, cuxo tamaño é moi superior. A elevada biodiversidade que presenta esta ría débese á heteroxeneidade dos substratos, que van desde os lodos ás áreas rochosas, o que provoca unha diversidade de hábitats nun área relativamente pequena, e que a fan única no mundo. Este fenómeno é moi importante na zona máis estreita da ría e na zona externa, debido ao seu alto hidrodinamismo. Aquí a sucesión de hábitats pasa rapidamente de areas finas a zonas de cascajo, aparecendo polo medio moitas rocas soltas dunha importancia biolóxica moi alta, ao estar completamente tapizadas dunha gran cantidade de organismos sésiles. Todo isto veríase moi afectado por calquera tipo de dragado, provocando unha homogenización do substrato que levaría unha redución drástica da biodiversidade.


Hábitats

Como xa se comentou a variabilidade dos hábitats da ría de Ferrol, vén sustentatada na variedade dos substratos presentes e afectados directamente por estes dragados.

Sobre substratos duros e principalmente na zona externa da ría aparecen os bosques de laminariales, que sustentan unha gran cantidade de fauna de pequeno e de gran tamaño, ademais de ser considerados como unha importante zona de cría. Especies cun importante valor económico para Galicia aparecen asociadas a este tipo de hábitat, como son os lábridos, gádidos, crustáceos como a centolla, o boi, o bogavante e a nécora, e equinodermos como o ourizo. E especies que sen un importante valor económico, se presentan un importante valor ecolóxico e que pertencen a diferentes grupos como esponxas, cnidarios, briozoos, moluscos, etc.

Os substratos duros son de gran importancia na parte media da ría (a máis estreita), xa que debido á forte corrente e á pequena área que representan, neles existen comunidades formadas por organismos sésiles moi importantes ecoloxicamente. E que seguramente se visen moi afectados pola destrución destas rocas.

O resto de hábitats están formados por variedade de substratos desde as areas fangosas a fondos de cascajo, pasando un gran número de granulometrías diversas. Entre eles destaca por unha gran importancia ecolóxica e pouca abundancia, as praderías de Zostera mariña, as areas de Amphioxus e os fondos de Maërl, todos situados na zona media da ría, o primeiro situado cerca do castelo da Palma e a ensenada de Laxe (Castelo de San Felipe) desde os 0 m ata os 15 m aproximadamente, o segundo por diante da Punta Redonda entre, aproximadamente, 12 e 20 metros, e o terceiro deles entre Punta Redonda e Punta Vispón, entre 8 e 20 metros.


Os fondos de Maërl, ademais atópanse protexidos por diferentes directivas internacionais:

Directiva Habitat: anexo V onde as dúas especies formadoras de maërl (Phymatolithon calcareum, Lithothamnion coralliodies) están incluídas. Por outra banda, no Anexo I (habitats) non está especificado os fondos de Maërl (o que moita xente demanda) pero indirectamente atópanse baixo os seguintes: 1110 e 1160.

OSPAR: engadíronse os fondos de Maërl a posteriori na OSPAR Initial List 2004 (ver doc. Ospar xeral 2006).

E, a nivel autonómico, no catálogo de especies ameazadas (DOG 9 maio de 2007), as dúas especies formadoras destes fondos na ría de Ferrol, Lithothamnion corallioides e Phymatholithon calcareum aparecen como especies "vulnerables".

A gran cantidade de fauna diversa que habita estes fondos e o sensibles que son a calquera modificación levou á inclusión nestes sistemas de protección. Ademais a presenza dos fondos de Maërl na ría de Ferrol é moi importante, xa que son os únicos atopados nas Rías Altas, polo que a súa conservación é de vital importancia.


Biodiversidade da ría

A variedade de fauna e flora existente na Ría de Ferrol esta documentada na gran cantidade de traballos que se realizaron (publicacións científicas, Teses, Tesinas, comunicacións a congresos, traballos de investigación tutelados, etc.), e que se deberían de ter en conta. Pero existen aínda moitos grupos zoológicos que requirirían dun estudo máis pormenorizado, co que o número de especies reais existentes na Ría de Ferrol sería moito máis elevado.

Así entre algúns dos grupos máis importantes, aínda que non téndoos en conta a todos, sumamos 734 especies. 74 especies de esponxas (2 calcáreas e 72 demosponjas), 43 cnidarios (25 hidrozoos e 18 antozoos), 237 moluscos (5 poliplacóforos, 135 gasterópodos, 3 escafópodos, 88 bivalvos e 6 cefalópodos), 194 poliquetos, 31 crustáceos isópodos, 102 briozoos (8 ciclostomos, 13 ctenostomos e 81 queilostomos), 53 ascidáceos, ademais de moitas máis especies de turbelarios, outros crustáceos, peixes e un gran catidad de especies de grupos menores.

En relación á flora mariña existen unhas 295 especies citadas na ría de Ferrol.

Toda esta diversidade veríase afectada de xeito importante pola realización de calquera actividade de dragado, xa fose pola desaparición dos substratos sobre os que habitan ou pola desaparición doutras especies das que dependen directamente.


Algunhas especies afectadas con algún tipo de protección:

Bolma rugosa:
Esta especie non foi atopada viva nas costas galegas, pero a presenza de cunchas e opérculos na Ría de Ferrol é constante, polo que podería estar presente. Esta especie esta incluída no catálogo de especies ameazadas (DOG 9 maio de 2007) como -especie en perigo de extinción-.

Lithothamnion corallioides e Phymatholithon calcareum:
Especies formadoras dos fondos de Maërl. Como xa se comento anteriormente, aparece en diferentes directivas de protección. Presente na Ría de Ferrol, ademais de ser a cita máis norteña de Galicia, e a única das Rías Altas.

Eunicella verrucosa:
Incluída no catálogo de especies ameazadas (DOG 9 maio de 2007) como ?especie vulnerable?. Esta especie xunto con Leptogorgia lusitanica, ocupan amplas zonas sobre substrato rochoso na Ría de Ferrol; podendo ser a poboación máis importante de Galicia.

Echinus esculentus:
Incluída como especie -vulnerable- no catálogo de especies ameazadas (DOG 9 maio de 2007). Moi abundante na Ría de Ferrol, tanto sobre substrato rochoso como sobre cascallo grande.

Ademais a Xunta de Galicia, publicou a través do Consello da Cultura Galega o libro A Natureza Ameazada 2004, no que se citan especies presentes nas Ría de Ferrol: Spongia officinalis, Ficulina ficus, Eunicella verrucosa, Leptogorgia lusitanica, Salmacina dysteri, Sabellaria alveolata, Chaetopoleura angulata, Pentapora fascialis, Luidia ciliaris, Echinaster sepositus, Echinus esculentus, Protostyela longicauda, e Branchiostoma lanceolatum. Todas elas estarían afectadas en maior ou menor medida polos dragados.

Ferrol, a 3 de abril de 2008

Asdo.: Juan Ignacio Díaz da Silva
Delegado da SGHN-Ferrol
________

Sociedade Galega de Historia Natural
Dende1973 estudiando, divulgando e defendendo o medio natural galego
Delegación de Ferrol
Apartado de Correos n1 356 ; 15480 FERROL (A Coruña)
Tfno. (24 horas) e fax 981 35 28 20 mobil 616 388 935 http://www.sghn.org e-mail: sghnferrol@terra.es

_____

ADEGA alerta sobre os impactos e os riscos de encher de auga as minas de As Pontes e Meirama

O enchido forzado con auga das minas de As Pontes e Meirama amosa incertidumes e riscos non suficientemente avaliados. O director do Instituto de Universitario de Xeoloxía, Xoán Ramón Vidal Romaní, sinala que tanto a bacía de As Pontes como a de Meirama atópanse sobre fallas activas que poderían provocar un incremento da sismicidade inducida polos millóns de m3 de auga dos lagos. Mais hai un problema engadido: o enorme volume de líquido dos lagos (de 2 km de longo e máis de 200 m de profundidade no de As Pontes), pode provocar a inxección de auga no plano de falla lubricandoo e incrementando as probabilidades de esbaramento

O aumento de peso propiciado pola propia carga da agua é quen de producir sismicidade (a chamada sismicidade inducida) asociada por exemplo a todos os encoros galegos. Só que en ningún encoro dase a circunstancia de estar sobre fallas activas, como acontece en Meirama e As Pontes.


Por outra banda, os estudos de impacto ambiental non avaliaron as consecuencias de que os lagos estén sobre zonas tectónicamente activas, con fallas que se moven periódicamente debido ao choque da placa Euroasiática coa Ibérica, e o posíbel incremento da sismicidade inducida que isto pode provocar. Existe portanto a posibilidade de que aparezan sismos asociados como os que tiveron lugar hai algunhas semanas en Galiza e a cornixa cantábrica. Aínda que afortunadamente a intensidade destes tremores foi baixa, non pode descartarse que nun futuro poidan repetirse fenómenos semellantes con intensidades e magnitudes maiores. Os tremores poderían ser máis frecuentes e/ou máis intensos, provocando desestabilización de taludes, afundimentos, e outros efectos no propio lago e zonas próximas moi difíciles de predecir.


No caso de producírense eventos sísmicos asociados ao prenchido tampouco se contemplan medidas de emerxencia, como poder desviar as augas para fóra da mina. Hai tamén incertezas sobre o tempo que tardaría en manifestarse esta sismicidade, se inmediatamente ou ao longo dos anos posteiores ao enchido. Nestas circunstancias, sería interesante poder obter garantías por parte das empresas promotoras, baseadas es informes asinados por científicos competentes, de que estes fenómenos estarán controlados e o proceso convintemente monitorizado para minimizar os posíbeis riscos. Neste senso, o profesor Vidal Romaní desaconsella o preenchido das duas minas, cando menos cunha cantidade tan grande de auga como a prevista e insta a que se tomen todas as precaucións e garantías posíbeis antes de transferir a xestión das lagoas á administración galega.


ADEGA expresa tamén a súa preocupación sobre as consecuencias que sustraer cada ano 120 Hm3 de auga do Eume pode ter no ecosistema do río, no parque natural das Fragas do Eume, no abastecemento de auga da poboación e mesmo nas xunqueiras e na produtividade dos bancos marisqueiros da ría de Pontedeume. Nun horizonte de mudanza no réxime de precipitacións non alleo ao cambio climático, con secas persistentes e intensas, plantexar a posibilidade de detraer até o 70% do caudal do Eume durante o “inverno” para encher o lago canto antes non nos parece sustentábel. Hai que ter en conta que o Eume xa afronta arestora unha merma importante na calidade da auga debido aos encoros e aproveitamentos hidroeléctricos, vertidos etc. ao que habería que engadir catro anos como mínimo de estiaxe forzada sobrevivindo cun ridículo caudal “ecolóxico” (cando menos o 10% do caudal medio anual).


Un aspeito non menos importante é o posíbel aproveitamento dos elementos xeolóxicos dos xacementos así como das infraestruturas mineiras como recursos científicos, culturais, e mesmo turísticos. Recentemente deuse conta da aparición nas Pontes de valiosos fóseis que poden axudar a interpretar o clima, fauna e flora das bacías terciarias de Galiza durante o periodo Oligoceno, hai máis de 20 millóns de anos. Os achados non son recentes: estes valiosos elementos que forman parte do Patrimonio Xeolóxico galego foron colleitados e almacenados polo persoal da central térmica durante anos, impedindo que os investigadores das universidades galegas puideran acceder á valiosa información científica que conteñen. Os novos fóseis por descubrir e as estruturas tectónico-sedimentarias que revelou a apertura da mina van quedar agora asolagados baixo 200 m de auga, impedinto tamén o seu aproveitamento como recurso educativo e turístico, por exemplo mediante a criazón dun parque do terciario galego, ao estilo dos parques xurásicos de Asturias e Teruel. As propias infraestruturas mineiras poderían ser tamén un foco de atracción de visitantes, caso das antigas explotacións de Riotinto (Huelva) ou Almadén (Ciudad Real).

Atendendo a estes argumentos, semella que a solución adoptada non parece a millor nen dende o punto de vista ambiental nen tampouco técnico. Só é máis convinte para as empresas (Endesa e Fenosa) que logo de décadas de explotar os nosos recursos obtendo inmensos beneficios a cambio de impactos e contaminación, queren agora “liquidar” as súas responsabilidades ambientais cunha solución rápida e barata, novamente a costa dun recurso público: os nosos ríos. Estas empresas decidiron apostar pola creación de grandes lagos artificiais, a semellanza doutros na antiga Alemaña do leste, que habería que encher o máis rapidamente posíbel para logo traspasar a súa xestión (e a das posíbeis consecuencias) á Xunta de Galiza. Á marxe de que a escala e as características dos lagos alemáns son bastante distintos aos galegos, estamos ante outro exemplo da rapinería e insolidariedade de dúas empresas acostumadas a ter dereito de pernada sobre o noso territorio e os nosos recursos naturais. Alén disto, en ADEGA queremos pensar que tanta celeridade en rematar a “restauración ambiental” e encher de auga as minas non ten que ver co posíbel traslado da fatoría de ENCE e a necesidade de contar con grandes masas de auga para que a celulosa dilúa os seus vertidos contaminantes. Sería unha intolerábel fraude económico-ambiental á cidadanía galega.


Finalmente, dende ADEGA pedimos da Xunta de Galiza que revise os estudos de impacto presentados no seu momento así como a declaración emitida polo anterior governo, para que á luz destes datos se investiguen os posíbeis efectos sísmicos e se garanta convintemente a seguridade ambiental e cidadá. Para isto, precísase dunha investigación independente sobre a proposta de enchido por parte dun comité científico interdisciplinar, que avalíe tamén (e con criterios non só económicos) outras alternativas e solucións máis seguras dende o punto de vista ambiental e social.

Video do Acto: Risco sísmico nos lagos artificiais de Cerceda e As Pontes



Análise dos proxectos para encher con auga as antigas minas de Meirama -en Cerceda- e As Pontes, que pode aumentar o risco sísmico, segundo informa ADEGA e a Universidade de Santiago.
________

Enlace con ADEGA
___

Enlaces Relacionados co enchido forzado da Mina das Pontes:

Denuncian o comezo do enchido do oco da Mina das Pontes nas condicións máis perigosas de todas as opcións posibeis

• Escrito ao Fiscal Xefe do TSXG Fiscalia de Medio Ambiente
• Escrito ao Conselleiro de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostible

_________________

Outros enlaces relacionados:

• ADEGA, Fusquenlla, SGHN e Verdegaia denuncian que Endesa comezou a cubrir a explotación mineira coas augas de choiva acumuladas nas súas inmediacións
• [23.02.2008]
• Adega-Trasancos, Fusquenlla, SGHN e Verdegaia denuncian o enchido pasivo do oco da mina que Endesa ten en As Pontes
• [22.02.2008]
• O colectivo ecoloxista Erva considera que a lagoa artificial que ha asolagar a mina das Pontes responde á "vontade do bipartito" de levar a papeleira para este concello. Por Antía Rodríguez
• [25.01.2008]
• O lago artificial das Pontes, para os vertidos da nova Ence? Por Esther Rodríguez
• [25.01.2008]
• Erva denuncia o proxecto do lago das Pontes como tapadeira dos verquidos da futura ENCE
• Polo Grupo Ecoloxista Erva
• [24.01.2008]
• O lago das Pontes, por Marcelino Fernández Mallo
• [19.10.2007]
• A Sociedade Galega de Historia Natural, Verdegaia e Fusquenlla contra o lago da mina de As Pontes
• [09.10.2007]
• Recuperación ambiental da Mina das Pontes: A FEG quere saír o paso das declaracións realizadas hoxe polo Conselleiro de Medio Ambiente
• [15.02.2007]
• Recuperación da Mina das Pontes: A FEG lamenta que se conciba a solución de restauración dun complexo problema ambiental orixinando outro
• [14.02.2007]
• Guerrilleiros das Fragas rexeita o modelo de recuperación de Endesa
• [09.12.2006]
• Xornadas: Restauración Mina das Pontes, 2 de decembro
• [30.11.2006]

______________

Ola a tod@s,
en cumprimento do acordo tomado na anterior Asemblea, as cinco persoas encargadas de recoller as propostas que se van debater na próxima xuntanza da Rede enviámosvos a seguinte




CONVOCATORIA DE ASEMBLEA NACIONAL ORDINÁRIA DA RGNSV

Data: 13 de Abril, domingo
Hora: 11:00 da mañá
Lugar: Local Social A Gentalha do Pichel, Sta. Clara 21, bxo. Compostela.

Orde do Día

1. Intervención do Local Social Baiuca Vermelha: debate e acordo posterior sobre a súa expulsión.
2. Leitura da Acta anterior e aprobación se procede.
3. Debate e aprobación do Documento de Bases e Organización da RGNSV.
4. Propostas diversas: actividades, mobilizacións, suxestións, ...

As cinco persoas encarregadas da recollida de propostas sobre o Documento de Bases e Organización, considerando prioritario debater este ponto con suficientes garantías de tempo, entendemos que sería necesario repartir o tempo da Asemblea da seguinte maneira:

Ponto 1: 30 minutos.
Ponto 2: 10 minutos.
Ponto 3: 120 minutos.
Ponto 4: 20 minutos.

O Documento de Bases que se achega elaborouse procurando que se recolleran todas as sensibilidades ainda que no fondo percibimos que nos une máis do que nos separa.

Ademais do documento refundido, a continuación enviaremos en correo aparte as propostas completas que se presentaron individualmente, para que tod@s dispoñamos de toda a información.

Un saúdo e ata vérmonos,

Celso Comesaña, Xan Duro, To G. Carballeira, Xosé Reigosa e Mabel Rivera.
___________

Enlace co Documento Refundido nos Arquivos Ártabros:

• Proposta para o debate en Asemblea da Rede "Galiza Non Se Vende": Documento Refundido de Organización e Bases
  
  
• Documentación para Asemblea GNSV do 13 de Abril: Propostas completas presentadas individualmente polas organizacións

____________
_________________

Tíbet: Investigación sobre una foto manipulada

Miren ben esta foto que seguramente xa recibirían ou recibirán moi pronto: «soldados chineses disfrazados de monxes»

Devandita foto está circulando cumpridamente pola rede co comentario: «Londres, 20 de marzo, o GCHQ, a axencia gobernamental de comunicacións que vixía electrónicamente a medio mundo desde o espazo, confirmou a acusación do Dalai Lama segundo a cal os soldados do Exército Popular de Liberación chinés, disfrazados de monxes, provocaron as revoltas que mataron ou feriron por centos de tibetanos?»

Esta fotografía supostamente demóstrao e polo tanto indignou a moita xente.


Agora observen atentamente a fotografía e xoguen ao xogo dos sete erros?

Os 7 erros

1) viron algunha vez unha foto-satélite tomada con ese ángulo de visión?

2) Dinnos que os soldados disfrázanse de monxes para facer o papel de provocadores, son tan estúpidos como para realizar semellante operación secreta en plena rúa?

3) Dinnos que a fotografía é recente, xusto anterior aos sucesos, que o demostra?

4) Preguntei a un amigo que coñece o Tíbet. Di que esta foto non pode haberse tomado o 14 de marzo, baixo un sol primaveral, porque a primavera non chegou ao Tíbet este ano ata o 21 de marzo.

5) Tamén me dixo que todas as bicis-taxi de Lhasa cambiaron de cor desde o ano 2005.

6) Engadiu que os uniformes que levan os soldados non se utilizan desde fai moito tempo.

7) Era necesario, polo tanto, realizar unha pequena investigación que nos levou a descubrir unha versión moi diferente?


Pero entón, de onde saíu a foto?

En realidade, a foto data de 2003. Durante a rodaxe dunha película os monxes negáronse a facer de figurantes, así que se encargou que o fixesen os soldados e na imaxe reciben a súa roupa de figurantes. Parece que alí é unha práctica frecuente. En calquera caso, nada que ver coas recentes imaxes de TV que mostran aos monxes actuando violentamente e destruíndo os comercios en Lhasa.

Ben, iso parecía tan desmesurado que a pesar de todo había que comprobalo. Pois ben, en realidade, pódese atopar a confirmación no sitio pro independentista que difunde a «foto acusadora».

A fotografía leva o seguinte subtítulo: «Este non é un "movemento táctico" inusual por parte do goberno chinés, como se pode ver na cuberta posterior do informe 2003 do Tibetan Centre for Human Rights and Democracy [Centro Tibetano polos Dereitos Humanos e a Democracia]. Esta fotografía parece que se tomou cando os monxes negáronse a participar nunha película e os soldados recibiron a instrución de porse esas roupas».

Interrogado sobre esta manipulación, o webmaster do sitio respondeu que a pesar de todo asociou a foto ao texto que acusaba aos chineses «co fin de mostrar o tipo de enganos que utilizaron os chineses nos recentes disturbios». Cada un que xulgue esta deontología xornalística.

A continuación, as organizacións de todo tipo, simple e sinxelamente, suprimiron o pé de foto para dar a entender que a mesma era recente e que se trataba dunha estratagema do exército chinés.
Desde entón a foto está dando a volta ao mundo?


"Fotos-satélite"? Non é a primeira vez?

1) Non é a primeira vez que pretenden demostrarnos «a verdade» con fotos-satélite. En 1990 Estados Unidos asegurou que dispuña de fotos-satélite (que nunca se publicaron), «que demostraban» que Sadam Husein ía invadir Arabia Saudita. Este truco de satanización desempeñou un gran papel para manipular á opinión pública (analicei esta mentira mediática no meu libro Attention, médias ! (páxina 21).

2) En 2003 Estados Unidos difundiu fotos-satélite «que demostraban» que Iraq posuía armas de destrución masiva.

3) Recentemente repetiron a mesma estratexia con respecto a Irán (ocultando que Israel posúe duascentas cabezas nucleares ilegais)


Pode mentir unha imaxe?

Polo tanto este é o momento de recordar que se pode mentir coas imaxes. Sen falar das técnicas gráficas actuais dos grandes cineastas, como Chris Marker, que demostrou dunha forma brillante que un comentario pode conseguir que unha imaxe diga calquera cousa e pareza crible. En realidade, a propia imaxe non nos di:

1) Cando e onde se tomou.

2) o que mostra de verdade.

3) O que oculta [que ocorre mentres tanto, antes ou despois?]

Todos xa nos deixamos atrapar por estas imaxes antes. Naturalmente, cada un formará a súa propia opinión sobre a cuestión do Tíbet intentando comprobar as dúas versións e estudando os intereses e obxectivos das dúas partes, especialmente os de George Bush, a quen o Dalai Lama admira tanto. Pero, en calquera caso, temos dereito a unha información que non estea manipulada. Suxerimos ás persoas que difundiron esta imaxe que difundan tamén a rectificación. Grazas pola súa atención.

Caty R. pertence aos colectivos de Rebelión, Cubadebate e Tlaxcala. Esta tradución pódese reproducir libremente a condición de respectar a súa integridade e mencionar ao autor, á tradutora e a fonte.

Michel Collon
www.michelcollon.info
Rebelión

Artigo orixinal en Rebelion.info, Traducido por Caty R.
____________

De: SGHNFERROL
-sghnferrol@teleline.es-
Para: artabra21@gmail.com
Data: 3 de abril de 2008 11:22
Asunto: Agrocombustibeis a debate

Agrocombustibeis a debate

Maña, venres, día 4 de abril de 2008 comezan as xornadas 'Agrocombustibeis a debate'

Composta pola Sociedade Galega de Historia Natural, ADEGA, Verdegaia, a cooperativa de consumo responsable Xoaniña e persoas a título individual.

Convidamos a asistir as xornadas de formación sobre agrocombustibeis que se celebrarán os 4 venres de Abril (4, 18 e 25) no Salón de Actos do Campus de Esteiro, e o venres 11 se celebrará no Ateneo Ferrolán (Rúa Magdalena, 202-204)

A inscripción é de balde para toda persoa que queira asistir, incluso para os alumnos da Universidade da Coruña que queiran o CRÉDITO (en solicitude).

Os datos necesarios para ficar inscrito son: nome e apelidos, DNI, teléfono, enderezo e indicar se se quere ou non o crédito.

Para inscribirse hai 2 vías, unha por internet, no correo da SGHN sghnferrol@teleline.es, e outra no museo da SGHN, R/Méndez Núñez, nº11

Non hai límite de prazas.

Se pode asistir sen estar inscrito.

Adxuntamos programa das xornadas

Máis información e no 618714152

www.agrocombustibeisadebate.blogaliza.org

Prégase difusión

¿Por qué organizamos estas xornadas?

A actual situación de crise enerxética e ambiental obriga a unha reestruturación de todo o sistema económico e, por tanto, político e social, tomándose para iso medidas como a substitución de enerxías baseadas en combustibeis fósiles por renovables que, en principio, semellan aceptabeis, pero que, se non se levan adiante análises serias sobre as súas repercusións, poden acarrexar consecuencias imprevisibeis, e ás veces fatais para o futuro da humanidade.

Aínda que a crise fora xa anunciada por persoas do ámbito científico e ambientalista dende hai mais de dúas décadas, non se tomaron as medidas precisas e no momento actual os problemas acadan unha envergadura desmesurada e afectan a moi diversos ámbitos: escaseza e carestía de combustibles, contaminación, quentamento global, seguridade alimentaria, desaparición de acuíferos, que nalgúns casos abastecen importantísimas zonas de produción cerealística, etc.

Neste contexto córrese o risco de tomar medidas precipitadas sen analizar todas as posibles consecuencias que orixinarían. Por outra banda, existe o risco da aparición de certos lobbys asociados a grupos empresariais coa única finalidade de sacar beneficios económicos a esta situación, sen considerar as posibles consecuencias negativas das súas operacións.

A Mesa “Agrocombustibeis a debate” formouse hai xa mais de tres meses co obxectivo de analizar esta problemática, utilizando como método o estudo con base bibliográfica, o debate e a toma de posturas consensuadas, co obxectivo de proporcionar información á cidadanía e denunciar aqueles casos nos que se infrinxa dano ao medio ambiente ou á seguridade alimentaria das persoas.

Co mesmo obxectivo formativo vímonos na necesidade de abrirse a novos colectivos, promovendo un debate social a partir dunhas xornadas impartidas por persoas cualificadas e con profundo coñecemento das custións que o problema plantexa: seguridade alimentaria, danos medioambientais, balance final dende o punto de vista enerxético do emprego de agrocombustibeis, posibilidades produtivas para Galiza, mantemento e agudización das desigualdades nos intercambios comerciais entre países, etc.
_______________

Enlaces realacionados:

PROGRAMA
Xornadas sobre Agrocombustibeis: Ferrol 4, 11, 18, e 25 de Abril de 2008

_________
Enlaces de interese desde a Wikipedia:

• Que é o Biodiesel ?
• Resolução nº42 da ANP, de 24 de novembro de 2004 - Estabelece a especificação de biodiesel no Brasil
• Programa Nacional de Produção e Uso de Biodiesel - Brasil
• H-BIO: O novo diesel da Petrobras
• Reportagem da revista Pesquisa FAPESP sobre o que falta para o biodiesel se firmar como o biocombustível nacional
• Fórum sobre biodiesel
• Fórum sobre novas energias em português
• Pesquisas com biodíesel
• Obtenção de biodiesel a partir de resíduos industriais
• Processo H-BIO: Tecnologia Petrobras para produção de óleo diesel renovável
• Entrevista com o inventor brasileiro do biodiesel
• Propiedades e características de combustíbeis diésel e biodiésel
• Análisis Well-to-Wheel do uso de enerxía e emisións de gases de efecto invernadeiro de sistemas avanzados vehículo/combustíbel - Estudo Europeio (en inglés). GM, LBST, BP, ExxonMobil, Shell, TotalFinaElf. (27 de septembro de 2002)
• Resumo de resultados do estudo WTW a nivel europeio de GM
• Portal de Enerxías Renovábeis. Biocarburantes. CIEMAT
• National Biodiesel Board-Sitio das empresas de biodiesel nos EE.UU.
• European Biodiesel Board- Sitio das empresas de biodiesel na UE
• Biocombustibles.es Web experta no tratamento de información sobre biocombustibles e no contacto entre os axentes que interveñen neste sector.
• Análisis sobre os vehículos ecolóxicos.
• Biodieselspain.com Noticias, Marketplace e foros de debate.
• Gota Verde. Proxecto de estudo da producción de biodiesel a escala local
  
• Listado de plantas de Biodiesel no Estado Español
• REAL DECRETO 61/2006, de 31 de xaneiro, polo que se determinan as especificacións de gasolinas, gasóleos, fuelóleos e gases licuados do petróleo e se regula o uso de determinados biocarburantes.

___________

Lexislación e Normas sobre o Biodiesel:

Proxecto Orden Fomento dos Biocarburantes	27.08.2007	>>PDF
REAL DECRETO 774/2006, de 23 de xuño, polo que se modifica o Regulamento dos Impostos Especiais, aprobado polo Real Decreto 1165/1995, de 7 de xullo	09.10.2006	>>PDF
DIRECTIVA 2003/30/CE DO PARLAMENTO EUROPEO E DO CONSELLO de 8 de maio de 2003 relativa ao fomento do uso de biocarburantes ou outros combustíbeis renovábeis no transporte	26.09.2006	>>PDF
REAL DECRETO 1700/2003, de 15 de decembro, polo que se fixan as especificacións de